เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

        จะว่าใกล้ก็ไม่ใกล้จะว่าไกลก็ไม่ไกลพื้นที่โดยรวมของหมู่บ้านทรายขาวนั้นมีพื้นที่ทั้งหมด 7500 กว่าไร่ ตีเป็นพื้นที่ของหมู่บ้านประมาณ12 ตร.กิโลเมตร ไม่รวมพื้นที่รอบนอกของหมู่บ้าน

        ณ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่าโรงเตี๊ยมทรายขาวแห่งหมู่บ้านทรายขาวนั้นตั้งอยู่แทบจะศูนย์กลางของหมู่บ้านทรายขาวแห่งนี้ห่างจากตัวฝั่งตะวันตะวันตกของหมู่บ้านอยู่พอสมควรในโรงเตี๊ยมทรายขาวแห่งนี้ยังคงเงียบสงบไม่มีการเคลื่อนไหวใดใดยังไม่มีข่าวของการประลองยุทธของยอดฝีมือหลุดออกมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งนี้โรงเตี๊ยมแห่งนี้จะเก็บเฉพาะข่าวที่สมควรเก็บเช่นการหายตัวไปของเจ้าสำนักหยางพิสุทธิ์ การเปิดรับสมัครสานุศิษย์เป็นข่าวที่ดังสะเทือนทั่วทิศแต่การจะหาข่าวประเภทนี้มิใช่เรื่องง่ายดายอย่างที่ตาเห็นข่าวพวกนี้อันที่จริงเป็นความลับระดับสุดยอด แต่ด้วยบันทึกของจอมไร้เงาที่สำรวจไปทั่วจึงทำให้มันมิได้เป็นความลับมากนักแล้วการทะเลาะวิวาทเล็กเล็กน้อยน้อยที่เกิดขึ้นบริเวณหน้าสำนักปรับพื้นฐานฝั่งตะวันตกนั้นจะมีคนเก็บข่าวมาขายได้เยี่ยงไรจะให้ไปขายข่าวว่าหนุ่มหน้าขาวผู้หล่อเหลาปะทะอันธพาลทั้ง 3 แบบนี้รึ ?!

        ให้ข่าวแบบนี้ฟรีฟรีคนยังไม่สนใจเลยด้วยกระมั้งสถานที่ที่อยู่ค่อนข้างไกลและไม่เป็นที่นิยมสัญจรอย่างฝั่งตะวันตกมันไม่ค่อยมีคนนิยมเอามาขายหรือถึงจะเอามาขายก็ไม่มีคนซื้ออย่างหรือถ้าข่าวไม่ใหญ่พอก็ไม่มีคนซื้อเช่นเดียวกันเหมือนข่าวที่ถงทงน้อยเก็บไว้กับตัวเรื่องของกันจิปะทะไอ้แก่อ้วนก็ไม่มีใครสนใจเหมือนกันนางจึงสามารถทำรายได้เป็นกอบเป็นกำจากข่าวที่ไม่มีใครมาสนใจและไม่ตกเป็นเป้าสายตาจากคนส่วนใหญ่

        แต่รุ่งเช้าวันนี้มันมิใช่เช่นวันก่อนก่อนที่ผ่านมา

        เมื่อมีคนหัวใสหัวการค้าที่เสียเงินจากการเดิมพันไปค่อนข้างมากแต่ด้วยความฉลาดมีไวพริบของมันจึงได้นำข่าวมาขายพร้อมบิดเบือนความจริงให้ดูหน้าสนใจเช่น

        ข่าวใหญ่ !!! หนุ่มน้อยปริศนาที่ร่อนเร่ขายซาลาเปาเพื่อเลี้ยงครอบครัวปราบคนเลวทำตัวเป็นอันธพาลเฉกเช่นสามพี่น้องแห่งหมู่บ้านทรายขาวฝั่งตะวันตกหนุ่มน้อยขายซาลาเปาปริศนาผู้นี้เป็นใครอยากรู้ 3 ผลึกดิน....

        ผู้คนที่สัญจรดื่มเหล้าดูการละครหรือกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ส่วนใหญ่มิได้สนใจข่าวเล็กเล็กแบบนี้ของมันเลยด้วยซ้ำแม้มันจะตะโกนแหกปากร้องดังถึงขนาดไหนก็ตาม

        แต่กับคำกล่าวของมันที่เน้นคำว่า “หนุ่มน้อยขายซาลาเปาปริศนา”กับเป็นการกระตุ้นให้บรรยากาศที่เย็นสบายภายในโรงเตี๊ยมทรายขาวแห่งนี้กำลังร้อนขึ้นร้อนขึ้นที่ละนิดจนเกือบทำให้น้ำภายในจอกระเหยได้อยู่แล้ว...

        เสียงจอกเหล้าแตกเสียงเปิดประตูอย่างรุนแรง เสียงของการหันหัวมามองมันเสียงของคนที่เคลื่อนที่มาทางมันด้วยวิชาตัวเบา...ดังมาทั่วทิศทางทำให้มันเจ้าโล้นซ่าที่คิดกอบโกยผลกำไรโดยไม่ได้คิดหน้าคิดหลังหรือคิดถึงผลกระทบในตอนแรกกับเริ่มรู้สึกกังวลงุนงง สับสน และหวาดกลัวขึ้นมาทีละนิด เพราะตอนนนี้สิ่งที่มันได้กล่าวออกไปได้เป็นตัวจุดฉนวนให้โรงเตี๊ยมที่เงียบสงบกับกลายเป็นความวุ่นวายภายในไม่กี่ลมหายใจเจ้าโล่นซ่ามันรู้สึกเหมือนกำลังโดนคนเป็นร้อยเป็นพันจับจ้อง จ้องมองมาที่มันด้วยสายตาที่ลึกซึ้งมิอาจเข้าใจความคิดของพวกมันได้ มันคงรู้สึกจะดีใจเป็นอย่างมากถ้าคนที่จ้องมองมันเป็นสาวน้อยที่กำลังมองมันด้วยสายตาลึกซึ้งชวนคิดลึกแบบนี้ แต่ความเป็นจริงมันมิใช่ดั่งที่คนฝันใฝ่เนื่องด้วยผู้คนที่อยู่ในที่นี้โถงกลางของโรงเตี๊ยมในเวลานี้ และ อยู่ภายในสายตาการมองเห็นของมันตอนนั้นมิได้มีสาวน้อยสักคนมีแต่เพียงพวกขี้เหล้า พวกชายร่างยักษ์ พวกชาวยุทธบางส่วนเพียงเท่านั้น จะมีสาวน้อย(สาวเหลือน้อย) บางคนที่มันรู้จักเป็นอย่างดีเลย นั้นคือป้าชงที่กำลังมองมันด้วยสายตาปานจะกินมันทั้งตัวทำให้ขนทั่วร่างของมันถึงกับลุกตั้งขึ้นชูชันจากความหวาดระแวงที่ถูกป้าชงจ้องมองเพียงเท่านั้นยังมีเสียงความวุ่นวายที่ยังคงดังให้ได้ยินอยู่รอบด้านแต่จุดศูนย์ของเสียงทั้งหลายเหมือนกับจะเป็นตัวมันเอง...

*เพล้ง....เพล้ง....

*ปัง...ปัง...

*ควับ ควับ ควับ...

*พรึบ พรึบ พรึบ...

        ก่อนที่คนกลัวตายอย่างมันจะกลัวจนฉี่ราดกางเกงกับมีเสียงช่วยชีวิตเสียงสวรรค์หรือเสียงอะไรก็ตามที่ปลุกสติของทุกผู้คนในที่นี้ให้หลุดจากการจ้องมาที่มันเขาหรือเธอผู้นั้นกล่าวออกมาสอบถามข่าวที่มันต้องการจะขายด้วยเสียงที่ค่อนข้างจะไพเราะน่าฟังแต่ เมื่อมันเห็นคนที่สอบถามเพียงเท่านั้นยิ่งรู้สึกเหมือนกับว่ามันได้ก้าวขาหนึ่งข้างลงไปในประตูสู่ยมโลกแล้ว...เพราะอะไรล่ะเจ้าโล่นซ่ามันถึงคิดแบบนั้น ?!

““เจ้าโล้นเจ้าพูดว่าอะไรนะข้าได้ยินไม่ค่อยชัดเลย....

        O_o? (ทำหน้าสะเหร่อเอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)

*เวร...

        OxO ตกใจและพูดไม่ได้

“เออ...แม่นางค่อยค่อยพูดค่อยจากันดีกว่าไหมขอรับ

        =w= (ทำหน้าตาให้ดูน่ารักแต่กวนตีน)

““แบบนั้นเหรอ ?

““หึหึ!!!

        =_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)

“……….!!!

        (￢ε￢…)  วี้ดวิ้ว...ผิวปากกลบเกลื่อน

*พ่อจ้าช่วยโล้นด้วย...

*อ้าคคคคคคคคค !!!

ตัดภาพกับมาที่หมู่บ้านฝั่งตะวันตก

“““พ่อหนุ่มน้อยผู้มีพระคุณได้โปรดรับการคาราวะจากพวกเราทุกทุกคนด้วยนะขอรับ

“““………….?!

        (つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

“““………….?!

        (つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

“““………….?!

        (つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

ภายในหัวของกันจิ

        *ติ๊ด....ติ๊ด...“ระบบใส่ใจความรู้สึก ฝึกเป็นนักนึกคิด เพื่อพิชิตทั่วหล้า”

        *….ตรวจพบค่าความรู้สึกในทางที่ดีและไม่ดีกับตัวตนของโฮสต์

        *....ระบบแปลงค่าความรู้สึกเป็นพลังลมปราณ...Auto Start….

        ...ติ๊ง..มีคนรู้สึกนับถือในตัวโฮสต์ -15 -15 -15 -15....

       ...ติ๊ง..มีคนรู้สึกเห็นใจโฮสต์ -11 -12 -13-13 ....

       ...ติ๊ง..มีคนรู้สึกอยากได้โฮสต์เป็นสามี-10 -10 -10 -10....

        ...ติ๊ง..มีคนรู้สึกชื่นชมโฮสต์จากใจจริง -10 -10 -10 -10....

       ...ติ๊ง..

*เชี้ย !!! ไอ้ระบบนี้ก็ใช้งานดีเกิน...

*นี่สินะที่เขาเรียกว่าทำดีไม่ได้ดี ยังได้ขี้มาสองกำมือ...

        ☜⁽:༎ຶ;益;༎ຶ;⁾☞  ᵂᵀᶠ ᵎ

       แม้ภายในจิตใจของเขานั้น สภาพใบหน้าจะบิดเบี้ยวขนาดไหนแต่พออยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงมันคนละเรื่องกัน...

“มิเป็นไรขอรับพวกท่านก็เหมือนพี่น้องพวกพ้องของข้าน้อยเช่นเดียวกันข้าทำเพื่อให้ทุกคนปลดเปลื้องภาระทางจิตใจออกไป และช่วยกำจัดพวกคนชั่วช้าเลวร้ายให้หมดจากหมู่บ้านเพียงแค่นั้น มิได้ทำสิ่งใดมากมายเลยขอ....อักกก..

“““เจ้าหนุ่มเป็นเช่นไรบ้าง ?!

“““หนุ่มน้อยให้พี่สาวช่วยรักษาเจ้าหรือไม่?!

“““พี่ชายเป็นเช่นใดบ้าง ?!

“““....?!

“อัก...อึก !!!

“ข้าน้อยอาการไม่ค่อยจะดีมากนักขอรับทุกท่าน?!

“อะแฮ่ม !!!

“ข้าน้อยคงต้องหาผลึกเพื่อไปให้หมอตรวจหน่อยแล้วขอรับ!!!

        (థฺˇ౪ˇథ) หุหุ (คิดแผนชั่วออก)

“““………….?!

“““………….?!

“““………….?!

       ชาวยุทธชาวบ้านทุกคนที่อยู่ตรงนี้ถึงกับเงียบลงเนื่องจากดูออกว่าไอ้เจ้าหนุ่มนี้มัน กำลังส่งซิกขยิบตาไปทางดรุณีน้อยเจ้ามือตัวเล็กคนนั้นพวกเขามิได้สงสัยเลยว่ามันส่งซิกเรื่องอะไรกันจะเป็นเรื่องอะไรไปมิได้ยกเว้นเรื่องการเดิมพันน่ะสิพวกเขาทุกคนมิได้เอ่ยขัดเจ้าหนุ่มน้อยนิเหตุผลเพราะพวกเขารู้สึกซาบซึ้งจากใจจริงที่เจ้าหนุ่มหน้าขาวได้ช่วยกำจัดคนที่พวกเขาไม่มีวันกำจัดได้ง่ายง่ายเยี่ยงเจ้าอันธพาลทั้ง 3 ที่มีพลังมากกว่าพวกเขารวมกันสะอีก

““ข้าน้อยผู้เป็นเจ้ามือจะมิผิดคำพูดกลืนน้ำลายของตนเองแน่นอนเจ้าค่ะ!!!

““ข้าน้อยมิรู้ว่าจะเป็นพวกท่านทุกคนหรือไม่แต่คงมีคนไม่น้อยที่โดนเจ้าอันธพาลทั้ง3 ตัวนี้รีดไถเงินบ้าง เอาสินค้าที่พวกท่านตั้งขายไปใช้บ้าง ทำลายพวกท่านลวนลามพวกท่าน หรือบางที พวกมันอาจจะเคยทำเรื่องที่เลวทรามต่ำช้าอย่างเช่น การลักพาตัว การขมขู่หรือการฉุดลูกสาว ภรรยา ป้า ยาย การลักพาตัวของพวกท่านไป...

““ตามที่ข้าน้อยได้ปรึกษากับพี่ชายน้อยแล้วข้าน้อยยอมตกลงที่จะดำเนินการตามที่พี่ชายน้อยขอร้องแทนพวกท่าน

“ตามที่พี่ชายน้อยทำการขอร้องมานั้นเพื่อให้ข้าน้อยยอมรับกับเหตุผลเช่นการทำบุญทำกุศล และได้ผลบุญกับญาติที่ล่วงลับไปนั้น เพื่อต่อลองกับข้าให้ช่วยทำการลดราคาอัตราการเดิมพันที่เดิมนั้นทีได้เดิมพันด้วยอัตรา 1 : 10 พี่ชายน้อยได้ต่อลองข้าดรุณีน้อยผู้เป็นเจ้ามือคนนี้ให้ลดอัตราเดิมพันลงเหลือ1 : 9 เพื่อมิให้พวกท่านทุกคนที่อาจจะเคยโดนพวกมันรังแกหรือไม่ก็ตามมิต้องเสียทรัพย์สินมากเกินเหตุจำเป็นหรือพวกท่านบางคนอาจจะหลงผิดไปชั่วขณะเพียงเท่านั้น

*ชี่ชี่ชี่….

        = =* (โกรธแบบไม่มีปาก)

***……………

        ⤜⎝¬﹏¬⎠⤏ ยอมขอรับ !!

       ดรุณีน้อยจ้องมองไปที่พวกชาวยุทธบุรุษเพศชายที่ล้อมรอบบริเวณแห่งนี้อยู่ โดยมีพี่ชายน้อยกับนางที่ยืนอยู่หลังรถเข็นขายซาลาเปาทั้งสองคนยืนอยู่บริเวณด้านหน้าของชาวยุทธทั้งหลาย ที่มีบุรุษอยู่ฝั่งขวาสตรีอยู่ฝั่งซ้าย ด้วยสายตาและแววตา ที่แสดงออกว่าตำหนิ ผิดหวัง ของนางที่กำลังจ้องมองไปที่พวกเขาชาวยุทธชายทั้งหมดที่ยืนรวมกันอยู่ฝั่งขวามือทำให้พวกเขาเหล่านั้นต้องก้มหน้าเงียบปากมิกล้าเงยหน้าขึ้นมาสู้สายตาน้อยน้อยของนางที่คาดโทษพวกเขาบุรุษชายทุกคนไว้

       พวกเข้าทุกคนแม้จะรู้ว่าดรุณีน้อยตรงหน้าของพวกเขาไม่มีพลังยุทธหรืออาจจะมีน้อยแต่มิกล้าสบตาของนางกลับตรงมิใช่เพราะว่าเกรงกลัวแต่เป็นเพราะพวกเขาผิดจริงจึงมิกล้าสู้หน้า สบตากลับนางเสียมากกว่า....

จนเมื่อเวลาผ่านไป3 นาที นางก็ได้กล่าวต่อจากที่นางหยุดไว้ว่า

และจะชดเชยให้ผู้ชนะ10 ส่วนเต็มเหมือนเดิมโดยใช้ผลึกที่พี่ชายน้อยมี เพื่อให้ทุกท่านได้มีโอกาสได้ชำระแค้นด้วยตนเองกับมือตนเองทุกคน”

“““พ่อหนุ่มน้อยได้โปรดรับการคาราวะขอขมาจากพวกเราชาวยุทธบุรุษเพศที่หลงผิดไปด้วยขอรับ

“““………….?!

        (つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

“……

        (つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

        กันจิก็คาราวะตอบชาวยุทธทั้งหลายกับไปด้วยความรวดเร็ว

“““แม่นางน้อยนี่เป็นผลึกที่ข้าได้เดิมพันไว้จำนวน50 ผลึกดิน ข้าจะรับมันกลับคืนไป 5 ผลึกนะขอรับ

        ಠ , ಥ   โอ้ย ! น้ำตาซึมเบย

*** ปึก ปึก ปึก ปึก......ฯ

“““แม่นางน้อยนี่เป็นผลึกที่ข้าได้เดิมพันไว้จำนวน100ผลึกดิน ข้าจะรับมันกลับคืนไป 10 ผลึกนะขอรับ

        ಠ , ಥ   โอ้ย ! น้ำตาซึมเบย

*** ปึก ปึก ปึก ปึก......ฯ

“““แม่นางน้อยเจ้าค่ะข้าได้เดิมพันข้างพ่อหนุ่มน้อยนี้ไว้10 ผลึกดิน พี่สาวขอรับ 90 ผลึกดินไปเลยนะจ๊ะ....

        ¯\_〔・ڡ ・〕_/¯ แพลบ...แพลบ !

***……..

“““แม่นางน้อย….

***……..

       เสียงของผลึกหลากหลายชนิดหล่นลงที่พื้นตรงหน้ารถเข็นขายซาลาเปารถเข็นคันนี้เป็นสมบัติตกทอดของท่านยายซุนที่ฝากไว้กับกันจิ อย่างต่อเนื่องพร้อมกับเสียงคำกล่าวทั้งชายหญิงหลากหลายมิได้มีท่าทีว่าจะหยุดลงง่ายง่ายเลยแม้แต่น้อย คนที่เหนื่อยที่สุดในตอนนี้คงเป็นดรุณีน้อยที่เป็นเจ้ามือแบบนางที่ต้องอ่านชื่อจำนวนที่ลงเดิมพันว่าตรงกันหรือไม่มิใช่เวลาน้อยน้อยเลย มันกินเวลาไปเกือบจะหนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง) จนเวลาล่วงเลยเป็น09.30 น. เสียงคำกล่าวบ้าง เสียงผลึกล่วงหล่นบ้าง จึงค่อยค่อยเงียบหายไป

““ฟู้วส์....เรียบร้อยเจ้าค่ะ

        (>‿◠) (ขยิบตาขวาพร้อมรอยยิ้มที่จริงใจ)

“เยี่ยมมากเป็นคนต้องทำอะไรซื่อสัตย์นะขอรับถึงจะเรียกว่ามนุษย์ ถ้าทำอะไรไม่ถูกต้องตามขนบประเพณีจะถูกเรียกว่ามารร้ายโดยพวกท่านที่เป็นชาวยุทธบุรุษอย่างเราเรา ต้องกล้าทำกล้ารับแบบนี้...

“ข้าน้อยขอคาราวะให้พวกท่านทุกคนขอรับ...

“……

        (つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

“““………….?!

        (つ▀ ¯ ▀)つ (ข้าน้อยขอคารวะ !!!)

        กันจิก็คาราวะชาวยุทธทั้งหลายกับแต่ชาวยุทธทั้งหลายก็คาราวะกลับมาด้วยความรวดเร็วเช่นเดียวกันกับที่กันจิทำเนื่องจากบุญคุณ

“““พ่อหนุ่มน้อยผู้มีพระคุณ ถ้ามีอะไรให้พวกเราช่วยโปรดบอกเราได้เสมอ...

***พรึบ พรึบ พรึบ....

“ข้ามี...

       กันจิที่กำลังจะเอ่ยขอความช่วยเหลือให้ช่วยกระจายข่าวเรื่องที่เขาขายซาลาเปาอยู่ณ ที่นี้ ยังมิทันได้กล่าวจบประโยคพวกชาวยุทธก็หายไปกันหมดแล้ว

*เอ้า !!! ไรหว่าแล้วบอกมีอะไรให้ช่วยแค่บอกแต่คนไม่อยู่ให้บอกสักกะคน...

*เฮ้อออออออออ !!!!

“เป็นเช่นไรบ้างแม่นางน้อย ?!

“แม่นางน้อย...

“Halo….

       กันจิพยายามเรียกดรุณีน้อยวัยแรกแย้มตรงหน้าของเขาด้วยเสียงที่ดังขึ้นตามลำดับแต่นางยังตกอยู่ในภวังค์ของกองเงินกองทองกองผลึกตรงหน้าของนางจนถูกปิดกั้นเสียงทุกอย่างออกไป...

*จะตกใจอะไรขนาดนั้นไม่เคยเห็นเงินทองหรือยังไงกัน...

“แม่นางน้อย...

“แม่นางน้อย...

“เฮ้ออออออออ!!!

*ลักหลับสะดีมั้ง ?! ก็น่าจะดีนะเป็นการปลุกนางไปในตัวด้วย

        (థฺˇ౪ˇథ) หุหุ (คิดเรื่องลามก หรือ คิดแผนชั่วออก)

*ฟอดดดดดดดดดดดด

       กันจิไม่รอช้าแอบหอมแก้มของนางไปทีนึงกลิ่นของนางช่างหอมมากเหมือนกินนมสดใหม่ และก็ได้ผลดรุณีน้อยสะดุ้งตื่นขึ้นมารวดเร็วจากที่ตอนแรกกันจิเรียกมาเป็นเวลา5 นาทีจนเหนื่อยที่จะเรียกก็ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง แต่...

““พี่ชายน้อย...นี่...นี่...นี่…

        O///O (ตกใจในความคิดพร้อม กับเขินอายจนหน้าแดง)

“อ...เอออ...อ่อ..

        (￢ε￢…)  วี้ดวิ้ว...ผิวปากกลบเกลื่อน

“นี่ถือเป็นค่าเสียเวลาของพี่ที่เจ้าหลอกใช้พี่ชายน้อยให้ไปเป็นไก่ชนเพื่อหาผลกำไรนะจ๊ะ!!!

        (>‿◠) (ขยิบตาขวาพร้อมรอยยิ้มที่จริงใจ)

““………….

       (¬⌒¬) (หรา!!! ไม่เชื่อโว้ย ! พร้อมเบะปากมองขวา)

““พี่ชายน้อยท่านต้องรับผิดชอบ...?!