ตอนที่ 7
"อ้าว...พี่เก้ารอนานไหมคะ" ฉันเปิดประตูห้องออกมา เวลาตามนัดคือหกโมงตรงแต่วันนี้ฉันเห็นพี่เก้ายืนรออยู่ก่อนแล้ว เขายืนเอาหลังพิงประตูห้องของเขาเอาไว้แต่เหมือนจะยืนก้มหน้าเล่นมือถืออยู่พอฉันออกมาเขาก็เก็บมือถือเข้ากระเป๋ากางเกงทันที
"ไม่นานครับ ไปกันเถอะพี่หิวแล้ว" จากนั้นเราก็พากันเดินลงไปที่ร้านอาหารร้านเดิมเหมือนเช่นทุกวัน
"ทีหลังพี่เก้าไม่ต้องยืนคอยนะคะ เคาะประตูเรียกไอได้เลยค่ะ" ที่จริงฉันก็เสร็จนานแล้ว แต่แค่รอเวลาเฉยๆแล้วก็ไม่คิดด้วยว่าพี่เก้าจะออกมายืนรออยู่แบบนี้ รู้สึกเกรงใจจัง
"ได้เหรอครับ จะไม่รบกวนน้องไอใช่ไหม" ฉันเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับยิ้มให้พี่เก้าอย่างอารมณ์ดี
"เรียกได้เลยค่ะ ถ้าไอไม่ได้โป้อยู่นะ คิกๆ" วันนี้ฉันอารมณ์ดีเป็พิเศษเพราะฉันกำลังจะออกไปเปิดหูเปิดตาอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้แล้วฉันก็ต้องทำให้เป็ปกติที่สุด พี่เก้าจะได้ไม่สงสัยแล้วมามี้ก็จะไม่รู้เื่นี้ ฉันวางแผนกับเพื่อนมาเป็อย่างดีปกติหลังจากที่ฉันกับพี่เก้าทานอาหารกันอิ่มแล้วก็กลับห้องใครห้องมันแล้วก็ไม่ได้ออกมาอีก วันนี้ก็เช่นกัน พี่เก้าอยู่ในห้อง...แต่ฉันออก
"น้อยๆ หน่อยเราเป็ผู้หญิงนะ" ฉันก็เป็ของฉันแบบนี้ไม่ได้เรียบร้อยอะไรมาก มามี้เคยบอกว่านิสัยของฉันเหมือนกับคุณน้าของฉันมามี้ของฉันมีน้องสาวหนึ่งคน แต่ตอนนี้คุณน้าของฉันมีครอบครัวไปแล้วท่านชื่อลิลินน่ะ มีใครรู้จักไหม ส่วนสามีของท่านได้ข่าวมาว่าเมื่อก่อนเป็มาฟียซะด้วย รวยเวอร์รวยวัง แต่ก็ช่างคุณน้าของฉันเถอะ นานๆทีท่านถึงจะมาหามามี้บ้าง ฉันไม่ค่อยได้เจอหน้าท่านบ่อยนักหรอกได้ข่าวว่าพักนี้เดินทางไทยอิตาลีบ่อยมาก
"ใครบอกคะว่าไอเป็ผู้หญิง" ฉันแกล้ง แหม!ดูวันนี้ฉันจะครึกครื้นเป็พิเศษ
"ฮึ!!" พี่เก้าหันมามองหน้าฉัน ทำหน้าใ
"ไอล้อเล่นค่าาา คิกๆๆ" ฉันขำกับอาการของพี่เก้าถึงฉันจะไม่ค่อยเรียบร้อยเป็กุลสตรีแต่ฉันก็เป็ผู้หญิงนะคะ
"พี่ใหมด" พูดจริง! แล้วเมื่อไหร่จะจีบฉันสักทีละรอฟังจนไม่อยากรอแล้วนะ นับวันฉันก็ยิ่งกล้าพูดกล้าคุยกับพี่เก้ามากขึ้นฉันเป็คนเข้ากับคนง่าย และที่สำคัญฉันพูดเก่งมากด้วย ปากตรงกับใจเสมอสงสัยเห็นฉันพูดมากแบบนี้ คงไม่อยากจีบฉันแล้วมั้ง ก็แล้วแต่น้า…ฉันไม่ได้ง้อ แค่เป็เพื่อนฉันทานข้าวตอนเย็นแล้วก็อย่าเอาเื่ที่ไม่ดีไปเล่าให้มามี้รู้แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว
หลังจากที่ฉันทานอาหารเย็นกับพี่เก้าเสร็จแล้วเราก็แยกย้ายกันเข้าห้องใครห้องมัน ทำตัวให้เป็ปกติที่สุดและแล้วเวลาสองทุ่มตรงก็มาถึง ฉันค่อยๆ เปิดประตูออกไปให้เบาที่สุดมองซ้ายมองขวาว่าไม่มีพี่เก้า พี่เก้าคงอยู่ในห้องนั่นแหละ
"ฮู่...ป่านนี้คงหลับไปแล้วมั้ง" ฉันออกจากห้องมาได้ ก็รีบเดินเร็วๆ เข้าลิฟต์แล้วกดไปชั้นล่างสุด จากนั้นฉันก็นั่งแท็กซี่ไปที่ผับที่ได้นัดกับไอ้เนตรและไอ้มะนาวเอาไว้
ทางด้านนพเก้า
“รู้แล้วกำลังออกไป”ผมรับสายไอ้ดินที่มันโทรแบบรัวๆ มาหาผมั้แ่ที่ผมอยู่ในห้องน้ำแล้ว ก่อนหน้านี้มันโทรมาแล้วสองครั้งไม่รู้มันจะรีบอะไรนักหนา พวกมันนัดผมไว้สามทุ่ม สองทุ่งครึ่งค่อยออกไปก็ยังได้
“เร็วๆพวกกูมานั่งรอมึงแล้วนี่” อ้าว...แล้วใครเสือกให้พวกมึงมาก่อนเวลาล่ะ
“มึงนัดกูสามทุ่ม!”ผมพูดเสียงเข้มใส่ไอ้ดินทันทีถึงน้ำเสียงของผมมันจะไม่เข้ากับใบหน้าของผมก็ตามแล้วเื่อะไรที่ผมจะต้องรีบด้วยล่ะ
“เมารอไปก่อนเลยกำลังแต่งตัว” ก็ผมพึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำดูนาฬิกาก็พึ่งจะสองทุ่มเอง เฮ้ย...ผมถอนหายใจออกมาตอนนี้ผับยังไม่มีคนหรอกดึกๆ โน่นเขาถึงมากัน นั่งคนน้อยๆ จะไปสนุกอะไร
“พึ่งแต่งตัว!!โอ๊ยคุณชายเอ๋ย ถ้างั้นเดี๋ยวกูกับไอ้เสือขอไปเสียตัวก่อนก็แล้วกันร้านนี้สาวสวยเหมือนเดิมเลยว่ะ” พวกมันก็เป็แบบนี้นี่แหละครับบอกให้หาเมียๆ ไม่กลัวติดเอดส์บ้างหรือไงก็ไม่รู้
“แล้วแต่พวกมึงไอ้สัส!...” ผมด่ามัน สองคนมันก็พอกันถ้าวันไหนไม่ได้เสียตัวกับสาวๆ สงสัยน้ำของพวกมันคงจะบูดจากนั้นผมก็วางสายจากไอ้ดินไป แล้วก็รีบแต่งตัวขับรถออกไป ตามที่ผมกับพวกมันสองคนได้นัดกันไว้
ทางด้านไอรีน
"กินแค่น้ำอัดลมก็พอเนอะ" ฉันบอกเพื่อนๆ ของฉันถึงฉันกับเพื่อนๆ จะชอบออกมาเที่ยวแต่ฉันก็ไม่ได้อยากเมา เพราะว่ามันอันตรายฉันต้องดูแลและรับผิดชอบชีวิตของตัวเองให้ดีที่สุด นั่นก็คือไม่ประมาณนั่นเอง
"อือ...พวกเราแค่มาเปิดหูเปิดตาเฉยๆไม่ได้อยากจะเมาสักหน่อย" ไอ้เนตรกับไอ้มะนาวพวกมันสองคนก็เห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันพูด
"ไอรีนพี่ชายข้างห้องของมึง ไม่เห็นมึงเดินออกมาแน่นะ" นี่! แล้วจะไปพูดถึงเขาทำไมสงสัยไม่มีอะไรจะถามแล้วมั้งยิ่งเสียวๆ หลังอยู่ ขาออกมาน่ะไม่เห็นแน่นอนแต่ขากลับนี่สิ ฉันยังไม่แน่ใจ แต่คงไม่ซวยขนาดนั้นหรอกมั้ง
"ไม่เห็นแน่กูดูดีแล้ว" ฉันตอบพวกมันอย่างมั่นใจสุดๆ
"ไม่ใช่ไม่เห็นตอนออกแต่เห็นตอนเข้านะมึง" แล้วมึงจะพูดให้เป็ลางทำไมไอ้ห่านี่
"อีนี่ปากเสีย" แล้วพวกมันสองคนก็ขำฉันกันใหญ่อยู่ๆ ก็มาเป็ตัวตลกให้พวกมันซะอย่างนั้นออกมาอยู่ข้างนอกก็ยังได้ออกมาเที่ยวตอนกลางคืนแบบนี้ แต่ถ้าอยู่บ้านสถานที่แบบนี้น่ะเหรออย่างแม้นแต่จะคิดเลย ไม่มีสิทธิ์หรอก
"มึงกลัวเขาหรือไง" ก็กลัวสิ ถึงพี่เก้าจะดูใจดีจากที่ฉันได้ัักับเขาไม่กี่วันมานี้นะ แต่ฉันก็ยังไม่ไว้ใจเขาอยู่ดีนั่นแหละก็เขารับปากกับมามี้เอาไว้ เอาเป็ว่าอย่าให้เขารู้เป็ดีที่สุด จะได้หมดเื่ไป
"ไม่ได้กลัวโว้ย...แค่กลัวเื่จะเข้าหูมามี้กูเฉยๆ"แล้วพวกมึงเมื่อไหร่จะเลิกคุยเื่ของกูสักทีวะฉันเริ่มทำหน้าเซ็งๆ
"กูอยากเห็นหน้าพี่เขาจังเลยว่ะ" ไอ้มะนาวมันเอ่ยขึ้นมาอีกยัง...ยังไม่จบ
"ไอรีนมันบอกไม่หล่อ กูไม่อยากเห็นหรอก" เป็เสียงของไอ้เนตรแต่วันนั้นฉันไม่ได้บอกว่าไม่หล่อนะ ฉันแค่บอกว่าก็งั้นๆ แหละ
"ไม่ต้องไปอยากเห็นเขาหรอก แล้วก็เลิกพูดถึงเขาได้แล้ว"
556
