มังกรทั้งสี่ตัวถูกเทียนฉินเรียกออกมาปรากฏอยู่ที่ด้านหลังทันที จากนั้นเขาไม่รอช้าวาดดาบออกไปต้านชายชราที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดาบของทั้งสองปะทะจนเสียงดังสนั่นไปทั่ว ถึงแม้ว่าพลังของชายชราจะมีมากว่าเขาขั้นหนึ่ง แต่เทียนฉินก็ต่อสู้กลับไปได้อย่างสูสี โดยไม่ได้เสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย
การต่อสู้ดำเนินไปแล้วเกือบยี่สิบกระบวนท่า เทียนฉินก็อาศัยจังหวะที่ชายชราพลั้งเผลอ ซัดเข็มเงินที่ผสานไปด้วยพลังของแก่นแท้ธาตุพิษ เข้าใส่ร่างของชายชราอย่างรวดเร็ว
"นี่เจ้า..."
ชายชราก้มมองเข็มเงินที่ปักอย่างตามร่างกายของมันด้วยความตกใจ แต่ยังไม่ทันที่จะกล่าวออกมาจนจบ ทั่วร่างของมันก็พลันแข็งทื่อก่อนจะปรากฏรอยม่วงคล้ำ ขึ้นตามร่างกายของมันอย่างรวดเร็ว
"อาวุโสชุน!"
ชายอีกคนที่ตามมาด้วยเห็นร่างของชายชราร่วงหล่นลงไป ก็ร้องอุทานออกมาอย่างตกตะลึง ไม่อาจจะทำใจชื่อได้เลยว่าขนาดอาวุโสที่มีพลังระดับก่อกำเนิดขั้นสูง ยังต้องมาตกตายไปอย่างนี้
เทียนฉินเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างเหี้ยมโหด ก่อนจะพุ่งหาคนที่เหลือพร้อมกับวาดกระบวนท่าเข้าใส่อย่างดุดัน แต่ในขณะที่เทียนฉินกำลังสังหารพวกที่เหลืออยู่นั่นเอง ก็ได้ปรากฏกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งเหาะมาทางเขา พร้อมกับออกกระบวนท่าวาดเข้าสกัดกั้นเทียนฉินอย่างเร่งรีบ
"หืม!"
เทียนฉินสัมผัสได้ถึงพลังสายหนึ่งที่พุ่งเข้ามาหาเขา ก็รีบพลิ้วตัวหลบถอยออกมาพร้อมกับจ้องมองไปทางคนกลุ่มนั้นเขม็ง
"มากันแล้วรึ?"
"ไม่น่าเชื่อเลยว่าเด็กอายุเพียงเท่านี้ กลับสร้างความเสียหายให้กับนิกายเมฆอนันต์ของเราได้ถึงขนาดนี้!"อาวุโสคนหนึ่งที่ตามหลังมาเห็นศพนอนเกลื่อนกลาดก็เอ่ยปากมาอย่างตกตะลึง
"ถึงมันจะมีความสามารถเพียงใด วันนี้มันก็ต้องตาย!!"
ชายชราที่นำหน้ามากล่าวอย่างเหี้ยมโหด และชายชราคนนี้ก็คืออาวุโสเตียวที่รับหน้าที่ดูแลภารกิจที่ประมุขนิกายมอบหมายมาให้นั่นเอง จากนั้นจึงหันไปจ้องมองทางเทียนฉินพร้อมกล่าวออกมาเสียงเย็นเยียบ
"ข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย บอกมาว่าเจ้าเป็นคนของนิกายหรือแคว้นใดกันแน่?"
เทียนฉินจ้องมองกลุ่มชายชราตรงหน้า พรางครุ่นคิดถึงสถานการณ์ตอนนี้โดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา หากเป็นตัวต่อตัวเขามั่นใจว่าจะสามารถจัดการได้อย่างแน่นอน แต่ที่เห็นอยู่ตรงหน้านั้นล้วนมีพลังก่อกำเนิดต้นและขั้นกลางทั้งสิ้น โดยเฉพาะขายชราที่อยู่หน้าสุดนั้นมีพลังถึงระดับก่อกำเนิดขั้นสูง ทำให้เขาคิดหนักเลยทีเดียวว่าจะรับมือกับผู้คนที่อยู่ตรงหน้านี้อย่างไรดี
แต่ทันใดนั้นรอยยิ้มอันเย็นชาก็พลันปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายชรา ก่อนกล่าวออกมาน้ำเสียงเย็นชา
"ข้าให้โอกาสเจ้าอธิบายแล้ว แต่น่าเสียดายที่เจ้าไม่เข้าใจ ถ้าอย่างนั้น..."
ขณะที่มันกล่าวออกมาพร้อมกับยกมือขึ้น แสงสีขาวพลันก่อตัวเป็นเป็นหมาป่าตัวใหญ่ เปล่งแสงอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าหาเทียนฉินอย่างรวดเร็ว
"ไปตายซะ!"
ความเย่อหยิ่งปรากฏบนใบหน้าของอาวุโสเตียว เดิมทีมันไม่ได้คิดจะต้องมาต่อสู้กับเด็กหนุ่มตรงหน้าที่มันไม่สนใจเลยจริงๆ แต่เป็นเพราะคนของนิกายมันเองที่ประมาทกันเกินไป จนต้องมาสูญเสียคนไปเป็นจำนวนมากเช่นนี้
และอาวุโสเตียวก็ไม่ได้โง่ จากคำบอกเล่าของลูกศิษย์ที่รอดชีวิตมาได้ มันได้ยินมาว่าพลังฝีมือของชายหนุ่มตรงหน้านั้นสูงพอสมควร และเด็กหนุ่มคนนี้โหดเหี้ยมเกินไป อีกทั้งยังสังหารลูกศิษย์และอาวุโสไปหลายคนแล้ว และถ้าหากคนแบบนี้มันไม่จัดการให้เด็ดขาดแล้วละก็ ชื่อเสียงที่นิกายสะสมมานานหลายปี จะต้องย่อยยับลงอย่างแน่นอน
ตู้ม!
เสียงที่กระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นพลังต่างแตกกระจายจนสัมผัสได้ถึงความรุนแรง แต่เทียนฉินที่เตรียมตัวพร้อมอยู่แล้ว พริ้วตัวหลบออกมาอย่างว่องไว ตอนนี้มีสามวิธีเท่านั้นที่เทียนฉินคิดได้ หนึ่งคือใช้เข็มที่เขามีอยู่ผสานแก่นแท้ธาตุพิษลอบโจมตีชายชราและเหล่าคนที่ล้อมเขาอยู่ สองคืออาศัยค่ายกลสังหารจัดการอาวุโสเตียวที่มีพลังสูงที่สุดคนนี้ก่อน ส่วนความคิดสุดท้ายถ้าไม่ถึงตาจนจริงๆ เขาจะไม่มีวันใช้มันออกมาอย่างเด็ดขาด นั่นคือผลึกของเขาที่ประทับจิตวิญญาณของอาจารย์อยู่นั้นเอง
ร่างของเทียนฉินนั้นเต็มไปด้วยเพลิงสีดำสนิท และทันทีที่มันปรากฏขึ้น ความหนาวเหน็บก็แพร่กระจายไปในอากาศทันที ส่วนเปลวเพลิงด้านหลังของเขาก่อตัวเป็นรูปมังกรขนาดใหญ่ อ้าปากแยกเขี้ยวและกางกรงเล็บพุ่งเข้าหาอาวุโสเตียวและผู้คนที่อยู่ข้างหลังอย่างรวดเร็ว
ตู้ม!
แต่อย่างไรก็ตามผู้คนที่อยู่ด้านหลังไม่ยอมให้มังกรเพลิงตัวนั้นทำอะไรพวกมันได้ง่ายๆ แต่ละคนหยิบอาวุธของตนเองขึ้นมา พร้อมเร่งพลังปราณเข้าปะทะกับเทียนฉินอย่างดุเดือด ส่วนอาวุโสเตียวก็ทำลายร่างของมังกรเพลิงนั้นทันที จนเทียนฉินถูกคลื่นพลังรุมซัดใส่ลอยปลิวออกไปราวกับใบไม้ร่วง
แต่ทว่าเทียนฉินก็อาศัยจังหวะนั้น ซัดเข็มสีเงินเข้าใส่อาวุโสเตียวเหมือนกัน รวมถึงธงผืนเล็กผืนหนึ่งก็ถูกเขาเหวี่ยงไปตรงจุดที่หมายตาไว้ก่อนแล้วด้วย
"เข็มพิษ!"
ด้วยประสาทสัมผัสที่เฉียบคมของอาวุโสเตียว มันสามารถรับรู้ถึงความผิดปกตินี้ได้ทันที จากนั้นจึงเหวี่ยงฝ่ามือที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณฟาดไปทางเข็มสีเงินอย่างว่องไว พื้นที่รอบด้านบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงด้วยการเคลื่อนไหวของอาวุโสเตียว แม้ว่ามันจะมีพลังมากกว่าเทียนฉินระดับหนึ่ง แต่ทักษะการต่อสู้ที่มันใช้นั้นก็มีพลังทำลายล้างเป็นอย่างมาก ไม่ว่าเขาจะแอบซัดเข็มพิษได้รวดเร็วเพียงใด แต่ก็ไม่อาจต้านทานพลังของมันไปได้เลย
"เจ้าใช้เข็มพิษพวกนี้ลอบโจมตีคนของนิกายข้าเองสินะ! ถึงได้สังหารพวกนั้นได้อย่างรวดเร็ว"
อาวุโสเตียวเอ่ยเสียงเย้ยหยันและแฝงไปด้วยความขุ่นเคือง ในเวลาเดียวกันกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังก็กระจัดกระจายและเตรียมตัวระวังเข็มพิษนั้นทันที
แต่ในขณะนั้นเองมังกรเพลิงอีกสามตัวก็พุ่งทะยานขึ้นท้องฟ้า ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นมังกรยักษ์หลากสี พุ่งเข้ามาหามันอย่างไม่ทันระวังตัว
อาวุโสเตียวแหงนหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ มันไม่คาดคิดมาก่อนว่าชายหนุ่มที่ไม่ได้อยู่ในสายตาของมันจะสามารถออกกระบวนท่ามาได้รวดเร็วอย่างนี้ แม้กระทั่งมันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะปลดปล่อยกระบวนท่าได้อย่างง่ายดาย
ทันใดที่สัมผัสได้ถึงอันตราย ดาบยาวเล่มหนึ่งก็ปรากฎขึ้นในมือของมัน ก่อนที่จะระเบิดพลังออกมาเต็มที่ จนเกิดเส้นพลังปราณสีขาวพร่างพรายส่องแสงเจิดจ้าหมุนวนอยู่รอบตัว ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นหมาป่ายักษ์สามหัวพุ่งทะยานเข้าหามังกรยักษ์อย่างไม่เกรงกลัว
แต่สิ่งที่พวกมันไม่คาดคิดก็คือเข็มพิษยังถูกเทียนฉินซัดออกมาอย่างต่อเนื่อง ชายสองคนในชุดสีฟ้าที่กำลังถอยห่างออกไปเล็กน้อย ใบหน้าของมันทั้งสองก็ซีดเซียวลงอย่างรวดเร็ว และแทบจะในทันทีที่พวกมันล้มลงกับพื้นสิ้นใจตาย เมื่อถูกเข็มพิษซัดเข้าที่ลำตัวทั้งสองคน
หนึ่งในนั้นคือลูกศิษย์คนหนึ่งของอาวุโสเตียวนั่นเอง
"น้องรอง!'
"โหว่งลู่!"
ทันใดนั้นก็มีเสียงอุทานเกิดขึ้นในกลุ่มคนที่เหลือ และบางคนที่สนิทสนมด้วยถึงกับต้องการรีบไปดูสหายของตน แต่พวกมันก็ถูกคนรอบข้างยับยั้งไว้อย่างแน่นหนา อาวุโสเตียวไม่มีเวลามาฟุ้งซ่านได้แต่เก็บความเศร้าโศกไว้ในใจ ในขณะเดียวกันความเกลียดชังของมันที่มีต่อเทียนฉินก็เพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้งในอากาศจากการปะทะกันของหมาป่าและมังกรเพลิง และหลังจากกำจัดมังกรเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวตัวนั้นได้ อาวุโสเตียวก็ระเบิดความโกรธออกมาก่อนที่ร่างของมันจะหายไปในอากาศ และในอึดใจต่อมาต่อมามันก็โผล่มาอยู่ที่ด้านหลังเทียนฉินแล้ว
"ตายซะ!"
ดาบที่รวมพลังทั้งหมดของอาวุโสเตียววาดออกไปทันที ในขณะที่มันก็ลอยอยู่กลางท้องฟ้าด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง เพราะมันไม่เชื่อว่าคนที่มีระดับพลังน้อยกว่ามันจะป้องกันการโจมตีครั้งนี้ได้
แต่ทว่าใบหน้าของอาวุโสเตียวก็พลันต้องแปรเปลี่ยนไป เพราะสัมผัสทางจิตวิญญาณอันทรงพลังของมันรับรู้ได้ว่าเด็กหนุ่มคนนั้นยังไม่ตาย!
"เจ้าคิดจริงๆหรือว่าพลังแค่นี้จะทำอะไรข้าได้!"
เสียงของเทียนฉินเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยมาจากด้านข้างโดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด อันที่จริงแล้วพลังของมันก็ทำให้เทียนฉินได้รับผลกระทบอยู่บ้าง แต่ด้วยเขามีเคล็ดวิ
ชาแก่นแท้เบญจธาตุคอยช่วยรักษาอยู่ จึงเห็นว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บอะไรเลยนั่นเอง
จบตอนที่ 132