ผู้พิชิตซอมบี้

2 วันผ่านไป.....

“อืมถึงข้าจะพูดไว้แบบนั้นก็เถอะ....”

เอริคนั่งรับลมอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งในสวนที่มีลมพัดโชยอ่อนๆ

“แต่.....”

“พูดน่ะมันง่ายแต่ทำอ่ะยาก”

เอริคมองท้องฟ้าด้วยความเฉยชา

หรือเราเลิกล้มที่จะล้างบางพวกซอมบี้ดีไหมหว่า?

ความจริงแค่เรายึดครองอาณาเขตรอบๆเมืองไผ่เขียวก็พอแล้วมั้ง?

ถึงยังไงด้วยภูมิความรู้ของข้าการที่จะก้าวไปถึงระดับนัมเบอร์ก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินไป?

หน้าที่นั้นน่ะมันเป็นของพวกตัวเอกอยู่แล้วนิ?

ข้าไม่ได้อยากเป็นตัวเอกสะหน่อย?

เฮ้อถ้าข้าไม่ไปรู้ความลับที่ซากอารยธรรมพาเลสทีล่ะก็.....

บางทีข้าคงทำอย่างที่กล่าวไว้ก่อนหน้าโดยไม่คิดทำลายล้างซอมบี้ก็ได้....

ฮึบ

เอริคลุกออกมาจากเก้าอี้พลางบิดขี้เกียจ

พวกพี่น้องข้าตอนนี้จะทำงานที่ข้ามอบหมายเสร็จรึยังนะ

ตอนที่เอเลน่ากับเซนกลับมาก็เต็มไปด้วยความร้อนใจแต่เมื่อทั้งสองรู้ความจริงก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกก่อนจะมารายงานจำนวนผลึกที่รวบรวมได้

“ผลึกระดับ 1 120ก้อนผลึกระดับ 2อีก 7ก้อน ส่วนระดับ3ถูกข้ากับอาเรียดูดกลืนไปแล้ว”

“ข้าช่างยากจนยิ่งนัก”

เอริคถอนหายใจออกมาอีกรอบ

ถ้าเป็นในชีวิตก่อนหน้าที่เอริคมีผลึกระดับต่ำสุดคือระดับ6 แล้วล่ะก็....

ผลึกพวกนี้ก็แทบจะไม่ต่างจากเศษเงินแม้แต่น้อย!!

ในชีวิตก่อนหน้าผลึกที่เอริคมีจะไม่ใช่ระดับ6แต่เป็น ระดับ 7 8 เป็นส่วนมากซะมากกว่า!!

ที่เขามีผลึกระดับ 6นั้นเขาเก็บไว้เป็นเศษเงินเวลาเข้าพักในโรงเตี้ยมฐานที่มั่นต่างๆมากกว่า

ระดับ 9เอริคก็มีอยู่บ้างแต่ที่เขาไม่ค่อยมี เพราะซอมบี้ระดับ 9 นั้นค่อนข้างหายาก!!

ความจริงตั้งแต่เอริคก้าวขึ้นมาเป็นนัมเบอร์ผลึกที่พอส่งผลกับเขามีเพียงผลึกระดับ9เท่านั้นแต่ด้วยความหายากทำให้พลังของเขาตั้งแต่ก้าวขึ้นมาเป็นนัมเบอร์เลยไม่มีการขยับเท่าไหร่

แต่...เพียงแค่นั้นก็เพียงพอที่จะท้าทายทั้งทวีปได้แล้ว!!

แต่สำหรับปัจจุบันผลึกที่เอริคครอบครองตอนนี้ก็ทำให้เขาไม่ต่างจากมหาเศรษฐีแล้ว

อืมหลังจากนั้นข้าก็ให้พวกเขาไปเก็บตัวฝึกฝนแล้วปล่อยให้พวกทหารของเราออกไปล่าซอมบี้มาให้

ป่านนี้พวกเขาบางคนคงขึ้นมาระดับ2 แล้ว

เอริคจับคางพลางครุ่นคิด

ตอนนี้ข้าเองก็มาถึงระดับสูงสุดของขั้นที่2

ถ้าข้าอยากผ่านคอขวดก็จำเป็นต้องออกไปหาซอมบี้ขั้นที่3 เชือดทิ้งอีกสักตัวสองตัว

นั้นคือสิ่งที่เอริคคิด...

น่าเสียดายที่ซอมบี้ขั้นที่3 ตอนนี้ยังมีจำนวนน้อยมากๆขั้นที่ 2ก็มีไม่เยอะเท่าไหร่

เพราะงั้นต่อให้เขาจะไปล่าซอมบี้ขั้นที่2 ก็ไม่มีประโยชน์ แถมจำนวนที่ใช้ยังมากกว่าอีกด้วย

สำหรับเมืองไผ่เขียวต้องยกให้เป็นกรณีพิเศษจริงไม่งั้นไม่มีทางมีซอมบี้ขั้นที่3ออกมาหรอก

เฮ้อออออออออ

เอริคถอนหายใจออกมาด้วยความท้อแท้

“เฮ้อถ้าข้าไม่เกิดมาเก่งและหล่อเกินไปคงไม่ต้องเครียดถึงเพียงนี้”

ถ้ามีคนได้ยินประโยคนี้ของเอริคคงได้พร้อมใจกันเบ้ปากมองบนเป็นแน่แท้

ถึงจะเป็นเรื่องจริงแต่เจ้าก็ไม่ต้องหลงตัวเองมากได้ไหม เห็นแล้วหมั่นไส้โว้ยยยยยยยย!!

“เอาล่ะก่อนจะกวาดล้างเสร็จในอีก3วันข้าเองก็ออกไปเตรียมการเพาะปลูกก่อนดีกว่า”

“เดี๋ยวคนจะหาว่าสุดหล่อคนนี้ไม่ทำงาน”

เอริคพูดจบก็หายไปจากสวนด้วยความรวดเร็ว

นอกเมืองไผ่เขียว...

ฉัวะ!ฉัวะ!

ตุ้บๆ

ซอมบี้ที่พุ่งเข้าหาเอริคได้ถูกเอริคฟันจนจนหัวขาดออกจากร่างนอนทอดกลายเป็นศพอยู่ที่พื้นและถ้ามองไปมองรอบๆจะเห็นศพซอมบี้จำนวนหลายร้อยนอนตายอยู่

อืม ที่นี่น่าจะได้

เอริคมองไปบริเวณรอบก่อนตัดสินใจ

พื้นที่ราบตรงนี้อยู่ไม่ห่างออกจากเมืองมากนักการคุ้มกันและการเก็บเกี่ยวจะไม่ยุ่งยากนัก

“ถึงดินที่นี่จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ก็เถอะ”

ระหว่าที่เอริคกำลังคิดว่าจะปลูกอะไรก่อน

“ท่านพี่ขอรับ”

อลันทะยานลงมาอยู่เคียงข้างเอริค

“อลันเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไรกัน?”

เอริคมองไปที่อลันด้วยความแปลกใจ

ระดับของเขา.....

เขาขึ้นสู่ผู้ฝึกหัดปราณขันที่2แล้ว!!

“ข้ากำลังล่าซอมบี้อยู่แถวกำแพงน่ะขอรับแล้วบังเอิญเห็นท่านพี่เลย... อ้อ แล้วก็กำลังนำพวกทหารเมืองที่เหลือรอดที่ยังเหลือรอดกับสู่ตระกูลด้วยขอรับ”

“เป็นเช่นนี้”

เอริคพยักหน้าตอบรับ

ทหารประจำเมืองพวกนี้มีพื้นฐานที่ดีอยู่แล้วถ้าได้รับการฝึกสักหน่อยก็สามารถนำไปใช้รบได้เลย

“จะว่าไปท่านพี่กำลังทำอะไรอยู่รึขอรับ?”

อลันมองไปรอบๆที่มีซากศพซอมบี้อยู่

หรือท่านพี่จะออกมาล่าซอมบี้แก้เบื่อ?

“ข้ากำลังจะเพาะปลูกน่ะ”

เอริคตอบอลันไปตามจริง

“พะ...พะ..เพาะปลูก?”

อลันได้ยินคำตอบของเอริคก็มึนงงไปสักพักก่อนจะเข้าใจ

“ท่านพี่ต้องการเพิ่มเสบียง?”

“ใช่ แต่ว่าดินพวกนี้ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ข้าเลยคิดที่จะปรับปรุงมันซะหน่อย”

“ปรับปรุงรึขอรับ?”

อลันครุ่นคิดสักพักก่อนตอบเอริค

“งั้นก่อนอื่นเราก็เอาพืชตระกูลถั่วมาปลูกจนออกดอกแล้วค่อยกลบฝังหรือไม่เราก็เอาปุ๋ยคอกมาใส่ดีไหมขอรับ”

อลันตอบเอริคอย่างมั่นใจ

การที่ชนชั้นสูงของทวีปนี้มีความรู้ด้านการเกษตรนั้นหายากมากเพราะน้อยคนที่จะสนใจส่วนใหญ่พวกเขาจะสนใจพวกกวี และวรรณกรรม ไม่ก็ดนตรีซะมากกว่า

แต่อลันกับแตกต่างออกไปนอกจากเขาจะมีความรู้ด้านการเกษตรแล้วเขายังมีความรู้ด้านยาอีกด้วยแม้ว่าเขาไม่อาจถือได้ว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งสองด้านแต่ความรู้ของเขาก็ม่ถือว่าน้อย

“ห่ะ?เราไม่จำเป็นต้องทำไรยุ่งยากแบบนั้นหรอก”

เพล้ง

เสียงหน้าของอลันในความรู้สึกที่แตกกระจาย

“อะ อ้าว?”

อลันงงเป็นไก่ตาแตกทันที

วิธีที่ข้าพูดไปไม่ใช่วิธีที่ง่ายที่สุดแล้วรึความจริงเราไม่ต้องลงแรงด้วยซ้ำเดี๋ยวเราไปเรียกคนใช้จำนวนนึงมาทำก็ได้แล้ว

มันยุ่งยากตรงไหนกัน

“ดูข้า”

เอริคเดินไปเอาผลึกตริสตัลออกจากตัวซอมบี้ก่อนจะเดินกลับมาแล้วฝังผลึกสร้างเป็นอาณาเขตจตุรัสขนาดใหญ่ขึ้นมา

ห่ะ?ท่านพี่ทำอะไรน่ะ?

ผลึกคริสตัลมันโตได้ด้วยหรอ?

แล้วโตมามันจะเป็นไรอ่ะ?