1 เดือนต่อมา...
ั้แ่ที่เคนหนีออกมาจากบ้านกำนันสินธุ์กลางคัน ชายหนุ่มก็ไม่มีสิทธิ์ย่างกรายเข้าไปในบ้านเรือนไทยหลังนั้นได้อีก ไม่ว่าจะขอโทษขอโพยหรือซื้อของราคาแพงมาให้ชายเฒ่า แต่กำนันสินธุ์ก็ทำเหมือนเขาเป็ตัวอะไรบางอย่างไปแล้ว มีเพียงลูกชายนายอำเภอคนนั้นที่เดินเหินเข้าออกมาบ้านหน้าตาเฉย และดูเหมือนอนาคตอีกไม่นานเคนจะต้องเสียน้องมะลิไปอย่างแน่นอน
ชาวบ้านลือกันให้ทั่วว่ากำนันสินธุ์จะยกลูกสาวให้กับชายหนุ่มคนนั้น
เล่นเอาลูกเ้าของห้างวัสดุก่อสร้างกระวนกระวายจนไม่เป็อันทำงานเลยสักวันหลังจากเกิดเื่!
“เอาวะ เป็ไงเป็กัน”
เคนเปิดประตูลงจากรถ
ชายหนุ่มจอดรถไว้ข้างรั้วบ้านกำนันสินธุ์เนื่องจากไม่สามารถขับเข้าไปได้ ใบหน้าหล่อเหลามองซ้ายมองขวาเพื่อให้แน่ใจว่าแถวนี้ไม่มีใครเห็น ก่อนจะกระโจนปีนขึ้นกำแพงด้วยความยากเย็น แต่ก็สามารถข้ามพ้นเข้ามาในเขตบ้านเรือนไทยได้สำเร็จ
“รถไอ้นั่นอีกแล้ว”
สายตาของชายหนุ่มมองไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ในโรงรถข้างบ้าน มันเป็รถของลูกชายนายอำเภอที่กำนันสินธุ์คอยเปิดประตูรั้วต้อนรับตลอดที่มันมาเยี่ยม มือหนาปัดเศษดินเศษหญ้าออกไปจากตัว ก่อนจะมุ่งไปหาชายร่างใหญ่เพื่อเคลียร์ใจกับเื่ราวทั้งหมด
บ้านเรือนไทยเงียบงันกว่าที่คิด...
เงียบเสียจนเคนรู้สึกว่าไม่มีใครอาศัยอยู่ด้วยซ้ำ!
“ไปไหวกันหมดนะ”
ร่างสูงพึมพำ...
ปกติแล้วเวลาที่ชายคู่แข่งมาถึงบ้าน กำนันสินธุ์จะเรียกลูกสาวของตัวเองออกมาพูดคุยหน้าบ้านอยู่เสมอ แต่วันนี้ไม่ใช่วันหยุดเหมือนกับวันทั่วๆไป ป่านนี้น้องมะลิคงออกไปสอนนักเรียนเหมือนเช่นเคย ถ้าเกิดไม่มีลูกสาวอยู่ในบ้าน แล้วไอ้ลูกนายอำเภอจะมาหาว่าที่พ่อตาทำไม สงสัยคงจะมาทำคะแนนเอาใจหรือคุยเื่งานแต่งก็เป็ได้!
“ไม่ได้เด็ดขาด”
เคนสะบัดความคิดพวกนั้นออกจากหัว
ชายหนุ่มเดินไปตามมุมบ้านอันเงียบเชียบ ถ้าเกิดว่าลูกนายอำเภออยู่พร้อมกับชายเฒ่า เขาก็พร้อมจะเปิดอกคุยกันแบบลูกผู้ชายให้รู้แล้วรู้รอด แต่ไม่ว่าจะเดินอ้อมไปทางหลังสวนหรือส่วนนอกข้างบ้าน เคนก็ไม่เห็นว่าที่พ่อตาและไอ้หนุ่มหน้ามนคนนั้นเลย
อึก อึก อึก...
เสียงกระอักกระอ่วนดังมาตามสายลม...
ใบหน้าหล่อเหลาเอี้ยวคอฟังเสียงก่อนจะรู้ว่ามันดังออกมาจากหน้าต่างบานเล็ก ปลายเท้าค่อยๆย่องเงียบเข้าไปใกล้ เมื่อเข้ามาถึงขอบหน้าต่าง เสียงคำรามและเสียงเปียกแฉะก็ดังชัดเจนมากยิ่งขึ้น สายตาอันแหลมคมสอดส่องทะลุผ่านผ้าม่านที่กำลังปลิวไสว
ทันที่เห็นชายสองคนกำลังเมามันส์กันอยู่บนโซฟาด้านใน เคนก็ขนลุกซู่ชูชันจนร่างกายแข็งตั้งไปหมดทั้งตัว!
อร๊อก อร๊อก อร๊อก
“ซีดดดด”
“ถูกใจมั้ยครับพ่อกำนัน”
“ถูกใจสิ”
“ให้ผมอมลึกกว่านี้มั้ยครับ”
“หึหึ เอ็งก็รู้ว่าข้าชอบแบบไหน”
ชายเฒ่าร่างใหญ่นั่งสบายใจอยู่บนโซฟา
มือหนากดศีรษะของชายหนุ่มคนหนึ่งลงมากลางง่าม เสียงสำลักน้ำหลายดังสนั่นมูมมามราวกับเอร็ดอร่อย แม้ว่าเคนจะเห็นเพียงแผ่นหลังของชายที่นังคุกเข่าอยู่บนพื้น แต่เขาก็รู้ได้ทันทีว่านั่นคือไอ้ภูมิ ลูกชายนายอำเภอซึ่งเป็คู่แข่งในศึกชิงนาง
ร่างกายของคนที่อยู่ในบ้านเปลือยเปล่าล้อนจ้อนทั้งสองคน ท่าทางของกำนันสินธุ์ดูจะสุขสมทุกครั้งที่ลำเอ็นเก้านิ้วหายเข้าไปในลำคอ!
อร๊อกกกก!!!
“แคก แคก แคก”
“แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วหรอ”
“อึก…มัน…มันใหญ่มากเลยครับ”
“แค่นี้ยังทนไม่ได้ แล้วเอ็งจะมาเป็ลูกเขยข้าได้ยังไง”
ประโยคเด็ดจากชายรุ่นพ่อดังเข้าหูชัดเจน เมื่อลูกนายอำเภอได้ยินเช่นนั้นก็รีบก้มหน้าอ้าปากเขมือบลำดุ้นอวบหนาต่อทันที แม้ว่าเสียงสำลักจะหนักหน่วงปางตายเพียงไหน แต่ศีรษะของชายหนุ่มก็ไม่เงยขึ้นมาง่ายๆ ราวกับว่าจะทำให้ว่าที่พ่อตาพึงพอใจ แม้จะขาดใจตายตรงนี้ก็ยอม!