ความเงียบปกคลุมทั่วห้องใต้ดินหลังรอยแยกมิติปิดลงอย่างสมบูรณ์ ไม่มีเสียงกรีดร้องของก๊อบลิน ไม่มีแรงกดดันจาก Gate King และไม่มีเสียงคำรามของสัตว์ประหลาดจากอีกฟากโลกอีกต่อไปแล้ว
เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของมนุษย์ที่ยังรอดชีวิต
กับแสงสีทองหม่นจาก Gate Core ที่ลอยอยู่เหนือแท่นหินแตกพังกลางห้อง
ธีร์ยืนอยู่นิ่ง ๆ ตรงหน้ามัน ดวงตาสีทองยังไม่กลับเป็นปกติเต็มที่ พลังจาก Throne Authority ยังคงไหลเวียนอยู่ทั่วร่าง ทำให้เขารับรู้ทุกอย่างในพื้นที่นี้ได้อย่างชัดเจนเกินมนุษย์ทั่วไป
แม้แต่เสียงหัวใจของผู้รอดชีวิต
หรือพลังงานอ่อน ๆ จากมิติที่ยังตกค้างอยู่ในอากาศ
ทั้งหมด… ถูกสัมผัสได้หมด
ติ๊ง!
[Gate Fragment อยู่ภายใต้การควบคุมของผู้ใช้]
[สามารถเรียกใช้งาน Gate Keeper ได้]
[สามารถสร้างพื้นที่อาณาเขตเริ่มต้นได้]
ข้อความจำนวนมากยังคงเด้งขึ้นต่อเนื่องตรงหน้า แต่ธีร์กลับยังไม่เปิดดูรายละเอียด เพราะคำพูดสุดท้ายจากอีกฟากของมิติ ยังคงดังวนอยู่ในหัวไม่
หยุด
97 วัน
นั่นคือเวลาที่โลกมนุษย์เหลืออยู่
ก่อนประตูระลอกใหม่จะเปิดอีกครั้ง
และครั้งหน้า… มันอาจไม่ใช่ก๊อบลินอีกแล้ว
ผู้กองภาสค่อย ๆ ทรุดตัวนั่งพิงกำแพงหินอย่างหมดแรง ปืนในมือถูกวางลงข้างตัวช้า ๆ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและสับสน เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดในวันนี้ มันเกินกว่าสามัญสำนึกของมนุษย์ปกติจะรับไหวจริง ๆ
“97 วัน…” เขาพึมพำเสียงแห้ง “บ้าเอ๊ย… นี่โลกกำลังจะเข้าสงครามจริง ๆ สินะ”
ไม่มีใครตอบ
เพราะทุกคนรู้แล้วว่า มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอีกต่อไป
ส่วนมินกำลังช่วยพยุงผู้รอดชีวิตออกจากกรงทีละคน เด็กผู้หญิงตัวเล็กที่ร้องไห้ก่อนหน้านี้ กำลังเกาะแขนเธอแน่นราวกับกลัวว่าจะถูกทิ้งไว้อีก
ขณะที่ Corrupted Human หลายคนซึ่งกลับมามีสติแล้ว ต่างนั่งนิ่งด้วยสีหน้าว่างเปล่า บางคนร้องไห้ บางคนมองมือตัวเองราวกับไม่เชื่อว่ายังมีชีวิตอยู่
เพราะหลายคน… จำได้ว่าตัวเองเคย “ฆ่าคน” ตอนถูกควบคุม
และนั่นอาจเป็นฝันร้ายที่ไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
ทันใดนั้นเอง
เสียงฝีเท้าช้า ๆ ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
ลูเซียนเดินเข้ามาหาธีร์ พร้อมร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผล เสื้อคลุมสีดำขาดหลายส่วน และดาบเงินในมือมีรอยร้าวชัดเจนกว่าเดิมมาก
แต่ถึงอย่างนั้น เขากลับยังคงคุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างเงียบงัน
“นายท่าน” เขาพูดเสียงต่ำ “ท่านได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ไม่อาจย้อนกลับแล้ว”
ธีร์หันไปมองเขาช้า ๆ
“เส้นทางของผู้ปกครอง?”
ลูเซียนพยักหน้าเบา ๆ
“ผู้ถือครอง Throne Authority ทุกคน… จะถูกดึงเข้าสู่สงครามระหว่างอาณาจักรในที่สุด”
“ไม่มีข้อยกเว้น”
คำตอบนั้น ทำให้บรรยากาศหนักอึ้งขึ้นทันที
ผู้กองภาสหันมามองทันที “เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง? โลกเรามีคนแบบธีร์อีก?”
ลูเซียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบช้า ๆ
“อาจมี”
“และอาจมีผู้ที่ถูกเลือกโดยอาณาจักรอื่นแล้วเช่นกัน”
หัวใจของทุกคนเย็นวาบทันที
เพราะนั่นหมายความว่า ต่อจากนี้ ศัตรูของมนุษย์อาจไม่ได้มีแค่มอนสเตอร์จากประตู
แต่อาจรวมถึง “มนุษย์” ที่ได้รับพลังแบบเดียวกับธีร์ด้วย
ติ๊ง!
[ประกาศระดับโลก]
เสียงระบบดังขึ้นพร้อมกันในหัวของทุกคนทันที
แม้แต่ผู้รอดชีวิตที่ไม่มีระบบชัดเจนมาก่อน ยังได้ยินเสียงนั้นอย่างชัดเจน
[ผู้เล่นคนแรกของโลก ทำการยึดครอง Gate Fragment สำเร็จ]
[ระบบอาณาเขต ถูกเปิดใช้งาน]
[มนุษยชาติ ได้เข้าสู่ยุคแห่งอาณาจักร]
ทั้งห้องเงียบลงทันที
ผู้กองภาสเบิกตากว้าง ส่วนมินหน้าซีดลงอย่างชัดเจน
เพราะนี่หมายความว่า…
ไม่ใช่แค่ประเทศไทย
แต่ “ทั้งโลก” กำลังได้รับข้อความนี้พร้อมกัน
ทันใดนั้นเอง
หน้าต่างใหม่ก็เด้งขึ้นตรงหน้าธีร์อีกครั้ง
[กรุณาตั้งชื่ออาณาเขตแรกของคุณ]
แสงสีทองจาก Gate Core ส่องสะท้อนใบหน้าของเขาช้า ๆ
ขณะที่ทุกสายตาในห้อง… กำลังมองมาที่เขาโดยไม่รู้ตัว
เพราะตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป
ธีร์ไม่ได้เป็นเพียงผู้รอดชีวิตอีกแล้ว
แต่กำลังจะกลายเป็น “ผู้ก่อตั้งอาณาจักร” คนแรกของโลกมนุษย์จริง ๆ