สดุดีมหาราชา [แปลจบแล้ว]

        แรงสะท้อนที่ย้อนกลับมาที่ขวานรุนแรงมากประหนึ่งคลื่นยักษ์ในมหาสมุทรกำลังคลุ้มคลั่ง ทำให้ชายหัวล้านตาเดียวต้องกระอักเลือดออกมาคำโตเกราะหนังที่ไหล่และหลังมือของเขาพลันแตกกระจาย เส้นโลหิตดำตรงแขนของเขาปูดโปนขึ้นมาฝ่ามือสั่นระริกไม่หยุด ไม่มีแรงแม้แต่จะกุมด้ามขวานเอาไว้ ได้แต่ปล่อยให้มันหลุดมือและร่วงลงพื้น

        เป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวมาก

        ชายหัวล้านตาเดียวรู้สึกหวาดกลัวจับขั้วหัวใจเหงื่อกาฬผุดออกมาไม่หยุดหย่อน

        เขาเคยคิดว่า ตัวเองที่เป็นนักรบคลื่นพลังห้าดาวระยะต้นนั้นแข็งแกร่งและไร้เทียมทาน อีกทั้งตัวเขาก็มีพละกำลังที่เหนือมนุษย์มาตั้งแต่เกิดยิ่งถ้าถือขวานยักษ์ไว้ในมือด้วยแล้ว ยิ่งไม่มีใครสามารถต้านทานเขาได้ เขาพึ่งพาคลื่นพลังและพละกำลังที่เหนือมนุษย์สังหารพวกยอดฝีมือมานับไม่ถ้วนและยังใช้พลังเหล่านี้คว้าตำแหน่งหนึ่งในหกผู้นำกองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิตและได้รับสมญานามว่า 'งูหลามตาเดียว' ในวงการทหารรับจ้างเขานับว่าเป็นผู้ที่โดดเด่นและมีชื่อเสียงคนหนึ่ง...แต่การปะทะกันเมื่อครู่เขากลับถูกราชาเมืองแซมบอร์ดใช้ดาบแปลกๆ ปัดร่างเขากระเด็นออกมาอย่างง่ายดายเหมือนกับปัดไล่แมลงวันนี่เป็นการดูถูกเขาอย่างมาก

        ความโกรธและความกลัวกำลังเผาไหม้อยู่ในใจของเขาในเวลาเดียวกัน

        ตอนนี้ราชาเมืองแซมบอร์ดประหนึ่งพยัคฆ์ร้ายที่หลุดไปอยู่ในฝูงแกะเขาสังหารโหดเหล่าทหารรับจ้างดาบโลหิตอย่างไร้ความปราณี แม้ในดวงตาของ 'งูหลามตาเดียว' จะฉายแววชั่วร้ายอาฆาตแค้นแต่เขาก็ไม่ได้คิดจะพุ่งไปหาแบบโง่ๆ เป็นครั้งที่สองแน่ ชายตาเดียวค่อยๆ ก้าวถอยห่างออกไปอย่างช้าๆ กลืนหายเข้าไปในฝูงชนเหมือนกับงู

        แน่นอนว่าซุนเฟยก็เห็นฉากนี้เหมือนกัน

        แต่เขากลับไม่คิดจะไล่ตามไปคมดาบของเขาเหมือนสายลม ที่ไม่ว่าจะพัดผ่านไปที่ใดก็ต้องมีทหารรับจ้างลมตายลงไปด้วย มือของพวกมันทุกคนต่างเปื้อนเลือดของชาวเมืองแซมบอร์ด พวกมันคือศัตรูของแซมบอร์ด

        ดาบคู่ของ 'บูลแคทโตส ชิลเดร้น' ไอเทมเซ็ตระดับเจ็ดไร้เทียมทานอย่างมาก ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถต้านทานดาบในมือซุนเฟยได้แม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวเขาแค่วาดดาบฟันไปไม่กี่ทีก็คร่าชีวิตพวกมันไปเป็นเบือ เหล่าทหารรับจ้างดาบโลหิตที่อยู่รอบกายต่างพากันกรีดร้องโหยหวนออกมาไม่ขาดสายภายในรัศมีสองเมตรไม่มีใครสามารถเข้าไปใกล้ซุนเฟยได้

        “คืนนี้เป็นคืนแห่งการหลั่งเลือดข้าจะสังหารพวกเจ้าเซ่นไหว้ดวงวิญญาณของชาวเมืองแซมบอร์ดที่ต้องตายอยู่ในเทือกเขาแห่งนี้เหล่าทหารรับจ้างดาบโลหิตเอ๋ย อย่าได้คิดฝันว่าจะรอด!” ซุนเฟยตวาดออกมาเสียงดัง แค่เวลาสั้นๆทหารรับจ้างดาบโลหิตสี่สิบกว่าคนก็ตกตายภายใต้คมดาบของซุนเฟยแล้ว

        ทันใดนั้น

        ติ้งๆๆๆ!!!

        ใบดาบในมือของซุนเฟยสั่นไหวเบาๆทันใดนั้น ด้านหลังของเขาก็เกิดประกายไฟกระเด็นออกมาอย่างชัดเจนในความมืด

        ชั่วพริบตาก็มีลูกธนูสีดำยิงออกมาจากความมืดหลายสิบดอกทุกดอกต่างพุ่งเข้ามาในรัศมีสองเมตรของซุนเฟยอย่างเงียบๆ นับว่าเป็นการลอบสังหารด้วยลูกธนูอย่างเงียบเชียบราวกับว่าจู่ๆ มัจจุราชก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างๆ แล้วยื่นมือออกมาหาโดยที่ตั้งตัวไม่ทันแต่ด้วยสัญชาตญาณที่เฉียบแหลมต่ออันตรายของคนเถื่อน ทำให้ซุนเฟยรู้สึกได้ถึงภัยอันตรายจากลูกธนูในมุมมืดดังนั้นซุนเฟยจึงยกดายขึ้นมากันลูกธนูทั้งสิบดอกที่พุ่งมาจากด้านหลังได้ทันท่วงทีจนเกิดสะเก็ดไฟแลบขึ้นมา

        ยามที่คมดาบปะทะกับลูกธนูสะเก็ดไฟก็พลันสว่างวูบขึ้นมา

        “ฮึๆๆ...ราชาแซมบอร์ด นับว่าท่านช่างสมคำร่ำลือยิ่งนักแต่ว่า ท่ามกลางความมืดและความวุ่นวายแบบนี้ ไม่รู้ว่าท่านจะสามารถกันลูกธนูของข้าไปได้กี่ดอกกันเชียว!” ทันใดนั้นก็มีเสียงใสๆ ของผู้หญิงดังขึ้นมาเสียงใสราวกับกระดิ่งแก้วเดี๋ยวก็ดังมาจากด้านซ้ายทีขวาที บางครั้งก็ดังมาจากด้านหน้าบ้างด้านหลังบ้างหรือไม่ก็ดังออกมาจากด้านบนด้านล่าง ยากที่จะตามรอยเจอ

        ซุนเฟยจึงเริ่มสังเกตเห็นว่าเด็กสาวหน้าตาน่ารักที่ยืนอยู่ข้างๆ ชายตาเดียวก่อนหน้านี้หายไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ กวาดสายตามองหาก็ไม่เจอ เสียงหัวเราะยั่วยุใสๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับลูกธนูที่ถูกยิงออกมาอย่างไร้เสียงเหมือนฝูงตั๊กแตนที่กำลังหิวหระหายลอยเข้ามาหาซุนเฟยอย่างหนาแน่น ลูกธนูลอยออกมาจากความมืดและทั่วทุกสารทิศไม่ว่าจะซ้ายขวาหน้าหลัง

        เห็นได้ชัดว่าการโจมตีแบบนี้น่ากลัวยิ่งกว่าการจู่โจมกันแบบซึ่งๆ หน้าเสียอีกเพราะมันเป็นการเคี่ยวกรำสภาพจิตใจของฝ่ายตรงข้ามได้ดียิ่ง

        ซุนเฟยพลันนึกขึ้นมาได้ว่าในตอนที่ท่านผู้เฒ่าโซล่าแนะนำผู้หญิงคนนี้ให้เขารู้จักท่านผู้เฒ่าบอกว่านางกระหายเลือดและชื่นชอบการฆ่าฟัน เพราะเป็นครึ่งดาร์กเอลฟ์จึงทำให้รูปลักษณ์ภายนอกของนางเหมือนเด็กสาวอายุสิบเจ็ดปี ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว นางอายุใกล้จะสามสิบปี อีกทั้งทักษะในการซุ่มยิงธนูในที่มืดและทักษะการซ่อนตัวของนางก็สอดคล้องกับลักษณะพิเศษของดาร์กเอลฟ์

        “ฮิๆ น้องชาย ดาบนั่นดีจริงๆ เลยนะแต่ว่า ฮ่าๆ ลองใช้มันกันธนูของข้าอีกทีเป็นไง!”

        สิ้นน้ำเสียงใสๆ ของนางก็ตามมาติดๆ ด้วยลูกธนูที่ยิงออกมาจากมุมมืดทุกสารทิศ

        ติ้งๆๆๆ!

        ซุนเฟยเปลี่ยนเป็นยกดาบอีกข้างขึ้นมา ก่อนจะสะบัดธนูที่พุ่งเข้าใส่

        “ฮิๆๆ น้องชาย พี่สาวคนนี้เริ่มจะชอบเจ้าขึ้นมาแล้วสิ ไม่คิดจะเข้าร่วมกองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิตของพวกเราหน่อยหรือรับรองว่าพี่สาวจะทำให้เจ้าต้องเจ็บปวด มันต้องเป็นเรื่องดีมากๆ อย่างแน่นอนที่จะได้สังหารเจ้าทุกวันๆฮ่าๆๆๆ!”

        เสียงใสๆ เริ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง พร้อมๆ ฝนธนูที่กระหน่ำยิงออกมาไม่ขาดสาย

        ติ้งๆๆๆ!

        ซุนเฟยแสยะยิ้มก่อนจะพุ่งเข้าไปในวงล้อมของกองกำลังทหารรับจ้างที่อยู่ด้านหน้าดาบก็กะพริบวิบวับค่อยปัดฝนธนูที่กระหน่ำยิงไล่หลังมา ภายใต้สถานการณ์อันตรายเช่นนี้ซุนเฟยก็ยังไม่วายตวัดดาบสังหารพวกทหารรับจ้างที่อยู่ใกล้มือ แสงสว่างจากคมดาบเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า คอยคร่าชีวิตทหารรับจ้างและปัดลูกธนูที่พุ่งเข้ามา

        “จุ๊ๆๆ น้องชาย เจ้าทำแบบนี้อีกแล้วนะพี่สาวชักจะโกรธขึ้นมาจริงๆ แล้วน้า...รีบๆ วางอาวุธในมือลงแล้วยอมนอนลงกับพื้นดีๆ เถอะนะเจ้าเหนื่อยแล้ว เจ้าต้องพักผ่อนนะ!”

        ในน้ำเสียงของหญิงสาวแฝงไปด้วยมนตร์อะไรบางอย่างที่ทำให้ผู้ฟังเกิดความรู้สึกเหนื่อยล้าและง่วงนอนโดยไม่รู้ตัวจนอยากจะวางอาวุธลงแล้วเอนกายลงนอนกับบนพื้นซุนเฟยหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา นี่ต้องเป็นทักษะชั่วร้ายที่ทำให้จิตใจเกิดความสับสนนับว่าเป็นการจับคู่กับทักษะยิงธนูลอบสังหารได้เป็นอย่างดี แต่สำหรับคนเถื่อนที่โลดแล่นอยู่บนปากเหวแห่งความตายมากตลอดในโลกDiablo กลับไม่ส่งผลกระทบอะไรเลย

        ติ้งๆๆๆ!

        ด้วยดาบศักด์สิทธิ์แห่งบูลแคทโตสและผู้พิทักษ์แห่งบูลแคทโตสในมือของซุนเฟย ทำให้เกิดพายุคมดาบคอยป้องกันไม่ให้ลูกธนูแม้แต่ดอกเดียวสามารถทะลุผ่านมาได้เมื่อไรก็ตามที่ลูกธนูลอยเข้ามาภายในรัศมีหนึ่งเมตรรอบกายของซุนเฟย ก็จะถูกปัดจนกระเด็นออกไปในทันที

        สะเก็ดไฟเกิดขึ้นรอบตัวซุนเฟยทำให้เขาดูไม่ต่างอะไรกับเทพเจ้าแห่งการสังหาร

        ไม่ช้า เหล่าทหารรับจ้างดาบโลหิตก็ตายไปแล้วแปดสิบคน ตามตัวของศพเต็มไปด้วยรอยเลือดอุ่นๆ ที่กระจายไปทั่วพื้นแม้ในยามปกติพวกเขาจะสังหารคนบ้าง วางเพลิงฆ่าคนบ้าง และผ่านความเป็นความตายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนแต่ตอนนี้ก็ยังอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว ขวัญกำลังใจในการต่อสู้หายวับไปในทันที เห็นได้ชัดว่าแม้แต่ยอดนักธนูในกลุ่มของพวกเขาก็ยังไม่อาจทำให้ลูกธนูได้สัมผัสถึงปลายเส้นผมของอีกฝ่ายได้เลยนี่เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดจริงๆ!

        “ฮิๆๆ พ่อหนุ่มน้อย ทำไมไม่ฟังข้าบ้างช่างเป็นผู้ชายแสนซนจริงๆ มันทำให้พี่สาวคนนี้ผิดหวังมากนะรู้ไหม...”น้ำเสียงเย้าแย่ของผู้หญิงคนนั้นก็ยังคงลอยมาและซุนเฟยเองก็ยังไม่สามารถจับเบาะแสได้ “ดูเหมือนว่า พี่สาวอาจจะต้องเปลี่ยนแผน”

        สิ้นเสียงนี้ เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

        ทันใดนั้น ลูกธนูไม่กี่ดอกก็ถูกปล่อยออกมาแต่คราวนี้เป้าหมายไม่ได้อยู่ที่ซุนเฟย แต่เป็นท่านผู้เฒ่าโซล่าและลูก้าน้อยที่ยืนห่างออกไปต่างหาก

        ผู้หญิงคนนี้ช่างโหดเหี้ยมและอำมหิตจริงๆ

        สีหน้าของซุนเฟยพลันเปลี่ยนไปเท้าซ้ายของเขากระแทกลงบนพื้นจนเกิดเสียงดังตูมขึ้นมา ทักษะ 'กระโดด' ของคนเถื่อนทำงาน ร่างของซุนเฟยกลายเป็นเพียงภาพเบลอที่ลอยอยู่กลางอากาศเสียงแหวกอากาศแหลมสูงดังขึ้น ก่อนจะลงมาอยู่ด้านหน้าของชายชราและเด็กหนุ่มทันท่วงทีซุนเฟยตวัดปัดลูกธนูที่พุ่งเข้ามา ‘ติ้งๆๆ’

        “ฮ่าๆๆๆ...น่าแปลกใจจริงนะน้องชายความจริงแล้วพวกมันสองคนก็แค่ทาสชั้นต่ำเท่านั้นไม่ใช่หรือ? ปิ๊งป่องพี่สาวหาจุดอ่อนเจอแล้วน้า...” เสียงทะเล้นของปีศาจสาวดังขึ้น นางเบนเข็มมาที่ชายชราและเด็กหนุ่มนางคิดว่าหากกระหน่ำยิงไปมากๆ เข้า ซุนเฟยอาจจะหมดแรงในไม่ช้า แม้แต่แรงยกดาบก็คงไม่มีเหลือแล้ว

        เมื่อไม่มีแรงกดดันจากซุนเฟยทำให้ทหารรับจ้างดาบโลหิตที่เหลือรอดอีกร้อยกว่าคนมีเวลาตั้งสติ

        ซุนเฟยแสยะยิ้มแล้วพูดว่า“จริงหรือ? น่าเสียดายจริงๆ ที่ข้าก็หาจุดอ่อนของเจ้าพบแล้วเช่นกัน!”

        พูดถึงตรงนี้ซุนเฟยก็เปลี่ยนเป็น 'โหมดนักรบอเมซอน' แสงสว่างเป็นประกาย ก่อนที่ดาบในมือของซุนเฟยจะสลายไปแล้วมีแสงสว่างสีฟ้าขึ้นมาแทน จากนั้นคันธนูอินทรีสยายปีกก็โผล่ขึ้นมาในมือของซุนเฟยแทนลำแสงสีฟ้าแผ่ออกมาจากตัวคันธนูพร้อมกับไอหนาวเย็น

        เสียงขยับมือเบาๆ ก่อนที่จะปรากฏลูกธนูสามดอกขึ้นมา

        “เอาล่ะ นังปีศาจแก่ เกมมันจบแล้ว! ได้เวลาโผล่หัวออกมาแล้ว” เสียงตะโกนดังขึ้นสายตาของซุนเฟยมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว พร้อมเคลื่อนคันธนูในมือตามไปติดๆ ทันใดนั้น สายตาของเขาก็สว่างวาบ แล้วปล่อยลูกธนูออกไปทันที

        ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ

        เสียงคันธนูยักษ์สั่นและเสียงฝ่าอากาศของลูกธนูดังขึ้นพร้อมๆ กัน

        หากลูกธนูลอบสังหารของปีสาวทั้งเงียบเชียบและเหมือนสายฝนที่เทกระน่ำลงมาไม่ขาดสาย เช่นนั้นลูกธนูของซุนเฟยก็คงจะดุดันและทรงพลังประหนึ่งอุกกาบาตที่ตกลงมาจากฟากฟ้าเพียงชั่วพริบตา มันก็ทะยานออกไปอย่างรวดเร็วไปรูปสามเหลี่ยม

        “ฮ่าๆๆ น้องชาย เจ้า...ม่ายยยย...กรี๊ดดดด”

        เสียงหวีดร้องดังขึ้น ดูท่าว่าลูกธนูทั้งสามดอกน่าจะไปปักเข้ากับอะไรบางอย่าง

        จากนั้นก็มีเสียงดังตูมเหมือนมีบางอย่างกำลังถูกตรึงไว้บนเสาหินที่สูงกว่าสิบเมตร

        วินาทีต่อมา เลือดก็ค่อยๆ ไหลลงมาพร้อมๆ กับกระบอกธนูและคันธนูที่ตกลงพื้นท่ามกลางความว่างเปล่า ดูเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างกำลังดิ้นรนอยู่ แต่ลูกธนูทั้งสามดอกนี้ก็ปักทะลุเสาหินแน่นมากมันไม่ขยับไหวติงเลยสักนิด

        ในขณะที่ทุกคนกำลังประหลาดใจร่างบอบบางก็ค่อยๆ ปรากฏออกมา ทุกคนเห็นข้อมือของนางและเส้นผมถูกลูกธนูทั้งสามดอกตรึงร่างตัวเองไว้บนเสาหินลูกธนูตรงกลางแผ่ไอหนาวเย็นจำนวนมากออกมา ตอนนี้นางถูกขังไว้บนเสาอย่างสมบูรณ์

        หนึ่งในยอดฝีมือของกองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิตหญิงสาวผู้มีสายเลือดครึ่งดาร์กเอลฟ์

        ตอนนี้นางไม่หลงเหลือท่าทางอวดดีเหมือนก่อนหน้านี้ใบหน้าของนางขาวซีด ดวงตาไหวระริกด้วยความกลัว ท่าทางของนางราวกับว่ากำลังมองเห็นผีก็ไม่ปานนางถามอ้าปากถามออกไปด้วยเสียงสั่นๆ “ปะ เป็นไปได้อย่างไร...มัน มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้นี่ เจ้าเห็นข้าได้อย่างไร?”

        ซุนเฟยไม่สนใจนางด้วยซ้ำ

        -------------------------