อลินตา... หมอผีข้ามภพ

    บทที่ 41

    อลินตามองซ้ายมองขวาด้วยความระแวงระวังและเตรียมพร้อมกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นส่วนอวยชัยกับชัยยันต์ที่เพิ่งเห็นวีรกรรมสุดห้าวของอลินตาก็มองหญิงสาวด้วยสายตาแหยงๆฤานี่คือ.. แม่หญิงแพงอรในร่างอวตารปีศาจกันหนอ ทำไมดูน่าสะพรึงอะไรเบอร์นี้ผู้หญิงบ้าอะไรบุ๋นบู๊ ได้ทั้งหมดอาวุธซ่อนอยู่ทั่วร่าง คาถาอาคมก็มีพร้อม ใครได้เป็นศรีเรือนมีหวังตายคาเรือนแน่ๆ

                    “มองตาจะถลนขนาดนั้นมีอะไรถามได้นะ” อวยชัยถึงกับสะดุ้งเฮือกส่วนชัยยันต์ก็ทำเป็นเกาหัวแก้เก้อ ขณะที่เจ้าภูแสนเอ่ยถามตรงๆ

                    “มีแผนจะไปถ้ำตอนนี้เหรอ?”อลินตาพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

                    “ไปพรุ่งนี้ไม่ทันหรอกเสือสมิงผีป่าผีปูนอะไรที่พวกมันส่งมาน่ะ ไม่ใช่หัวหน้าพวกมัน เพราะหัวหน้าพวกมันจริงๆไม่กล้าจะโผล่หัวออกมาด้วยซ้ำ ฉันยังสืบไม่แน่ชัดว่าทำไมจะต้องหลบซ่อนอยู่ในเงามืดจุดประสงค์จริงๆของมันคืออะไร แต่ที่แน่ๆ มันยืมมือคนอื่นออกมาทำนั่นทำนี่และสำคัญที่สุดเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับการตายของผู้หญิงที่ชื่อแพงอรหรือเปล่า?!”เมื่ออลินตาพูดชื่อแพงอรออกมา ก็ทำเอาทุกคนสะดุดตาค้าง ซึ่งไม่ได้รู้กันเลยว่านี่มันเป็นแผนการโยนหินถามทางของอลินตาโดยแท้เจ้าภูแสนขยับกายเข้าไปจับไหล่สองข้างของอลินตาพลางถามอย่างรวดเร็ว

                    “รู้จักแพงอรด้วยเหรอ?เธอรู้จักได้ยังไง? เกี่ยวข้องอะไรกัน?”อลินตาใช้มือปัดมือเจ้าภูแสนออกอย่างไม่ชอบใจแต่ที่แท้อลินตาแค่พยายามกลบเกลื่อนความรู้สึกวูบวาบของตัวเอง บ้าจิงชะโงกหน้ามาจนจมูกแทบจะชนกับหน้าผากเธอซะขนาดนั้นแหมๆ ก็เกิดมาเคยถูกชายหนุ่มแตะต้องเนื้อตัวซะที่ไหนล่ะส่วนมากก็มีแต่ภูตผีวิญญาณที่จะคอยป้วนเปี้ยนอยู่รอบๆ ตัวมันก็ต้องมีขวยเขินกันบ้างล่ะน่า..

                    “ฉันต้องถามเจ้าต่างหากว่ารู้จักหรือเกี่ยวข้องยังไงกับผู้หญิงที่ชื่อแพงอร?แล้วใครที่ฆ่าแพงอรตาย? หรือเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายในครั้งนี้?”ทุกคนตะลึงไปตามๆกันเมื่อเจอคำถามของอลินตาที่ดูเหมือนจะจี้จุดต่อมความค้างคาใจเกี่ยวกับการตายของแพงอรอลินตาไม่หยุดเพียงแค่นั้นเธอยังรุกต่อ

                    “ที่สำคัญผู้หญิงที่ชื่อแพงอรนั่น หน้าเหมือนฉันยังกับฝาแฝดมาทำหน้าเศร้าที่พยายามจะเล่าความจริงให้ฉันฟังว่าเธอถูกฆาตกรรม!!”คราวนี้เจ้าภูแสนกับหนานเมืองอินทร์ถึงกับสบตากันพลางอุทานออกมาพร้อมกันราวกับจะปฏิญาณอะไรสักอย่าง

                    “เธอรู้ได้ยังไงว่าเธอกับแพงอรหน้าเหมือนกัน?! แล้วเมื่อกี้เธอบอกว่าแพงอรถูกฆาตกรรม ทำไมพูดแบบนั้นก็ในเมื่อแพงอรฆ่าผูกคอตัวตายเอง!?”อลินตาแอบยิ้มอย่างพึงพอใจอย่างน้อยเธอก็รู้แล้วว่าจะสืบเรื่องนี้ต่อได้ยังไงและมีหนทางไปต่อโดยที่ไม่พบทางตันและหญิงสาวก็ได้รู้อีกเช่นกันว่าทางเจ้าภูแสนก็ดูมีความกระเหี้ยนกระหือรืออยากรู้เรื่องของผู้หญิงที่ชื่อแพงอรมากเวอร์ดังนั้น นี่จึงเป็นอีกข้อที่อลินตาจะไม่บอกสิ่งที่รู้ทั้งหมดว่ารู้จักกับแพงอรทางความฝันและรู้อีกด้วยว่าการตายของแพงอรไม่ใช่การฆ่าตัวตายแต่เป็นการฆาตกรรมจากมนต์ดำต่างหาก!!

     

                   แต่ถ้า... เจ้าภูแสนมีสิ่งล่ออันมีมูลค่าสูงพอเพื่อเปิดปากเธอทุกอย่างก็จะง่ายโอ๊ยยย.. อลินตาอยากจะตบมือให้กับตัวเองสมองเธอนี่คือคัมภีร์ชี้ทางรวยจริงๆ นี่ถ้าเจ้าภูแสนต้องการจะสืบเรื่องต่อและจ้างเธอมีรึเธอจะไม่ให้ความร่วมมือ แต่ค่าจ้างต้องสูงหน่อยนะเจ้าเพราะดูท่าว่าเรื่องของแพงอรคนนี้จะซับซ้อนซ่อนเงื่อนน่าดู

                    ท่ามกลางภัยอันตรายที่กำลังดาหน้ากันเข้ามาอลินตาก็พบทางทำมาหากินอีกเป็นกอบเป็นกำ หึหึหึ... ให้มันได้อย่างนี้ซี้สมองชี้ช่องรวยไม่เคยหยุดทำงานเลยแม้แต่วินาทีเดียวเดี๋ยวจะให้รางวัลด้วยการกินซุปไก่บำรุงให้มากๆ นะจ๊ะ แม่สมองอิ่มของฉัน แต่ตอนนี้ให้เจ้าภูแสนกับเทียดโหรหลวงอยากได้คำตอบแทบจะกระอักกันไปก่อนละกัน

                    ในขณะที่ชายหนุ่มทั้งสี่หน้าถอดสีแววตาใคร่รู้อยากจะชำแรกเข้าไปหาความจริงกับอลินตากันอยู่นั้นอลินตาที่คอยเวลาว่าเมื่อไหร่พวกสมิงร้ายจะเข้ามาขัดจังหวะ และ... พวกมันก็มาช่างพอดิบพอดีกับที่คาดการณ์ไว้เมื่อเสียงวิ่งและ เสียงกรีดร้องระงมป่าดาหน้ากันมาป่าแทบแตก ทำให้อลินตายิ้มออกมาด้วยความสมใจทำดีมาก.. เจ้าพวกผีร้ายทั้งหลายของฉัน กำลังต้องการคนมาขัดจังหวะพอดี!!เมื่อทุกคนได้ยินเสียงอันน่ากลัวเขย่าขวัญพวกนั้นก็พากันระงับเรื่องแพงอรไว้ชั่วคราวก่อนจะกระชับอาวุธในมือ

                    โหรหลวงหนานเมืองอินทร์ยกมือขึ้นบริกรรมคาถาพึมพำก่อนจะเป่าควายปั้นตัวเล็กๆ ในมือพรวดออกไป ปรากฏว่าเหล่าน้องควายธนูในมือของหนานเมืองอินทร์กลายเป็นควายตัวเบ้อเร่ออยู่นอกเขตหลักมนต์เจ้าภูแสนประกายตาวิบวับเป็นสีเขียวมรกตเรืองๆอลินตาเริ่มสังเกตเห็นแววตาของเจ้าภูแสน หญิงสาวแอบเก็บความสงสัยในความแปลกประหลาดของดวงตานั้นไว้ในใจ

                    เพราะนั่นเป็นดวงตาพญานาคราชผู้เปี่ยมไปด้วยอิทธิฤทธิ์บารมี! และที่อลินตามั่นใจเช่นนี้เพราะดวงตาเขียวมรกตวาววับนั้นอลินตาเคยเห็นเฉพาะที่เมืองบาดาลเมืองพญานาคเจ้าแห่งงูทั้งปวง! ฤา.. เจ้าภูแสนจะหาใช่คนธรรมดาไม่ ส่วนอวยชัยกับชัยยันต์ก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมสู้ตาย

                    เมื่อเหล่าเสือสมิงร้ายและผีป่ามาถึงพวกมันก็ดาหน้าเพื่อจะเข้ามายังเขตหลักมนต์การจู่โจมอันรุนแรงนั้นทำให้เขตหลักมนต์ที่ส่องประกายสีน้ำเงินวาวๆคล้ายกำแพงแก้วเริ่มมีรอยร้าว แต่ยังไม่ทันที่จะจู่โจมซ้ำเหล่าควายธนูทั้งสามตัวของโหรหลวงหนานเมืองอินทร์ก็เข้าปกป้องคนทั้งห้าในเขตหลักมนต์ด้วยการวิ่งตะบึงห้อออกไปต่อสู้กับเหล่าเสือสมิงอลินตาเห็นท่าไม่ดีเพราะสิ่งที่พวกควายธนูของหนานเมืองอินทร์กำลังต่อสู้คือเสือสมิง มันมิใช่เสือธรรมดาจึงเป็นการยากที่จะเอาชำนะได้โดยง่ายอลินตายืนมองเหตุการณ์อยู่สักพัก หนานเมืองอินทร์เห็นอลินตามองเหตุการณ์เบื้องหน้าก็ถามขึ้น

                    “จะทำยังไง? ควายธนูของข้าคงจะกันพวกมันไว้ได้อีกไม่นาน” อลินตารีบพูดสวนขึ้นอย่างรวดเร็ว

                    “ต้องกำจัดผีป่าสองตนนั่นก่อน”และไม่ได้พูดเฉยๆหากเจ้าตัวหยิบมีดเล็กอาวุธประจำกายตนขึ้นมาก่อนจะพึมพำคาถาแล้วเป่าพรวดไปที่ควันดำลอยเด่นกลางอากาศ ซึ่งเมื่อสักครู่อลินตาใช้มนตราบังคับให้มันลอยนิ่งอยู่ตรงนั้นฝ่ายควายธนูก็ต่อสู้กับเสือสมิงทั้งห้าอย่างไม่กลัวเกรง แต่ก็นะเสือสมิงตั้งห้าตัวมีหรือที่ควายธนูจะรั้งไว้ได้นานอลินตาเห็นวี่แววว่าควายธนูของปู่ชวดหนานเมืองอินทร์จะต้องปราชัยแน่ๆ เท่าทันความคิดนั้น

     

                   อลินตาก็ประนมมือขึ้นทันที ก่อนจะร่ายคาถาพึมพำงึมงำในขณะที่ผีป่าสองตนที่เป็นข้าทาสของเสือสมิงจ้อมขิ่นผู้เป็นหัวหน้าก็กำลังช่วยกันใช้ร่างกระแทกกำแพงแก้วอย่างแรงเพื่อจะเข้ามาในเขตหลักมนต์ ทำให้กำแพงหลักมนต์นั้นเริ่มอ่อนกำลังลงไปทุกที

                    ขณะที่สถานการณ์กำลังเลวร้ายอลินตาผู้ซึ่งดำรงสมาธิได้อย่างมั่นคงก็บริกรรมคาถาเสร็จทันท่วงที ก่อนที่จะเป่าเพี้ยงไปตรงควันดำที่ได้สะกดไว้จากร่างของผีป่าที่ถูกอลินตาแปะยันต์ปราบไปก่อนหน้านี้เท่าทันเหตุการณ์ควันดำที่ลอยนิ่งเด่นอยู่ในอากาศนั้นก็เริ่มหมุนวนเป็นเกลียวเชือกสีดำสนิทแล้วก็ลอยเข้ามารั้งคอผีป่าสองตนนั้นเอาไว้ เมื่อรั้งคอได้แล้วควันดำที่หมุนเป็นเกลียวเชือกก็ดึงผีป่าสองร่างขึ้นไปบนขื่อไม้ราวกับคนโดนแขวนคอ!!

                    “วี๊ดดดดดด......”เสียงผีป่าหวีดร้องยาวนานคล้ายเจ็บปวดทรมานเสียเหลือเกินผีป่าสองตนห้อยต่องแต่งๆ เหมือนคนผูกคอตาย ชายทั้งสี่ หนานเมืองอินทร์ เจ้าภูแสนอวยชัยและชัยยันต์ต่างก็พากันเบือนหน้าหนีจากภาพที่น่าสยดสยองเบื้องหน้า แม่หญิงอลินตานอกจากจะฉลาดร้ายกาจแล้วยังทำการปราบผีได้ราวกับตัวเองกำลังสวมบทเป็นฆาตกรต่อเนื่องในหนังฆาตกรรมอีกด้วย!!

    คล้ายกับเรื่องอลินตา... หมอผีข้ามภพ ที่คุณอ่าน