ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 37

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

เม็ก : " ตื่นยังวะโทรุ!!!! "

โทรุ : " เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าแหกปากหน้าบ้านกูนะ ข้างบ้านเขารำคาญ "

เม็กมารอโทรุที่หน้าบ้าน เพื่อคุยเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ทั้งสองเดินไปโรงเรียนด้วยกัน

เม็กถามเรื่องที่ไปออกเดทกับไมเด้นเมื่อวาน

โทรุ : " ก็ไม่มีอะไรมาก "

เม็ก : " (มองหน้าและท่าทางโทรุและรู้เลยว่าโทรุโกหก) มึงโกหกไอ้เวร เมื่อวานเกิดอะไรขึ้น เล่ามาเลย "

โทรุ : " บอกไม่ได้วะ " (เริ่มวิ่งหนี)

เม็ก : " อย่าหนีนะโว้ย เล่ามาเดี๋ยวนี้!! " (วิ่งไล่ตาม)

ทั้งสองวิ่งไล่กันจนมาถึงโรงเรียน

กลุ่มเด็กเนิร์ด : " พวกมึงสองคนเล่นไรกันวะ วิ่งไปวิ่งมาอยู่ได้ "

กลุ่มผู้หญิง : " พวกนายสองคนเลิกวิ่งเล่นในห้องได้แล้ว!! "

เม็กพยายามวิ่งไล่จับโทรุ แต่โทรุวิ่งหลบมาเรื่อยๆ จนเจอกับกลุ่มเด็กเนิร์ดที่นั่งเล่นเกมอยู่ในห้องเรียน

ทั้งสองวิ่งไล่กันอยู่ในห้องเรียน จนถึงเวลาเรียนที่อาจารย์จะมาเข้าสอน

อาจารย์ : " เลิกเล่นและกลับไปนั่งที่ "

.

.

.

.

นีโร่ : " วันนี้มีแข่งด้วย พวกเขาส่งข้อมูลของทีมคู่แข่งมายังวะเม็ก "

เม็ก : " ส่งมาแล้ว และกูก็วางแผนมาแล้ว ค่อยคุยอีกทีหลังเลิกเรียนก็ได้ "

กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ไอ้โทรุ ไม่ได้อยู่พวกมึงเหรอ "

เม็ก : " มันก็อยู่กับพวกกูตลอดนะ อยู่ข้างหลั ................... หายไปไหนวะ!? "

ช่วงพักเที่ยง นีโร่ เม็ก และ โทรุ มักจะอยู่ด้วยกันตลอดเพื่อไปกินข้าวด้วยกัน

แต่พอกลุ่มเด็กเนิร์ดจะมาคุยกับโทรุ โทรุดันไม่อยู่กับเม็กและนีโร่

ไมเด้น : " มาด้วยกันหน่อยสิ " ดึงแขนโทรุออกจากกลุ่มเพื่อน

ไมเด้นพาโทรุไปคุยกันสองคน เธอพาโทรุกลับมาที่ห้องเรียน

ซึ่งที่นักเรียนคนอื่นไปกินข้าวที่โรงอาหารกันหมดแล้ว

โทรุ : " พาฉันกลับมาที่ห้องเรียนทำไมเนี่ย? "

ไมเด้น : " เอานี่ (ยื่นกล่องข้าวให้โทรุ) ตอบแทนเรื่องที่นายเลี้ยงข้าวเมื่อวาน " (ไมเด้นเปิดกล่องข้าว)

โทรุ : " (เปิดกล่องข้าว) ทำไมกล่องข้าวของฉันถึงดูดีกว่าของเธอละ (ชิมไปหนึ่งคำ) "

เมื่อวานตอนเย็น หลังจากโทรุส่งไมเด้นถึงหน้าบ้าน ไมเด้นได้จูบโทรุก่อนจะวิ่งกลับเข้าบ้าน

เธออายมากๆ ไม่รู้ว่าตัวเองกล้าทำแบบนั้นได้ยังไง

ไมเด้น : " (ฉันบ้าอะไรลงไปเนี่ย!!!! เพราะยัยพวกนั้นเป่าหูฉัน!!) " ไมเด้นคิดในใจ

ก่อนหน้าที่ไมเด้นจะไปออกเดทกับโทรุ เพื่อนของไมเด้นยั่วยุให้เธอทำ

แต่เธอบอกว่าจะไม่ทำ หัวเด็ดตีนขาดยังไงเธอก็บอกว่าจะไม่ทำ แต่พอถึงเวลาเธอกลับกล้าลงทำ

ไมเด้นรีบวิ่งเข้ามาในบ้านและเจอแม่กำลังทำอาหารเย็นอยู่

แม่ของไมเด้น : " ไมเด้นเหรอ!? ข้าวเย็นใกล้เสร็จแล้วนะ ไปอาบน้ำแต่งตัวซะ "

ไมเด้น : " หนูกินข้าวมาแล้วค่ะ "

แม่ของไมเด้น : " หน้าแดงมากเลยนะ ไม่สบายหรือเปล่า "

ไมเด้น : " ไม่เป็นอะไรคะ ขอตัวก่อนนะคะ "

ไมเด้นรีบวิ่งขึ้นห้องตัวเองทันที

.

.

.

.

(ช่วงเช้ามืดที่บ้านของไมเด้น)

แม่ของไมเด้นเดินลงมาทำอาหารให้กับคนในครอบครัว

แต่เธอเห็นลูกสาวของตัวเองอยู่ในห้องครัวกำลังทำอาหารใส่กล่องข้าวอยู่

แม่ของไมเด้น : " หวังว่า พ่อหนุ่มนั้นจะชอบอาหารของลูกนะ "

ไมเด้น : " หนูทำให้ตัวเองต่างหาก!! ไม่ได้ทำให้ใครสักหน่อย "

แม่ของไมเด้น : " ลูกกินข้าวสองกล่องเลยเหรอ? ดูสิลูกทำเละหมดเลย "

แม่ของไมเด้นเข้ามาช่วยไมเด้นทำอาหารและใส่กล่อง กล่องที่ไมเด้นทำออกมาดูไม่ค่อยดีนัก

ส่วนกล่องของแม่ไมเด้นทำออกมาได้ดูดีมากๆ

โทรุ : " (เปิดกล่องข้าว) ทำไมกล่องข้าวของฉันถึงดูดีกว่าของเธอละ (ชิมไปหนึ่งคำ) "

ไมเด้น : " .......เออ............กล่องข้าวอันนั้นแม่ฉันเป็นคนทำนะ "

กล่องข้าวของไมเด้นมีสภาพดูไม่ค่อยดีเท่ากับกล่องข้าวที่โทรุถืออยู่

โทรุหยิบกล่องข้าวของไมเด้นขึ้นมา และเอากล่องข้าวของตัวเองคืนไมเด้นไป

โทรุ : " (กินข้าวในกล่องข้าวของไมเด้น) ก็อร่อยเหมือนกันนะ "

คำพูดของโทรุทำเอาสาวเจ้าหน้าแดงไปเลย เมื่อไมเด้นหน้าแดงก็ทำเอาโทรุหน้าแดงตามไปด้วย

โทรุมีนิสัยที่ค่อนข้างแปลก เป็นเพราะการเลี้ยงดูและการเติบโตขึ้นมา

ในตอนเด็ก (1-8ขวบ) โทรุถูกเลี้ยงมาโดยพ่อแม่เหมือนกับครอบครัวทั่วไป

แต่พอโทรุอายุ 8 ขวบ พ่อและแม่ต้องไปทำงานไม่มีเวลาเลี้ยงดูโทรุ

และต้องทิ้งโทรุให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐเป็นคนเลี้ยงดูแทนตั้งแต่ตอนนั้น

ซึ่งเธอก็ไม่ได้เลี้ยงดูโทรุได้ดีขนาดนั้น เพราะเธอไม่เคยมีลูกและไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อน

คุณเจ้าหน้าที่รัฐแค่สอนให้โทรุดูแลตัวเองให้ได้ ทำอาหาร จัดการเรื่องภายในบ้าน

สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้โทรุมีความอ่อนไหวต่ออารมณ์และความรู้สึกของผู้คนรอบข้างมาก

เพราะโทรุในตอนเด็กกลัวว่าผู้คนที่อยู่รอบตัวเขาจะทิ้งเขาไปอีก

(ตอนเด็กโทรุคิดว่าพ่อและแม่ทิ้งเขาไป แต่พ่อและแม่ของโทรุแค่ไปทำงานและไม่มีเวลาเลี้ยงโทรุ)

ทำให้โทรุชอบมองผู้คนที่อยู่รอบตัวเองเพื่อดูอารมณ์และความรู้สึกของพวกเขา

และพยายามเข้าใจผู้คนรอบตัวเพื่อไม่ให้ผู้คนรอบตัวทิ้งโทรุไปอีก โทรุจึงหน้าแดงตามไมเด้นไปด้วย

เพราะโทรุเข้าใจอารมณ์และความรู้สึกของไมเด้น

โทรุ : " ขอบคุณสำหรับข้าวกล่อง อร่อยมากเลยละ "

ไมเด้น : " ขะ........ขอบ .....ใจ " ไมเด้นหยิบกล่องข้าวคืนมา

ทั้งสองนั่งกินข้าวด้วยกันในห้องเรียนโดยไม่มีใครรบกวน

.

.

.

.

(หลังเลิกเรียน)

เม็ก โทรุ นีโร่ และ ไมเด้น ต้องไปแข่งแบบทีมที่ Fate Military School

ก่อนจะไปเม็กได้วางแผนให้คนในทีมแล้วเรียบร้อย

เม็ก : " (ตอนกลางวันมึงหายไปไหนวะ) " กระซิบกับโทรุ

โทรุ : " (ก็ไม่มีอะไรมาก) " มีท่าทีพิรุธสุดๆ จนเม็กจับสังเกตได้

เม็ก : " (เดี๋ยวนี้มึงมีความลับเยอะขึ้นแล้วนะ กูว่าเราต้องคุยกันหน่อยแล้ว) " กระซิบกับโทรุ

ทั้งสองกระซิบคุยกันระหว่างเดินทางไปยัง Fate Military School

การแข่งในครั้งนี้เม็กมั่นใจว่าจะชนะ เพราะสนามแข่งในรอบนี้เหมาะมากกับพลังของเม็ก และ ไมเด้น

แต่ไม่ดีสำหรับนีโร่สักเท่าไร ไม่สิสนามในรอบนี้ไม่ดีกับนีโร่มากๆ

สนามแข่งในรอบนี้เป็นพื้นที่โล่งกว้างและเรียบสนิท มีบ้านหลังเล็ก 4 หลัง (เหนือ ใต้ ออก ตก)

และในสนามจะมีเสาสัญญาณเตือนหลายต้นปักอยู่ทั่วพื้นที่ของสนามแข่ง

เมื่อมีคนใช้พลัง Fate ใกล้เสาสัญญาณ มันจะดังขึ้น

หลอดไฟที่อยู่ด้านบนโดมจะสว่างขึ้นเปิดเผยจุดของผู้ใช้พลังว่ามันอยู่ตรงไหน

สนามแบบนี้ทำให้ เม็กและไมเด้นได้เปรียบอย่างมาก เพราะพลังของทั้งสองพิเศษกว่าคนอื่น

ความพิเศษนี้ทำให้เสาสัญญาณตรวจจับพลังของทั้งสองได้ยากมาก

แม้ว่าเสาสัญญาณจะอยู่ใกล้ๆ ก็ตาม ที่น่ากังวลนิดหน่อยคือคู่แข่งคนหนึ่ง

เธอเป็นผู้หญิงที่มีรูปแบบกลายพันธุ์และเธอเป็นรุ่นที่ 2 ความสามารถของเธอ

คือการล่องหนกลมกลืนไปกับพื้นที่และสภาพอากาศ เธอสามารถหายตัวกลมกลืนได้

แม้แต่สภาพอากาศที่ไม่เหมาะสมอย่าง พายุทราย หมอกหนาทึบ การล่องหนของเธอก็ยังสมบูรณ์แบบ

การล่องหนของเธอทำให้เสื้อผ้าที่สวมใส่และสิ่งที่ถืออยู่ล่องหนหายไปด้วย

ส่วนการแข่งในรอบนี้ นีโร่มีปัญหากับสนามสอบอย่างมาก เพราะพลังของนีโร่มีเยอะเกินไป

และนีโร่ควบคุมพลังตัวเองได้ไม่ดี นีโร่แค่ใช้พลังนิดหน่อยก็อาจจะทำให้เสาสัญญาณทุกต้นในสนามดังได้

มันอาจจะทำให้มีคนสงสัยเรื่องพลังของนีโร่เข้า

เม็ก : " เข้าใจแผนใช่ไหม!? "

ไมเด้น : " เข้าใจแต่ไม่เห็นด้วย แค่ฉันกับนายเนี่ยนะ ไม่ไหวหรอกนะ "

ไมเด้นไม่เห็นด้วยกับแผนของเม็ก คนที่จะลงมือมีแค่เธอกับเม็ก

ส่วนนีโร่จะลงมือเมื่อสถานการณ์แย่สุดๆ เท่านั้น

เม็กวางแผนนี้เพื่อไม่ให้นีโร่มีความเสี่ยงเรื่องความลับจะถูกเปิดเผย

ไมเด้นไม่รู้เรื่องนี้เธอจึงไม่เห็นด้วย แต่ไมเด้นเองก็ทำอะไรมากไม่ได้แล้ว

เพราะตอนนี้พวกเขากำลังเดินกลับไปยังจุดเริ่มต้นที่เป็นบ้านหลังหนึ่งในโดมของสนามแข่ง

หลังจากไปเจอหน้าของคู่แข่งและสัญญาณเริ่มแข่งก็ดังขึ้น

ไมเด้นไปบ้านทางซ้ายมือของจุดเริ่มต้น ซึ่งเธอแค่สร้างนกสักตัวและส่งมันบินขึ้นฟ้าเพื่อดูพื้นที่รอบๆ

เมื่อมาถึงบ้านทางซ้ายมือก็สิ่งสัตว์ที่เธอสร้างเข้าไปด้านในบ้านเพื่อหาคู่แข่ง

แต่เธอกลับไม่เห็นคู่แข่งสักคน

ไมเด้น : " (ไม่เห็นใครสักคน) ......................... เม็ก! เจอใครบ้าง "

เม็ก : " ไม่เจอใครสักคน "

ทั้งสองคุยกันผ่านแมลงขนาดเล็กที่ไมเด้นสร้างเกาะไว้บนตัวเม็ก

เม็กเข้าไปสำรวจในบ้านทางขวามือแต่กลับไม่เจอใครสักคน

ไมเด้น : " แน่ใจเหรอ ที่ทิ้งนีโร่ไว้คนเดียวแถมติดต่อไม่ได้ด้วย "

เม็ก : " เอาน่า อย่าหวังนีโร่เลย ............... ฉันเจอสองคนวิ่งเข้ามาจุดที่ฉันอยู่ เธอหาอีกคนให้หน่อย "

ทั้งสองทิ้งนีโร่เอาไว้ที่จุดเริ่มต้นโดยที่ไมเด้นไม่ได้สร้างแมลงเกาะตัวเอาไว้

เม็กรออยู่นาน จนเห็นคู่แข่งสองคนกำลังมาตรงจุดที่เม็กอยู่ คู่แข่งทั้งสองคนเป็นผู้ใช้พลังรูปแบบพิเศษ

ซึ่งความสามารถของทั้งสองคนนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไรมากนัก

พวกเขาเดินเข้าหาในบ้านที่เม็กโดยไม่ได้ระวังตัว เพราะคิดว่าถ้ามีใครสักคนใช้พลังเสาสัญญาณก็จะดัง

ทั้งสองเดินเข้ามาในบ้านโดยไม่รู้เลยว่าเม็กรอต้อนรับทั้งสองอยู่แล้ว

เม็กทำให้ออกซิเจน (O2) ภายในบ้านชั้น 1 ไม่เหลืออยู่เลย ทั้งสองเดินสำรวจอยู่ในบ้านเพื่อหาเม็ก

แต่พอรู้ตัวอีกที่ทั้งสองก็มีอาการหน้ามืดและหมดสติไปภายในบ้าน

กรรมการเข้ามาช่วยเหลือคู่แข่งสองคนที่หมดสติไปและตัดสินให้แพ้ไป

เม็ก : " เก็บไปแล้วสอง ..................... (ได้ยินเสียงเสาสัญญาณเตือน) " เม็กคุยกับไมเด้นผ่านแมลง

ไมเด้น : " เสียงเสาสัญญาณดัง เกิดบ้าอะไรขึ้น เสาทั้งสนามดังเนี่ยนะ "

หลังจากเม็กจัดการคู่แข่งไปแล้ว เสาสัญญาณทั้งสนามก็ดังขึ้นและไฟด้านบนโดมก็สว่างทุกดวง

ทำเอาผู้คนที่ดูอยู่ตกใจ ซึ่งเม็กและไมเด้นก็ตกใจมากเหมือนกัน

เม็กและไมเด้นมองไปทางจุดเริ่มต้นของทีมตัวเอง ทั้งสองก็เห็นผู้หญิงที่มีรูปแบบกลายพันธุ์รุ่นที่ 2

เดินออกมาจากตรงนั้นโดยมีกรรมการคนหนึ่งกำลังแบกนีโร่ออกจากสนาม

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " เหลือสองคนสินะ " ร่างของเธอค่อยๆ จางหายไปจนมองไม่เห็น

สิ่งที่เกิดขึ้นทำเอาเม็กและไมเด้นตกใจมาก เพราะทั้งสองไม่เห็นเธอคนนั้นเลยตลอดการแข่ง

แม้ว่าไมเด้นจะใช้นกบินดูรอบๆ แล้วก็ตาม เธอคนนี้กลับหลุดรอดสายตาของทั้งสองไป

และเธอจัดการนีโร่ได้อย่างไม่ยากเย็น

.

.

.

.

.

ไมเด้น : " เม็กจะเอาไงต่อ ..................... (แมลงของไมเด้นมองเห็นอะไรบางอย่าง) "

เม็ก : " กำลังคิด ............................ (รู้สึกถึงบางอย่างใกล้ๆ) "

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " แบบนี้นี่เอง สร้างแมลงขนาดเล็กเอาไว้คุยกันสินะ "

ไมเด้น : " เม็ก!! ข้างหลัง!! " ไมเด้นเห็นศัตรูผ่านแมลงที่เกาะอยู่บนตัวเม็ก

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " มองเห็นฉันขณะล่องหนด้วยเหรอ " เอาแท่งเหล็กฟาดหัวเม็ก *bonk!!

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์พังเสาสัญญาณที่ทำด้วยเหล็กและเอาแท่งเหล็กติดมือมาด้วย

เธอใช้มันฟาดหัวเม็กสลบในครั้งเดียว

ไมเด้น : " เจ้าบ้าเม็ก วางแผนอะไรมาเนี่ย "

ไมเด้นโมโหที่เม็กวางแผนหละหลวมจนทำให้ทีมกำลังจะแพ้

แต่แท้จริงแล้วเม็กวางแผนมาดีและรู้เจตนาของทีมคู่แข่ง

เจตนาของทีมคู่แข่งในการแข่งรอบนี้ไม่ได้ลงแข่งเพื่อชนะ

เพราะถ้าเอาชนะทีมของเม็กได้ก็ได้แค่ 5 คะแนน (จัดการคู่แข่งได้คะแนนละ 1 คน ชนะได้ 2)

พวกเขาจึงวางแผนจะเก็บสมาชิกภายในทีมเอาไว้แข่งในรอบหน้าแทน เพื่อคะแนนที่มากกว่านี้

พวกเขาจึงส่งสมาชิกที่ไม่ได้เป็นตัวต่อสู้หลักลงแข่งและเสริมด้วยผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์รุ่นที่ 2

โดยคิดว่าอย่างมากน่าจะได้คะแนนสัก 1-2 คะแนน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำเอาเหนือความคาดหมายมาก

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " (ตอนแรกคิดว่าเจ้าเด็กควบคุมอากาศนั้นจะเป็นปัญหาซะอีก) "

เธอคิดในใจขณะเดินตามหาไมเด้นอยู่

แผนของเม็กทำออกมาได้ดีแล้ว แต่ความสามารถของผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์มีมากเกินที่เม็กคาด

เม็กคิดว่าถ้าผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ใช้พลังใกล้เสาสัญญาณ มันจะทำให้เสาสัญญาณดัง

และจะทำให้ระบุตำแหน่งของเธอได้ง่าย

แต่พลังของผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์คนนี้ส่งผลแค่ในร่างกายของเธอเท่านั้น

ไม่มีพลังเล็ดลอดออกจากนอกร่างกาย เสาสัญญาณจึงตรวจจับพลังของเธอไม่ได้

นี้เป็นสิ่งที่เม็กคาดไม่ถึง เธอสามารถเดินผ่านสายตาของเม็กและไมเด้น

รวมถึงสิ่งมีชีวิตที่ไมเด้นสร้างขึ้นมาเพื่อตรวจจับศัตรูได้ เธอเดินตรงเข้าไปยังจุดเริ่มต้นของทีมเม็ก

และจัดการนีโร่ด้วยท่ารัดคอจนหมดสติ นีโร่พยายามใช้พลังในการต่อต้าน

แต่ด้วยสถานการณ์ที่บีบคั้นและการควบคุมพลังของตัวเองที่ทำได้ไม่ดี ทำให้นีโร่ปล่อยพลังมั่วซั่ว

จนตัวเองควบคุมพลังไม่ไหว ซึ่งพลังที่ปล่อยมาไม่โดนใครเลย แต่ด้วยพลังที่ถูกปล่อยมามากเกินไป

ทำให้เสาสัญญาณทุกต้นในสนามดังขึ้น หลังจากเธอจัดการนีโร่จนหมดสติ เสาสัญญาณก็เงียบลง

เพราะพลังของนีโร่สลายหายไป

_______________________________จบตอน_______________________________

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์รุ่นที่ 2 ในตอนนี้

รูปแบบพลังของเธอคือรูปแบบกลายพันธุ์ โดยไม่มีรูปแบบอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง

เป็นรูปแบบกลายพันธุ์โดยสมบูรณ์ ซึ่งแตกต่างจากคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

รูปแบบพลังของคุณเจ้าหน้าที่รัฐ รูปแบบหลักคือรูปแบบกลายพันธุ์ (ร่างกายสามารถสร้างความร้อนได้)

โดยมีรูปแบบปลดปล่อยอยู่ในตัวด้วย เธอสามารถยิงคลื่นความร้อนจากร่างกาย

ออกไปได้เหมือนกับรูปแบบปลดปล่อยของคนอื่นๆ (แต่รัศมี ขอบเขต และพลังจะด้อยกว่า)

เธอยังมีรูปแบบพลังจิตอยู่อีก เธอสามารถสร้างจุดความร้อนขนาดเล็กในระยะสายตาที่เธอมองเห็นได้

หากผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์รุ่นที่ 2 ใช้พลังใกล้เสาสัญญาณ

มันก็จะไม่ดังเพราะเธอไม่ได้ปล่อยพลังอะไรออกมา ในกรณีของคุณเจ้าหน้าที่รัฐก็เหมือนกัน

หากคุณเจ้าหน้าที่รัฐใช้พลังของรูปแบบกลายพันธุ์อย่างเดียว

แต่ถ้าเธอใช้พลังรูปแบบอื่น เสาสัญญาณก็จะดัง