“สวัสดีจ้าาาาาา” เจ้าหน้าที่เพศหญิงกล่าวทักทายผมกับรูอันด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“เอ่อ..ครับ/สวัสดีครับ”
“เพื่อนของเธอฟื้นแล้วสินะ” เจ้าหน้าที่หันไปคุยกับรูอัน
“ครับ..วันนี้ผมพาเขามาลงทะเบียนกับรับชุดเครื่องแบบครับ” รูอันตอบกลับไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตามปกติ
“เข้าใจแล้วจ้า..เจ้าหน้าที่อย่างฉันก็กำลังรอเขาอยู่เหมือนกัน”
หลังจากนั้นมีเจ้าหน้าที่ชายอีกคนพาผมไปวัดตัว..แล้วหยิบชุดที่ตรงกับไซส์ของตัวผมให้ ซึ่งชุดที่ได้ก็มีเครื่องหมายSตรงกระเป๋าหน้าอกเสื้อเหมือนของรูอัน แล้วก็
“เอ่อ..อันนี้คืออะไรหรอครับ”
ผมมองไปยังกล่องใบเล็กๆข้างๆชุด พร้อมกับเปิดมันขึ้นมาดู
“อันนี้คือเข็มกลัดที่มอบให้เฉพาะคนที่ได้ที่1ในการสอบเข้าเท่านั้น..เข็มกลัดนี้สำคัญมากๆเลยนะ แม้กระทั่งราชวงศ์ยังอยากได้เลย..แต่ว่าในการสอบเข้าปีนี้เหรียญนี้เป็นของเธอ ฉะนั้นอย่าทำมันหายล่ะ"
“ครับ” ผมหยิบเข็มขลัดขึ้นมาดู..เป็นเข็มกลัดสีทองเงินอร่ามที่มีตราสัญลักษณ์ของโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์…ตกแต่งด้วยลวดลายประณีต
"ถ้างั้นรูอัน..นายเองก็ได้เหรียญนี้เหมือนกันน่ะสิ?” ผมหันหน้าไปถามรูอัน
“ผมไม่ได้หรอก..เรเวล..เพราะว่าที่1ของสายรักษา..เขาไม่นับว่าเป็นที่1อย่างเป็นทางการน่ะสิ”
“เอ๋!!!...ทำไมมันเป็นแบบนั้นล่ะ!!?"
“คงเพราะว่าที่1ของผมมันง่ายกว่าละมั้ง…แต่ว่าผมไม่ซีเรียสเรื่องนั้นหรอก เพราะสำหรับผมแค่ได้อยู่ห้องเดียวกันกับนายก็โอเคแล้ว แถมยังเป็นห้องSด้วย...อีกอย่างเลยก็คือ…ที่จริงการได้มาอยู่ที่โรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์แห่งนี้นี่ก็เหมือนฝันไปเลยด้วยซ้ำ”
“อืม..นั่นสินะ” ผมเองก็ใฝ่ฝันที่จะได้มาอยู่โรงเรียนนี้เหมือนกัน
“แล้วก็นี่จ้ะ..เอกสาร.. เธอต้องกรอกข้อมูลตรงนี้ด้วยนะ”
“ครับ” ผมกรอกเอกสารต่างๆที่เจ้าหน้าที่ยื่นให้…พร้อมกับใช้มือทาบลูกแก้วตรวจสเตตัสเพื่อป้องกันการสวมรอย
“แล้วก็ในงานปฐมนิเทศมะรืนนี้..เธอจะต้องขึ้นไปกล่าวปราศรัยสุนทรพจน์แนะนำตัวในฐานะตัวแทนนักเรียนของรุ่นและอย่าลืมติดเข็มกลัดนี้ขึ้นไปด้วยล่ะ”
“ปราศรัย?.. สุนทรพจน์??”
”ใช่แล้วจ้ะ…อย่าลืมคิดคำคมดีๆด้วยนะ"
“อะ..อ่าครับ” เห้ยๆๆงานปฐมนิเทศงั้นรึ!! หมายความว่าตัวฉันต้องขึ้นไปพูดต่อหน้าพวกลูกขุนนางกับราชวงศ์จอมหยิ่งจำนวนมากเนี่ยนะ…จะไม่เป็นไรแน่เรอะ!? …ผมคิดในใจด้วยความกังวลทันที…
“การลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วจ้าา…ทีนี้เธอก็เป็นนักเรียนโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์เต็มตัวแล้วนะ แถมเป็นนักเรียนห้องSด้วย..ยินดีด้วยนะจ้ะ” พนักงานยิ้มแย้มแล้วยื่นกระดาษใบหนึ่งให้ผม
------------------------------------------
#สิทธิพิเศษสำหรับคนที่ได้ที่1 ในการสอบเข้า#
1.ท่านจะได้อยู่ห้อง VIP ในหอพักของโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์
2.ท่านจะได้ใช้สิทธิ์ใช้ห้องเทรนนิ่งรูมต่างๆของโรงเรียนได้ไม่จำกัดเวลาและไม่ต้องขออนุญาตก่อน(สามารถพาเพื่อนหรือสมาชิกปาตี้ของท่านมาใช้ได้เช่นกัน) เพียงแค่ยื่นแสดงเข็มกลัดลูมิน่า(เข็มกลัดสีทองเงินที่มีตราสัญลักษณ์โรงเรียน) ที่ทางโรงเรียนมอบให้ท่าน
3.สิทธิในการกล่าวปราศรัยสุนทรพจน์ในงานปฐมนิเทศ
4.สิทธิพิเศษบางอย่างเพิ่มเติมเมื่อแสดงเข็มกลัดลูมิน่า
#สิทธิพิเศษอื่นๆ สำหรับที่1-10 ท่านจะได้รับการยกเว้นค่าเล่าเรียน (สำหรับสายรักษาเฉพาะที่1-2เท่านั้นที่ได้รับค่ายกเว้น)
-----------------------------------------
ผมอ่านกระดาษพร้อมกับจ้องมองไปยังเข็มกลัดนั่นอีกครั้ง
“โห..เข็มกลัดนี้ทำอะไรได้หลายอย่างเลยแหะ..มันชื่อ<เข็มกลัดลูมิน่า>สินะ”
“ลองใส่พลังเวทย์เล็กน้อยเข้าไปยังเข็มกลัดนั่นดูสิ”
“ครับ” ผมใส่พลังเวทย์เข้าไปเล็กน้อยตามที่เจ้าหน้าที่แนะนำ…
ปรากฎแสงสีเขียวส่องสว่างออกมาจากเข็มขลัดนั่นทันที พร้อมปรากฎข้อความขึ้นในทัศนวิสัยผม
‘การลงทะเบียนเสร็จสมบูรณ์’
‘อุปกรณ์เวทย์มนต์-เข็มกลัดลูมิน่า’
‘ผู้ครอบครองเรเวล(เผ่ามนุษย์)'
“ระ..เรียบร้อยหมดแล้วสินะครับ”
“จ้ะ>< …ถ้ามีข้อสงสัยอะไรสามารถถามเพิ่มได้เลยนะ”
“ครับ..งั้นผมไปก่อนนะครับ..ถ้ามีอะไรเดี๋ยวผมจะกลับมาถามเพิ่มละกัน..ไปกันเถอะรูอัน”
“อืม”
หลังจากนั้นผมกับรูอันจึงรีบออกไปข้างนอกทันที..และดูเหมือนว่าโรงเรียนนี้จะมีกฎห้ามใช้เวทย์แอเรียลบินในเขตโรงเรียน ฉะนั้นระหว่างทางกลับไปยังหอพัก..ผมจึงต้องใช้การเดินอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไร
ซึ่งก็แน่นอนว่าระหว่างทางเดินมีเสียงซุบซิบเต็มไปหมด…สภาพผมที่เดินคู่กับรูอันตอนนี้อารมณ์คล้ายเด็กรับใช้กำลังถือเสื้อผ้าเดินตามเจ้าชายน้อย..ยังไงอย่างงั้น
จนในที่สุดผมก็เดินทางมาถึงหอพักสักที
“เห้อ..มาถึงสักที”
“นี่เรเวล..นายจะย้ายไปห้องVIPมั้ย..หรือจะอยู่ห้องนี้ต่อ”
“ก็ห้องVIPมันนอนได้กี่คนล่ะ..ถ้ามันมีมากกว่า1เตียงเหมือนห้องธรรมดานี้..ยังไงฉันก็ไปอยู่แล้ว เพราะฉันจะพานายไปด้วย”
“เอ๋..จะดีหรอ!?”
“ก็แหงล่ะ..พวกเราเป็นเพื่อนกันนิ…อีกอย่างให้ฉันนอนคนเดียวในหอพักนี้ฉันไม่เอาด้วยหรอก”
เพราะว่าใครมันจะกล้านอนฟะ..หอพักที่เต็มไปด้วยลูกขุนนางแบบนี้เกิดฉันโดนแกล้งตอนกลางคืน..คงไม่ได้นอนพอดี..ครั้งนี้ไม่มีเอลิเซ่คอยช่วยแล้วนะเฟ้ย..ไม่สิสมัยเด็กผมนอนในคฤหาสถ์ของเอลิเซ่..มันก็ไม่มีใครกล้ามาแกล้งอยู่แล้วนี่นา..แต่โรงเรียนนี้คงไม่ใช่แบบนั้นแน่
“อืม..ขอบคุณนะ” รูอันกล่าวขอบคุณผม
เอาตรงๆก็รู้สึกผิดกับรูอันนิดๆแหะ..แต่รูอันก็เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่ผมไว้ใจได้…
หลังจากนั้นผมกับรูอันรีบเก็บของแล้ววิ่งไปยังห้องVIPซึ่งอยู่อีกตึกหนึ่งทันที และแน่นอนว่าต้องแสดงเข็มกลัดลูมิน่าเพื่อขอกุญแจห้องVIPกับเจ้าหน้าที่หอพักด้วย
สำหรับโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์นี้เป็นโรงเรียนประจำแบบกินนอน..หากไม่ใช่วันหยุด..ทางโรงเรียนจะไม่อนุญาติให้นักเรียนกลับไปนอนที่บ้านตัวเองเด็ดขาด..แม้กระทั่งขุนนางชั้นสูงที่มีคฤหาสถ์ หรือราชวงศ์ที่มีปราสาทเป็นของตัวเองก็ต้องอาศัยที่หอพักนี้อยู่เช่นกัน (แน่นอนว่าหอพักนั้นแยกชาย-หญิง)
และดูเหมือนว่าสำหรับราชวงศ์จะได้สิทธิ์ใช้ห้องVIPของโรงเรียนอยู่แล้วโดยไม่จำเป็นต้องมีเข็มกลัดลูมิน่า
“นี่สินะ..ห้องVIP”
“อืม”
ผมกับรูอันมายืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องVIPทันที…แค่ประตูก็ตกแต่งดูหรูหราแล้ว
สำหรับห้องพักก่อนหน้านี้ที่พวกผมเพิ่งขนของกันออกมานั้นแท้จริงแล้ว..สภาพก็ไม่ได้ดูแย่..ที่จริงคงต้องบอกว่าดูดีด้วยซ้ำอย่างน้อยก็ดีกว่าโรงแรมที่พวกเราเคยอยู่ก่อนหน้านี้ในช่วงสอบเข้า เพราะว่าโรงเรียนอัศวินเวทย์มนต์แห่งนี้นักเรียนเกือบทั้งหมดนั้นล้วนมีแต่พวกลูกท่านหลานเธอ…จะให้อยู่ห้องแย่ๆก็คงเป็นไปไม่ได้ ฉะนั้นแม้แต่ห้องธรรมดาจึงดูดีหรูหราอยู่ไม่น้อย
แต่ถ้าเป็นห้องVIPซึ่งหรูหรากว่าห้องธรรมดาพวกนั้นล่ะ..มันจะขนาดไหนกันนะ!?
ผมกับรูอันหันหน้ามามองกันแล้วพยักหน้า..พร้อมกับไขกุญแจห้องแล้วเปิดประตูเข้าไป….
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
71K
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)