????เหมันต์พ่ายรัก????
บทที่ 26
..รุ่งเช้าของอีกวันหญิงสาวตื่นนอนใน่เช้า เธอมองไปรอบๆไม่เจอชายหนุ่ม เขาไม่ได้กลับเข้ามาั้แ่เมื่อคืน เธอไม่รู้ว่าเขาไปไหน หญิงสาวลุกจากโซฟาก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำ ล้างหน้า เธอสวมชุดสบายๆ ไม่ได้แต่งหน้า เพราะเธอแต่งไม่เป็และไม่ชอบแต่ง นับหนึ่งเดินออกไปข้างนอก เธอเดินเล่นรอบๆพระราชวังเพราะไม่รู้จะไปไหน มีทหารเดินเปลี่ยนเวณกันขวักไขว่ เธอสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ
"นับหนึ่ง..." เสียงทุ้มดังมาจากด้านหลัง เธอหันไปมองก่อนจะเห็นคิมหันต์ยืนเอามือไขว้หลังอยู่ หญิงสาวรีบก้มหัวทำความเคารพอย่างรวดเร็ว
"เ้ามาทำอะไรตรงนี้หรือ" คิมหันต์ถามหญิงสาวตรงหน้าพลางเดินเล่นไปเรื่อยๆ หญิงสาวก็เดินตาม
"หม่อมฉันมาเดินเล่นเพคะ แล้วองค์ชายมาทำอะไรแต่เช้าหรือเพคะ" เธอถามเขาตอบอย่างเป็มิตร อย่างน้อยเขาก็พูดดีกับเธอ ไม่ได้มีเจตนาไม่ดี
"ข้ามาหาเ้า.." คิมหันต์มองหน้าหญิงสาวอย่างสื่อความหมาย เขารู้สึกถูกชะตากับผู้หญิงคนนี้
"เอ๋? มาหาหม่อมฉันหรือเพคะ มาหาทำไมหรือเพคะ" นับหนึ่งถามชายหนุ่มอย่างแปลกใจ เขาจะมาหาเธอทำไมกัน..
"เ้าไม่รู้จริงๆหรือ.." คิมหันต์หยุดเดิน พลางจ้องหน้าหญิงสาว นับหนึ่งส่ายหัวไปมา ก็เธอไม่รู้จริงๆว่าเขามาหาเธอทำไม
"ฮ่าๆๆ เ้านี่มันซื่อบื้อจริงๆ " คิมหันต์เปล่งเสียงหัวเราะออกมา เวลาอยู่กับหญิงสาวเขาช่างมีความสุขเสียจริง เธอใสซื่อและไร้เดียงสาจนเขาอดที่จะเอ็นดูเธอไม่ได้
"นี่องค์ชายหลอกด่าหม่อมฉันหรือเพคะ" นับหนึ่งพูดเสียงติดแง่งอนนิดๆ หลายครั้งแล้วนะที่เขาหัวเราะเธอเหมือนตัวตลก
"เปล่าๆ หึหึ ที่ข้ามาหาเ้า...เพราะข้าอยากเห็นหน้าเ้า นับหนึ่ง..."
..หญิงสาวยืนนิ่งไม่กล้าขยับหมายความว่าไงที่อยากเห็นหน้าเธอ แววตาที่เขาสื่อถึงมันหมายความว่าเขาชอบเธองั้นหรือ.. นับหนึ่งใบหน้าแดงเรื่อด้วยความเขิน 'บ้าจริง! เธอคิดไปเองหรือเปล่านับหนึ่ง เขาเป็ถึงองค์ชาย จะมาชอบคนสามัญชนอย่างเธอได้ยังไง' หญิงสาวสบถด่าตัวเองในใจ เขาไม่ได้เอ่ยสักคำว่าชอบเธอ..
"เอ่อ....."
..ร่างบางเกาหัวอย่างเขินๆ เธอทำตัวไม่ถูก ไม่เคยมีชายหนุ่มรูปงามมาทำกับเธอแบบนี้ มันก็ต้องมีเขินเป็ธรรมดา
"ฮ่าาๆๆ ข้าชอบเ้าจริงๆ ฮ่าๆๆ" คิมหันต์หัวเราะกับท่าทางเคอะเขินของหญิงสาว มันช่างน่ารักเสียจริงๆ หัวใจหญิงสาวพองโต เสียงหัวใจเต้นดังจนจะทะลุออกมาด้านนอก จนเธอกลัวว่าเขาจะได้ยินเสียงหัวใจเธอเต้น แก้มเธอแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
"อะ..องค์..ชะ..ชายพูดอะไรเพคะ" เธอเอ่ยตะกุกตะกักพลางก้มหน้าหลบสายตาคมของเขา
"นับหนึ่ง..." คิมหันต์เชยคางมนขึ้นมา พลางจ้องเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว เขาแน่ใจว่าเขาชอบเธอจริงๆ นับหนึ่งได้แต่ยืนนิ่ง
"ข้าชอบเ้าจริงๆนะ..."
...คิมหันต์จับแขนหญิงสาวไว้ ใบหน้าของชายหนุ่มเคลื่อนเข้ามาหาเธอช้าๆ เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ เธอรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขาที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เธอหลับตาลงช้าๆ ใบหน้าของเธอและเขาอยู่ห่างกันไม่ถึงเซน ก่อนที่ริมฝีปากเขาจะแตะลงมาเสียงอันทรงพลังก็ดังขึ้นจนหญิงสาวสะดุ้งอย่างใ
"ทำอะไรกัน!!!!"
... เสียงทุ้มอันทรงพลังของชายหนุ่มดังมาจากด้านหลังของหญิงสาว คิมหันต์ปล่อยหญิงสาวให้เป็อิสระ ก่อนที่หญิงสาวจะถอยออกห่างอย่างรวดเร็ว เธอใไม่น้อยที่เห็นเขาอยู่ที่นี่ เขาจะเห็นเมื่อกี้หรือเปล่า..เหมันต์เดินเข้ามาหาทั้งสองคนด้วยสีหน้าโกรธจัด
"อะ..องค์ชาย คือมันไม่ชะ...." หญิงสาวบอกกล่าวเหมันต์เสียงแ่
"หุบปาก!!!! " ชายหนุ่มหันมาตวาดเธอเสียงกร้าวจนหญิงสาวสะดุ้ง
"เ้าพี่ฟังข้าก่อน.." คิมหันต์บอกกล่าว
ผวั๊ะ!!
..เหมันต์ชกเข้าไปที่หน้าของคิมหันต์เต็มแรงทันที เขาโกรธจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ คิมหันต์ล้มลงไปกองกับพื้น เขาเช็ดเืที่มุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นยืน
"ว๊ายย องค์ชาย!" หญิงสาวใรีบวิ่งไปประคองชายหนุ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขามันบ้าที่สุด!
"เ้าปกป้องมันงั้นหรือ!!!!" เหมันต์โกรธจนเืขึ้นหน้าที่หญิงสาวกล้าปกป้องคนที่เขาเกลียด
"ไม่ใช่นะเพคะ!! หม่อมฉันไม่ได้ปกป้องใครทั้งนั้น!! แต่ที่องค์ชายทำมันผิด!!" เธอยืนประจันหน้าต่อว่าเขาอย่างไม่เกรงกลัว เขาช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
"ผิดงั้นหรือ!! แล้วที่เ้ามาแอบคบชู้กับมันนี่ไม่ผิดสินะ!!!"
...เขาตะคอกใส่หญิงสาวเสียงดังลั่นไปทั่วบริเวณ เขาโกรธจนแทบไม่มีสติ เพียงแค่นึกถึงภาพที่เธอกับเขาจูบหันเขาก็ทนแทบไม่ไหว
"ชู้งั้นหรอ!! อะไรคือชู้หรือเพคะ!! เท่าที่หม่อมฉันรู้คือหม่อมฉันยังไม่มีคนรักและยังไม่ได้แต่งงานมีสามี การที่หม่อมฉันจะทำอะไรคบกับใครมันก็เป็สิทธิ์ของหม่อมฉัน!! ไม่เกี่ยวกับองค์ชาย!!!"
..เธอตะคอกเขากลับอย่างไม่เกรงกลัว เธอไม่ได้ทำอะไรผิด หญิงสาวโกรธจนเืขึ้นหน้า เขามีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายคนอืื่น..
"เ้าพูดว่าไงนะ.. " เหมันต์มองหญิงสาวด้วยแววตาวาวโรจน์ราวกับจะขย้ำเธอให้แหลกคามือ เธอกล้ามากที่ออกมาปกป้องชู้รักของเธอ!
"เ้าพี่..ข้าอธิบายได้..."
...คิมหันต์พยายามอธิบายให้ชายหนุ่มเข้าใจ เขาไม่ได้มีเจตนาที่จะล่วงเกินผู้หญิงของเขา เพียงแต่มันเป็อารมณ์ชั่ววูบ เขาผิดเองที่ไม่ยับยั้งชั่งใจ..
ผวั๊ะ!! ผวั๊ะ!!
..เหมันต์ไม่ฟังคำแก้ตัวใดใดทั้งสิ้น เขากระโจนเข้าหาคิมหันต์ก่อนจะซัดเข้าที่ใบหน้าหลายหมัด คิมหันต์ยอมรับผิด เขาจะไม่สู้
"พอได้แล้ว!! คุณมันบ้า!!! บ้าที่สุด!!!"
..นับหนึ่งดึงตัวชายหนุ่มออกจากคิมหันต์ด้วยแรงอันน้อยนิด เธอะโใส่หน้าชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังบ้าคลั่ง
"นี่เ้าว่าข้างั้นหรือ!!!" เขาถามหญิงสาวเสียงกร้าว ขบกรามแน่นจนเป็สันนูน
"ใช่เพคะ!! องค์ชายไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้!!!"
"ไม่มีสิทธิ์งั้นหรือ!!"
.. เหมันต์พยักหน้าอย่างโกรธเคือง ทำไมเขาจะไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอ!! เธอเป็ของเขา! ของเขาคนเดียว!
"ว๊ายยย!! ปล่อยนะ..หม่อมฉันเจ็บ! องค์ชายปล่อย!!"
เหมันต์ลากหญิงสาวให้เดินตามโดยไม่สนใจเสียงเรียกร้องอะไรทั้งนั้น
"เ้าพี่...."
คิมหันต์ได้แต่ยืนมองไม่กล้าเข้าไปช่วย เขารู้ดีว่าเวลาเหมันต์โกรธเขาอารมณ์ร้ายแค่ไหน เขาได้แต่ภาวนาในใจอย่าให้ชายหนุ่มทำร้ายหญิงสาวเลย...
1K
