ผู้ร่วงหล่น

ระหว่างที่แจ๊คกำลังพูด ได้มีเงาหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังแจ๊ค เงานั้นคือยิโน ยิโนได้เหวี่ยงดาบมาทางหัวแจ๊ค แจ๊คตอบสนองอย่างรวดเร็วโดยการสร้างหอกอัดอากาศและแทงสวนกลับไป

ปัง ปัง

เป็นเรื่องน่าตกใจมากที่ยิโนสามารถต่อต้านพละกำลังของแจ๊คได้ แม้ว่าแจ๊คจะแปลกใจเล็กน้อย แต่ยิโนนั้นแสดงสีหน้าเกลียดขึ้น

มือทั้ง 2 ข้างของยิโนชาเกือบจะไม่รับรู้ความรู้สึก ยิโนได้ฝึกฝนวิชาหนึ่งที่เขาได้มาโดยบังเอิญ และไม่ได้มอบมันให้กับใครแม้แต่คนที่รู้จักยังไม่รู้ว่ายิโนฝึกฝนวิชานี้

วิชานี้มีชื่อว่าเสือพยัคฆ์มังกร เป็นวิชาที่ไม่สมบูรณ์ มีแค่ 2 ขั้นเท่านั้นแต่ยิโนสามารถรับรู้ได้เลยว่ามันคือวิชาระดับเทพ

ในหนังสือวิชาได้บอกเอาไว้ว่าถ้าสามารถฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุดจะทำลายท้องฟ้าได้ด้วยฝ่ามือเดียวและร่างกายสามารถอยู่คงกระพัน

วิชานี้ทำให้ยิโนสามารถมีพละกำลังมากที่สุดในระดับการฝึกฝนเดียวกันถึง 2-3เท่า วิชานี้ยิโนได้มาจากห้องสมุดของอาณาจักรโดฮา

วิชานี้เริ่มแรกเป็นวิชาฝึกฝนกายพื้นฐานจึงไม่มีใครสนใจนัก พอดียิโนเบื่อ ๆ จึงอ่านหนังสือเล่นนี้ไป แต่ใครจะไปรู้ว่าวิชานี้ถูกแยกเป็น 3 ส่วน

ต่อมายิโนได้เรียนรู้วิชาหมัดพยัคฆ์ ในการอ่านวิชาหมัดพยัคฆ์นั้นยิโนเริ่มสังเกตว่าวิชาฝึกฝนกายพื้นฐานมันต่อจากวิชาหมัดพยัคฆ์ และส่วนสุดท้ายถ้ายิโนไม่ได้เป็นลูกของราชาอาณาจักรโดฮาไม่มีทางได้เรียนรู้

นั้นคือวิชาดาบมังกร เมื่อรวมทั้ง 3 เข้าด้วยกันทำให้กลายมาเป็นวิชาเสือพยัคฆ์มังกร เพราะความที่ไม่ได้บอกวิชาให้คนอื่นรับรู้ ทำให้ราชาโดฮาและคนอื่นเข้าใจผิดว่า ยิโนเกิดมามีพละกำลังที่มากมายมหาศาล

ยิโนจึงกลายเป็นองค์ชายที่แข็งแกร่งอันดับ 10 ของอาณาจักรโดฮา องค์ชาย 3 แข็งแกร่งอันดับหนึ่ง

ซึ่งเรื่องความแข็งแกร่งนั้นมีคนบอกว่าถ้ายิโนเกิดเร็วกว่านี้อาจจะแข็งแกร่งกว่าองค์ชาย 3 ก็เป็นไปได้ จึงทำให้ราชาโดฮาและข้าราชบริพารเสียใจกับการเกิดช้าของยิโน

ยิโนจึงพยายามอย่างหนักเพื่อจะฝึกฝนวิชานี้ พละกำลังของยิโนในตอนนี้แม้แต่ตนเองก็ยังรู้สึกหวาดกลัว แต่สิ่งที่ยิโนกลัวที่สุดคือ

ผู้นำพาแห่งความมืดมีพละกำลังที่เหนือกว่าตนมาก บางทีถ้ายิโนไม่มีวิชาเสือพยัคฆ์มังกรการแทงหอกของผู้นำพาแห่งความมืดจะสามารถปลิดชีพชีวิตตนได้

แจ๊คหัวเราะขึ้น เพราะเขารู้ว่ามีคนในระดับเดียวกันที่สามารถต่อต้านพละกำลังของเขาได้นั้นน้อยมาก ๆ แจ๊คจึงดีใจมากที่ยิโนสามารถต่อต้านได้

แจ๊คควงหอกรอบตัวก่อนจะโจมตีโยนิอีกรอบหนึ่ง คราวนี้ไม่ได้เป็นการโจมตีธรรมดา ยิโนรู้สึกกดดันจนไม่สามารถขยับได้ ราวกับมีขุนเขากดบนหลังยิโน

สิ่งที่ยิโนเห็นการโจมตีของแจ๊คไม่ใช้หอกแต่เป็นภูเขาขนาดใหญ่ที่กำลังจะพุ่งมาบดขยี้ตน ยิโนกรีดร้องและพยายามจะต่อต้านแรงกดดันนั้น

แจ๊คได้ใช่ท่าสังหารแม่ทัพ การโจมตีที่รวดเร็วและรุนแรงได้กดดันทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว แม้แต่คนที่ไม่ได้อยู่ตรงหน้าแจ๊คยังหายใจไม่ออก

ทุกคนเห็นวิถีหอกของแจ๊คได้หายใจจากสายตาของทุกคน แต่มีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าหอกนั้นกำลังจะไปแทงยิโน

องค์ชายเซนทอร์ได้ละทิ้งความสัมพันธ์ระหว่างเผ่าพันธุ์ องค์ชายเซนทอร์ได้ตะโกนไปทางทิมู

“เจ้าลูกศิษย์ของธาโค เจ้าเคลือบเวทมนตร์ของเจ้าเอาไว้ที่ธนูของฉัน”

ทิมูรู้สึกแปลกใจกับการสนทนาที่ไม่คาดคิดขององค์ชายเซนทอร์ แต่เธออ่านความคิดขององค์ชายเซนทอร์ออก เธอร่ายเวทมนตร์เพิ่มความเร็วให้กับลูกธนูองค์ชายเซนทอร์

พาวโบกัดฟันและหายตัวไปหาผู้นำพาแห่งความมืดทันทีเพื่อที่จะช่วยยิโน จีเอโรทีได้โรยเมล็ดจำนวนมากและใช้เวทมนตร์เร่งการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว

หัวหน้านักรบแห่งแสงผู้ที่อยู่ใกล้กับแจ๊คมากที่สุด ได้ตะโกน

“เทพแห่งแสงจงสถิตอยู่ในกายข้า”

มีแสงออกมาจากความว่างเปล่าได้สาดใส่หัวหน้านักรบแห่งแสง ร่างกายหัวหน้านักรบแห่งแสงขยายขึ้น พร้อมกับมีออร่าแสงมหาศาล

นักรบแห่งแสงด้านหลังได้หมดแรงลง แต่พวกเขาได้ทำสำเร็จคือเพิ่มพลังให้กับหัวหน้าของตน หัวหน้านักรบแห่งแสงพุ่งกระโจนมาทางแจ๊คอย่างรวดเร็ว

จนเกิดเป็นแสงสว่างตลอดทางที่หัวหน้านักรบแห่งแสงได้ผ่านไป หัวหน้านักรบแห่งแสงได้ยกดาบในมือ ทันใดนั้นดาบในมือหัวหน้านักรบแห่งแสงได้ขยายใหญ่ขึ้นเป็น 3 เมตร

หัวหน้านักรบแห่งแสงได้คำรามพร้อมกับโจมตีแจ๊คอย่างรุนแรง ทันใดนั้นแจ๊คที่กำลังโจมตียิโนอยู่ได้หันมาทางหัวหน้านักรบแห่งแสงอย่างรวดเร็ว

ทำให้หัวหน้านักรบแห่งแสงรู้สึกถึงอันตราย แต่เขาไม่สนใจพร้อมกับโจมตีแจ๊คราวกับจะผ่าร่างกายของแจ๊คให้ขาดครึ่ง

ตูม ตูม

ก่อนที่ดาบแสงขนาดใหญ่จะลงมาโจมตีแจ๊ค อยู่ ๆ เหมือนกับมีอะไรมาโจมตีหน้าอกของหัวหน้านักรบแห่งแสงเป็นรูขนาดใหญ่

หัวหน้านักรบแห่งแสงได้กระอักเลือดคำโตและกระเด็นไป จังหวะที่แจ๊คโจมตีหัวหน้านักรบแห่งแสงนั้นพาวโบได้มารับตัวยิโนหนีไป แจ๊คกำลังควงหอกเพื่อโจมตีพาวโบกับยิโน

แต่ได้มีลูกธนู 5 ดอกได้พุ่งตรงมาหาเขาอย่างรวดเร็วกว่าเดิมมานัก แจ๊คไม่มีทางเลือกนอกจากเดินข้ามมิติหนีไป

ทันใดนั้นหลังจากที่แจ๊คได้ปรากฏขึ้นขึ้น ได้มีรากไม้อันแหลมคมจำนวนมากพุ่งมาโจมตีเขา แจ๊คร่ายรำหอกในมือของชำนาญ

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

จีเอโรทีเห็นรากไม้จำนวนมากกำลังถูกแทงและตัด เธอถอนหายใจ ทำไมคนมีพรสวรรค์ระดับนั้นถึงเป็นศัตรูกับพวกเธอด้วย

ไม่มีรากไม้อันไหนสามารถผ่านการร่ายรำหอกของแจ๊คได้ หลังการโจมตีรากไม้หมด ตามมาด้วยปราณดาบจำนวนและเวทมนตร์จำนวนมาก

แจ๊คได้เดินข้ามมิติหลบหนีไปต่อ เขาได้โผล่หน้านักรบคนหนึ่ง และทิ่มแทงหน้าอกของนักรบคนนั้นจนตาย

หลังนักรบคนนั้นตายแจ๊คได้ขว้างหอกไปหานักเวทคนหนึ่งที่กำลังร่ายเวทอยู่

ปัง

ด้วยพละกำลังและความเร็วในการปาของแจ๊ค ทำให้หัวของนักเวทคนนั้นแตกกระจาย หัวหน้านักรบแห่งแสงมีสีหน้าซีดเผือดหลังเห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น

พร้อมกับจับบาดแผลบนหน้าอกที่เสียบหัวใจไปไม่กี่เซนของตนที่เป็นรูก่อนหยิบดอกขจรอาบลาวาขึ้นมากิน หน้าอกที่เป็นบาดได้สมานบาดอย่างรวดเร็ว

ถึงแม้บาดแผลจะหายดีแต่หัวหน้านักรบแห่งแสงยังมีสีหน้าซีดเผือด เขาไม่คิดว่าผู้นำพาแห่งความมืดจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ระดับนี้มีแค่นักรบระดับกลางหรือนักเวทระดับกลางเท่านั้นที่จะสามารถต่อสู้กับผู้นำพาแห่งความมืดได้

การส่งพวกเขามานั้นเหมือนกับส่งอาหารให้กับผู้นำพาแห่งความมืดกิน ภาพตอนที่ผู้นำพาแห่งความมืดกินเนื้อมนุษย์สด ๆ นั้นยังค้างคาใจเขาอยู่

หัวหน้านักรบแห่งแสงหันไปหาลูกน้องตนกำลังฟื้นตัวหลังได้รับดอกขจรอาบลาวา

“รู้หรือยังทำไมค่ายกลตรึงร่างกายของไม่สามารถใช้กับผู้นำพาแห่งความมืดได้”

นักรบแห่งแสงที่รับผิดชอบค่ายกลตรึงร่างกายนั้นก้มหน้าลง หัวหน้านักรบแห่งแสงแสดงสีหน้าโกรธเกรี้ยว ก่อนที่เขาจะระเบิดอารมณ์นั้น

กลุ่มที่รับผิดชอบค่ายกลทูตแห่งแสงได้กรีดร้องขึ้นอย่างทรมาน

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หัวหน้านักรบแห่งแสงได้หันไปมองผู้นำพาแห่งความมืด ตอนนี้ผู้นำพาแห่งความมืดได้ฆ่าทูตแสงไปหนึ่งตัว โดยมือซ้ายจับร่างกายไร้หัวของทูตแสงและมือขวาจับหัวทูตแสง

ทูตแสงนั้นคือการรวมตัวกันของนักรบแห่งแสง 5 คนและเป็นทั้งชีวิตของนักรบแห่งแสงทั้ง 5 คนนั้น การที่ทูตแสงตายทำให้เกิดผลสะท้านกลับทำให้นักรบแห่งแสงทั้ง 5 คนนั้นสาหัส

แจ๊คที่กำลังไล่ฆ่าคนอย่างเป็นตาย เพราะหลังจากฆ่าแจ๊คต้องกินส่วนหนึ่งของร่างกายพวกมันเพื่อให้มีธาตุน้ำและธาตุไม้หล่อเลี้ยงร่างกาย

เพื่อไม่ให้เปลวไฟแก่นโลกชนะไม่งั้นร่างกายของแจ๊คไหม้เกรียมแน่ ๆ ธาตุน้ำของแม่น้ำดาราไหลผ่านดวงดาวได้หลอมรวมกับไตแจ๊ค ทำให้ไตและธาตุน้ำภายในร่างกายของแจ๊คได้ยกระดับขึ้นอย่างน่าตกใจ

การรักษาของเขาก็ยกระดับขึ้นไปอีกก้าวหนึ่ง แจ๊คได้ยินเรื่องค่ายกลตรึงวิญญาณนั้นทำให้เขาหยุดมือลงทันที

และเดินข้ามมิติไปหาหัวหน้านักรบแห่งแสง หัวหน้านักรบแห่งแสงเห็นแจ๊คมาหาแจ๊คก็แสดงอาการแตกตื่นพร้อมกับยกดาบขึ้น

แจ๊คเห็นการกระทำของหัวหน้านักรบแห่งแสงก็หัวเราะขึ้น

“เจ้ารู้หรือเปล่าว่าทำไม ค่ายกลตรึงร่างกายถึงไม่มีผลกับฉัน”

หัวหน้านักรบแห่งแสงได้ยินคำถามจึงแสดงอาการตกใจและร้องขึ้น

“เจ้าต้องมีสมบัติที่ทำให้ค่ายกลไม่มีผลแน่ ๆ”

แจ๊คได้ยินคำตอบของหัวหน้านักรบแห่งแสงก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ทุกคนแปลกใจและระมัดระวังแจ๊ค แต่ไม่มีใครกล้าโจมตีแจ๊คอีกรอบหนึ่ง

ตอนนี้พวกเขาหรืออยู่แค่ 150 คนเท่านั้น ไม่ถึง 1 ชั่วโมงผู้นำพาแห่งความมืดได้ฆ่าพวกเขาได้ถึงครึ่ง พวกเขาหวาดกลัวมาก ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือหลบหนี

แต่จะหลบหนียังไงในเมื่อรอบด้านพวกเขามีแต่ลาวา ถึงจะได้รับการต้านท้านความร้อนจากเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ แต่พวกเขาไม่กล้าเสี่ยงที่จะกระโดดลงไปในบ่อลาวา

“ค่ายกลนี้พวกเจ้าได้มาจากฟารีใช่ไหม”

หลังได้ยินชื่อฟารี สีหน้าของหัวหน้านักรบแห่งแสงได้บิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียด เขาเริ่มที่จะจับอะไรบางอย่างได้

“เป็นไปไม่ได้ เจ้าต้องได้ยินเรื่องนี้ก่อนที่จะส่งตัวมาแน่ ๆ”

หัวหน้านักรบแห่งแสงคำรามด้วยความโกรธ แจ๊คเห็นดังนั้นจึงหัวเราะขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ราวกับดูการแสดงตลก

“ทำไมเจ้าไม่คิดว่ามีคนทรยศในหมู่พวกเจ้า”

พอได้ยินคำว่าทรยศ หัวหน้านักรบแห่งแสงได้กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

“เป็นไปไม่ได้ ผู้ที่ศรัทธาเทพแห่งแสงไม่มีทางทรยศได้ ไม่มีทางที่ท่านบุตรแห่งแสงฟารีจะทรยศพวกเราได้ เจ้าปีศาจร้าย เจ้าใส่ร้ายท่านบุตรแห่งแสงฟารี เจ้าต้องได้รับโทษสูงสุด แม้แต่วิญญาณของเจ้าก็จะโดนทรมานไปตลอดกาล”

แจ๊คแปลกใจที่หัวหน้านักรบแห่งแสงได้บ้าคลั่งขนาดนี้ เขาศรัทธาจนไม่ลืมหูลืมตา แต่โชคร้ายที่มันเป็นความจริง ฟารีอยากจะมีชีวิตใหม่จึงต้องขายวิญญาณให้กับปีศาจ

“เจ้าจะรู้หรือไม่ จงดูสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้”

ปัง

แจ๊คกระทืบเท้าอย่างรุนแรง ทำให้พื้นดินยุบตัวและเกิดเป็นหลุม แต่สิ่งที่น่าตกตะลึงคือวงแหวนเวทมนตร์ที่พวกนักรบแห่งแสงได้กางเอาไว้ เรืองแสงขึ้น ขนนกจำนวนมากปรากฏขึ้น

ขนนกเหล่านั้นได้พากันไปเกาะร่างกายของผู้ที่รอดชีวิต แม้แต่นักรบแห่งแสงก็ตามที หัวหน้านักรบแห่งแสงเหมือนกับอกหัก

เขากระอักเลือดออกมาเพื่อความเจ็บปวด

..............................................................................................................................................................................................................