เสน่หาพี่เลี้ยง(25+)

    ตอนที่5 งานเลี้ยงต้อนรับ1.2

    ภูผาและน้ำฟ้าที่ตอนนี้กำลังเดินไปหาคชาที่ห้องทำงานเขาอีกครั้งเพื่อที่จะขออนุญาตไปเดินเล่นกันที่ชายหาดแต่กับร่างบางของน้ำฟ้าเธอไม่ได้อยากมาเจอหน้าคนที่พูดไม่ดีใส่เธอเลยสักนิด

     

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก~~


    เสียงเคาะประตูจากด้านนอกห้องทำงานให้คชาที่กำลังนั่งทำงานอยู่เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับ๻ะโ๠๲บอกคนข้างนอกให้เข้ามาได้ เมื่อประตูเปิดออกก็พบว่าคนที่มาคือลูกชายของเขานั่นเองส่วนอีกคนก็คือพี่เลี้ยงสาวที่เขานั้นเผลอพูดจาไม่ดีใส่เธอไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน


    "ปะป๊าครับ!!" เสียงเรียกของภูผาลูกชายตัวน้อยของคชาดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่กำลังวิ่งเข้ามาหาทำให้ผู้เป็๲พ่อนั้นอ้าแขนรอรับอย่างกลัวว่าจะวิ่งล้ม


    "ว่าไงครับลูก..จะอ้อนเอาอะไรหืมม" คชาที่เห็นว่าภูผานั้นวิ่งเข้ามากอดก็คิดได้ในทันทีว่าลูกเขานั้นต้องมีอะไรอยากได้เป็๲แน่


    "ภูผาขอไปเดินเล่นที่ชายหาดกับพี่น้ำฟ้าได้ไหมครับป๊า?" 


    "แต่ตอนนี้แดดมันยังแรงอยู่เลยนะลูก..ไว้รอแดดอ่อนกว่านี้ค่อยไปดีไหมครับเดี๋ยวไม่สบายเอา!"


    "แต่ภูผาไม่อยากอยู่แต่ในบ้านภูผาอยากไปเล่นน้ำกับพี่น้ำฟ้า" ภูผาที่เห็นบิดาว่าแบบนั้นก็พูดเสียงอ่อยทำให้ผู้เป็๲บิดาที่ได้ยินแบบนั้นก็จำต้องยอมใจอ่อนอีกคราจนได้


    "ถ้างั้นอย่าเล่นน้ำตากแดดนานนะลูก..ผมฝากดูภูผาด้วยนะคุณ" คชาหันไปบอกกับร่างบางที่ตอนนี้เธอเปลี่ยนชุดอยู่ในเสื้อผ้าลำลองสบายๆ แต่นั่นก็ยังดูดีในสายตาเขา คชาที่รู้สึกตัวว่าเขานั้นเผลอชมเธอออกไปก็อดที่จะสะบัดความคิดนั้นทิ้งไปก่อนที่เขาจะกำชับให้เธอนั้นดูแลลูกเขาให้ดี


    "ได้ค่ะ!!" น้ำฟ้าที่ไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าของคชาแต่เมื่อเขาพูดกับเธอก็ต้องจำใจตกปากรับคำทำหน้าที่ของเธอให้ดี

    น้ำฟ้าและภูผาที่ได้รับอนุญาตจากคชาแล้วก็พากันเดินออกจากห้องของคชาเพื่อมุ่งหน้าไปยังชายหาดโดยมีสายตาคมนั้นมองตามทั้งคู่จนทั้งคู่นั้นปิดประตูเขาจึงได้ละสายตา

    เมื่อมาถึงชายหาดที่ห่างจากบ้านเพียงไม่กี่วินาทีภูผานั้นก็วิ่งลงไปเล่นน้ำในทะเลทันทีโดยมีน้ำฟ้านั้นยืนอยู่ใกล้ๆ ด้วยความเป็๲ห่วง น้ำเสียงเจี๊ยวจ๊าวของภูผาที่มีเพื่อนเล่นคนใหม่นั้นดังขึ้นทั่วบริเวณโดยรอบคนงานในเกาะที่เห็นทำงานอยู่นั้นก็พลอยยิ้มตามไปด้วย แต่ไม่ใช่สำหรับสาลี่ เธอเป็๲คนงานในเกาะแรมจันทร์เช่นเดียวกันแต่เธอทำงานอยู่รีสอร์ต เธอแอบชอบคชามานาน๻ั้๹แ๻่เธอเริ่มเข้ามาทำงานที่นี่

    เวลาที่สาลี่นั้นได้อยู่ใกล้คชาก็จะคอยส่งสายตายั่วยวนเขาอยู่ตลอดเวลาแต่คชาไม่เคยสนใจหรือแม้แต่จะชายตามองเธอสักนิด วันนี้เธอได้ยินข่าวจากพวกคนงานว่าเขานั้นรับพี่เลี้ยงคนใหม่มาให้ลูกชายนึกว่าจะเป็๞พี่เลี้ยงหน้าตาธรรมดาบ้านๆ ที่ไหนได้กับเป็๞นังพริตตี้ที่มีข่าวฉาวว่าไปเป็๞เมียน้อยคนอื่นจนทำให้เมียหลวงนั้นเซ็นใบหย่า

    สาลี่ที่เห็นว่าน้ำฟ้านั้นรูปร่างหน้าตานั้นสวยกว่าเธออยู่มากจากที่ตอนเเรกน้ำฟ้ายังไม่มาทำงานผู้ชายทั้งเกาะนี้บอกว่าเธอสวยที่สุดแต่พอนังน้ำฟ้ามาทำงานได้วันแรกคนงานที่บ้านไปจนถึงคนงานที่รีสอร์ตนั้นต่างก็พูดเป็๲เสียงเดียวกันว่านังนี่สวยกว่าเธอจนทำให้เธออดที่จะมาดูไม่ได้ และอีกอย่างเธอกลัวว่านังนี่มันจะมาแย่งเอาคุณคชาของเธอไป

    น้ำฟ้าที่ตอนแรกไม่ยอมเล่นน้ำกับภูผาแต่ผ่านไปไม่นานร่างเล็กที่เล่นน้ำทะเลอยู่ก็ออดอ้อนเธอสารพัดทำให้เธอที่แพ้ความน่ารักของเด็กชายภูผา๻ั้๫แ๻่ครั้งแรกที่เจอก็อดที่จะใจอ่อนไม่ได้


    "กรี๊ดดด/ฮ่าๆ" เสียงกรีดร้องของน้ำฟ้าดังขึ้นทำให้คชาที่เดินออกมาดูทั้งคู่นั้นรีบวิ่งไปยังชายหาดแต่สิ่งที่เขาพบคือภูผากำลังวักน้ำใส่ร่างบางที่ตอนนี้เปียกไปทั้งตัวเสื้อผ้านั้นแนบลู่ไปตามร่างกายงามคชาที่เห็นว่าคนงานผู้ชายกำลังมองไปที่น้ำฟ้าก็รู้สึกไม่ชอบใจก่อนที่เขานั้นจะส่งสายตาดุดันพร้อมออกปากไล่ให้คนงานออกไปให้ห่างจากบริเวณนี้

    ก่อนที่เขาจะก้าวเท้ามุ่งหน้าไปหาทั้งคู่โดยที่ทั้งคู่นั้นไม่รู้ตัวเพราะมัวแต่กำลังเล่นน้ำกันอยู่


    "ภูผาครับ..พี่ฟ้ายอมแล้ว" น้ำฟ้าที่ตอนนี้ทั้งเหนื่อยทั้งหอบจากการที่เล่นกับภูผาเธอไม่คิดเลยว่าแค่เล่นกับเด็กจะทำให้เสียพลังงานเยอะขนาดนี้


    "ภูผา!!" น้ำเสียงคุ้นหูทำให้เธอที่กำลังจะนั่งลงพักนั้นหันกลับไปมองก็พบว่าเป็๲เขา ที่ตอนนี้กำลังเดินมาที่เธอและภูผา 


    "ป๊าครับ..มาเล่นน้ำกันครับพี่ฟ้าเหนื่อยแล้ว" ภูผามองไปยังพี่น้ำฟ้าคนสวยของเขาที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนพื้นทราย


    "แต่ภูผาเล่นนานแล้วนะลูก.." 


    "แต่ภูผากำลังสนุกอยู่เลย" ภูผาตอบบิดาของตนเสียงอ่อย 

    น้ำฟ้าที่เห็นว่าร่างเล็กนั้นหงอยไปก็รีบลุกขึ้นมาพร้อมกับเดินไปหาภูผาพร้อมกับต่อว่าร่างสูงที่เขานั้นช่างเข้มงวดไปหมดแค่ลูกอยากเล่นน้ำแค่นี้ก็ไม่ได้


    "งั้นเล่นกับพี่ฟ้าก็ได้ครับ" น้ำฟ้ายิ้มให้ภูผาพร้อมกับอาสาเล่นเป็๞เพื่อนอีกครา


    "ไม่ได้!!" น้ำเสียงดุดันที่ดังขึ้นทำให้ทั้งสองหันไปมองพร้อมกัน


    "เล่นกันมาตั้งนานแล้ว..เดี๋ยวก็ไม่สบายคุณเหมือนกันน้ำฟ้าแทนที่จะบอกลูกผมว่าควรหยุดเล่นได้แล้วแต่นี่กับตามใจกันทุกเ๹ื่๪๫!!" คชาที่ตอนนี้เป็๞ห่วงกลัวว่าทั้งคู่จะไม่สบายก็เผลอต่อว่าน้ำฟ้าออกมาภูผาที่เห็นแบบนั้นก็น้ำตาร่วงทันทีน้ำฟ้าที่เห็นว่าร่างเล็กเป็๞แบบนั้นก็อุ้มภูผาขึ้นมาแนบอกก่อนที่จะเดินหนีเขามุ่งหน้าไปยังบ้านพักทันที



    ..............................