
หลายวันต่อมาในวังก็มีการจัดงานเลี้ยงวันประสูตพระโอรสของฮ่องเต้ จากนางสนมคนโปรดของฮ่องเต้ขึ้น ซึ่งเหล่าขุนนางและคนที่เกี่ยวข้องได้เชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้ ซึ่งครอบครัวตระกูลลู่ก็ถูกเชิญด้วยเช่นกัน และเนื่องจากที่ฮ่องเต้ได้ประทานงานอภิเษกสมรสให้ อิงอิงกับลู่หาญ ทั้งสองคนเลยใช้โอกาสนี้ไปขอบคุณฮองเฮาและฮ่องเต้ ซึ่งในงานเลี้ยง มีเหล่าขุนนางและพระญาติมาร่วมมากมาย มีทั้ง อาหารการกิน ที่หลากหลาย มีดนตรีและระบำ ให้ชม ทำให้อิงอิงหญิงสาวบ้านนอกที่ไม่เคยเห็นอะไรยิ่งใหญ่และอาหารหลากหลายมากมายเช่นนี้มาก่อน เห็นอาหารบนโต๊ะแล้วอดใจไม่ได้เลย พอทุกคนเริ่มทานอาหาร อิงอิงก็ทานอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ทำให้ตัวเองและครอบครัวตระกูลลู่เสียหน้า หลังจากงานเลี้ยงจบลง ทุกคนก็ต่างกลับ ระหว่างทางกลับมา แม่ลู่หาญเลยถามอิงอิงขึ้นมาว่า แต่งงานหลายสัปดาห์แล้วเป็อย่างไรบ้าง อิงอิงเลยตอบไปว่ายังไม่ชิน แต่ก็ดีสบายดีเพคะ ทั้งสองพูดคุยกันจนมาถึงจวน พอมาถึงจวน อิงอิง ก็ถอนหายใจเบาๆ ถ้าแม่สามีรู้ว่าทั้งสองแยกเรือนคงจะว่าแน่ๆ ลู่หาญ เดินมาแล้วดึงแขน อิงอิง พูดขึ้นว่า อย่าพึ่งไป รอก่อน ข้ามีเื่จะคุยกับเ้า ข้าว่าข้าจะหย่ากับเ้า
อิงอิงได้ยินดังนั้น จึงขึ้นมาว่า เ้าจะหย่ากับข้าด้วยเหตุผลอะไร บอกข้าหน่อยได้ไหม
ลู่หาญไม่พูดอะไร เลยเดินจากไป อิงอิง รู้สึกขึ้นมาทันที การเป็สตรี เหมือนไม่มีค่าอะไร คิดจะแต่งก็แต่งคิดจะหย่าก็หย่าเลยหรือไง บ่นอยู่คนเดียว จากนั้นก็นอนพักแล้วหลับไป