ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

          ..ทางด้านของโอ๊ต และสาวๆทั้งสี่..

          “นี่ตาโอ๊ต!.. ฉันขอถามอะไรหน่อยสิ! นายไปมีน้องสาวในตอนไหนกันล่ะเนี่ย พวกเราไม่เห็นเคยรู้เลย” หลังจากที่พวกเขาทั้ง 5 คนเริ่มที่จะสนิทกันขึ้นมาบ้างแล้ว เฟิร์นที่เป็นคนขี้สงสัยเธอก็กล่าวถามออกมาอย่างตรงไปตรงมา ซึ่งเมื่อโอ๊ตได้ยินคำถามนั้นเขาก็เหงื่อตก จะให้พูดในตอนนี้เลยมันก็ดูจะไม่เหมาะสมสักเท่าไร เพราะว่าแฟนคลับของไอนะอยู่ล้อมรอบตัวของพวกเขา ถ้าพูดออกไปก็คงจะเป็นเรื่องโกลาหลแน่ๆ

          “พี่ชายเป็นพี่ชายข้างห้องของไอนะเอง.. แล้วเราก็กินไอศกรีมกันด้วย” แต่มันไม่ใช่สำหรับไอนะที่ความคิดซื่อๆ เธอตอบกลับพี่สาวเฟิร์นอย่างไม่ได้คิดอะไร

          “อ๋า! ใช่ๆ จุดเริ่มต้นมันก็มาจากตรงนั้นแหละ.. เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อน เอาไว้มีเวลา เดี๋ยวโอ๊ตจะเล่าให้ฟังอีกทีนะ..” โอ๊ตที่เลิ่กลั่กไม่ไหว เขาไม่สามารถพูดเรื่องโกหกได้ ไม่อย่างนั้นไอนะจะต้องคอยแก้ข่าวนั้นอีกแน่ และถ้าเขาเผลอหลุดพูดออกไปทำนองว่าเพิ่งจะรู้จักกัน เหตุการณ์เมื่อคืนคงจะเกิดขึ้นอีก

          “อย่างนั้นเหรอ.. เปลี่ยนเรื่องก็ได้ แต่ฉันก็ยังมีเรื่องสงสัยอีกอย่างสองอย่าง.. นายกับปิงปิงเป็นอะไรกันอย่างนั้นเหรอ?..” เฟิร์นกล่าวถามตรงๆพร้อมกับทำหน้าซื่อๆ ส่วนมนต์ที่ได้ยินคำถามของเพื่อนเธอ เธอก็สะดุ้งตัวเอื้อมมือไปหยิกที่ขาเพื่อนข้างล่างโต๊ะในทันที

          โอ๊ยยย!.. “อะไรเล่า!.. แกไม่อยากจะรู้หรือยังไง?..” เฟิร์นที่โดนเพื่อนของเธอหยิก ก็ร้องเบาๆออกมา ก่อนจะหันไปพูดแบบกระซิบกับเพื่อนของเธอ การกระทำของพวกเธอ ไม่ว่าจะมองยังไงก็มีพิรุธ จนโอ๊ตก็ได้แต่ทำหน้าแบบเจื่อนๆ

          “แกไม่เคยได้ยินหรือยังไง แบบอยากรู้แต่ไม่อยากถามน่ะ.. มันใช่เวลาถามไหมเล่า..” มนต์กระซิบกล่าว

          “อะไร!.. นี่แหละเป็นเวลาที่เหมาะสมแล้ว จะได้รู้ไปเลยว่าเขาโกหก หรือพูดความจริง” เฟิร์นกล่าว ตามความคิดของเธอ มันเป็นเรื่องยากที่จะปฏิเสธความสัมพันธ์หากอยู่ต่อหน้ากันและกันเช่นนี้ และถ้าพวกเขาเป็นอะไรกันจริงๆ แต่โอ๊ตดันกล่าวปฏิเสธ หรือบอกว่าเป็นอย่างอื่น มันจะต้องมีอาการที่ปิงปิงนั้นจะต้องแสดงออกมาอย่างแน่นอน..

          “ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย! แกถามฉันหรือยัง?.. ฉันยังไม่พร้อมที่จะฟังคำตอบจากพวกเขาเถอะ เลยยังไม่ได้ถามน่ะ..เฮ้อออ เพื่อนสาวของฉัน” มนต์กล่าวเบาๆ พร้อมกับอยากจะนำมือมาก่ายที่หน้าผากด้วยความเพลีย เพื่อนของเธอช่างเป็นคนไม่สนใจโลกเสียจริงๆ ทำในทุกสิ่งที่ต้องการ

          ปิงปิงที่เห็นท่าทางของทั้งสองคนที่แสดงออกมานั้น เธอก็รับรู้ด้วยสัญชาตญาณของเธอว่ามนต์นั้นเป็นคู่แข่งอย่างชัดเจน จากเดิมที่ไม่ค่อยมั่นใจว่ามนต์นั้นชอบโอ๊ตหรือเปล่า แต่ตอนนี้มั่นใจแล้ว มันเหมือนกับเสือเห็นเสือด้วยกันเองอะไรทำนองนั้น ปิงปิงจึงยิ้มรับหน้าแทนโอ๊ต และกล่าวตอบ..

          “ตอนนี้พวกเราสองคนเป็นแค่เพื่อนกันน่ะค่ะ.. มีอะไรอยากจะถามอีกไหมคะ ปิงปิงจะช่วยตอบเอง แต่ฉันก็ได้เน้นย้ำชัดเจนแล้วนะคะว่า ‘ตอนนี้’ น่ะ..” ปิงปิงกล่าวพร้อกกับรอยยิ้ม

          มนต์ที่ได้ยินก็ต้องสะดุ้งช็อกตัวเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนตอบคำถามด้วยตัวเอง แถมยังเน้นย้ำให้กับเธอฟังราวกับไม่กลัวว่าโอ๊ตจะไม่เข้าใจอีก ส่วนทางด้านโอ๊ตก็ยิ้มออกมาให้กับมนต์เช่นกัน เหมือนเป็นเครื่องยืนยันแล้วว่า ‘ตอนนี้’ มันหมายความว่าอะไร..

          ‘ฉันจะต้องรีบทำคะแนนบ้างแล้ว.. ถ้ายังเป็นอย่างนี้อยู่ยัยปิงปิงคนนี้คงเข้าเส้นชัยแน่ๆ’ มนต์คิดในใจ และถึงแม้ว่าเธอจะมองหน้าของปิงปิงที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่มันก็เป็นรอยยิ้มที่มองว่าเธอเป็นศัตรูหัวใจ..

          “ก็ตามที่ปิงปิงพูดมานั่นแหละครับ ประเด็นหลักๆก็คือโอ๊ตยังไม่พร้อมจะมีใครในตอนนี้น่ะครับ ไม่แม่ว่าตอนพร้อมแล้ว อาจจะสนใจเฟิร์นเป็นพิเศษก็ได้.. ฮ่าๆ” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับหันไปเล่นกับไอนะต่อ และมันเหมือนกับเขาได้ทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้กลางใจความรู้สึกนึกคิดของทุกคน

          “ไม่นะ!.. นายต้องการบอกว่านายชอบฉันอย่างนั้นเหรอ.. เห็นอย่างนี้ฉันก็มีคนที่ชอบแล้วนะยะ” เฟิร์นกล่าวพร้อมกับสะบัดหน้าหนี และมันก็ทำให้ทั้งปิงปิง และมนต์ต้องหันไปมองอาการที่เฟิร์นนั้นแสดงออกมา และพวกเธอก็เริ่มคิดแล้วว่าเฟิร์นนั้นเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในใจของโอ๊ตอย่างนั้นเหรอ

          “ก็ไม่ได้บอกว่าฉันจะชอบเธอสักหน่อยเฟิร์น แค่อยากจะบอกว่าในอนาคตมันเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน ไม่มีใครรู้ว่าอะไรมันจะเกิดขึ้นหรอกนะ ก็แค่นั้นเอง..” โอ๊ตกล่าวด้วยรอยยิ้ม จนปิงปิงที่รับรู้นิสัยของโอ๊ตมากกว่าคนอื่นๆ เธอรู้ว่าโอ๊ตแกล้งทำเป็นเหมือนไม่รู้ว่ามนต์นั้นชอบเขา และพูดปั่นๆเพื่อให้อีกฝ่ายนั้นไขว้เขว และเธอก็ต้องถอนหายใจออกมากับนิสัยนี้ของโอ๊ตจริงๆ

          ‘ร้ายจริงๆเลยนะคะโอ๊ต..’ ปิงปิงกล่าวในใจของตัวเอง ก่อนที่สงครามของหญิงสาวมันจะเริ่มต้นขึ้น พนักงานก็เข้ามาเสิร์ฟอาหารคั่นกลางสงครามเอาไว้ก่อน จึงทำให้บรรยากาศที่มันกำลังมาคุกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง โอ๊ตนั้นดูแลไอนะเป็นอย่างดี เขาทั้งพยายามป้อน และเช็ดปากให้กับไอนะ ราวกับว่าไอนะเป็นเด็กน้อย แต่เขาก็ได้แค่พยายามเท่านั้น เมื่อไอนะพูดประโยคคลาสสิกของเธอออกมา

          “ไอนะไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ พี่ชายย!..” โอ๊ตที่ได้ยินก็หัวเราะเบาๆ ไม่ว่ายังไงเขาก็เผลอคิดไปตลอดว่าไอนะนั้นยังคงเป็นเด็กเสมอ.. จากนั้นเขาก็ปล่อยให้ไอนะทานของตัวเองไป ส่วนมนต์กับปิงปิงก็ได้แต่คิดในใจทำนองว่าพวกเธออยากให้โอ๊ตทำเหมือนกับที่เขาทำกับไอนะเช่นกัน

          จนในที่สุดมื้ออาหารแสนสุขใจ(?)นี้ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แน่นอนว่าไอนะนั้นดีใจเป็นพิเศษ มันก็เป็นเพราะว่าในที่สุดก็จะเป็นเมนูของหวานที่เธอรอคอย โอ๊ตที่เห็นความร่าเริงของเธอก็รู้ดีว่าเธอนั้นคิดอะไร เขารีบเร่งเรียกพนักงานเข้ามาที่โต๊ะเพื่อที่จะได้ชำระค่าใช้จ่ายสำหรับอาหารมื้อนี้..

          “ทั้งหมด 855 บาทค่ะคุณลูกค้า.. แต่ว่าทางร้านได้มอบส่วนลดพิเศษให้กับโต๊ะของคุณไอนะ และพี่ชายแบบพิเศษ 30 เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นราคาจึงเหลือเพียง 599 บาทค่ะคุณลูกค้า..” พนักงานสาวกล่าว โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้ารับ มีส่วนลดมีหรือที่เขาจะไม่รับ บอกได้คำเดียวไม่รับเท่ากับโง่..

          “ขอบคุณมากครับ เอาไว้จะมาอุดหนุนอีกนะครับ..” โอ๊ตกล่าว ก่อนจะยื่นเงินไป 600 บาท และลุกขึ้นออกจากที่นั่งพร้อมกับไอนะในทันที..

          “ขอบคุณค่ะคุณลูกค้า.. ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะคะ เอาไว้โอกาสหน้าเชิญใหม่ค่ะ..” พนักงานก้มหัวให้เล็กน้อย ก่อนจะเดินจากไป โอ๊ตที่เห็นอย่างนั้นเขาก็ได้แต่ยิ้ม ก่อนจะจับมือไอนะ เตรียมที่จะเดินไปยังร้านไอศกรีมเจ้าเดิมเหมือนกับเมื่อวาน แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะหันมาบอกกับมนต์ และเฟิร์น

          “จริงสิ! ไหนๆเราก็บังเอิญเจอกันขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่รังเกียจก็เชิญมาทานไอศกรีมด้วยกันสิครับ..” โอ๊ตกล่าว และทั้งสองสาวก็พยักหน้าตอบรับแบบงงๆ ก่อนที่โอ๊ตจะเดินจากไปจากร้าน ปล่อยให้สามสาวนั่งมองหน้ากันตาปริบๆ ก่อนที่จะเป็นปิงปิงที่ลุกขึ้นยืน และหันมากล่าว..

          “พวกคุณก็รีบเถอะค่ะ เดี๋ยวเขาสองคนจะรอกันนาน..” ปิงปิงกล่าว และยิ้มออกมา ทั้งสองสาวที่ทำตัวไม่ถูกก็ได้แต่พยักหน้า และลุกตามปิงปงไป จากนั้นภายในร้านราเม็งก็เกิดความวุ่นวายในทันที เพราะแต่ละโต๊ะนั้นเรียกพนักงานเพื่อที่จะชำระเงินค่าสินค้า และบริการกันอย่างพร้อมเพรียง..

          “..คุณมนต์คงจะชอบโอ๊ตเหมือนกันสินะคะ..” จู่ๆปิงปิงกล่าวถามกับมนต์อย่างหน้าตาเฉย หลังจากที่พวกเธอเดินออกมาจากร้านแล้ว มันเป็นคำถามตรงๆที่ไม่คิดว่ามันจะออกมาจากปากของปิงปิง และมันก็ทำให้มนต์ถึงกับชะงักตัวไปเล็กน้อย..

          “ค่ะ.. ฉันชอบเขามามากกว่าสองปีแล้ว..” มนต์เลือกที่จะตอบตามความเป็นจริง

          “นานขนาดนั้นเลยเหรอคะ.. ฉันยังรู้จักโอ๊ตเขาได้เพียงแค่ 3 วันเท่านั้นเอง” ปิงปิงยิ้ม และกล่าวตอบ

          “เห็นสนิทกัน ฉันก็นึกว่าทั้งสองคนรู้จักกันมานานแล้วเสียอีก..” มนต์กล่าว

          “เปล่าเลยค่ะ ฉันรู้จักเขาเพราะว่าต้องสอบปฏิบัติคู่กับโอ๊ตเขา.. และมันก็มีเรื่องบังเอิญนิดหน่อยที่ทำให้ฉันเริ่มประทับใจในตัวของเขา คุณมนต์ก็คงจะมีเหตุการณ์อย่างนั้นเหมือนกันสินะคะ..” ปิงปิงกล่าว

          “ใช่ค่ะ.. มันเกิดขึ้นเมื่อตอนที่เราอยู่ปี 2 นะคะ.. แต่ฉันก็ได้แต่เก็บเอาไว้ในใจคนเดียวมาตลอด ไม่เหมือนกับคุณปิงปิง.. ฉันคิดว่าพวกคุณคงได้พูดอะไรกันมาบ้างแล้วสินะคะ” มนต์กล่าว

          “เราได้พูดกันมาแล้วบ้าง.. แต่ก็อย่างที่รู้ๆกันตอนนี้ฉันกับเขาเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น.. ส่วนเรื่องที่คุณบอกว่าเก็บเอาไว้ในใจคนเดียวน่ะ ฉันคิดว่าโอ๊ตเขารู้นะคะว่าคุณคิดกับเขายังไง..” ปิงปิงกล่าวออกมาเช่นนี้ มันทำให้มนต์ต้องหันมามองที่ปิงปิงพร้อมกับขมวดคิ้ว..

          “หมายความว่ายังไงเหรอคะ..” มนต์กล่าวถามอย่างสงสัย พร้อมกับเท้าที่หยุดเดิน..

          “ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละค่ะ.. คุณมนต์คงคิดว่าโอ๊ตจะไม่รู้อย่างนั้นเหรอคะ ถ้าคุณคิดอย่างนั้น ฉันก็คงต้องบอกว่าคุณยังไม่รู้จักเขามากพอค่ะ.. เห็นอย่างนั้นน่ะ เขารู้อะไรเยอะเลยนะคะ ฉันเชื่อว่าเขารู้ว่าคุณคิดยังไงกับเขา..” ปิงปิงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

          “นี่ยัยปิงปิง! เธอคิดจะขิงพวกเราอย่างนั้นเหรอ อยากจะขิงว่ารู้จักเขาดีกว่าอย่างนั้นเหรอ” เฟิร์นที่เห็นเพื่อนของเธอช็อก และเริ่มสู้ในสงครามนี้ไม่ไหวด้วยตัวคนเดียว เธอที่เป็นทัพเสริมจึงเข้ามาช่วยในทันที

          “เปล่าหรอกค่ะ.. ที่ฉันพยายามจะสื่อนั้นก็คือโอ๊ตเขาน่ะ ฉลาดนะคะ.. และอีกอย่างถ้าคุณกับฉันยังไม่รีบทำคะแนนกับโอ๊ตล่ะก็.. หึหึ พวกคุณดูนู่นเถอะ! ถึงปากเขาจะบอกว่าเป็นแค่พี่น้อง แต่การกระทำแบบนั้น มันชวนให้คิด ถ้าคุณมนต์ยังเอาแต่เขินอายอยู่แบบนี้ อย่าว่าแต่เอาชนะเลย คุณจะแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้สู้..” ปิงปิงกล่าวพร้อมกับชี้ไปที่ไอนะที่กำลังจับมือของโอ๊ตอย่างสบายใจ

          “เดี๋ยวนะ!.. จริงด้วย! พวกเราถูกความเด็กของเธอหลอกเข้าให้แล้ว ฉันลืมไปได้ยังไงว่าไอดอลไอนะคนนั้น เธอมีอายุ 20 ปีแล้ว..” เฟิร์นกล่าว และนั่นมันก็ทำให้มนต์ถึงกับตาโต เรื่องไอดอลเธอไม่ค่อยจะได้ติดตามสักเท่าไร และเธอก็เพิ่งจะรู้ในวันนี้..

          “ใช่! ศัตรูความรักของคุณไม่ได้มีแค่ฉันหรอกนะคะ.. นอกจากนี้คุณยังไม่เจอผู้หญิงอีกหลายคนที่อยู่ล้อมรอบตัวของเขาในช่วงนี้.. ถือว่าเป็นคำเตือน และคำทักทายจากเพื่อนคนนี้ก็แล้วกันค่ะ..”