ผัวไม่สนใจจึงใส่กับหลาน
ตอน หาเื่เลิกผัว
เดือนต่อมา
หลังจากหาทางออกเื่ลูกแล้วอีฟก็กลับบ้านค่ำมืดทุกวันโดยโกหกสามีว่าไปทำงานพิเศษที่ร้านนมปั่น ส่วนชิพลาออกจากมหาลัยปิดจากคณะวิศวะมาทำงานเต็มเวลาที่ร้านสะดวกซื้อแล้วลงเรียนนิติศาสตร์กับมหาลัยเปิดที่ไม่ต้องเข้าเรียน เพียงแค่ต้องอ่านหนังสือเองแล้วรอไปสอบ
ชิพไม่ได้บอกที่บ้านเื่ลาออกจึงมีแต่อีฟที่รู้ และเขาก็ย้ายมาอยู่หอพักใกล้ๆกับร้านที่ทำงาน ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านของลุงหลายกิโมเมตร
หลังจากเลิกงานที่มหาลัยอีฟก็แวะมาที่หอของหลานชายทุกวัน เธอต้องคอยระวังตัวเองไม่ให้สามีรู้เื่ที่ท้องและเื่โกหกว่าทำงานพิเศษตอนเย็น
นานวันเข้าอีฟกับสามีก็ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเพราะว่าก่อนหน้านี้เธอทำอาหารเช้าเย็นรอสามีเสมอ แต่ตอนนี้เปลี่ยนมากลับบ้านค่ำมืดดึกดื่น บางคืนสามีฉลองกับลูกน้องกลับมาแล้วก็ยังไม่เจอเมียตัวเองที่บ้าน
กลางคืนวันหนึ่ง
นวัตนั่งดื่มเหล้าอยู่หน้าบ้านขณะที่ฝนตก เขาเมาจากฉลองกับลูกน้องที่ทำงาน พอกลับมาไม่เห็นเมียจึงนั่งตากฝนรอ
บรืน! ๆ ๆ อีฟขับรถมาจอดที่โรงรถแล้ววิ่งตากฝนมา เธอใเมื่อเห็นสามียืนตาขวางอยู่หน้าประตูบ้าน
"นี่ จะทำทุกวันเลยใช่ไหมงานนมปั่นเนี่ย เธอแอบไปมีใครรึเปล่า" สามีเอ่ยและกำขวดเหล้าจนมือสั่น
"พี่ต่างหากรึเปล่าที่มีคนอื่น ที่ไม่พูดอะไรอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ แล้วที่ต้องทำงานเสริมก็เพราะเงินไม่พอ เราใช้เงินกระเป๋าเดียวกันที่ไหนล่ะ ของพี่ พี่ก็ใช้เองไม่เคยแบ่งหนู" อีฟเงยหน้าเถียงผัวขณะยืนตากฝน
เพี๊ยะ! สามีรักตบหน้าเรียวเล็กสะบัดหัน ร่างเพรียวบางของอีฟล้มลงไปนั่งบนพื้น ฮือ! ๆ ๆ เธอร้องไห้และเอามือกุมแก้มที่เป็รอยมือใหญ่
อีฟยังคงนั่งตากฝนร้องไห้จนในหยุดแล้วจึงเข้ามาอาบน้ำนอนชั้นล่าง
หลายวันต่อมาอีฟก็ยังคงกลับบ้านดึกกว่าสามี เมื่อนวัตทนเมียรักตัวเองไม่ไหวจึงยื่นคำขาดว่าจะแยกกันอยู่กับอีฟ บวกกับเมียน้อยที่เป็ลูกน้องในบริษัทก็เอาใจเก่งขึ้น พรรคหลังๆมานี้เขาจึงไม่ค่อยกลับมาค้างที่บ้าน จะมาก็แต่วันหยุดและตอนมาเอาของใช้และเสื้อผ้า
อีฟทนอยู่บ้านโดยคิดถึงชิพทุกวันเพราะเธอกับเขาจะเจอกันแค่ตอนเย็นวันละไม่กี่ชั่วโมง และบางวันที่ชิพทำโอทีก็จะไม่ได้เจอกันเลย เช่นนั้นจึงทำให้อีฟร่วมรักกับชิพอย่างเร่าร้อนขึ้นทุกครั้งที่เจอกัน ถึงจะท้องแล้วเธอก็ยังทำอะไรกับหลานชายไม่หยุดหย่อน
เย็นวันนี้หลังจากเลิกงานแล้วอีฟก็รีบขับรถมาที่หอพักของหลานชายสามี เธอซื้อแกงถุงกับข้าวสวยมารอเขา เมื่อชิพกลับมาทั้งคู่ก็นั่งกับพื้นและทานข้าวไปด้วยกัน
"เป็ไงบ้างจ๊ะ วันนี้เหนื่อยไหม" อีฟถามหนุ่มหล่อที่สวมชุดยูนิฟอร์มร้านสะดวกซื้อ
"เหนื่อยครับ แต่เจอหน้าน้าอีฟก็หายเหนื่อยเลย" ชิพเงยหน้าตอบ
"หายแล้วใช่ไหม" อีฟถามและเดินข้ามจานข้าวมาน้่งบนตักหลานชายโดยไม่รอฟังคำตอบ เธอกอดคอแล้วก้มหน้าจูบปากของเขาอย่างเร่าร้อนและโหยหาก่อนจะลากหลานชายสามีขึ้นนอนเตียง จับเขาแก้ผ้าแล้วนั่งขย่มแท่งรักอันอบอุ่นจนต่างฝ่ายต่างก็เสร็จสม
่เดือนที่สี่ท้องของอีฟเริ่มโตขึ้นมากจึงกลัวคนที่ทำงานและสามีตามกฎหมายจะเห็นเข้า ในที่สุดเธอจึงลาออกจากงาน ขายรถเก๋งสีขาวคันเล็ก ตกลงแยกกันอยู่กับสามีแล้วเก็บของไปอยู่ที่บ้านเกิดในภาคเหนือ
หลังจากอีฟกลับมาอยู่บ้านกับแม่ได้หนึ่งอาทิตย์ชิพก็ย้ายตามมา เขามีเงินไม่มากนักจึงอยู่หอพักเล็กๆ อีฟใช้เงินเก็บเปิดร้านนมปั่นและขายเครปในตลาดย่านถนนคนเดิน กลางวันชิพขายของในห้าง ตกเย็นก็มาช่วยอีฟขายของทุกวัน เขายังขยันอ่านหนังสือและนั่งรถมาสอบที่เมืองหลวงตามรอบสอบทุกครั้งไม่มีขาด
เมื่อเข้าเดือนที่ห้าอีฟก็สงสงสารชิพที่ทำงานหนัก สารภาพกับแม่ว่าท้องกับหลานชายสามีโดยบอกเหตุผลว่าเธอโดนสามีนอกใจก่อน เมื่อแม่เห็นใจจึงยอมให้ชิพเข้ามาอยู่บ้านด้วยเพื่อลดค่าใช้จ่าย
เช้านี้เป็วันจันทร์และวันหยุดงานที่ห้างชิพจึงขับรถเก๋งเก่าของแม่พาอีฟไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล
หลังจากอัลตร้าซาวน์แล้วอีฟก็ดีใจที่รู้ว่าท้องลูกสาวอายุครรภ์จวนจะหกเดือนแล้ว แต่คนที่ดีใจมากกว่าน่าจะเป็ชิพ เขาพาว่าที่คุณแม่แวะซื้อของใช้เด็กผู้หญิงในห้างก่อนกลับบ้าน
แม่ของอีฟเป็ข้าราชการครูที่เกษียณแล้วจึงมีเวลาว่าง หล่อนถักหมวกไหมพรมและเสื้อเด็กเล็กหลายชิ้นเพื่อรอให้เป็ของขวัญหลานสาวที่กำลังจะคลอดในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
พอถึงเดือนที่เจ็ดท้องของอีฟก็โตมาก ่นี้สามีโทรให้ไปหย่ากันเพราะว่าเขาพาลูกน้องสาวที่ทำงานเข้ามาอยู่บ้านแล้ว อีฟอยากหย่าใจจะขาดทว่าเธอไปเจอสามีไม่ได้ในสภาพท้อง จึงหลอกเขาว่าแม่ไม่ค่อยสบายจึงขอเลื่อนไปอีก
สองเดือนต่อมาอีฟก็คลอดลูกสาวตัวเล็กผิวสีแดงอมชมพู แก้มโตและหน้าเหมือนแม่ จมูกโด่งเหมือนพ่อ แต่ผิวขาวแบบสาวเหนือ อีฟตั้งชื่อลูกสาวว่าน้องดาวเหนือ
ชิพดีใจมากเมื่อลูกคลอด เขาแทบไม่หลับไม่นอนเพราะต้องคอยดูแลลูกจนกว่าจะหลับ คุณยายก็เห่อหลานสาวและร้องเพลงกล่อมเด็กทุกคืน วัน ยิ่งนานเข้าแม่ของอีฟก็ยิ่งชอบชิพมาก หล่อนคงประทับใจที่เห็นเขาหนักแน่นและขยันขันแข็ง
ถึงจะคลอดแล้วแต่อีฟก็ยังคงขายของที่ตลาดเย็นต่อหลังจากพักฟื้นไม่กี่สัปดาห์ คุณแม่ของเธอก็ออกมาช่วยอีกแรง ลูกสาวตัวเล็กก็นั่งรถเข็นเด็กอยู่หลังร้านนมปั่นและเครป ลูกค้ามักจะขอถ่ายรูปกับน้องดาวเหนือบ่อยๆจนต้อง ทุกคนคอยดูแลเด็กหญิงดาวเหนืออย่างอบอุ่น
กลางคืน หลังจากขายของเสร็จชิพก็ล้างภาชนะอยู่หลังบ้าน อีฟให้นมลูกที่ห้องนั่งเล่นขณะที่คุณยายทำอาหารเย็นรอทุกคน
เมื่อมานั่งล้อมวงกันลูกสาวก็นอนหัวเราะอยู่ในเปลข้างๆโต๊ะอาหาร ชิพตักต้มจืดมาเป่าแล้วป้อนให้คุณแม่มือใหม่กินขณะที่หล่อนกำลังก้มปั๊มนมเก็บใส่ขวด
"อ้อ! ทำไมพวกเราไม่ฟ้องหย่าล่ะ สามีก็มีเมียน้อยนี่" จู่ๆคุณยายก็ทักขึ้นกลางวงข้าว
แค่ก! ๆ ๆ ชิพสำลักจนหน้าแดง พูดไม่ออก
"หนูก็ผิดที่มีชู้ นี่ไงคะ" อีฟเบ้ปากชี้มาที่คุณพ่อรูปหล่อ
"อ้อ แล้วชิพจะเรียนจบเมื่อไหร่นะ" คุณยายถามคุณพ่อมือใหม่
"อีกสองปีครึ่งครับ ผมเรียนสามปีครึ่งก็จบแล้ว" ชิพตอบ
"ดีแล้ว แม่จะฝากงานให้ เห็นอย่างนี้แม่ก็รู้จักข้าราชการผู้หลักผู้ใหญ่ภาคเหนืออยู่หลายคน" คุณยายเอ่ยและตบบ่าลูกเขยวัยรุ่น
"ครับ ขอบคุณครับแม่" ชิพตอบและตักอาหารให้แม่ยายกับลูกสาวคนสวยของหล่อน
"แล้วไม่แต่งกันเหรอ" ยายหันมาถามคุณแม่และคุณพ่อมือสมัครเล่น
"ไม่แต่ง จะบ้าเหรอแม่" อีฟรีบชิงตอบก่อน
"ถ้าดาวเหนือโตพอจะพูดได้เดินได้แล้วค่อยแต่งก็ได้ครับ ตอนนั้นผมคงทำงานและมีเงินเก็บแล้ว" ชิพตอบ
"ดี ๆ ดีมาก เป็ผู้ชายที่มีความคิดดี สินสอดล้านนึงนะ ใช่ไหมดาวเหนือหลานยาย" แม่ของอีฟแกล้งชิพแล้วหันไปถามหลานตัวเล็กที่นอนดูดนมแม่ในขวด
แฮร่! ๆ น้องดาวเหนือหันมายิ้ม
แค่ก! ๆ ๆ ชิพกับอีฟสำลักข้าวจนหน้าดำหน้าแดง