The CEOs Gambit ภารกิจหักเหลี่ยมซีอีโอ

        บานประตูเล็กด้านข้างถูกผลักเปิดออก ก่อนที่โอมและตั้มจะก้าวเท้าเข้ามา อดิศรนิ่งงันไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นใบหน้าของทั้งคู่ ภาพความจำในอดีตย้อนกลับมาหาสั้นๆ ในวันที่เขายังเป็นนักธุรกิจผู้รุ่งโรจน์และมีสิทธิ์เลือกทุกอย่างในชีวิตด้วยตนเอง และเคยได้ร่วมงานกับสองคนนี้

        โอมยกมือขึ้นโบกทักทายอย่างเป็นกันเอง “สวัสดีครับคุณอดิศร ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกันในนี้นะครับ” โอมเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มร่าเริงตามสไตล์

        ขณะที่ตั้มค้อมศีรษะลงทักทายด้วยความสุภาพอ่อนน้อม “พบกันอีกแล้วนะครับคุณอดิศร” เขากล่าวพร้อมรอยยิ้มละมุน 

        ออร่าสีแดงเข้มดุจเปลวเพลิงที่กำลังเผาไหม้อยู่รอบกายอดิศร เป็นความเคียดแค้นที่ถูกสั่งสมมานาน ปกคลุมด้วยกลุ่มหมอกสีเทาหม่นอ่อน ๆ ถึงความขมขื่น

        อดิศรจ้องมองโอมอย่างพิจารณา “แล้วพวกคุณล่ะ ถูกบีบให้มาทำงานนี้ด้วยหรือครับ”

        โอมส่ายหน้า “โน โน พวกเราเป็นเพื่อนที่ดีกับกับเจ้าพ่อชัชวินครับ ไม่มีการบังคับขู่เข็นใดๆทั้งสิ้น” พูดแล้วยกนิ้วโป้งชี้ไปที่ชัชวิน

        แค่ได้ยินคำว่าเพื่อน อดิศรก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างขมขื่น ไอ้เจ้าพ่อบ้านี่ เคยคิดกับใครเป็นเพื่อนซะทีไหนกันล่ะ