เมื่อรู้สึกตัว อาตก็พบว่าตัวเขานั้นตกอยู่ในวงล้อมของฝูงชนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อเขาเห็นใบหน้าที่กำลังลำบากใจของเจ้าหน้าที่รถไฟ เขาก็ได้แต่ทำหน้าแหยๆ
“ขอโทษนะครับทุกคน แต่ผมคงต้องขอยุติการเล่นเพลงแต่เพียงเท่านี้นะครับ” อาตพูดออกมาพร้อมกับก้มหัวให้
“โห อะไรกัน” ผู้โดยสารคนอื่นต่างพูดออกมาอย่างเซ็งเซ็ง แล้วทยอยกลับไปที่นั่งของตนเองเมื่อเขากลับไปมองที่ใบหน้ากองเจ้าหน้าที่รถไฟ ก็พบว่าอีกฝ่ายนึงก็ทำท่าทางขอบคุณเขากลับ
“เกือบจะวุ่นวายไปแล้ว” อาตพูดออกมาอย่างเหนื่อยเหนื่อย
“นั่นสินะ! ตกใจแทบแย่แหนะ”แก้วพูดสมทบ
แล้วในขณะนั้นเอง ก็ได้มีผู้โดยสาร 2 คนเดินเข้ามาหาพวกเขา
“ขอโทษนะพ่อหนุ่ม เมื่อกี้เธอเป็นคนเล่นเพลงพวกนั้นใช่ไหม” หนึ่งในผู้โดยสารคนนั้นพูดออกมา
“ ใช่แล้วครับ! แล้วไม่ทราบว่าพวกคุณคือ”
“ อ๊ะขอโทษที ผมชื่อกิตติชัย แล้วคนนั้นมีชื่อว่า นพดล”
“ พวกเราทั้งคู่ต่างเป็นคณะกรรมการใหญ่ของบริษัท the music. พอดีว่าเมื่อสักครู่พวกเราได้ยินพวกเธอร้องเพลงกัน แล้วพวกเราก็ชอบมันมากๆเลย ดังนั้นแล้วพวกเราจึงอยากเชิญพวกเธอมาทำงานร่วมกับเรานะ” คนที่ชื่อกิตติชัยเป็นคนพูดออกมา
“ อาตได้ยินหรือเปล่า คนใหญ่คนโตของบริษัทthe musicมาชวนพวกเราเลยนะ บริษัทthe music ที่ติด 1 ใน 3 บริษัทชั้นนำของวงการเพลงเชียวนะ” เมื่อได้ยินที่อีกฝ่ายหนึ่งพูด แก้วก็พูดออกมาอย่างตื่นเต้น
“ ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมยังเป็นนักศึกษาอยู่ ยังไม่อยากถูกผูกมัดด้วยสัญญาสักเท่าไหร่” กลับกัน อาตพูดออกมาอย่างใจเย็น
“เรื่องนี้เธอไม่ต้องห่วงเลย พวกเราไม่เอาเปรียบเธอแน่นอน ถ้าเธอมีเวลาเธอค่อยมาทำเพลงกับพวกเราก็ได้ แถมพวกฉันจะให้เงิน 50เปอร์เซ็นจากยอดขายให้กับเธออีกด้วย” เมื่อได้ยินเด็กหนุ่มตรงหน้าปฏิเสธข้อเสนอของเขาไป พวกเขาจึงต้องเสนอผลประโยชน์ให้มากพอที่จะดึงดูดชายตรงหน้าพวกเขาให้ได้
‘50 เปอร์เซ็นต์ แถมไม่ผูกมัด’ อาตทำท่าครุ่นคิด
“ตกลงครับ” เมื่อคำนวณแล้วว่าตัวเองจะได้รับผลดี มากกว่าผลเสีย อาตจิ้งจกตกลงไป
“และเธอคนนั้นน่ะ สนใจไหม” กิตติชัยพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี
“ ตกลงค่ะ” แก้วก็พูดออกมาอย่างตื่นเต้น
“ ฮ่าๆ! งั้นดีเลย ถ้าเธอว่างกันตอนไหนก็มาเซ็นสัญญาที่บริษัทได้เลยนะ อ่อลืมบอกไปที่เชียงใหม่นี้ก็มีบรษัทของเราตั้งอยู่นะ” นพดลพูดพรางยื่นนามบัตร 2 ใบไปให้อีกฝ่าย
“ อันนี้นามบัตรนะ”
“ขอบคุณครับ” “ ขอบคุณค่ะ”
“ไม่เป็นไรไม่เป็นไร ฉันสิที่ต้องขอบคุณพวกเธอ”
“เดี๋ยวฉันขอตัวก่อนนะ”หลังจากพูดจบ นพดลและกิตติชัย ก็เดินกลับไปที่ห้องโดยสารของเขา
หลังจากที่ทั้งสองคนนั้นหายไปแล้ว
“โชคดีสุดๆไปเลย อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นศิลปินซะแล้ว อาตนายนี้มันตัวนำโชคจริงๆ” แก้วพูดพลางตบหลังอาตไปพลาง
“นำชงนำโชคอะไรกัน” อาตพูดพลางเกาแก้ม ‘ก็แหงแหละ ก็ดันมีค่า luck ตั้ง 600 กว่าแต้ม จะไม่โชคดีได้ยังไง”
หลังจากนั้นพวกเขา ต่างก็คุยกันไป
--6 โมงเช้าของอีกวันนึง ในที่สุด รถไฟก็ได้เข้าเทียบท่าชานชลา
อาตเดินลงมาจากรถไฟพร้อมพร้อมกับแก้ว
“ ลาก่อนนะ ถ้าโชคดีอาจจะได้เจอกันอีก ” อาตพูดออกมาพร้อมกับโบกมือลา
“ อือ โชคดีนะ” แก้วตอบรับพร้อมกับโบกมือลาให้เช่นเดียวกัน
หลังจากนั้นต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไป อาตเดินมาที่หน้าสถานีแล้วหารถรับจ้างแถวนั้นไปลงที่หน้าธนาคารใกล้ๆมหาลัยก่อนเป็นอันดับแรก
เมื่อมาถึงเขาก็เดินเข้าไปในธนาคารแล้วก็ไปติดต่อเพื่อหาทาวน์เฮ้าส์ที่หลุดจํานอง และด้วยโชคที่มีมากมายของอาต มันก็ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการหาทาวน์เฮ้าส์ที่ตรงสเปค โดยทาวน์เฮ้าส์หลังนั้นก็อยู่ห่างจากมหาลัยไม่กี่ร้อยเมตรเอง
“ผมสนใจทาวน์เฮ้าส์แฝดนี้” อาตพูดพลางชี้ไปที่รูปของทาวน์เฮ้าส์เขาเลือก ถึงมันจะดูโทรมไปสักหน่อย แต่ว่ามันอยู่ติดกัน ซึ่งนั้นทำให้มันกว้างขึ้นเมื่อเขาทุบกำแพงทิ้ง ส่วนเรื่องสภาพโทรมๆนั่นก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา เพราะว่ายังไงเขาก็ต้องปรับปรุงมันอยู่ดี
“ คุณต้องการอย่างนี้จริงๆหรอ มันไม่ใช่ถูกๆนะครับ” พนักงานธนาคารพูดออกมาเมื่อเขาเห็นว่า อีกฝ่ายหนึ่งยังเป็นแค่เด็ก
“ผมต้องการ” อาตพูดออกมาสั้นๆ แต่หนักแน่น
“ ราคามันอยู่ที่ 5 ล้านบาทครับ”
“ งั้นหักเงินจากบัญชีนี้ได้เลย” อาตพูดออกมาพร้อมกับยื่นสมุดเงินฝากไปให้พนักงาน
“ ได้ครับ! เดี๋ยวผมไปจัดการให้เร็วที่สุด” เมื่อพนักงานเปิดสมุดเงินฝากดู เขาก็อดรู้สึกตะลึงไม่ได้ เพราะว่าสมุดเล่มนี้มีเงินอยู่ในบัญชีตั้ง 20 ล้านบาท
“ผมขอฝากให้คุณจัดการด้วยละกัน”อาตพูดพร้อมกับจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์
“ครับ!”
30 นาทีให้หลัง ก็มีพนักงานชายคนเดิมนำสมุดเงินฝากมาคืนเขา
“ นี้ครับสมุดเงินฝาก ส่วนนี้ก็เป็นหนังสือสัญญาครับ กรุณาเซ็นตรงนี้ด้วยครับ”
อาตไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หยิบสัญญานั้นมาเซ็นแล้วหยิบโฉนดมาเก็บไว้ในมิติเก็บของโดยแกล้งทำเป็นใส่ไว้ในกระเป๋าสะพาย“ ท่านต้องการรีโนเวททาวน์เฮ้าส์หลังนั่นไหมครับ” พนักงานธนาคารพูดออกมา
“ ก็ต้องการนะ คุณรู้จักบริษัทรับเหมาดีๆไหมล่ะ” อาตพูดออกมาได้อย่างใจเย็น แต่ข้างในเขานั้นกลับรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะมันจะทำให้เขาประหยัดเวลาเป็นอย่างมาก
‘ มันจะบังเอิญเกินไปหรือเปล่า’ อาตได้แต่คิดในใจ
“มี แน่นอนครับ เมื่อเร็วๆนี้ทางธนาคารเราได้จับมือทำธุรกิจร่วมกับบริษัทรับเหมาขนาดใหญ่ที่ชื่อว่า'จินดากรุ๊บ'ครับ” พนักงานธนาคารพูดออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าทางสนใจ
‘จินดากรุ๊ป? อ๊ะนั่นมันบริษัทของพ่อฟ้านี่! โหคุณลุงนี่ไม่เบาเลยจริงๆ’ เมื่อได้ยินชื่อบริษัทอาตก็ดีใจเป็นอย่างมากและรู้สึกตะลึงไปพร้อมกัน ต้องรู้ว่าในช่วงวิกฤตฟองสบู่แตก บริษัทจินดากรุ๊ปเป็นบริษัทใหญ่เพียงไม่กี่แห่งที่ได้รับผลกระทบน้อยมาก และที่สำคัญมันยิ่งทำให้เขามั่นใจได้ว่าเขาจะไม่ถูกโกงอย่างแน่นอน
เขายังจำได้ดี เมื่อตอนที่ฟ้านำเขาไปเปิดตัวให้กับทางบ้านได้รับรู้ ในตอนแรกนั้นเขารู้สึกกลัวเป็นอย่างมาก จนแทบทำอะไรไม่ถูก แต่ผลปรากฏว่าพ่อของฟ้ากลับยอมรับสถานะของทั้งคู่อย่างง่ายๆ และเขายังจำประโยคเด็ดของท่านพ่อตาได้เป็นอย่างดี ซึ่งนั่นก็คือ ‘ถ้านายกล้าทำให้ลูกสาวฉันเสียใจ ฉันจะเปลี่ยนแกเป็นขันทีอย่างแน่นอน’ และนั่นทำให้เขาถึงกับขนลุกเลยทีเดียว
แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่เขาไม่รู้คือ พ่อของฟ้าได้รู้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่มาก่อนแล้ว และได้สั่งให้ลูกน้องของเขามาตรวจสอบประวัติชายหนุ่มเป็นที่เรียบร้อย แล้วข้อมูลที่ได้นั้นก็ได้ทำให้พ่อของฟ้ารู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก เพราะว่าเนื้อหาในเอกสารได้บอกเขาว่า แฟนของลูกสาวเขานั้นได้ซื้อที่ ทองคำ และได้ซื้อหุ้นอีกเป็นจำนวนมาก และนั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมเขาถึงไม่กีดกันทั้งคู่
“ท่านสนใจไหมครับ” เสียงของพนักงานธนาคารได้ทำให้อาตหลุดออกมาจากภวังค์
“สนใจครับ ไม่ทราบว่าคุณติดต่อตัวแทนให้เข้ามาพบผมที่นี่ได้ไหมครับ”
“แน่นอนครับ กรุณารอสักครู่นะครับ” พนักงานธนาคารพูดออกมาอย่างตื่นเต้น เพราะการทำธุรกรรมในวันนี้เขาจะได้รับค่าคอมมิชชั่นเป็นจำนวนหลายหมื่นเลยทีเดียว
“ผมขอใช้โทรศัพท์ได้ไหมครับ” อาตพูดพร้อมกับชี้ไปที่โทรศัพท์ตรงหน้า
“ได้ครับ”
อาตเดินไปกดปุ่มที่โทรศัพท์และโทรออกไปหาฟ้าในทันที
“ ฟ้ารับสายคะ”
“ฟ้านี่เราเองนะ”
“ อ้าว! ว่าไงพ่อหมี พอนายไปถึงก็อดคิดถึงฉันไม่ได้เลยใช่ไหมล่ะ”
“คิดถึงมากเลยละ. ว่าแต่ตอนนี้พ่อเธออยู่บ้านไหม?”
“ก็อยู่นะ ทำไมหรอ?”
“ช่วยตามท่านมาคุยโทรศัพท์ได้ไหม”
“อือได้สิ รอสักครู่นะ”
“ว่าไงเจ้าลูกเขย มีอะไรหรือเปล่าถึงได้โทรมาหาฉัน”
“ คือว่าผมพึ่งได้ซื้อทาวน์เฮ้าส์ใกล้ๆมหาลัยไป และทีนี้พนักงานธนาคารก็ได้เสนอบริษัทคุณลุงมาพอดีนะครับ”
“อ๋อ หมายถึงโครงการนั้นนั่นเอง เดี๋ยวฉันโทรไปบอกที่สาขานั้นแล้วลดราคาให้เธอเอง”
“ไม่จำเป็นหรอกครับ ธุรกิจย่อมเป็นธุรกิจผมไม่เอาเปรียบคุณลุงแน่นอน”
“ ฮ่าๆ สมกับเป็นลูกเขยลุง เดี๋ยวลุงโทรไปบอกฝั่งนั้นให้ดูแลเธอเป็นพิเศษเลย”
“ขอบคุณมากครับ” พูดจบอาตก็วางสายไป
1 ชั่วโมงให้หลัง ก็มีพนักงานใส่สูทเดินมาหาเขา
“ขอโทษที่ให้รอครับ ไม่ทราบว่าใช่คุณอาตหรือเปล่าครับ”
“ ใช่แล้วครับ “
“ท่านประธานได้โทรมาบอกพวกผมเรียบร้อยแล้วครับ เดี๋ยวพวกผมจะจัดการให้เป็นอย่างดีเลยครับ”
หลังจากนั้นอาตก็ได้บอกถึงสิ่งที่เขาต้องการ ซึ่งก็คือ เขาต้องการเปลี่ยนให้ชั้นแรกเป็นร้าน Coffee ส่วนด้านบนเป็นห้องสมุดขนาดมินิ และชั้น 3 เป็นส่วนของห้องพัก โดยทั้งหมดนั้นเป็นสไตล์คลาสสิคตามแบบฉบับของยุโรป
และทางพนักงานของบริษัทรับเหมา ก็ได้ทำการประเมินราคาคร่าวๆ ที่ราคา 7.5 ล้านบาท ซึ่งนี่เป็นราคารวมเฟอร์นิเจอร์ อุปกรณ์สำหรับทำกาแฟและเบเกอรี่ รวมถึงหนังสือหายากเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เมื่อทราบราคาอาตก็เซ็นสัญญา และยื่นเช็คมูลค่ากว่า 7.5 ล้านให้กับพนักงานไป หลังจากนั้นพวกเขาก็คุยถึงเนื้อหาการปรับปรุงทาวน์เฮ้าส์เล็กๆน้อยๆ ซึ่งโดยรวมแล้วซึ่งคาดว่าน่าจะเสร็จก็ประมาณ 3 อาทิตย์ ซึ่งนั่นทำอาตรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก