ระบบร้านอาหารสุดยอด กับภารกิจพลิกชีวิต พิชิตเงินล้าน

บทที่ 51 คลิปวิดีโอไวรัล 

วันหยุดปีใหม่จริงๆ แล้วก็ค่อนข้างน่าเบื่อ โดยเฉพาะคนที่ปกติแล้วยุ่งๆ พอได้หยุดก็ยิ่งรู้สึกเบื่อ

เนื่องจากช่วงฤดูหนาวไม่มีอะไรให้ทำ พวกชาวบ้านในหมู่บ้านจึงมารวมตัวกันเพื่อพักผ่อนช่วงหน้าหนาว โดยสิ่งที่ทำแก้เบื่อก็คือเล่นไพ่

มีทั้งเล่นไพ่นกกระจอกและเล่นไพ่ป๊อก

เรื่องไพ่นกกระจอก คนบ้านไป๋ไม่มีใครถนัดเลยสักคน

วันนี้เป็นวันที่สองของปีใหม่ เป็นวันที่ลูกสาวสะใภ้ทุกคนจะกลับบ้าน

พ่อแม่ของเจียงหลานก็เสียไปแล้ว ถึงจะมีพี่ชายอยู่คนหนึ่ง แต่ทั้งสองบ้านก็มีความสัมพันธ์ธรรมดา ไม่ค่อยไปมาหาสู่กัน

ดังนั้น วันนี้ครอบครัวไป๋ก็เลยรู้สึกเบื่อจริงๆ

ในโทรทัศน์มีแต่การถ่ายทอดงานเลี้ยงฉลองปีใหม่ซ้ำไปมา มีแต่พ่อไป๋เท่านั้นที่สนใจอยู่บ้าง

"พวกเราหาอะไรทำกันดีไหม" เจียงหลานพูด

"แม่จะทำอะไรครับ?" 

"หรือว่าพวกเราจะเล่นไพ่กัน?"

พอเจียงหลานพูดจบ สามพี่น้องบ้านไป๋ต่างก็เงียบกันหมด

ที่บ้านพวกเขาไม่มีไพ่นี่

"แค่นี้ง่ายจะตาย ไป๋เยี่ย ไปซื้อไพ่ที่ร้านค้าหน้าหมู่บ้านสิ!"

ไป๋เยี่ย "???"

อากาศก็หนาวขนาดนี้...

ตั้งแต่ที่ไป๋เยี่ยกลับมาเมื่อวาน หิมะก็ไม่หยุดตกเลย จนถึงตอนนี้ก็สูงเลยหน้าแข้งไปแล้ว ถ้าไม่ได้ไป๋เยี่ยกับพ่อไป๋ผลัดกันออกไปกวาดหิมะ ป่านนี้ประตูคงถูกหิมะทับจนตันหมดแล้ว

"แม่ อย่าเล่นไพ่เลย เดี๋ยวผมสอนเล่นเกมเอง"

ไป๋เยี่ยโหลดเกมไพ่นกกระจอกมาให้เจียงหลานเล่นคลายเบื่อในมือถือ

ในขณะที่ไป๋เยี่ยกำลังคิดจะดูงานฉลองปีใหม่ที่ถ่ายทอดซ้ำไปมากับพ่อ ไป๋อันอันก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ "พี่ พี่ มาดูเร็วเข้า!"

ไป๋อันอันกำลังไถฟีดในแอปโต่วอิน

ก่อนหน้านี้ โทรศัพท์มือถือของเธอเป็นแค่เครื่องปุ่มกดแบบคนแก่ ถึงแม้จะรู้ว่ามีโต่วอินอยู่ ก็ดูไม่ได้

ในโทรศัพท์ของไป๋เยี่ยมีแอปนั้นอยู่แล้ว พอไป๋อันอันใส่เบอร์โทรศัพท์ของตัวเองลงไปก็เริ่มเล่นได้เลย

ตอนนั้นในโต่วอิน แอคเคานต์ก็ยังเป็นของไป๋เยี่ย แล้วไป๋เยี่ยกับหลางจิ้งก็แอดเพื่อนกัน ดังนั้นแอปก็จะแนะนำคลิปต่างๆ ขึ้นมา

ในช่องของหลางจิ้งไม่มีผลงานอะไรมาก มีแค่อันที่โพสต์ในช่วงสองวันนี้

ซึ่งในนั้นก็มีอยู่สองอันที่มีคนกดถูกใจเยอะมากๆ

อันหนึ่งเป็นคลิปวิดีโอตอนที่พวกเขาจุดดอกไม้ไฟกันที่ลานบ้านตอนกลางคืน มีทั้งลูกข่างน้อยที่หมุนอยู่หลายนาที 

และไป๋อันอันที่ถือดอกไม้เพลิงวิ่งอยู่ในลานบ้าน แล้วก็มีเด็กๆ กลุ่มหนึ่งแอบวิ่งตามมาและมาจุดดอกไม้ไฟด้วยกัน

ใต้คลิปนั้นมีแต่คำพูดถึงความทรงจำเก่าๆ คำคมต่างๆ และอื่นๆ ซึ่งมีคนกดถูกใจไปแล้วเป็นหมื่น มีคนคอมเมนต์หลายร้อยคน

ส่วนอีกอันที่ไป๋อันอันเห็น ก็เป็นคลิปวิดีโอตอนทานอาหารในคืนวันที่สามสิบ

คลิปนี้ไม่เพียงแต่มีคนกดถูกใจสูงถึงแปดหมื่นกว่าคน แต่ยังมีคอมเมนต์อีกหลายพันคอมเมนต์ แถมยังมีคอมเมนต์แบบรัวๆ ที่แสดงขึ้นมาบนคลิปอีกด้วย

ในคอมเมนต์เต็มไปด้วยคำพูดว่าน่ากิน อยากกิน น้ำลายไหล และอื่นๆ อีก มีคนบอกว่า พอมาดูอาหารของบ้านนี้ถึงได้รู้สึกเหมือนได้กินอาหารปีใหม่ พอมาดูที่อื่นก็หมดความอยากอาหารในทันที

ตั้งแต่ของกินเล่น ไปจนถึงกับข้าวประเภทต่างๆ ทั้งตุ๋น ผัดต่างๆ เหล่านี้ ล้วนแต่มีทั้งสี กลิ่น รสที่ครบครัน

แต่จุดพีคที่สุดคือเมนู ลูกชิ้นมันเทศเคลือบแก้ว ของไป๋เยี่ย

ในตอนที่ลูกชิ้นมันเทศที่มีพื้นผิวที่ใสและแวววาวเหมือนเคลือบแก้ววางอยู่บนโต๊ะคอมเมนต์ก็เปลี่ยนเป็นเครื่องหมายคำถามเต็มจอ

รอจนกระทั่งตะเกียบคู่แรกคีบลูกชิ้นมันเทศขึ้นมา คลิปนั้นก็มาถึงจุดสูงสุดในทันที คอมเมนต์ หนาแน่นจนเกือบจะบังตัวคลิปแล้ว

"นี่มันอะไรกัน?"

"ฉันตาฝาดไปเหรอ ข้างบนนั้นมันคือแก้ว?"

"ไม่ใช่ มันคือน้ำแข็งต่างหาก?"

"สงสัยว่าเป็นน้ำแข็ง เพราะมันดูโปร่งแสง แล้วเอาแก้วมาวางเป็นจานบนโต๊ะ จะมีอะไรผิดปกติ?"

"แต่ว่า... น้ำแข็ง?"

"ไม่นะ มันไม่ใช่น้ำแข็ง!"

"มันคือน้ำแข็ง ก็เห็นอยู่ว่า ตรงที่ตะเกียบหนีบไว้ มันแตกออกมา เป็นชั้นบางๆ อย่างนั้นไม่ใช่น้ำแข็งจะเป็นอะไรได้อีก?"

"มันจะเป็นน้ำแข็งไปได้ยังไง ไปดูต่อสิ พอกัดเข้าไป ลูกชิ้นข้างในยังมีควันอยู่เลย น้ำแข็งที่บางขนาดนั้นมันจะหุ้มอาหารที่ร้อนอยู่ได้ยังไง มันควรจะละลายไปแล้วไม่เหรอ!"

ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันว่ามันใช่น้ำแข็งจริงๆ หรือเปล่า ทันใดนั้นก็มีคอมเมนต์หนึ่งแทรกเข้ามา

"นั่นมันไม่ใช่ น้ำแข็งหรอก มันคือน้ำตาล ชั้นน้ำตาลที่บางใส เหมือนน้ำแข็งต่างหาก"

คอมเมนต์ หยุดนิ่งไปสองสามวินาที ก็กลับมาระเบิดอีกครั้ง

"คือน้ำตาล?"

"อ๋อ ใช่สิ พอนึกภาพออก ก็สมเหตุสมผลแล้ว!"

"ที่แท้มันก็คือน้ำตาล!"

"มันจะเป็นไปได้ยังไง ชั้นที่บางขนาดนั้น ยังใส ยังสม่ำเสมอขนาดนี้ ทำออกมาได้ยังไงกัน?"

"เมื่อกี้ เธอกินถังหูลู่ยังล่ะ?"

"ตลกแล้ว ทำกับข้าวเสร็จ ใครจะมานั่งกลิ้งลูกเป็นเม็ดๆ เป็นถังหูลู่ พูดถึงถังหูลู่นี่มันตลกไปหรือเปล่า?"

"ถ้าไม่ใช่แบบนั้น แล้วมันจะทำยังไงวะ คนเก่ง! ลองพูดมาสิ!"

"ฉันก็ไม่รู้หรอก แต่ฉันจะไม่พูดแบบแก เหมือนคนปากเสียเลย"

คอมเมนต์ เหมือนกำลังทะเลาะกันเอง โชคดีที่มันเป็นแค่ คอมเมนต์

ไป๋อันอันและไป๋เยี่ยมองแล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ทั้งสองหัวเราะออกมาเสียงดัง แล้วไป๋อันอันก็ลงไปแสดงความคิดเห็นอย่างสนุกสนาน

หลังจากที่ดูคลิปและเปิดอ่านคอมเมนต์ไปแล้ว ไป๋เยี่ยก็รีบออกมาจากแอปทันที

ถึงคอมเมนต์จะไม่ได้แสดงชื่อก็เถอะแต่ในคอมเมนต์มีชื่อ

ตอนนี้ คอมเมนต์ที่ได้รับการกดถูกใจสูงสุดก็อยู่ที่หลักหมื่นไปแล้ว เกือบจะเท่าคลิปวิดีโอแล้ว

ไป๋เยี่ยไม่ชอบดูคนทะเลาะกัน และพวกชาวเน็ตทะเลาะกันไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

เขาก็กดเลื่อนผ่านแล้วไปดูคลิปตลกอื่นๆ ทั้งสองพี่น้องก็หัวเราะคิกคักเหมือนเสียงเป็ดร้องออกมา

ในตอนนี้ ที่เมืองหลวง มีหนุ่มคนหนึ่งกำลังดูคลิปวิดีโอนี้อยู่ แล้วก็หันไปให้คุณปู่ดู

"คุณปู่ ลองดูเมนูนี้สิครับ คุ้นๆ ไหม?"

คุณปู่สวมแว่นตาแล้วดู "เอ๊ะ นี่มัน..."

"คุณปู่ เมนูนี้ไม่ใช่ลูกชิ้นแก้วของบ้านเราหรอกเหรอ ทำไมคนอื่นถึงทำได้?"

"ความยากของเมนูนี้ก็อยู่ที่การเคี่ยวน้ำตาล แค่ไม่กี่วินาที ถ้าไม่ได้ฝึกมาหลายปีจริงก็จะทำไม่ได้ นอกนั้นก็ไม่ได้ยากอะไร"

คุณปู่พูดด้วยรอยยิ้ม "ถึงมันจะเป็นอาหารของที่ร้านเรา แต่ถ้าคนอื่นทำออกมาได้ ก็ไม่ได้ผิดอะไร ดูจากฝีมือนี่ ต้องฝึกมาหลายปีเลยนะ"

หนุ่มคนนั้นก็ร้อง "อืม"

"นี่ไปสอนทำอาหารในโต่วอิน มาเหรอ?"

"ไม่ใช่ มันเป็นแค่บัญชีธรรมดา ที่มีวิดีโอไม่กี่อัน แล้วช่วงหลังๆ มาถึงเป็นวิดีโอที่ทำในชนบท ผมดูในแอปแล้วบอกว่าอยู่ที่เมืองหลวง น่าจะเป็นการไปเยี่ยมญาติ แล้วถ่ายมา"

"ช่วยติดต่อเขาหน่อยได้ไหม?"

"ครับ!"

ชายหนุ่มคนนั้นก็รีบเขียนคอมเมนต์เพื่อที่จะขอติดต่อหลางจิ้ง

เสียดายที่คลิปนั้นมีคอมเมนต์เยอะมาก ทำให้คอมเมนต์ของเขาถูกดันตกไป จนหาไม่เจอแล้ว

ชายหนุ่มคนนั้นเลยลองส่งข้อความไปหาหลางจิ้งเป็นการส่วนตัว ก็เหมือนกับเอาหินโยนลงทะเล ไม่มีวี่แววว่าจะมีการตอบกลับ

บ้านไป๋ในชนบท ในเช้าวันที่สามของวันปีใหม่ ไป๋เยี่ยก็รีบร้อนขับรถออกไป เจียงหลานยังไม่ทันได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเลย

ต่อมาก็เห็นไป๋เยี่ยพาเจียงฮ่าวกลับมาด้วย แถมเจียงฮ่าวยังมีกระเป๋าสัมภาระมาด้วย

"เอ๊ะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

"ไม่มีอะไรครับคุณป้า..."

"เจียงฮ่าวทะเลาะกับพี่ชายและพี่สะใภ้นิดหน่อย ให้เขามาพักที่บ้านเราก่อนก็ได้ รอให้พ้นปีใหม่ ผมจะพาเจียงฮ่าวไปทำงานด้วยกัน"

"เข้ามาๆ เพิ่งจะทอดซาลาเปาเสร็จพอดี กินอะไรอุ่นๆ หน่อย"

พอเข้ามาในบ้านไป๋แล้ว ไป๋เยี่ยก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เจียงฮ่าวจึงถอนหายใจแล้วเล่าเหตุผลออกมา