เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

หลังจากเสี่ยวเทียนสำเร็จขั้นเซียนแล้ว อาจารย์มู่ก็แจ้งให้ศิษย์ทั้งสามคนเตรียมตัวไปดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์ภายในสามวัน

วันนี้ ธิดาเทพฟ่งเฟยหยานมาหา ไป๋น้อยด้วยความคิดถึง แต่ว่าไม่ได้มาคนเดียว มากับ หญิงสาวอีกคนหน้าสวยไม่แพ้กันเลย

“ ศิษย์น้องซิ่วเหวิน นี่เจ้ารู้จักธิดาเทพด้วยหรือนี่?” ศิษย์พี่รองเอ่ยทัก

ซิ่วเหวินเป็นศิษย์หญิง ของสำนักปราชญ์เทวะ อยู่ยอดเขาเขียวขจี

“ พวกเราเป็นเพื่อนกัน มาตั้งนานแล้ว เฟยหยานบอกว่าจะมาที่นี่ข้าก็เลยมาเป็นเพื่อน อยากเห็นไป๋น้อยเหมือนกัน” ซิ่วเหวินอธิบาย แต่พอเห็น ธิดาเทพอุ้มไป๋น้อยที่สีขาวตัวเล็ก กำลังน่า่รักเลย เดินมาจึงรีบเข้าไปเล่นด้วยทันที

ศิษย์พี่ใหญ่ก็มายืนยิ้มมองศิษย์น้องซิ่วเหวินตาหวานฉ่ำ  วันนี้ทั้งหมดมานั่งกินปลาย่างเกลือ ริมสระหลังเขา เป็นปลาภูเขา เนื้อขาวฟูนุ่มอร่อยมากเสี่ยวเทียนกินคนเดียวไปเป็นตัว ส่วนเจ้า ไป๋น้อยเห็นคนอื่นกินอย่างเอร็ดอร่อย ก็เข้ามาขอกินบ้างแต่ก็ได้แต่เลีย แล้ว เห่าบอกว่าไม่อร่อยขอกินนมดีกว่า จนเสี่ยวเทียนต้องเทนมแม่เสือให้มันกินเพิ่ม

โดยคนที่ลงมือเป็นพ่อครัวทำปลาเผา คือพี่ใหญ่มู่อี้ ไป๋น้อยยังถูกประคับประคองโดยธิดาเทพกับซิ่วเหวิน ซึ่งทั้งสองต่างเอ็นดู เจ้าไป๋น้อยยิ่งนัก

“ เสี่ยวเทียน เวลาที่เข้าไปดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์ เจ้าเอาไป๋น้อยไปด้วยหรือเปล่า?”  ธิดาเทพเอ่ยถาม

“ เอาไปด้วย แต่คงให้มันอยู่ในมิติส่วนตัว คงไม่ให้มันออกมาเพ่นพ่านหรอก”

“ ดี แล้วถ้าคิดถึงไป๋น้อย ข้าเข้าไปหามันในมิติส่วนตัวของเจ้าได้หรือเปล่า” ธิดาเทพเอ่ยถามต่อ  เสี่ยวเทียนได้แต่พยักหน้า

“ แล้วเจ้าจะแยกตัวจากสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์มาอยู่กลุ่มเดียวกับเราได้ยังไง” ศิษย์พี่รองเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ มาได้ ข้าจะให้หยกติดต่อกับเสี่ยวเทียน พอเข้าไปแล้วเราค่อยติดต่อกัน”

“ ข้าก็ชวนศิษย์เขาเขียวขจีอีก 10 คนมาร่วมกลุ่มกับพวกท่านด้วย ศิษย์พี่ใหญ่มู่อี้ว่าอย่างไร” ซิ่วเหวิน หันไปขออนุญาตศิษย์พี่ใหญ่

“ ได้ มากันได้ ยังไงพวกเราก็ศิษย์สำนักเดียวกันอยู่แล้ว” ศิษย์พี่ใหญ่ตอบรับหน้าบานเลย

แล้ววันที่จะเดินทางก็มาถึง  อาจารย์มู่หวายอิง แห่งเขาอินทรีกับ อาจารย์ไฉหลันแห่งเขาเขียวขจี  และอาจารย์ เซ่าชาง แห่งเขาเมฆา ก็พาศิษย์สำนักจอมปราชญ 500 คน มาที่ทางเข้าดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์  อาจารย์มู่หวายอิงเป็นตัวแทนเจ้าสำนักเอ่ยกับทุกๆ คนว่า

“ในขณะนี้ดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์ กำลังจะเปิดขึ้นแล้ว  ด้านในมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์มาก ทุกคนที่เข้าไปล้วนมุ่งหวังทรัพยากรเหล่านี้กลับสำนักกันทั้งนั้น แต่ว่า คนที่เข้ามาในดินแดนแห่งนี้ ไม่ใช่มีแค่แดนบูรพาแห่งเดียว มีประตูทางเข้าจากดินแดนเทวะอีกสามแห่ง ดังนั้น พวกมันไม่ยอมอ่อนข้อ ให้กับ พวกเจ้าแน่ ครั้งนี้อาจต้องมีการสูญเสียกันบ้าง แต่ข้าบอกทุกคนไว้ก่อน พวกเจ้าล้วนเป็นคนของสำนักจอมปราชญ์ยังไงก็ห้ามเข่นฆ่ากันเอง ต้องช่วยเหลือซึ่กันและกัน สิ่งใดที่จะทำให้เสี่ยงต่อชีวิต ก็หลีกเลี่ยงเสีย !   ชีวิตนั้น สำคัญกว่า  เจ้าสำนักได้สร้างแผ่นหยกช่วยชีวิตเอาไว้ให้ทุกคนแล้ว   หากคิดว่าไปต่อไม่ได้ ก็ทำลายหยกช่วยชีวิต มันจะส่งตัวเจ้ากลับออกมา จากดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์ทันที

ส่วนหยกอีกชิ้นหนึ่ง เป็นข้อมูลเบื้องต้นของ ทรัพยากรในดินแดนแถบๆ นี้ทั้งหมดหากว่าเข้าไปใกล้หยกจะมีแสงกระพริบ จนกว่าจะมีคนหยิบไปแสงก็จะหายไปด้วยส่วนรายละเอียดในด่านด้านในนั้นทุกร้อยปี ผู้สร้างได้ปรับเปลี่ยนทุกๆ ร้อยปีดังข้อมูล ข้างในนั้น พวะเจ้าต้องไปสัมผัสกันเอาเอง  จำเอาไว้ว่า ดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์แห่งนี้ มีเวลาเปิดเพียงแค่ สามเดือน พวกเจ้าต้องระวัง พอถึงเวลาก็ให้รีบ กลับออกมาทางประตูบูรพาด้านนี้ เท่านั้น ขอให้พวกเจ้าทุกคนโชคดี”       อาจารย์มู่หวายอิงอธิบายให้ทุกคนฟัง เสี่ยวเทียนมองไปที่บรรยากาศรอบๆ เห็นคนที่เจ้ามาอีก สองสำนักใหญ่ ต่างนำคนเข้ามา ห้าร้อยคนเหมือนกันและยังมี คนของราชสำนัก เสี่ยวเทียนเห็น คนคุ้นเคยมากับแทบหมด แล้วหน้าตาแปลก อีกหลายคน 

ทันใดนั้นก็มีเสียงประกาศออกมา จากคนของราชสำนัก เทวะบูรพา

“ ทุกคนจงฟัง ทางเข้าประตูนี้ ได้มีกฏของธรรมชาติเอาไว้ หากใครที่มีอายุเกิน 35ปีขึ้นไป ห้ามเข้าไปโดยเด็ดขาด หากใครไม่เชื่อ กฏธรรมชาติจะจัดการกับคนผู้นั้น

แล้วตอนนี้ คนของราชสำนัก เข้าไปก่อน   หลังจากนั้น พวกท่านทั้งหลายก็เข้าไปกันได้เลย” ทหารเฝ้าประตูนับพัน เปิดทางให้คนของราชสำนักกว่าห้าร้อยคน เคลื่อนตัวเข้าไปก่อนอย่างรวดเร็ว  จากนั้น ที่เหลือก็แย่งกันเข้ากันแน่นไปหมด

หลายคนมีอายุเกิน กะว่าจะตีเนียนเข้าไปกับเขาเลย แต่ว่ากฏธรรมชาตินั้น ตรวจสอบ คนที่อายุเกิน ร่างถูกพลังลึกลับกระแทกออกมาบาดเจ็บสาหัส ทุกคน เสี่ยวเทียนสงสัยยิ่ง

“ พวกเขา ตรวจสอบได้อย่างไร?”

“ เป็นค่ายกล กระจกสำหรับตรวจสอบอายุ ผู้ที่สร้างเอาไว้นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ” อาจารย์ลู่เอินเอ่ยชม

“ พวกเราไปกันเถอะ” ศิษย์พี่ใหญ่เห็นพี่สาวซิ่วเหวิน กับศิษย์เขาเขียวขจีมากันครบ  ก็พากันเข้าไปในดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์ทันที

ผู้คนที่เข้าไปนั้นฝั่งประตูแดนบูรพามีกันอยู่สามพันคนที่มีป้ายผ่านเข้าไป  พอทุกคนเข้าไปก็ พบว่ามีทางแยกให้เดินไปทั้งหมด สิบแปดเส้นทาง ทุกคนต่างก็นิ่งงันไม่รู้ว่า จะไปเส้นทางไหนดี

“ อาจารย์เอายังไงดี?”  เสี่ยวเทียนเอ่ยถามอาจารย์ลู่เอิน

“ ข้ารู้สึกคุ้นๆ ด่านพวกนี้ แต่คิดไม่ออกว่ามันคืออะไร แต่ข้าสัมผัสได้ว่าทุกเส้นทางมีทรัพยากรต่างๆ กัน จะไปเส้นทางไหนก็ได้ เจ้าแยกตัวไป เข้าเส้นทางที่ 1ก่อน หากว่าข้าจำอะไรได้ ข้าจะบอกเจ้าเอง”

“ เจ้าจะแยกไปคนเดียวรึ?”  ศิษย์พี่ใหญ่ถามด้วยความสงสัย

“เส้นทางทั้ง 18 เส้นทางนี้มีทรัพยากร ไม่เหมือนกันหากพวกเรารวมกัน อาจจะได้ทรัพยากรจำกัด  พวกเราแยกกันไปดีกว่า”  เสี่ยวเทียนอธิบาย   ทั้งหมดพอฟังเหตุผล แล้วก็พยักหน้า เข้าใจ โดยแบ่ง กันเป็นสามเส้นทาง ศิษย์พี่ใหญ่ไปกับ พี่ซิวเหวิน กับศิษย์อีกสิบคน เส้นทางที่แปด ศิษย์พี่รอง เส้นทางที่เก้า เสี่ยวเทียนไปเส้นทางที่หนึ่งเลย

พอเข้าไปเส้นทางแรก เสี่ยวเทียนเห็นข้างหน้ามี คนที่เข้ามาก่อนเริ่มต่อสู้แย่งชิงทรัพยากรกันแล้ว  แล้วในหยกก็มีแสงกระพริบขึ้น ว่าด้านหน้าที่แย่งกันคือ ไข่มุกทองคำ หากกินเข้าไป พลังเซียนจะขึ้นทันที 1 ระดับ เสี่ยวเทียนตาลุกวาวทันทีที่รู้ว่าเป็นไข่มุกทองคำ! เห็นข้างหน้ามี คนกว่า สามสิบคนแย่งชิงไข่มุกทองคำเพียงเม็ดเดียว  เสี่ยวเทียนก็พุ่งตัวเข้าไปแย่งกับเขาทันที ย๊ากกกกกก  !! 

“ ถอยไป  !!  ไข่มุกทองคำนี้ต้องเป็นของข้า” เสี่ยวเทียนมีพลังเซียนแล้ว ดังนั้นพลังหมัดมฤตยูสยบฟ้า จึงสามารถปล่อยพลังได้อย่างเต็มที่ เสี่ยวเทียนใช้ท่าหมัดเงาสังหารออกมาเป็นร้อยหมัด เข้าใส่คนที่ขวาง ผลก็คือ ทุกคนล้วนกระเด็นออกไป พ้นเส้นทางของเสี่ยวเทียนจนหมด พบบoแท่นบูชาเทพเจ้า มีไข่มุกทองคำตั้งอยู่เด่น อยู่ 1 ลูก เสี่ยวเทียนก้าวเข้าไปใกล้ก็มีหุ่นศิลาโบราณถือดาบใหญ่ใส่เกราะสีทองที่ยืนนิ่งอยู่   ก็เคลื่อนไหวโดยใช้ดาบฟันเข้ากลางหัวเสี่ยวเทียนหวังผ่าออกให้เป็นสองซีก

แต่ว่าเสี่ยวเทียนเคลื่อนไหวเร็วกว่ามาก จึงกระแทกฝ่ามือเข้าหน้าอกหุ่นนักรบโบราณ เปรี้ยง !  หุ่นศิลาแตกละเอียด เสี่ยวเทียนคว้าไข่มุกทองคำมาทันที

“ ทองคำแท้จริงๆ ด้วย อาจารย์ยังมีไข่มุกทองคำแบบนี้อีกไหม?”

“ มีอีกประมาณ 260 เม็ด”  อาจารย์ลู่เอินเอ่ยเสียงเรียบเฉย

“ ข้าจะเอามาเป็นของข้าให้หมดเลย” เสี่ยวเทียนพุ่งร่างออกไป ปล่อยให้คนอีกสามสิบคนมองตามตาละห้อย เสี่ยวเทียนสัมผัสได้ว่า บัดนี้ข้างหน้ามีคนนำหน้าเขาไปประมาณสองร้อยคน ดังนั้นเขาต้องเร่งแซงหน้าไปก่อนมิเช่นนั้นจะถูก แย่งไข่มุกทองคำไปหมด พอมาไม่เท่าไรก็มีเสียงร้องกระพริบรัว ๆ มาจากหยกสมบัติ

“ โอ้โห มีสิบเม็ดเลยหรือนี่?” เสี่ยวเทียนเห็นข้างหน้ามีหุ่นศิลาหลายสิบตัวกำลังต่อสู้ป้องกันไข่มุกทองคำเอาไว้ แล้วเห็น แท่นบูชาเทพ มีไข่มุกทองคำอีกสิบเม็ด

“ อ้าไข่มุกทองคำ” เสี่ยวเทียนปล่อยอัสนีเซียนเข้าใส่ทั้งคน และ หุ่นศิลา จนหมอบราบคาบกันทุกคน แล้วเสี่ยวเทียนก็กวาดมาได้อีก สิบเม็ด

แล้วก็มุ่งหน้าต่อไป แต่คราวนี้เดินหน้าไปไม่ได้ มี หุ่นศิลาที่ใหญ่กว่าตัวแรกๆ สองเท่า มากัน หนึ่งร้อยตัว  แล้วมีพลังเซียนมนุษย์ระดับสูงกันทั้งหมดเลย ด้วย

คนที่เข้ามาก่อนถูกหุ่นศิลาที่รวมตัวกัน อัดเข้าใส่พร้อมๆกัน ถึงกับกระเด็นถอยหลังกันมาหมด

“ ในหุ่นศิลาพวกนี้ มีไข่มุกทองคำ อยู่ทุกตัว ทำลายมันแล้วเจ้าจะได้ ไข่มุกทองคำ” อาจารย์ลู่เอินส่งเสียงมาบอก

“ ฮ้า จริงดิ งานนี้รวยแล้วเรา”   เสี่ยวเทียนพุ่งตัวเข้าขวางหน้าทุกๆ คน และทำสีหน้าเคร่งขริมแล้วบอกกันคนอื่น ๆ ว่า

“ พี่น้องทุกคน หุ่นศิลานักรบทั้งร้อยตัวนี้ ข้าเฉินเสี่ยวเทียน จะขอรับมือเอง พวกท่านรีบไปก่อนได้เลย” จากนั้นเสี่ยวเทียนก็เรียกอินทรีบูรพา กับ ปราสาทเทพเซียนออกมา แล้วเข้าโจมตีหุ่นศิลานักรบทุกตัวทันที  ส่วนคนอื่นๆ ต่างประสานมือขอบคุณเสี่ยวเทียนแล้ว รีบเดินทางต่อไป ตูม ! ๆ ๆ ๆ ๆ ปราสาทเทพเซียนกับ เทพอินทรีจัดการกับหุ่นศิลานักรบทั้งร้อยตัว พังไปทีละตัว เสี่ยวเทียนก็ไล่เก็บ ไข่มุกทองคำอย่างมีความสุข ไม่นานก็เรียบร้อย

“  โอ้โหไข่มุกทองคำนี่สวยจริงๆไปกันต่อเลย พี่อินทรี” เสี่ยวเทียนเรียกปราสาทกลับมา ส่วนพี่อินทรีบูรพา ก็พาเสี่ยวเทียนพุ่งเข้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ระหว่างทาง ศิษย์สำนักต่าง ๆ ก็เก็บสมุนไพรมีค่า ต่างๆ ระหว่างทางมากมาย

แต่เสี่ยวเทียนไม่สนใจ สมุนไพรใดใดทั้งสิ้น จ้องแต่จะหาไข่มุกทองคำแต่เพียงอย่างเดียว ระหว่างทางเสี่ยวเทียนก็เก็บ ไข่มุกออกมาจากแท่นบูชาเทพเจ้ามาได้อีก 49 เม็ด จนมาถึงทางออกมียักษ์ เขี้ยงโง้วถือกระบองขวางอยู่

“ ร่างเจ้ายักษ์มี ไข่มุกทองคำอยู่ 100 เม็ด จัดการมันซะ” อาจารย์ลู่เอินแนะนำ

เสี่ยวเทียนรู้ว่าเจ้ายักษ์มีถึงร้อยเม็ดก็วิ่งเข้าใส่ อัญเชิญร่างเจ้าแม่กาลีออกมา แล้วทุบเข้าใส่ทันที ตูม !  ร่างเจ้ายักษ์ระเบิดออกมาทันที แต่ไม่มีไข่มุกออกมา แต่ร่างเจ้ายักษ์กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก แล้วโจมตีเข้าใส่เสี่ยวเทียนในร่างพระแม่กาลี

แต่ก็สู้พลังเจ้าแม่ไม่ได้โดนทุบกระจายไปอีกครั้ง แล้วเสี่ยวเทียนก็กลับมาเป็นร่างปกติส่วนเจ้ายักษ์ก็กลับฟื้นคืนชีพมาได้เหมือนเดิมอีกครั้ง

“ อาจารย์ทำยังไงดีล่ะ มันฟื้นคืนชีพได้ด้วย?”

“ มันตายได้แค่สามครั้งเท่านั้น เจ้าสังหารมันไปสองครั้งแล้ว ยังเหลืออีกครั้งเดียว ลุยมันต่อเลย”  อาจารย์ลู่เอินร้องสั่งออกมา

เสี่ยวเทียนกระโดนเข้าไปบนศรีษะมัน แล้วกระแทกพลังอัสนีเซียนเข้าที่กลางกระหม่อม ร่างมันสั่นสะท้าน แล้วร่างที่ใหญ่โตก็ค่อยๆ สลายหายไป ไข่มุกทองคำลอยอยู่กลางอากาศ นับได้ร้อยเม็ด  เสี่ยวเทียนกวาดเข้ามาเก็บเอาไว้จนหมด !!

เสี่ยวเทียนผ่านด่านบูรพา เข้าไปดินแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์ไปเป็นคนแรก

เสี่ยวเทียนเดินออกมาจากด่าน  พรึบ !  เหมือนกับมีเครื่องเคลื่อนย้ายส่งตัวมาอีกสถานที่หนึ่ง พอมองไปรอบๆ ก็พบกับสนามหญ้าเขียวขจี มองออกไปเห็นแต่ภูเขาเรียงรายสวยงาม มีสระดอกบัวสวยงามกว้างใหญ่  รอบๆ สระน้ำมีต้นไม้มีผลไม้ออกลูกเต็มไปหมด  มองไม่เห็นส่วนไหน จะมีสิ่งก่อสร้าง หรือว่าเป็น สถานที่เหล่าเทพเทวดาจะมาสิงสถิตย์อยู่เลย 

“ อาจารย์ทำไมไม่เห็น มีใครเลย หรือ ว่าเรามาดินแดนผิดที่แล้ว”

“ไม่ต้องสนใจ บรรยากาศที่แห่งนี้พลังเซียนหนาแน่นยิ่งนัก เจ้ารีบกินไข่มุกทองคำไปก่อน 5 เม็ด เร็ว”  อาจารย์ลี่เอินออกคำสั่ง เสี่ยวเทียนแสนเสียดายยังไงก็ต้องกลืนไข่มุกเข้าไปพร้อมกัน 5 เม็ด แล้วรีบนั่งดูดซับพลังเซียนที่อยู่ภายนอกเข้ามาในร่างกายทันที

บนท้องฟ้าที่ใสสะอาด มีสตรีผู้สูงศักดิ์ผู้หนึ่งนั่งบนเรือเหาะ มีหญิงรับใช้ยืนอยู่ด้านข้างอีกสองคน มีชายชราแต่งกายคล้ายลามะยืนอยู่ด้านหน้ามองเสี่ยวเทียนด้วยความสนใจ

“  เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา สามารถเก็บไข่มุกทองคำได้ครบ 260 เม็ด  ไม่เคยมีใครทำได้ เช่นนี้มาก่อน นับตั้งแต่แดนมหาเทพเทวาสถิตย์ ได้สร้างค่ายกลนี้ขึ้นมา ให้กระหม่อมพาเขากลับไปวังทดสอบเลยดีหรือไม่”  ชายชรากล่าวอย่างนอบน้อมที่สุด

“ อย่าเพิ่งเลย ท่านราชครู เวลานี้เขากำลังดูดซับพลังเซียน รอให้เขาดูดซับพลังให้เสร็จเสียก่อนค่อยพาเขาไป เขาช่างเหมือนท่านจอมฟ้ามากเลย”    พระแม่เจ้าสือหลิวเอ่ยด้วยเสียวแผ่วเบา มองหน้าเสี่ยวเทียนแล้วทำให้คิดถึงคนในอดีต

เสี่ยวเทียนเวลานี้พลังเซียนก็เพิ่มขึ้นมาจากเซียนมนุษย์ระดับ 15 ก็ขึ้นมาระดับที่20 แล้ว เสี่ยวเทียนลืมตาขึ้น

“ มีตัวตนระดับเทียนจุนกำลังมองตัวเจ้า แต่ไม่ได้มีเจตนาร้าย เจ้าลองฟังเขาดูก่อนว่าเขาต้องการอะไร” อาจารย์ลู่เอินเอ่ยจบ เสี่ยวเทียนแหงนมองไปบนท้องฟ้า  เรือลำใหญ่ก็ค่อยๆ ลงมาจอดต่อหน้าเสี่ยวเทียน  แล้วราชครูก็ก้าวลงมาหาเสี่ยวเทียนด้านล่าง

“ พวกท่านคือ?”

“ นั่นคือพระแม่เจ้าสือหลิว ผู้ครองแดนมหาเทพ เทวาสถิตย์  ข้าคือราชครูจวงจื่อหาน เจ้าได้ผ่านการทดสอบเพียงคนเดียว และเป็นคนแรกตั้งแต่กำเนิดแดนมหาเทพ มา ข้าจึงอยากให้เจ้าไปทดสอบ ที่วังเทวาสถิตย์ เป็นครั้งสุดท้าย”  ราชครูจวงจื่อหานเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน   เสี่ยวเทียนประสานมือไปบนเรือ แล้วคำนับพระแม่เจ้าสือหลิว 

“ข้า เฉินเสี่ยวเทียน ศิษย์จากสำนักปราชญ์เทวะ”

“ไม่เลวนี่พลังเซียนระดับ 20 ด้วยวัยเพียงแค่นี้ พวกเรากลับวังไปเริ่มทดสอบกันเลยดีไหม”  ราชครูจวงจื่อหานกำลังพาเสี่ยวเทียนไปแต่ว่า

“ เดี๋ยวก่อน เหตุใดข้าต้องไปทดสอบอะไร แบบนั้นด้วยล่ะ?”

“ เจ้าเด็กน้อย เจ้าไม่อยากได้ไข่มุกทองคำ หรือทรัพยากรไปให้สำนักของเจ้ารึ?” ราชครูเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ ความจริงแล้วข้าไม่ได้สนใจ เรื่องพวกนี้เท่าไร  !  แต่ว่าในเมื่อท่านเชิญด้วยความจริงใจ แล้วข้าก็ไม่รู้จักหนทางแถวนี้ซะด้วย ข้าไปก็ได้” เสี่ยวเทียนพอได้ยินว่ามีไข่มุกทองคำ ใจก็เต้นแรงทันที  แต่ต้องระงับความรู้สึกเอาไว้จะได้ไม่น่าเกลียด

“ ดี ถ้าเช่นนั้น พวกเราไปกันเถอะ” เสี่ยวเทียนถูกพาขึ้นเรือเหาะกลับวังเทวาสถิตย์ทันที.....