วิถีบรรลุสุญตา

ตอนที่ 59 พลังสายฟ้า

        “พลังนี้ต้องการความแม่นยำและความเร็ว” เหว่ยหลิงกล่าวกับตนเอง “ข้าต้องทำให้ดีที่สุด”

        เขาเคลื่อนไหวรวดเร็ว ปล่อยพลังปราณสายฟ้าออกมาเป็นเส้นแสงที่พุ่งตรงไปยังเป้าหมายที่ตั้งอยู่ข้างหน้า ทุกครั้งที่พลังสายฟ้าถูกปล่อยออกมา เสียงฟ้าร้องดังขึ้นและแสงสว่างส่องประกายไปทั่วลานฝึกซ้อม

        “เจ้าทำได้ดีมาก เหว่ยหลิง” หลินเซียงกล่าวขณะที่เธอยืนมอง “การโจมตีของเจ้ามีความเร็วและแม่นยำมาก”

        เหว่ยหลิงยิ้มและพยักหน้า เขาไม่หยุดการฝึกฝน แต่เพิ่มความท้าทายขึ้น เขาใช้พลังปราณสายฟ้าในการสร้างกับดักพลังฟ้า เพื่อป้องกันการโจมตีจากศัตรูที่มองไม่เห็น

        “พลังสายฟ้าของข้าต้องสามารถป้องกันและโจมตีในเวลาเดียวกัน” เหว่ยหลิงกล่าวขณะที่เขาปล่อยพลังสายฟ้าออกมารอบตัว

        แสงสว่างสีฟ้าส่องประกายไปทั่วลานฝึกซ้อม ทำให้บรรยากาศดูน่าทึ่งและทรงพลัง การฝึกฝนนี้ไม่ได้เป็นเพียงการเพิ่มพลังโจมตี แต่ยังเป็นการฝึกควบคุมพลังภายในและเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย

        “ข้าจะไม่ยอมแพ้” เหว่ยหลิงกล่าวกับตนเอง “ข้าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อปกป้องผู้บริสุทธิ์และนำความยุติธรรมกลับมา”

        เฟิงเจี้ยนพยักหน้าและยิ้ม “เจ้ามีศักยภาพที่จะเป็นผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่ง ข้ารู้ว่าเจ้าจะสามารถก้าวข้ามอุปสรรคและปกป้องผู้บริสุทธิ์ได้”

        ความทรงจำชาติก่อนปรับปรุงปราณพยัคฆ์สายฟ้าเป็นวิชาเทพสายฟ้าพิฆาต

        เหว่ยหลิงสูดลมหายใจลึก ๆ และปิดตาลง ขณะที่เขาจดจ่ออยู่กับพลังชี่ภายในร่างกายของเขา ความทรงจำจากชาติที่แล้วเริ่มเข้ามาในความคิดของเขา ภาพเหตุการณ์และทักษะการฝึกฝนที่ถูกลืมไปกลับมาอย่างชัดเจน

        “ข้าจำได้แล้ว...” เหว่ยหลิงพึมพำกับตัวเอง “ข้าคือผู้ฝึกฝนที่มีพลังสายฟ้าในชาติก่อน ข้ามีความรู้เกี่ยวกับวิชาที่สูงกว่า”

        เขารู้ว่าการปรับปรุงวิชาปราณพยัคฆ์สายฟ้าเป็นวิชาเทพสายฟ้าพิฆาตนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เขาก็รู้ว่าการทำเช่นนี้จะทำให้เขามีพลังที่ทรงพลังและสามารถปกป้องผู้บริสุทธิ์ได้ดียิ่งขึ้น

        ก 

        เหว่ยหลิงนั่งลงในท่าฌาน ขณะที่เขาจดจ่ออยู่กับความทรงจำของเขา ความรู้เกี่ยวกับวิชาเทพสายฟ้าพิฆาตเริ่มกลับมา ภาพของการฝึกฝนและการใช้พลังสายฟ้าที่ทรงพลังปรากฏขึ้นในใจของเขา

        “พลังสายฟ้านี้มีความรุนแรงและรวดเร็ว” เขาคิด “ข้าต้องควบคุมและใช้มันให้ได้อย่างสมบูรณ์”

        เหว่ยหลิงลืมตาขึ้นและเริ่มต้นการฝึกฝนใหม่ พลังปราณสายฟ้าในร่างกายของเขาเริ่มเปลี่ยนแปลง พลังที่เคยรู้สึกน้อยนิดตอนนี้กลับเพิ่มขึ้นและทรงพลังมากขึ้น

        เขายกมือขึ้นสูงและรวบรวมพลังสายฟ้า แสงสว่างสีฟ้าส่องประกายออกมาจากฝ่ามือของเขา พลังสายฟ้าเริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างกายและเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว

        “ข้าจะใช้พลังนี้ในการโจมตีและป้องกัน” เหว่ยหลิงกล่าวกับตัวเอง เขาเริ่มปล่อยพลังสายฟ้าออกมาเป็นเส้นแสงที่พุ่งตรงไปยังเป้าหมาย แสงสว่างสีฟ้าส่องประกายไปทั่วลานฝึกซ้อมและเสียงฟ้าร้องดังขึ้นอย่างรุนแรง

        เหว่ยหลิงสร้างเกราะสายฟ้าขึ้นรอบตัว เกราะนี้ทำจากพลังสายฟ้าที่ทรงพลังและสามารถป้องกันการโจมตีจากศัตรูได้อย่างมีประสิทธิภาพ

        “พลังสายฟ้านี้สามารถสะท้อนการโจมตีและสร้างความเสียหายให้กับศัตรู” เขาคิด “ข้าต้องใช้มันให้ได้อย่างเต็มที่”

        เหว่ยหลิงใช้พลังสายฟ้าในการเคลื่อนไหว ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ทำให้เขาสามารถหลบหลีกการโจมตีและโจมตีศัตรูได้อย่างรวดเร็ว

        “ความเร็วและความแม่นยำนี้เป็นสิ่งสำคัญในการต่อสู้” เขากล่าว “ข้าต้องฝึกฝนให้มีความสามารถนี้ได้อย่างสมบูรณ์”

        เหว่ยหลิงรวบรวมพลังสายฟ้าและปล่อยออกมาเป็นพายุสายฟ้าที่มีความรุนแรงและทำลายล้าง พายุสายฟ้านี้สามารถโจมตีศัตรูในพื้นที่กว้างและสร้างความเสียหายอย่างมาก

        “พลังนี้ต้องใช้ความมุ่งมั่นและการควบคุมที่สูง” เขาคิด “ข้าต้องใช้มันให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ”

        เหว่ยหลิงรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขา เขาใช้พลังสายฟ้าในการฟื้นฟูร่างกายและพลังชี่ ทำให้เขาสามารถกลับมาสู้ต่อได้แม้จะได้รับบาดเจ็บ

        บนยอดเขาสูงชันของนิกายชิงหยุน ท้องฟ้าในยามเช้าเปล่งแสงอาทิตย์แรกที่สาดส่องผ่านทะเลเมฆ แสงสีทองส่องประกายสว่างไสว ลานฝึกซ้อมขนาดใหญ่เต็มไปด้วยศิษย์จากทุกระดับชั้นที่มารวมตัวกันเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมพิเศษที่จัดขึ้นในวันนี้

        ลานฝึกซ้อมถูกตกแต่งด้วยธงสีสันสดใสและเครื่องประดับที่สร้างบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลอง เสียงเพลงและเสียงพูดคุยของศิษย์ที่มารวมตัวกันทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและความตื่นเต้น

        เฟิงเจี้ยน เจ้านิกายชิงหยุน ยืนอยู่บนแท่นสูงที่ตั้งอยู่กลางลานฝึกซ้อม เขามองไปที่ศิษย์ทั้งหมดด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกรุณาและความภูมิใจ “วันนี้เป็นวันที่สำคัญสำหรับพวกเรา” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “วันนี้เราจะมีการแข่งขันและการฝึกฝนร่วมกัน เพื่อให้ทุกคนได้เรียนรู้และพัฒนาทักษะของตนเอง”

        เหว่ยหลิงยืนอยู่ท่ามกลางศิษย์คนอื่น ๆ ความตื่นเต้นในใจของเขาเพิ่มขึ้นเมื่อได้ยินคำประกาศของเฟิงเจี้ยน เขารู้สึกพร้อมที่จะพิสูจน์ความสามารถของตนเองในการแข่งขันครั้งนี้

        “ข้าจะทำให้ดีที่สุดในวันนี้” เหว่ยหลิงคิดในใจ “ข้าจะพิสูจน์ว่าข้ามีค่าพอที่จะเป็นศิษย์ของนิกายชิงหยุน”

        เฟิงเจี้ยนยิ้มและกล่าวต่อ “การฝึกฝนในวันนี้จะประกอบด้วยหลายกิจกรรม ทั้งการฝึกฝนทักษะพื้นฐาน การใช้พลังชี่ในการโจมตีและป้องกัน รวมถึงการแข่งขันในด้านต่าง ๆ ข้าหวังว่าทุกคนจะทำให้ดีที่สุดและเรียนรู้จากประสบการณ์นี้”

        เหว่ยหลิงและเพื่อนร่วมทางเข้าร่วมการฝึกฝนและการแข่งขันในลานฝึกซ้อม พวกเขาเริ่มต้นด้วยการฝึกการควบคุมพลังชี่และการใช้วิชาต่าง ๆ ร่วมกัน เสียงหายใจหนักและเสียงการเคลื่อนไหวที่กระฉับกระเฉงทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความเข้มแข็งและความมุ่งมั่น

        “การฝึกฝนนี้ไม่เพียงแค่เป็นการพิสูจน์ตนเอง แต่ยังเป็นการเรียนรู้จากกันและกัน” หลินเซียงกล่าวขณะที่เธอใช้พลังน้ำแข็งสร้างกับดักเพื่อฝึกการป้องกัน

        “ใช่ ข้ารู้สึกได้ว่าพลังของเรากำลังเพิ่มขึ้น” เหว่ยหลิงตอบพร้อมกับรอยยิ้ม

        การฝึกฝนและการแข่งขันดำเนินไปอย่างเข้มข้น ศิษย์แต่ละคนแสดงความสามารถและทักษะของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ เหว่ยหลิงไม่เพียงแค่พัฒนาทักษะการควบคุมพลังชี่ของตนเอง แต่ยังได้เรียนรู้จากเพื่อนร่วมทางและศิษย์อาวุโสที่มาเข้าร่วมกิจกรรม

        “เจ้าทำได้ดีมาก เหว่ยหลิง” หนึ่งในศิษย์อาวุโสกล่าวขณะที่เขามองเห็นความก้าวหน้าของเหว่ยหลิง “ข้ารู้ว่าเจ้ามีศักยภาพที่จะกลายเป็นผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งในอนาคต”

        เสียงของศิษย์อาวุโสเต็มไปด้วยความภูมิใจและความหวัง เหว่ยหลิงรู้สึกถึงความอบอุ่นในใจ “ข้าขอบคุณท่าน ข้าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อพัฒนาตนเองและนำความยุติธรรมกลับมา”

        ท้องฟ้าในยามสายเริ่มสว่างสดใส ลานฝึกซ้อมของนิกายชิงหยุนเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงการฝึกฝนของเหล่าศิษย์ เหว่ยหลิงยืนอยู่ท่ามกลางเพื่อนร่วมทางและเพื่อนศิษย์ ขณะที่พวกเขากำลังเตรียมตัวสำหรับการฝึกฝนร่วมกัน

        เฟิงเจี้ยนยืนอยู่บนแท่นสูง มองลงมายังเหล่าศิษย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกรุณา “วันนี้ เราจะมีการฝึกฝนร่วมกันในหลายกิจกรรม เพื่อให้ทุกคนได้พัฒนาทักษะของตนเองและเรียนรู้จากกันและกัน ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะทำให้ดีที่สุด”

        เหว่ยหลิงรู้สึกตื่นเต้นและพร้อมที่จะเริ่มต้นการฝึกฝน เขาหันไปมองหลินเซียงและหลันเหยาที่อยู่ข้างๆ ทั้งสามคนยิ้มให้กันด้วยความมั่นใจ

        “ข้าพร้อมแล้ว” หลินเซียงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “วันนี้เราจะต้องทำให้ดีที่สุด”

        “ใช่ ข้าก็พร้อมเช่นกัน” เหว่ยหลิงตอบ

        การฝึกฝนเริ่มต้นด้วยการควบคุมลมปราณ เหว่ยหลิงยืนนิ่งๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยลมหายใจออกอย่างช้าๆ พลังชี่ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา สร้างความรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้น