(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 98:เมืองไรอัน

เฮรัค ตัดสินใจไม่พำนักอยู่ในเมืองบราวน์นานนักเมืองชายแดนนั้นวุ่นวายและเต็มไปด้วยผู้คนที่ซับซ้อนเกินไปเขาต้องการสถานที่ที่เงียบสงบกว่านี้เพื่อตั้งหลักทดลองปรุงยาเวทและสืบข่าวเกี่ยวกับหญ้าหินจันทรา

วัตถุดิบระดับสูงที่หายากพอๆ กับหญ้าหนวดมังกรแม้จะรู้ว่าอาณาจักรโดริสเป็นแหล่งผลิตแต่เขายังไร้เบาะแสที่ชัดเจนว่ามันซ่อนอยู่ตรงไหนในดินแดนอันกว้างใหญ่แห่งนี้

แถวตรวจคนเข้าเมืองเคลื่อนตัวไปอย่างเชื่องช้าท่ามกลางลมร้อนของที่ราบเฮรัครออยู่เกือบครึ่งชั่วโมงจึงถึงคิวของตน

"เจแลนท์ โลแกน?"

นายทหารวัยกลางคนทวนชื่อในเอกสารพลางเงยหน้ามองสำรวจรูปลักษณ์ของเจแลนท์ตัวจริงช่างใกล้เคียงกับเฮรัคโดยเฉพาะเส้นผมสีดำขลับซึ่งนับเป็นลักษณะเด่นที่หาได้ยากยิ่งในทวีปคาลา

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างตรงกันเขาจึงประทับตราอนุญาตให้เข้าเมืองอย่างเป็นทางการ

"ข้ายังมีทาสติดตามมาด้วยหนึ่งคน"

เฮรัคยื่นเอกสารของเอ็ดส่งให้

นายทหารเหลือบมองเอ็ดที่ยืนก้มหน้าอยู่ด้านหลังเพียงแวบเดียว

"ทาสคนเดียวไม่เป็นไรหากมีมากกว่านี้จะเข้าข่ายค้าทาสและต้องเสียภาษีเพิ่ม เจ้าเข้าไปได้"

"ขับต่อไป"

เฮรัคขึ้นรถม้าแล้วสั่งการ

"ครับ นายท่าน!"

เอ็ดรับคำด้วยความตื่นเต้นเขาสะบัดบังเหียนสั่งม้าให้ก้าวเดินด้วยความภาคภูมิใจ  

หลังจากเติมเสบียงในเมืองบราวน์เสร็จสิ้นรถม้าก็มุ่งหน้าสู่จุดหมายที่ชื่อว่า เมืองไรอัน ศูนย์กลางคมนาคมที่เชื่อมต่อเส้นทางสายหลักเข้าด้วยกัน

ตลอดเจ็ดวันของการเดินทางเฮรัคเฝ้าสังเกตการณ์ผ่านม่านรถม้าเขาพบว่าอาณาจักรโดริสภายใต้การดูแลขององค์กรพ่อมดเกาะแห่งความฝัน นั้นมั่งคั่งและสงบสุขกว่าที่คิดชาวบ้านตามหมู่บ้านริมทางดูอิ่มเอิบ ไร้ร่องรอยของผู้ลี้ภัยหรือคนอดอยาก

“เป้าหมาย: เมืองไรอันระยะทางคงเหลือ 10 กิโลเมตร สภาพอากาศแจ่มใส”

เชนหลาน รายงานสถานะผ่านระบบ ชิปพันธุกรรมในหัวของเฮรัค

เมื่อเข้าใกล้เขตเมืองไรอันเสียงอึกทึกของตลาดก็ดังมาแต่ไกล กำแพงเมืองสูงตระหง่านตั้งเด่นเป็นฉากหลังสองข้างทางเต็มไปด้วยแผงขายของและฝูงชนที่ขวักไขว่

พ่อค้าเร่ต่างรุมล้อมรถม้าเพื่อเสนอขายสินค้าทั้งผ้าทอเนื้อดีและสุราชั้นเลิศจากต่างเมืองแม้แต่ลุงท่าทางเจ้าเล่ห์ยังเข้ามากระซิบเสนอ สาวงาม ทุกสไตล์ให้เขา

เฮรัคเพียงยิ้มมุมปากและดึงม่านปิดลงเขาเข้าสู่เมืองไรอันผ่านการตรวจอย่างรัดกุมถนนในเมืองกว้างขวางพอให้รถม้าสามคันวิ่งขนานกันได้อย่างสบายๆ

เขาเลือกเข้าพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งแม้จะพยายามเช่าห้องให้เอ็ดแต่สารถีผู้ซื่อสัตย์กลับดื้อดึงจะนอนเฝ้ารถม้าข้างล่างตามวิสัยทัศน์ของทาสที่ถ่อมตน

เฮรัคเดินลงมาที่โถงชั้นล่างพบกับเจ้าของโรงแรมร่างผอมที่เข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

"ท่านแขกต้องการสั่งอาหารหรือสิ่งใด บอกข้าได้เลย!"

"เตรียมอาหารสองอย่างไปส่งที่ห้องข้าและเตรียมอาหารให้ทาสของข้าด้วย"

เฮรัคสั่งความพลางพิงโต๊ะ

"อีกเรื่อง...เจ้ารู้ไหมว่าที่ไหนมีบ้านให้เช่าบ้าง?"

เจ้าของโรงแรมยิ้มกว้างทันที

"ท่านจะเช่าบ้านหรือ?ข้าช่วยแนะนำได้แน่นอน ข้ารู้จักบ้านทำเลดีๆในเมืองนี้หลายแห่งเชียวล่ะ!"

เฮรัคพยักหน้าอย่างพอใจเขาต้องการพื้นที่ส่วนตัวสำหรับการใช้ พลังเวทมนต์ และอุปกรณ์ปรุงยาที่เขาขนมาด้วยหากได้บ้านที่เหมาะสมแผนการเลื่อนระดับเป็นศิษย์พ่อมดระดับสามคงเริ่มขึ้นได้ในเร็ววัน