เกมร้อนซ่อนรัก

### ???? ตอนที่ 3: ใกล้เกินห้ามใจ

**“คุณเข้มจะอยู่จนดึกเลยใช่ไหมคะ?”**

เสียงเลขาหน้าห้องถามขณะเก็บเอกสาร

ชายหนุ่มพยักหน้าโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ เขาทำงานอย่างเงียบๆ เหมือนทุกคืน — สุขุม เคร่งขรึม ไม่มีอะไรสั่นคลอนเขาได้ง่ายๆ

แต่คืนนี้...กลับมีบางอย่างต่างออกไป

เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น ก่อนที่ประตูห้องทำงานจะเปิดออก

ร่างเพรียวของ **มุกดา** ปรากฏขึ้นในชุดเดรสผ้าซาตินสีมุก รัดรูปพอประมาณ แต่น่ามองจนแทบละสายตาไม่ได้

ใบหน้าแต่งบางๆ แต่อ่อนหวาน ริมฝีปากสีแดงอ่อนฉ่ำดูเย้ายวนอย่างประหลาดในแสงไฟสลัว

> “เขาทำโอที...งั้นฉันก็ต้อง ‘ดูแล’ หน่อย”

“ยังไม่นอนอีกเหรอคะคุณเข้ม?”

เธอถามพร้อมเดินเข้ามาช้าๆ

“งานยังไม่เสร็จ”

เขาตอบเรียบๆ โดยไม่เงยหน้า แต่รับรู้ได้ชัดว่าเธอกำลังเดินอ้อมโต๊ะเข้ามาใกล้

มุกดาวางแก้วกาแฟลงเบาๆ ข้างเขา ก่อนจะเอนตัวโน้มลงจนใบหน้าอยู่ใกล้เขาเพียงไม่กี่นิ้ว

**“งั้น…ฉันช่วยอะไรได้บ้างไหมคะ?”**

กลิ่นหอมจากผิวกายของเธอแตะจมูกเขาเบาๆ ๼ั๬๶ั๼บางเบาจากเรือนผมที่ไล้ผ่านต้นแขนทำให้เขาชะงักมือเล็กน้อย

**“ถอยไป มุกดา”**

เสียงทุ้มต่ำของเขายังคงมั่นคง แต่แววตานั้นเริ่มแข็งขึ้น

“ฉันไม่ได้จะกวนคุณ...แค่อยากอยู่ด้วยเฉยๆ”

เธอพูดเสียงหวาน แล้วนั่งลงบนโซฟาในห้อง ก่อนจะไขว่ห้างช้าๆ

กระโปรงเลิกขึ้น เผยเรียวขาเนียนที่ทำให้สายตาเข้มเหลือบมองอย่างควบคุมไม่ได้

> แค่สายตาเขามองมาแบบนั้น...เธอก็รู้แล้วว่าเขากำลังเริ่ม ‘ไหว’

“มานี่”

เสียงทุ้มสั่งหนักแน่น

มุกดายิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นช้าๆ เดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเขา

เข้มลุกจากเก้าอี้ หมุนตัวมารับร่างเธอไว้แน่นในอ้อมแขนโดยไม่ให้เธอทันตั้งตัว

**“ฉันเตือนเธอหลายครั้งแล้วมุกดา”**

เธอเงยหน้ามองเขา ใกล้จนลมหายใจร้อนๆ ของทั้งสองคนปะทะกัน

“แล้วไงล่ะคะ…คุณคิดว่าฉันกลัว?”

**“งั้นก็รับให้ไหว”**

เขากดริมฝีปากลงบนของเธออย่างรุนแรง ริมฝีปากที่เคยเ๶็๞๰า บัดนี้กลับร้อนแรงจนเธอเกือบตั้งตัวไม่ทัน

แขนแกร่งรัดร่างเธอแน่นขึ้น เธอเผลอครางเบาๆ ขณะตอบรับจูบนั้นอย่างเต็มใจ

มือของเขาเลื่อนขึ้นแตะขอบเดรสบางเบา ขณะที่เธอแนบกายเข้าหาเขาทั้งตัว ความร้อนแล่นพล่านไปทั่ว

**เสียงซิปเดรสถูกดึงลงช้าๆ...**

เขาละริมฝีปากลงมาไล้ที่ซอกคอเธอ มือเริ่มเลื่อนลงต่ำ…

แต่วินาทีนั้นเอง...

**ติ๊ง!**

เสียงข้อความจากมือถือบนโต๊ะทำงานดังขึ้น

เข้มชะงักทันที ราวกับถูกกระชากออกจากภวังค์ เขาหยุดทุกการเคลื่อนไหว แล้วค่อยๆ ผละออกจากเธอช้าๆ

มุกดาหายใจถี่ หน้าแดงก่ำ เสื้อผ้าหลุดรุ่ยบางส่วน ขณะที่เขาหันหลังให้เธอ

“ออกไปได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะควบคุมตัวเองไม่ได้มากกว่านี้”

เธอยืนนิ่ง ก่อนจะยิ้มมุมปากทั้งที่หอบเบาๆ

**“คุณเริ่มแพ้แล้วเข้ม…”**

---