หลังผ่านค่ำคืนอันแสนหวานชื่นแล้วพลก็ใช้ห้องแรปที่มีอยู่ในชั้นที่53 แต่ไม่มีอุปกรณ์ซึ่งพลก็ติดต่อมั่นให้จัดหามาให้ใช้เวลาเพียง2-3ชั่วโมงก็ได้มาแล้วเพราะส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์พื้นฐานไม่ใช้ชั้นสูงที่ราคาแพงและไม่สามารถซื้อด้วยเงินอย่างเดียว ต้องได้รับใบอนุญาติจากรัฐบาล
"แค่นี้พอมั้ย"พลกล่าวถามอย่างกังวลเพราะด้วยของแค่นี้ไม่รู้จะสร้างสิ่งที่สามารถผลิกโลกได้รึปล่าว
"เกินพอ"โซเฟียกล่าวขึ้นคลายกังวลก่อนจะผลักพลออกจากห้อง
"รอข้างนอกห้ามรบกวน"กล่าวจบโซเฟียก็ปิดประตูใส่หน้าพล
"เห้อ"พลถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน นับวันโซเฟียยิ่งไม่เชื่อฟังไม่เหมือนครั้งแรกๆที่ดูเป็นภรรยาผู้เรียบร้อย แต่ก็คงเป็นนิสัยที่แท้จริงของเธอ
หลังจากพลเห็นว่าคงใช้เวลานานกว่าที่โซเฟียจะออกมาจึงคิดว่าอยู่ไปก็เสียเวลาจึงขึ้นไปทำงานที่ห้องของตัวเองทันที
"เหนื่อยชะมัด"พลอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา ทำไงได้โลกเก่าบริษัทไม่ใหญ่ขนาดนี้ สงสัยต้องหาคนมาช่วยเพิ่มสะหน่อยแค่มั่นคนเดียวคงไม่พอ
"เสร็จแล้ว"เสียงโซเฟียดังขึ้นด้านหน้าของพล
"ห๊ะ ว่าไงนะ"กล่าวถามโซเฟียอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ เพราะผ่านไปเพียง3-4ชั่วโมงตั้งทีทเข้าไปในแลป
"เสร็จแล้ว ทำไมทำหน้าแบบนั้นหล่ะ"โซเฟียตอบอย่างไม่สนใจก่อนจะถามพลที่ตอนนี้กำลังทำหน้าเบื่อโลกปนความตกตะลึง
"เบื่ออ"พลกล่าวเสียงยืดราวกับคนพึ่งตื่นนอนถึงจะตกใจกับความเร็วในการสร้างของโซเฟียก็ตามแต่ความขี้เกียจชนะทุกอย่าง
เมื่อได้ยินดังนั้นโซเฟียก็มีความคิดที่จะสร้างบางอย่างขึ้นมาก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปโดยไม่กล่าวอะไร
"อะไรของเขากันนะ"พลกล่าวพึมพัมเบาๆก่นจะฟุบหน้าลงบนโต๊ะทำงาน
3ชั่วโมงผ่าน ตอนนี้เป็นช่วงเย็น ซึ่งพลก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่เผลอหลับไป
"หิวชมัด "พลกล่าวขึ้นซึ่งพลยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลยแม้แต่น้อย ระหว่างที่พลกำลังไปหาอะไรกินก็พบโซเฟียเดินสวนมา
"อะพลจะไปไหนหรอ"โซเฟียกล่าวถามขึ้นโดยในมือกำลังถือแฟรชไดฟ์อยู่
"กินข้าวหน่ะไปกินด้วยกันมั้ย"พลกล่าวถามโซเฟียขึ้นซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบรับด้วยการพยักหน้าก่อนจะเดินตามกันไปที่ร้านอาหารตรงข้ามบริษัทนานๆทีกินร้านข้างทางบ้างก็ดีเหมือนกัน
เมื่อมาถึงพลก็สั่งอาหารง่ายๆมากิน ข้าวพัดหมูไข่ดาว ส่วนโซเฟียสั่งหมูกรอบกระเทียมไข่ดาว หลังจากอาหารมาวางบนโต๊ะก็จัดการโซ้ยแหลกไม่พูดไม่จากันเลย
"อ้อพลมีอะไรจะให้ นี่"หลังจากกินเสร็จเรียบร้อยโซเฟียก็เหมือนนึกอะไรออกก่อนจะยื่นแฟรชไดฟ์มาให้กับพล
"มีอะไรข้างในหรอ"พลกล่าวถามอย่างสงสัยก่อนจะผลิกไปผลิกมาเพื่อดูรอบๆ
"มันคือ...จบ"
แบร่
เงอะค้างไปดิๆ
ฮิๆๆๆๆง่ำๆ