เย่ซีกับระบบเซียนรับจ้าง

“คุณชายต้องการชุดแบบไหนทางร้านเรามีตั้งแต่เกราะระดับต่ำไปถึงเกราะระดับสมบูรณ์เลยทีเดียว!” หลังจากคนแคระเดินตามชายหนุ่มเข้ามาในร้านก็รีบกล่าวแนะนำ

“มีแบบที่ไม่ใช่พวกเกราะเหล็กหรือที่มันรุงรังหรือไม่ข้าอยากได้พวกชุดเสื้อผ้าแบบใส่สบาย ใช่ชีวิตประจำวัน”ชายหนุ่มบอกในสิ่งที่เขาต้องการ

“อืมม มีน่ะมันมีแต่ว่าชุดพวกนั้นแม้จะสวยงามแต่ไม่แข็งแกร่งเท่าชุดเกราะ ยกตัวอย่างเช่นชุดคลุมไหมนิลดำตัวนี้เป็นถึงชุดระดับราชวงศ์ นับว่าระดับสูงที่สุดในร้านเราแล้ว”คนแคระกล่าวพลางชี้ไปยังชุดคลุมตัวหนึ่งที่มีสีดำนิลเนื้อผ้าดูเรียบเนียนใส่สบายเป็นอย่างมากลวดลายสีแดงเพลิงรูปต้นไม้บนเสื้อให้ความรู้สึกน่าดึงดูดให้สวมใส่ไม่น้อยทีเดียว

“แล้วมันไม่ดีอย่างไร? ระดับมันก็สูงนี่” ชายหนุ่มกล่าวถามจากที่เขาทราบมาระดับของอาวุธและชุดเกราะต่างๆจะแบ่งเป็นตามนี้

ระดับต่ำ

ระดับกลาง

ระดับสูง

ระดับสมบูรณ์

ระดับราชวงศ์

ระดับกึ่งจักรพรรดิ

ระดับจักรพรรดิ

ระดับตำนาน

            แน่นอนว่านี่เป็นเพียงข้อมูลที่ผู้คนบนโลกนี้ทราบเท่านั้นมันยังมีระดับที่สูงขึ้นไปอีกเพราะเขาเคยถามระบบไปแล้วแต่มันไม่ยอมบอกอะไรเพิ่มเติมนอกจากบอกว่ามี

“มันก็ดีนั่นแหละพวกชุดผ้าจะช่วยในเรื่องการรวมพลังปราณ เสริมการป้องกันพลังปราณแต่ถ้าพลังปราณหมดมันก็ไม่ค่อยจะช่วยในการป้องกันเท่าไหร่”คนแคระอธิบาย

“ส่วนพวกชุดเกราะก็เหมือนกับพวกชุดผ้าแต่มันสามารถป้องกันการโจมตีได้ดีกว่าแม้ผู้สวมใส่จะไร้ซึ่งพลังปราณ” เขาชี้ไปยังชุดเกราะและชุดผ้าพลางอธิบายไปด้วย

“ดังนั้นชุดที่ขายดีที่สุดจึงเป็นชุดเกราะเหล็กเกราะทอง หรือเกราะที่ทำจากแร่หายากต่างๆส่วนอันดับถัดมาก็คือชุดเกราะที่ทำจากหนัง แม้พวกนี้ความคงทนการป้องกันจะด้อยกว่าแต่ก็แลกมาด้วยน้ำหนักที่เบา ทำให้เคลื่อนที่ได้ง่าย” คนแคระทำท่ากลิ้งไปมาเพื่อให้ชายหนุ่มตรงหน้านึกภาพออก

“ส่วนอันดับสุดท้ายก็คือชุดผ้าหรือชุดที่ทำจากไหมใย ต่างๆถ้าเป็นชุดที่ทำจากไหมธรรมดาไม่มีคุณสมบัติอะไรเลยตามร้านข้างทางทั่วไปก็จะนิยมในหมู่ปุถุชนคนธรรมดาแต่ถ้าเป็นพวกไหม ใยพิเศษ จะเป็นที่นิยมในผู้ฝึกตนชั้นสูง หรือผู้ฝึกตนด้านศิลปะการดนตรี ร่ายรำ ทำนองนั้น แต่ก็นับว่าขายได้น้อยที่สุดถ้าเทียบยอดขายทั้งหมด” ด้วยความที่อยากผูกมิตรกับชายหนุ่มตรงหน้าคนแคระเลยตั้งใจอธิบายอย่างยาวเหยียดด้วยความอดทน

            ความจริงแล้วชุดเกราะสีทองตัวที่ชายตรงหน้าทำพังอย่างน้อยต้องเป็นผู้ฝึกตนระดับสามถึงจะทำลายได้ในหมัดเดียวแบบนั้นเพราะอย่างนั้นผูกมิตรกับคนระดับนี้ไว้ก็ไม่เสียหายอะไร

“เพราะงั้นเชิญท่านมาดูชุดเกราะทางด้านนี้ดีกว่า”คนแคระผายมือไปยังด้านหนึ่งของร้านที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชุดในห้องนั้นล้วนเป็นชุดเกราะแบบต่างๆ มีหลากหลายละลานตาอัดแน่นไปด้วยพลังบางอย่าง ให้ความรู้สึกว่าชุดเหล่านี้ต้องแข็งแกร่งเป็นแน่

“ไม่ล่ะ เจ้าพาข้าไปดูพวกชุดคลุมดีกว่า” พอชายหนุ่มพูดจบ คนแคระเจ้าของร้านก็เดิมนำทางไปยังห้องที่ขนาดไม่ใหญ่นักมีชุดที่ทำจากไหม ใย ต่างๆ หลากหลายรูปแบบ ลวดลาย และสีสัน

            แต่เลือกดูอยู่นานก็ยังไม่พบกับชุดที่เขาถูกใจชุดพวกนี้แม้จะดูดีอยู่บ้างแต่ไม่มีความรู้สึกดึงดูดให้เขาอยากสวมใส่เหมือนชุดคลุมไหมนิลดำ

[“ทำไมข้าถึงชอบชุดนั้นกัน”] ชายหนุ่มอดคิดขึ้นมาไม่ได้ ความจริงจะชุดไหนมันก็เหมือนๆกันทำไมเขาจะต้องเรื่องมากด้วย

[“ตรวจสอบ!”] เขาเรียกใช้ทักษะทันที

ชุดคลุมจักรวาล เก้าภพ (จิตวิญญาณเสียหาย)

ระดับ: ระดับราชวงศ์(???)

ความสามารถ: ยังไม่ปรากฏ(ถูกผนึก)

[“น่าสนใจ”]ชายหนุ่มคิดขึ้นมาหลังได้เห็นสิ่งที่ปรากฏตรงหน้า

“ข้าเอาชุดนี้ เท่าไหร่?” ชายหนุ่มชี้ไปยังชุดคลุมที่คนแคระบอกตอนแรกพอเห็นดังนั้นเจ้าของร้านก็หน้าซีดไปเลย

“คือว่า นายท่าน ชุดนี้มีปัญหาอยู่นิดหน่อย” คนแคระทำท่าทางลนลาน ไม่กล้ากล่าวออกมา

“อะไร”ชายหนุ่มเริ่มเกิดความสงสัยขึ้นมานิดหน่อย

“อะแฮ่ม..อย่างที่ข้าบอกท่านไปผู้ฝึกตนระดับสูงและศิลปะ ดนตรีต่างๆล้วนชื่นชอบชุดผ้าไหม ใย ดังนั้นชุดนี้ล้วนมีผู้คนต้องการจะซื้อเป็นจำนวนมาก...”

“แต่ไม่เคยมีผู้ใด สวมใส่ชุดนี้ได้เลย!ยามที่หยิบขึ้นมาแล้วทำท่าจะสวมใส่พวกเขาจะรู้สึกเหมือนถูกท้องฟ้ากดทับ ไม่อาจขยับตัวได้แม้แต่น้อยแต่ถ้าหากแค่หยิบจับปกติล้วนไม่เป็นอันใด”คนแคระกล่าวด้วยสีหน้าหวาดกลัว เขาก็เป็นผู้หนึ่งที่เคยคิดจะลองสวมชุดนี้พวกชุดระดับสูงย่อมมีความพิเศษปรับขนาดให้เข้ากับรูปร่างเจ้าของผู้สวมใส่ได้โดยตัวมันเอง

“เพราะเหตุนั้นข้าแนะนำว่าท่านเลือกตัวอื่นดีกว่า”คนแคระกล่าวเตือนด้วยความหวังดี

“ไม่ ข้าจะเอาตัวนี้เจ้าไม่ต้องสนใจว่าข้าจะเป็นอะไร ใส่ไม่ได้ข้าก็จะเอาไปตั้งโชว์แทน” ชายหนุ่มยังคงยืนยันคำเดิม

“เฮ้อ แล้วแต่ท่านก็แล้วกันอย่างที่ข้าบอกท่าน สินค้าในร้านของข้าระดับมากที่สุดคือระดับสมบูรณ์ส่วนชิ้นนี้คือข้อยกเว้น ข้าได้มันมาจากชายลึกลับในแดนต้องห้ามเมื่อนานมาแล้วทุกวันนี้ก็แค่เอามาตั้งโชว์เรียกลูกค้าเท่านั้นถ้าอ้างอิงตามราคาตลาดที่เคยมีการประมูลชุดคลุมระดับราชวงศ์เมื่อปีที่แล้วจบไปที่หนึ่งหมื่นผลึก ข้าขายให้ท่านในราคาหนึ่งหมื่นห้าพันผลึกก็แล้วกัน” คนแคระกล่าวออกมายืดยาวในตอนแรกชายหนุ่มนึกว่าคนแคระตรงหน้าจะลดราคาให้หรืออะไรแบบนั้นแต่มันดันขึ้นราคาซะงั้น

“ท่านอย่ามองข้าแบบนั้นที่ข้าขายราคานี้ก็เพราะร้านของข้าจะหมดสินค้าที่ใช้ดึงดูดผู้คนไปเชียวนะแล้วการจะหาสินค้าระดับนี้มาใหม่ได้ ปีหนึ่งแทบจะปรากฏออกมาแค่ชิ้นเดียวเอง” เห็นสายตาชายหนุ่มที่มองมาเขาจึงรีบอธิบาย

“ไม่ต้องพูดแล้ว นี่ผลึกของเจ้านับเอาเองก็แล้วกัน”ชายหนุ่มกล่าวจบก็เรียกผลึกออกมาจากแหวนมิติผลึกปริมาณมากปรากฏออกมาในทีเดียวทำให้ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยแสงระยิบระยับเต็มไปหมดทุกคนที่อยู่ในร้านต่างอ้าปากค้างกับภาพที่เห็นต้องมีเบื้องหลังแบบใดกันถึงเรียกผลึกออกมาในทีเดียวมากขนาดนี้โดยตาไม่กระพริบสักนิด

“ขะ ขอบคุณท่านมาก นี่คือชุดของท่าน ส่วนการ์ดใบนี้คือการ์ดแสดงตนว่าเป็นแขกกิตติมศักดิ์ของทางร้านเราไม่ว่าท่านจะเลือกซื้ออะไร สาขาใดในอาณาจักรแห่งนี้ ถ้าเป็นร้านของทางเราท่านจะได้รับส่วนลดสองส่วนจากสิบส่วน”แม้เขาจะอึ้งอยู่บ้างแต่ก็รีบเก็บอาการอย่างรวดเร็วและส่งชุดรวมถึงการ์ดทองคำที่แทบจะมีไม่กี่คนที่ได้รับให้ชายหนุ่มไปลูกค้าชั้นดีแบบนี้ปล่อยให้หลุดมือไม่ได้!

“อืม มีห้องลองชุดไหม”ชายหนุ่มรับมาแล้วกล่าวถาม

“มีๆ ด้านนี้เลย”คนแคระชุดไปยังห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ห้องหนึ่ง ด้านในมีชุดเฟอร์นิเจอร์หรูหราโคมประดับแพงระยับ และกระจกบานใหญ่รอบทิศ

“ขอเชิญท่านเปลี่ยนชุดได้เลยห้องอาบน้ำก็อยู่ด้านใน” กล่าวจบคนแคระก็เดินจากไป

            เมื่อคนแคระจากไปชายหนุ่มจึงล็อคห้องและใช้พลังปราณผนึกรอบห้องไว้อีกชั้นหนึ่งหลังจากนั้นก็เข้าห้องอาบน้ำลงแช่ในอ่างน้ำร้อนขนาดใหญ่ที่มีกรีบดอกไม้โรยไว้ด้านบนที่ด้านข้างของอ่างมีหัวมังกรกำลังพ่นน้ำออกมาตลอดเวลา

“เฮ้อ สบายจริงๆปกติได้แต่ใช้พลังธาตุน้ำทำความสะอาดตัวแต่มันก็เป็นคนละความรู้สึกกับการได้แช่น้ำอยู่แล้ว”

            หลังจากแช่น้ำทำความสะอาดตัวอยู่สักพักชายหนุ่มจึงเดินมาหยิบชุดคลุมไหมนิลดำขึ้นมาดูมันเป็นชุดคลุมทั้งตัวยามสวมใส่ทำให้สีดำนิลของชุดตัดกับผิวขาวราวหิมะของเขาได้เป็นอย่างดี ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าตอนที่ชายหนุ่มสวมใส่ชุดนั้นลวดลายต้นไม้สีแดงบนชุดเหมือนจะเริ่มกระพริบขึ้นมานิดหน่อยก่อนที่จะหยุดลง

“อืม ตัวข้าก็ดูดีไม่น้อย” ชายหนุ่มกล่าวออกมาระหว่างหมุนตัวอยู่หน้ากระจก ร่างสูงโปร่งใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเทพเซียน ผิวสีขาวราวหิมะ เส้นผมสีดำดุจนิลนัยน์ตาสีแดงเหมือนทับทิมโลหิตชุดคลุมสีดำที่สวมใส่เข้าไปยิ่งขับเน้นให้ตัวเขาดูลึกลับและทำให้ผู้คนรู้สึกเกรงกลัวได้ไม่ยาก