ชายหนุ่มกลับมาถึงยังสำนักสิบสี่พร้อมกับความแตกตื่นของผู้คนที่เขาสามารถข้ามเป็นักล่าระดับกลางได้แล้ว
ชายหนุ่มถูกสงชายชรานำตัวเข้ามาในห้องของผอ.ยิ่งแลถูกซักไซ้ไล่เลียงอย่างหนัก เขาได้แต่โกหกออกไปต่างๆนานาเพื่อมิอยากให้ผู้คนแตกตื่นกับการบำเพ็ญคู่ของเขาอย่างมิตั้งใจในคราแรก
กว่าที่จะหลุดออกจากห้องของผอ.ยิ่งก็ใช้เวลาไปหลายนาที เขาเร่งไปยังอาคารภารกิจเพื่อส่งมอบร่างของอสูรที่เขาได้สังหาร เมื่อแล้วเสร็จชายหนุ่มไปยังห้องคลังเพื่อเลือกสมุนไพรแลแร่ธาตุต่างๆ
“ มิรู้ว่าพี่แพมเตรียมโอสถิญญาไว้ยัง “ เขาพึมพำ
ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วทำการโทรฯหาพี่สาวของตนอย่างรวดเร็ว
“ เยี่ยม “ เขาเอ่ยแลเร่งทำการแลกทรัพยากรไปอีกหลายอย่าง
เขามองยังขวดหยกที่เปล่งประกายแวววาว “ โอสถวัฒนะ “ เขาพึมพำ
“ อีกไม่นาน “ เขาพึมพำ
โอสถวัฒนะนี้เขาตั้งใจที่แลกมันเพื่อไปให้พ่อของเขา พ่อของเขาจะได้มีขาที่เป็ปกติเสียที
“ ไป “ เขาเอ่ยแลออกจากห้องคลังแล้วกลับไปยังบ้านอย่างรวดเร็ว
เมื่อมาถึงบ้าน ชายหนุ่มเร่งทำการแบ่งแก่นิญญาออกสี่ก้อนอย่างรวดเร็ว
เมื่อแก่นิญญามากมายถูกแบ่งออกชายหนุ่มแทบจะตกตายเพราะพลังิญญาของตนลดลงอย่างมากจนเข้าขั้นวิกฤต เขาเร่งยัดแก่นิญญาอสูรเข้าปากแล้วเคี้ยวมันอย่างบ้าคลั่ง
กว่าที่เขาจะฟื้นฟูแก่นิญญาของเขาได้ เขาต้องใช้แก่นิญญาอสูรไปมากถึงสามสิบแก่น
พีมถึงกับร้องลั่นเมื่อรู้ว่าน้องชายของตนใช้แก่นิญญาอสูรมากถึงสามสิบแก่นในการฟื้นฟูพลังิญญาที่เสียไป นางแทบร่ำไห้เพราะมันหมายถึงเงินที่มากมายยิ่งนักหากนำไปขาย
“ เอาน่า เดี๋ยวก็หาได้เพิ่ม “ เขาเอ่ย
ปราบส่งแก่นิญญาของตนให้กับทุกคน
“ พ่อครับ พ่อต้องเป็จอมยุทธอายุขัยจะได้เพิ่มขึ้น อย่างน้อยพ่อเป็จอมยุทธระดับสร้างรากฐานพ่อจะมีอายุอย่างน้อยสองร้อยห้าสิบปี จะได้อยู่กับผมนานๆ “ ปราบเอ่ย
“ อืม “ สมชายพยักหน้าช้าๆแล้วลูบหัวของบุตรชายตน
“ แม่ก็ด้วยนะครับอยู่กับผมนานๆ “ ปราบเอ่ย
“ ได้สิลูก “ อิงอรยิ้มออกอย่างอ่อนโยน
ปราบพยักหน้าแล้วออกไปยังสำนักสิบสี่
“ ไอ้หนู เอ็งต้องไปที่ราชบุรี “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ เขาพยักหน้าช้าๆ
“ ภารกิจคือ “ เขาเอ่ยถาม
“ ที่ราชบุรีแม้ว่าจะรกร้างมานานแล้ว แต่ก็ยังมีผู้คนอาศัยอยู่ที่นั่น “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
เขามองยังชายหนุ่มแลยิ้มหม่น “ เอ็งต้องไปช่วยคนเ่าั้ “ เขาเอ่ย
“ ช่วย “ ปราบเอ่ย เขาให้รู้สึกงุนงงเมื่อคนพูดของผอ.คลุมเครือ
“ ประจำการที่ราชบุรีสองปี “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ
“ ที่นั่นคงงานชุกไม่น้อย เช่นนี้แล้วผมขอเบิกอุปกรณ์ไปมากหน่อย “ ปราบเอ่ย
“ เชิญตามสบาย “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
สีหน้าและแววตาของเขาผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัดเพราะชายหนุ่มรับงานนี้
“ ท่านผอ.ท่านคงกังวลว่าผมจะไม่รับงานสินะ “ ปราบเอ่ย
“ นั่นมันแน่อยู่แล้ว “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ ไปเตรียมตัวเถิดออกเดินทางเมื่อเอ็งพร้อม “ ผอ.ยิ่งเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
ชายหนุ่มออกจากห้องผอ.ยิ่งแลไปยังอาคารคลังลับอาวุธ เขาเบิกอุปกรณ์ไปมากมายจนเ้าหน้าที่ดูแลงุนงง แต่เมื่อรู้ว่าถูกนำไปใช้ที่ใดพวกเขาต่างก็ลอบกลืนน้ำลาย
ปราบมาที่คลังลับทรัพยากรแลขอเบิกทรัพยากรล่วงหน้า คราแรกเ้าหน้าที่อิดออดแต่พอได้รับคำสั่งภารกิจพวกเขาเร่งจัดการอย่างเร็วไว
ชายหนุ่มกลับบ้านแลล่ำลาทุกคนแล้วเสร็จ
เขาเร่งออกเดินทางไปอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มมองออกไปนอกหน้าต่างพบเห็นร่องรอยการต่อสู้มากมาย เขาได้แต่ถอนหายใจออกอย่างแรง เพราะมันเป็โศกนาฏกรรมของมนุษยชาติที่ยากหลีกเลี่ยง มันเป็าสองเผ่าพันธุ์ที่เหี้ยมโหดแลรุนแรงยิ่ง
มนุษย์ในยุคนั้นล้มหายตายจากไปมากมาย ทั้งสรรพสิ่งทั่วโลกก็สูญสลาย อารยธรรม วัฒนธรรมสูญสิ้น
“ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มถอนหายใจออกบางเบา
“ หวังว่าจะช่วยได้บ้าง “ เขาพึมพำ
มินานนักชายหนุ่มได้ะโลงจากท้ายเครื่องบินแล้วดำดิ่งลงอย่างรวดเร็ว
สองตาของเขากวาดมองทั่วอาณาของอดีตจังหวัดราชบุรี “ พวกมันอยู่อาศัยที่นี่แลกระจายตัวไปยังจุดที่มนุษย์โบราณอยู่อาศัย “ เขาพึมพำ
“ อย่าบอกนะว่าศูนย์กลางของพวกมันอยู่ที่เมืองโบราณอู่ทองจังหวัดสุพรรณบุรี “ เขาพึมพำ
“ อัลตรอนตรวจสอบเมืองโบราณอู่ทอง “ ปราบเอ่ย
“ ขอรับ “ อัลตรอนเอ่ย
“ เ้านาย ศูนย์กลางของพวกมันอยู่ที่เมืองโบราณอู่ทอง มีอสูรระดับสี่เป็ผู้พิทักษ์ “ อัลตรอนเอ่ย
“ ระดับสี่เลยรึ “ เขาพึมพำ
“ ในสมัยอดีตเมืองโบราณอู่ทองตามหลักฐานแล้วเป็ต้นทางประวัติศาสตร์ของสยาม รุ่งเรืองั้แ่ยุคก่อนพ.ศ.แลยุคเริ่มต้นของพ.ศ. “ เขาพึมพำ
“ ชาวอินเดีย ชาวเปอร์เซีย ชาวโรมันเข้ามาทำการค้าที่อู่ทอง แผ่นดินสุวรรภูมิ ก่อนที่จะเดินทางไปทำการค้าต่อที่ ละโว้ เจนละ และฟูนัน “ เขาพึมพำ
ชายหนุ่มมองยังโบราณสถานหลายแห่งที่ถูกบูรณะขึ้นใหม่
“ ถึงแล้วเมืองโบราณคูบัว “ เขาเอ่ยแลร่อนร่างลงยังพื้นอย่างนุ่มนวล
ชายหนุ่มมองยังผู้คนที่แต่งกายด้วยชุดหนังสัตว์ เขาได้แต่ยิ้มขื่นเพราะมันเหมือนย้อนยุคกลับไปที่สมัยโบราณ ทั้งที่อยู่อาศัยก็ใช่เป็บ้านไม้ไผ่มุงด้วยหลังคาจาก
ชายหนุ่มเดินมายังผู้ใหญ่บ้านแลพนมมือ “ สวัสดีครับ ผมปราบจะมาประจำการอยู่ที่นี่สองปี “ ชายหนุ่มเอ่ย
“ อืม “ ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้า
“ ผู้ใหญ่บ้านทำไมใส่ชุดแบบนี้กัน “ ปราบเอ่ยถาม
“ วันนี้เป็เทศกาลโบราณทุกคนเลยต้องสวมชุดหนังสัตว์แลนอนอยู่ในบ้านโบราณ “ ผู้ใหญ่บ้านเอ่ย
“ เป็เช่นนี้นี่เอง “ เขาพยักหน้าช้าๆ
หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จชายหนุ่มถูกพาไปที่พักซึ่งเป็สมัยใหม่ที่สร้างด้วยวัสดุชั้นเลิศทนทานต่อการโจมตีของอสูร
เขาเก็บสัมภาระแล้วออกไปเที่ยวชมเทศกาลโบราณ ทั้งยังตรวจสอบทั่วหมู่บ้าน
รอบหมู่บ้านขนาดใหญ่กินพื้นที่หลายตารางกิโลเมตร ปรากฏรั้วเหล็กกล้าชั้นเลิศสูงสิบเมตรครอบคลุมรอบหมู่บ้าน ตามรั้วยังปรากฏป้อมยามพร้อมปืนเลเซอร์พร้อมพลประจำการ และจรวดนำวิถีจากพื้นสู่อากาศไว้ไล่ล่าอสูรบินอีกนับร้อยลูกที่ตั้งวางไว้ที่ป้อมยาม
ชายหนุ่มได้แต่พยักหน้าหงึกๆเพราะหากจะอยู่ที่นี่ก็ต้องเตรียมการให้พร้อมสรรพมิเช่นนั้นจะอยู่ไม่ได้
คราแรกเขานั้นให้แปลกใจยิ่งว่าเหตุใดมนุษย์ทั่วไปจึงสามารถอยู่ที่นี่ได้ แต่เมื่อมาถึงเขาก็ถึงบางอ้อเพราะว่ามันเป็ศูนย์วิจัยซากของอสูรระดับเจ็ดที่ตกตายลงโดยไม่ทราบสาเหตุในตอนที่พวกมันยกพลขึ้นบกในครั้งนั้น
“ อสูรระดับเจ็ด “ เขาพึมพำ
เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีอสูรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น เพราะเท่าที่ปรากฏหลักฐานทั่วโลกไม่มีบันทึกไว้เลยว่าจะพบเจออสูรระดับที่สูงกว่าระดับสี่
“ น่ากลัวว่าจะเป็ความลับสุดยอด “ เขาพึมพำ
“ เืของมันหากนำมาใช้ได้ มิรู้ว่าจะสามารถเพิ่มพลังปราณได้มากขนาดไหน “ เขาพึมพำ
ชายหนุ่มผู้ลิ้มรสเนื้ออสูรมาแล้วเขารู้ดีว่าเนื้อของมัน เืของมันนั้นยอดเยี่ยมขนาดไหน เขาจึงใคร่ลองเป็อย่างมาก
ชายหนุ่มลัดเลาะไปตามรั้วกำแพงที่สูงลิ่ว พร้อมกับตรวจสอบโครงสร้างพื้นฐาน
ชายหนุ่มสำรวจทั่วอาณาจนแล้วเสร็จก็มืดค่ำแล้ว เขาจึงเข้าร่วมสังสรรค์เล่นรอบกองไฟพร้อมกับดื่มสุราเป็ครั้งแรก ทำเอาเขาเมามายไม่ได้สติ
4K
