ครั้นเมื่อรถยุโรปหรูวิ่งเข้ามาจอดที่หน้างานเลี้ยงแห่งหนึ่งร่างเล็กก็รีบเดินลงจากรถในทันทีสายตาคู่สวยกวาดมองไปรอบๆเพื่อหากลุ่มเพื่อนที่รู้จัก
“ถิงถิงทางนี้”เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยเรียกเธอ
เติ้งถิงถิงถึงกลับยิ้มกว้างด้วยความดีใจก่อนจะรีบเดินตรงไปยังหญิงสาวคนนั้นในทันทีทั้งสองต่างโผลเข้ากอดกันด้วยความดีใจ
“จ้าวต้าเหนิงนี่เธอกลับมาจากฝรั่งเศสั้แ่เมื่อไหร่กัน”เธอถามขึ้นด้วยความดีใจ
“เมื่อสองอาทิตย์ที่แล้วน่ะ ถิงถิงฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะมางานนี้ด้วยฉันดีใจจริงๆที่ได้เจอเธออ่อฉันลืมไปซะสนิทเลยยินดีด้วยนะและก็ขอโทษที่ไม่ได้ไปร่วมงานแต่งของเธอ”
“ไม่เป็ไรเลย แค่ฉันได้เจอเธอฉันก็ดีใจแล้ว”
“อื้มว่าแต่ว่าสามีเธอล่ะ เธอไม่พาเขามาด้วยงั้นเหรอ”
“มาสิ แต่เดี๋ยวเขาก็คงจะตามมาทีหลังนะ”
“หึ ฉันว่าสามีเธอคงจะไม่กล้ามาร่วมงานหรอก”เสียงของเชี่ยหมิวจูพูดขึ้น
ทั้งสองต่างหันไปมองหน้าเ้าของเสียงในทันที
“ทำไมเธอพูดอย่างนั้นล่ะหมิวจู”จ้าวต้าเหนิงถามพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นราวกับสงสัย
“อ้าวต้าเหนิงฉันก็ลืมไปเลยว่าเธอไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศสเลยไม่ได้รู้เื่ราวของเพื่อนสนิทเธอล่ะสินะงั้นเดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟังเมื่อไม่กี่ปีก่อนตระกูลเติ้งถูกฟ้องล้มละลายกิจการล้มไม่เป็ท่าจนคุณหนูเติงถิงถิงผู้ร่ำรวยต้องตกอับแต่เพราะคงทนความจนไม่ได้ตระกูลเติ้งเลยส่งลูกสาวคนเดียวให้ไปแต่งานกับลูกชายตระกูลมหาเศรษฐีแต่ที่น่าสมเพชคือผู้ชายคนนั้นพิการแถมยังใบหน้าอัปลักษณ์อีกไม่รู้ว่ากล้าร่วมหอแต่งงานกับผู้ชายแบบนั้นไปได้ยังไง ฮ่า ฮ่าฮ่า”เธอพูดพร้อมกับหัวเราะเสียงดังจนคนทั้งงานต่างหันมามองหน้าเติ้งถิงถิงพร้อมกับซุบซิบนินทาเื่ที่ครอบครัวของเธอเคยล้มละลายอีกทั้งเธอยังแต่งงานกับคนพิการ
“นี่หมิวจูมันจะมากไปแล้วนะ”จ้าวต้าเหนิงพูดขึ้นพร้อมกับปกป้องเติ้งถิงถิง
“ทำไมก็มันเป็เื่จริง ใครๆที่นี่ก็รู้หมดนั่นแหละนี่เติ้งถิงถิงเธอนี่มันน่าสมเพชจริงๆเลยนะไม่รู้ว่ากล้ามาร่วมงานได้ยังไงถ้าเป็ฉันฉันคงทำเหมือนสามีของเธอที่ไม่มาร่วมงานแน่ๆเพราะรู้สึกอาย”
“นั่นนะเหรอเติ้งถิงถิงที่มีสามีพิการ”
“ใช่ๆผู้หญิงคนนั้นแหละที่ได้ข่าวว่าตระกูลล้มละลายจนต้องไปแต่งงานกับคนพิการน่าสมเพชเนอะ”เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นเป็ระยะๆ
เติ้งถิงถิงกำมือแน่นพร้อมกับข่มอารมณ์โกรธเอาไว้
แต่จู่ๆทุกคนในงานก็เลิกสนใจเติ้งถิงถิงพร้อมกับพากันหันไปมองยังรถยุโรปหรูที่วิ่งเข้ามาจอดในงาน
“นั่นใครกันน่ะ”
“ไหนๆ ว๊าวนั่นใครกัน”
“หล่อยังกะเทพบุตร”
“เขาเป็ใครกันนะ”เสียงของผู้คนในงานต่างพากันฮือฮาเมื่อมีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฎขึ้นภายในงาน
เชี่ยหมิวจูที่อยากรู้อยากเห็นเช่นกันเธอจึงรีบละตัวออกไปจากเติ้งถิงถิงพร้อมกับเดินไปดูคนที่มาเยือนในทันทีแววตากลมโตลุกวาวเป็ประกายเมื่อเห็นชายหนุ่มคนนั้น
“ใครกันน่ะหล่อจัง”เธอพูดขึ้นอย่างลืมตัวว่ามีสามีแล้วโจวต้าเซียนผู้เป็สามีที่ยืนอยู่ข้างๆเมื่อเห็นภรรยาจ้องมองชายหนุ่มตามันวาวเขาก็รู้สึกไม่พอใจเป็อย่างมากจึงได้กระชากแขนของเธออย่างแรง
เธอหันไปมองหน้าผู้เป็สามีด้วยความหงุดหงิดก่อนจะสะบัดแขนเขาออก
“ไปไกลๆเลยนะไอ้หมูเน่าไปชิ้ว”เธอพูดขึ้นอย่างไม่สนใจความรู้สึกของผู้เป็สามี
โจวต้าเซียนที่รู้สึกน้อยใจภรรยาเป็อย่างมากเขาจึงได้เดินปลีกตัวออกจากตรงนั้นในทันทีแต่เชี่ยหมิวจูกลับไม่ได้สนใจผู้เป็สามีเลยแม้แต่น้อยเพราะคนที่เธอกำลังสนใจคือชายหนุ่มรูปหล่อที่สะกดทุกคนในงานนั่นต่างหาก
“เขาเป็ใครกันนะ”เธอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคลิบเคลิ้ม
“ไป๋หลี่จวิน”เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้นเติ้งถิงถิงถึงกลับต้องหันไปมองผู้หญิงที่เอ่ยเรียกชื่อสามีของธอในทันที
“ผู้หญิงคนนั้นคนที่อยู่ในรูปไม่ใช่เหรอ”เธอพูดขึ้นเบาๆด้วยความใเมื่อบังเอิญเห็นหญิงสาวคนนั้นในงานเลี้ยง
“พี่ซูเม่ย”เสียงของจ้าวต้าเหนิงเอ่ยเรียกหญิงสาวคนนั้นเธอเดินไปเกาะแขนพร้อมกับมองหน้าด้วยความประหลาดใจ
“พี่รู้จักผู้ชายรูปหล่อคนนั้นด้วยเหรอคะ”เธอเอ่ยถามขึ้นด้วยความอยากรู้
หญิงสาวพยักหน้าพร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความดีใจ
“พี่รู้จักเขาดีเลยแหละ”
จ้าวต้าเหนิงเผยยิ้มให้กับผู้เป็พี่สาวก่อนจะจับมือของเติ้งถิงถิงเอาไว้
“เอ่อพี่ซูเม่ยคะนี่เติ้งถิงถิงเพื่อนรักของฉันค่ะเติ้งถิงถิงนี่พี่จ้าวซูเม่ยเป็พี่สาวฉันเอง”
จ้าวซู่เม่ยมองเติ้งถิงถิงอย่างไม่ค่อยสนใจ
“พี่ขอตัวก่อนนะ”เธอพูดก่อนจะรีบเดินฝ่าฝูงคนเพื่อเข้าไปหาชายหนุ่มคนนั้นในทันที
เติ้งถิงถิงถึงกับหันมองตามเธอในทันที
“พี่ซูเม่ยรู้จักผู้ชายคนนั้นด้วยงั้นเหรอ ถิงถิงเธอรู้จักผู้ชายคนนั้นมั๊ย”จ้าวต้าเหนิงถามขึ้นด้วยความอยากรู้
เติ้งถิงถิงหันไปมองชายหนุ่มรูปหล่อคนนั้นอย่างพิจารณาแม้เขาจะคล้ายกับสามีของเธอมากแต่มันก็คงเป็ไปไม่ได้