อัญญา ทองชัย หญิงสาวอายุ 22 ปี กำลังเตรียมตัวสำหรับการสัมภาษณ์งานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ ความกดดันจากครอบครัวและความคาดหวังจากสังคมทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าไปพร้อม ๆ กัน เธอสวมชุดสูทสีเทาอ่อนที่เรียบหรู ซึ่งแม้ว่าจะเป็การแต่งกายที่สุภาพ แต่ก็ไม่สามารถปกปิดเสน่ห์ของเธอได้
อัญญาเดินเข้าไปในอาคารสูงระฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ ตึกที่เป็ที่ตั้งของบริษัท รัตนโกสินทร์ โฮลดิ้งส์ ซึ่งเป็หนึ่งในบริษัทที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นเมื่อเธอเข้ามายังลิฟต์ที่กำลังพาเธอขึ้นไปยังชั้นที่สูงที่สุด
เมื่อประตูเปิดออก อัญญาได้พบกับบรรยากาศที่เงียบสงบและเรียบหรู โต๊ะทำงานของเลขาหน้าห้องถูกจัดวางอย่างเป็ระเบียบ เธอแจ้งชื่อและนั่งรออยู่บนเก้าอี้เบาะหนังที่นุ่มสบาย ความกังวลเริ่มคืบคลานเข้ามาในใจของเธอ
ไม่นานนัก ประตูห้องทำงานใหญ่ก็เปิดออก เผยให้เห็นชายหนุ่มในชุดสูทสีดำที่เข้ารูปอย่างไร้ที่ติ เกษม รัตนโกสินทร์ เขาดูทรงอำนาจด้วยรูปร่างสูงใหญ่และใบหน้าคมเข้ม สายตาที่มองตรงมาทางอัญญาทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกสะกดจิต
"คุณอัญญา เชิญเข้ามาในห้องครับ" เกษมเอ่ยด้วยเสียงนุ่มลึก แต่แฝงไปด้วยอำนาจที่ปฏิเสธไม่ได้
อัญญาก้าวเข้ามาในห้องทำงานที่กว้างขวาง และประตูปิดลงเบา ๆ ขณะที่เธอนั่งลงตรงข้ามกับเกษม หัวใจของเธอยังคงเต้นแรง เกษมนั่งลงที่เก้าอี้หลังโต๊ะทำงาน แต่สายตาของเขาไม่เคยละจากเธอ
"ผมได้อ่านประวัติของคุณแล้ว คุณอัญญา คุณมีความสามารถที่น่าสนใจมาก" เกษมเริ่มต้นการสนทนา แต่ในขณะที่เขาพูด สายตาของเขากลับทำให้อัญญารู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่สามารถอธิบายได้
การสัมภาษณ์ดำเนินไปด้วยคำถามที่ดูเรียบง่าย แต่ทว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้บรรยากาศร้อนแรงขึ้นทีละน้อย เกษมไม่เคยลดความสนใจในตัวเธอ และอัญญาเองก็รู้สึกว่าตัวเองถูกดึงเข้าไปในโลกของเขาทีละนิด
เมื่อการสัมภาษณ์จบลง เกษมยิ้มเล็กน้อย "ผมคิดว่าเราคงจะได้เจอกันบ่อย ๆ นะครับ คุณอัญญา" คำพูดของเขาแฝงไปด้วยนัยยะที่อัญญาไม่สามารถตีความได้ชัดเจน แต่ความรู้สึกบางอย่างภายในใจของเธอบอกว่า นี่อาจเป็จุดเริ่มต้นของบางสิ่งบางอย่างที่เกินกว่าที่เธอจะคาดคิด
245
