อย่าลืมอ่านตอนที่ 16 นะ
----------------------------
ตอนนี้ในงานผู้คนต่างพากันเดินชมสวน ชมดอกไม้ทิวทัศน์ ฟ่านเว่ยเองก็กำลังนั่งชมก่อนที่จะทานขนมไป เพราะมีงานเลี้ยงรสชาติของมันก็อร่อยกว่าที่เขาได้ทานในเรือนเสียอีก เขาพอใจมาก
เขากำลังมองไปทางอี้เหม่ยที่กำลังจับศีรษะตนอยู่ ท่าทางมึนงง เขาแสยะยิ้มออกมาก่อนจะรู้สึกสายตาที่จ้องมองมา เขาหันไปเจอกับอี้เหลียนที่ส่งสายตาอาฆาตมา
ก่อนที่สายตานั้นจะสบกับฟ่านเว่ย นางผละออก ฟ่านเว่ยยกจอกเหล้าขึ้นก่อนยกไปทางทิศนางและดื่มลงเขาก็ส่งสายด้วยรอยยิ้มให้นาง อี้เหลียนเห็นในประกายดวงตาของนางมีประกายยิ้ม ก่อนที่นางจะยิ้มให้เขา
"ข้าคงต้องขอตัวแล้ว"อี้เหม่ยนางลุกขึ้นก่อนที่จะเดินออกไปด้วยท่าทางที่มึน
"น้องเจ็ดเดินดีๆละ"ฟ่านเว่ยยังคงมองอี้เหลียนที่ตอนนี้นางยิ้มออก
หลังอี้เหม่ยออกไป อี้เหลียนนางก็เยื้องกายเข้ามาใกล้ ก่อนที่จะยิ้มให้เขาอย่างยั่วยวน
"ขอดื่มจอกนี้ให้พี่สะใภ้เ้าค่ะ"นางเอยขึ้นพร้อมยกจอกดื่มให้กับฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยเห็นก็เพียงยิ้มก่อนที่จะยกดื่มอีกจอก ก่อนที่เขาจะเริ่มจับศีรษะของตน ตัวเริ่นเอนเอียง กระพริบตาเชื่องช้า ใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อน่ามอง
"อาโยว น้องหกข้าว่าข้าเริ่มเมาแล้ว ข้าต้องกลับเรือนก่อน"เขาว่าพลางตัวก็เอนเอียงหน้าหลังก่อนที่จะล้มไปใส่นางน้ำในจอกกระเดนโดนเสื้อผ้าสีแดงสวยชุดนั้น
"ว๊าย"นางหลุดร้องออกมาเสียงเบาจ้องฟ่านเว่ยกัดฟัน คนต่างมองมาทางนาง นางเปลี่ยนสงบก่อนยิ้มเขินอาย คอยดูเถอะแก
"เซียงหลี่ เ้าช่วยไปส่งพี่สะใภ้หน่อย"นางยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ฟ่านเว่ยกวักมือไม้ไปมา เขาเมามายหนัก
"เ้าค่ะ"เซียงหลี่รีบมาพยุงตัวฟ่านเว่ยก่อนเดินออกไป
เมื่อเห็นสองร่างลับไปนางก็เผยยิ้มดวงตาประกายความโเี้ ตอนนี้ชุดนางเปียกหมดปล่อยไว้จะไม่งาม งานเลี้ยงก็ยังไม่เลิกนาง นางหันหลังกลับเดินไปที่เรือนของตนเพื่อเปลี่ยนชุด
เฟยหลี่เห็นทั้งสองจากไป ก่อนที่เซียงหลี่จะเดินกลับมาพวกนางก็ส่งสายตาถึงกัน นางยิ้มสายตาเย็นเชิญชวนเหล่าสตรีฮูหยินคุณหนูไปเดินเล่นชมทิวทัศน์
สาวใช้ได้ยินเสียงบางอย่างในเรือน ในเรือนนั้นดับแสงเทียนไม่เห็นแสงสว่างนางค่อยๆเดินเข้าไปเสียงนั้นก็ดังออกมา ความรู้อยากเห็นของนางมาถึงขีดสุด เอื้อมมือไปเปิดบานประตูนั้นก่อนที่นางจะนิ่งค้างพร้อมเปล่งเสียงดังลั่นไปทั่ว
เหล่าฮูหยินที่ได้ยินเสียงต่างใรีบพากันเดินไปตามเสียงนั้น เฟยหลี่แอบยิ้มที่มุมปากนางมุ่งตรงไปที่จุดเกิดเหตุ
พวกนางมุ่งไปที่เรือนที่ไม่มีแสงเทียน แต่มีแสงไฟที่ริบหรี่จากโคมไฟของสาวใช้ที่ตกอยู่ สาวใช้ขาสั่นปิดปากขาสั่น นางหันมามองเหล่าฮูหยินก่อนที่จะชี้นิ้วไปที่ห้องนั้น
พวกนางหันไปก็ต่างพากันหน้าแดง หลบหน้าหนีต่างแสดงสีหน้ารังเกียจ บางคนถึงกับสงบล้มลงไป
พวกนางกำลังรอชมละครฉากนี้อยู่ คนในห้องก็ยังครวญครางไม่อยู่เสียงนั้นกระหึ่มดีงลั่น
"อา เหม่ยเอ่อ เ้ากำลังทำอะไรอยู่นะ!"เฟยหลี่นางเอยเสียงดังในน้ำเสียงแฝงไปด้วยรอยยิ้ม เหล่าฮูหยินคุณหนูพวกนางได้ยินคำว่า เหม่ยเอ่อ นั้นคือคุณหนูเจ็ดนิ
"ลูกสะใภ้เหตุใดเ้าทำเช่นนี้ ลูกสามออกไปทำงานที่มีาแต่เ้ากับมา"นางขมวดคิ้วทำสีหน้าอย่างปวดใจ
"เ้ายัง เ้ายังมาสวมหมวกเขียวให้ลูกสามแถมนั้นยังเป็น้องสาวของสามีเ้าอีก อา"นางทำท่าจะล้มลง สาวใช้รีบพุ่งไปรับตัว
"ไร้ยางอายที่สุด ขนาดนี้แล้วพวกเ้ายังไม่หยุดอีก รีบไปแยกคุณหนูเจ็ดออกเร็ว"เฟยหลี่สั่งก่อนที่สาวใช้จะเดินเข้าไป
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาพร้อมเสียงใสจาดด้านหลัง
"พวกท่านมาทำอะไรที่เรือนคุณหนูเจ็ดหรือเ้าคะ"อิ่งมี่นางพยุงตัวอี้เหม่ยที่กำลังเมามาย เหล่าฮูหยินที่ได้ยินหันหลังกลับไปมอง ก่อนที่จะหันไปมองดุรณีสาวที่หน้าแดงก้ำพิงศีรษะลงบนไหล่สาวใช้ นางพยายามปรือตาขึ้น
"อือ ข้าน้อยคารวะเ้าค่ะ"นางผละตัวออกเอนตัวไปมายิ้มแย้มก่อนที่จะล้มหลับอิ่งมี่รีบเข้าไปรับตัวนางไว้ เหล่าฮูหยินต่างมองนางก่อนที่จะหันไปมองเฟยหลี่ที่กำลังพิงตัวสาวใช้เช่นกัน เฟยหลี่นางหน้าเสีย
เหตุใดอี้เหม่ยจึงอยู่ที่นี้ นางควรอยู่ในห้องสิแล้วผู้ใดคือคนที่กำลังเริงรักกับเ้าคนโง่นั้น
"พอดีว่าคุณหนูเจ็ดเมามาย คุณหนูอยากออกไปเดินเล่นสักครู่จึงว่าค่อยกลับเรือน พอกลับมาถึงเจอพวกท่าน
เฟยหลี่ได้ยินเช่นนั้นนางรีบดีดตัวขึ้น ท่ามตามสายตาของเยาะเย้ยของเหล่าฮูหยิน แล้วใครคือคนที่กำลังพลอดรักกับสะใภ้ของท่านเสนาบดี พวกนางยกยิ้มในดวงตา
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินมา พวกนางก็หันมามองก่อนที่จะเห็นชายหนุ่มงดงามชุดแดง ยิ้มแย้มใบหน้าแดงก้ำ ตัวเขาเอนเอียง
"อาโยว ข้าได้เสียงโวยวายดังขึ้นก็เลยเดินมาดู อาโยวน้องเจ็ดเหตุใดเ้าถึงหน้าแดงก้ำขนาดนั้นเล่า"ฟ่านเว่ยชี้นิ้วขมวดคิ้ว ก่อนที่จะหันไปเห็นเฟยหลี่เขาก็ยิ้มแย้มขึ้น
เฟยหลี่นางใ คนโง่อยู่ตรงนี้ แล้วคนผู้นั้นคือใครถ้าไม่ใช่ทั้งคนโง่และอี้เหม่ย นางค่อยๆหันหัวไปมอง ฟ่านเว่ยเองก็หันไปตาม ฟังนั้นยังคงครวญครางอยู่
แปะ แปะ
"ว้าวอะไรกัน วันนี้ในเรือนน้องเจ็ดมีการแสดงขี่ม้าด้วย น้องเจ็ดละก็มีการแสดงดีๆไม่ชวนข้าเลย"ฟ่านเว่ยปรบมือพร้อมหัวเราะร่า อี้เหม่ยที่กำลังหลับอยู่ นางก็กระตุกยิ้มก่อนปรือตาชี้มาที่สองร่างนั้น เฟยหลี่รู้สึกใจไม่ค่อยดี นางรีบให้นางใช้จุดไฟก่อนที่จะปรากฎร่างที่ทำให้นางเสียสติไป
แสงไฟจุดขึ้นปรากฎร่างของอี้เหลียนนางกำลังขึ้นคร่อมชายหนุ่มผู้หนึ่ง ครวญครางอย่างเมามันอย่างกับสัตว์ป่า
"กรี๊ด รีบแยกคุณหนูหกออกเร็ว"เฟยหลี่แทบเป็ลมล้มไป พวกบ่าวรีบจับตัวอี้เหลียนออก แต่นางปัดมือจับชายนั้นแน่น เฟยหลี่หน้าเสียนางรีบวิ่งเข้าหาบุตรีของตนฉุดกระชากแต่อี้เหลียนเหมือนมีแรงไม่ขยับผลักเฟยหลี่ล้มลงก่อนที่นางจะขยับเร็วขึ้นแล้วร้องออกมา เฟยหลี่นางหน้าถอดสี เหล่าฮูหยินต่างกรี๊ดร้องแสร้งเอามือปิดหน้าแต่มีช่องให้แอบมอง
"อาโยว นั้นมันงูนี้ อา งู งู"ฟ่านเว่ยตาโตเบิกตาโพร่งชี้นิ้วชี้ไม้ไป เหล่าหญิงสาวที่ได้คำว่างูก็ต่างใกรี๊ดร้องขึ้น วุ่นวายขึ้น
เพล้ง
"กรี๊ด"พวกนางต่างกรี๊ดร้องกับเสียงที่ตกแตกพวกนางเห็นฟ่านเว่ยโยนแจกันลงพื้น
"งู งู งู"ฟ่านเว่ยวิ่งไปหยิบแจกันก่อนที่โยนลงอีกพวกนางต่างหวาดกลัวมองซ้ายขวาหางู
เพล้ง
ฟ่านเว่ยวิ่งไปทั่วห้อง อี้เหม่ยที่หลับอยู่ก็สะดุดตื่นขึ้นตาโต ะโว่างู ตอนนี้ในเรือนวุ่นวายไปทั่ว
ก่อนที่ฟ่านเว่ยโยนแจกันไปทั่วลงบนตัวชายผู้หนึ่งที่นอนอยู่ ชายผู้นั้นสะดุดตัวขึ้นมองซ้ายขวาสภาพในห้องที่วุ่นวาย ฟ่านเว่ยเห็นก็เบิกตา งูตัวหนึ่งที่ดูมีพิษคลานเลื้อยออกมา เสียงบริเวณก็เงียบลงหยุดนิ่ง
ฟ่านเว่ยรีบวิ่งจับงูตัวนั้น ก่อนวิ่งเข้าไปหาพวกนาง
"อา งู งู"เหวี่ยงงูนั้นไป วิ่งเต้นไปท่ามกลางเสียงกรี๊ดร้อง เขาโยนงูนั้นไปทางฝั่งหญิงสาว ก่อนจะรีบวิ่งออกไปะโลั่นไปทั่ว
"กรี๊ด"เสียงกร๊ดร้องออกมา งูตกไปอยู่บนของหญิงสาวผู้หนึ่งสลบไป ก่อนที่คนอื่นจะเริ่มวิ่งออกไปตามฟ่านเว่ย ทิ้งเพียงเฟยหลี่ สาวใช้นาง อี้เหลียน และเฉียวหลิง
เฉียวหลิงยังคงงงอยู่ เขาหันไปมองเห็นว่าตนเองพึ่งมีความสัมพันธ์กับคุณหนูกสุลอี้ เขาดูถูกเหยียดหยาม
ฟ่านเว่ยที่วิ่งออกไปก็หยุดลงสวนที่วังเวิง ก่อนในสายตามีประกายระยิบระยับ ยกยิ้มขึ้นหันไปมองกลุ่มที่วิ่งกระเจิดออกมา เขากระตุกยิ้มก่อนเดินไขว้หลังอย่างอารมณ์ดี โบกพัดในมือไปมา เขาเขียนข้อความเตือนพวกนางแล้วแต่พวกนางก็ไม่เข็ดหลาบ
ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว
--------------------
อย่ายุ่งกับคนบ้าาาาา