[นิยายแต่งเอง]จักรพรรดิเทียนถางสยบฟากฟ้า

    ตอนที่91 โครอส

    ตอนที่91 โครอส

     

    เทียนถางโยนหญิงชราทั้งสองออกไปจากห้องของมันให้ทั้งสามเฝ้าเอาไว้ตอนนี้มันกลับเข้าในห้องและเริ่มฝึกทักษะ เพลงดาบมังกรศักดิ์สิทธิ์บทสุดท้ายเพราะมันต้องการท่าทวงสุดท้าย เพลงดาบมังกรศักดิ์สิทธิ์ทะลวง เทียนถางเริ่มฝึกอย่างรวดเร็ว

     

    ห้าวันผ่านไป

    เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วตอนนี้เทียนถางได้ฝึกอย่างหนักเพราะยังมิมีข่าวจากคนของนิกายป่าราชินีเลยแต่ตอนนี้เทียนถางสัมผัสได้ถึงบางอย่างพลังบางอย่างระเบิดออกไปทั่วนิกายป่าราชินีปรากฏมังกรทองนับร้อยทั่วท้องฟ้า

     

    เทียนถางยืนอยู่ใจกลางฝูงของมังกรทองเหล่านั้นพวกมันทั้งหมดเกรงกลัวของเทียนถางและเคารพต่อเทียนถางมากมันเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งและมังกรก็ทำตามเหล่ามังกรเคลื่อนไหวตามที่เทียนถางเคลื่อนไหวพลังจำนวนมากหลั่งไหลออกมาอย่างร่างกายของเทียนถางและเมื่อเทียนถางหยุดลงมังกรทองทั้งหมดก็พุ่งเข้ามาที่แขนขวาของมันและหลอมรวมกลายเป็นลวดลายสีดำงดงามเมื่อเทียนถางใช้พลังมันจะส่องแสงออกมา

     

    “เกิดสิ่งใดขึ้น”มินานทีเรียร์และเหล่าผู้อาวุโสก็มาถึงยังหน้าห้องเทียนถางและมันก็เดินออกมาจากห้องเพื่อพบกับทุกคนทีเรียร์กล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าแตกตื่นสิ่งที่เกิดขึ้นมันราวกับสิ่งที่เทพเจ้าได้สร้างมันขึ้นมาเลย

     

    “ข้าก็แค่ฝึกทักษะบางอย่างสำเร็จเท่านั้น”เทียนถางกล่าวตอบพร้อมรอยยิ้มเมื่อทุกคนได้ยินก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงทักษะเช่นใดกันที่สร้างพลังอำนาจที่รุนแรงได้เช่นนั้นสร้างมังกรทองจำนวนมหาศาลเช่นนั้นขึ้นมานี้คือสิ่งที่ปรากฏในความคิดของทุกคน

     

    “พวกเจ้าได้ข่าวสิ่งใดบางหรือยัง”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังแต่ทีเรียร์กับส่ายหัวนางเองก็มิทราบข่าวใดๆเลยเมื่อเทียนถางได้เห็นตอนนี้มันทนต่อไปมิไหวแล้วมันต้องการออกจากที่นี้เพื่อไปหาข้อมูลเอง

     

    “อีกสามวันจะมีสงครามชิงศาสตราวุธเจ้าต้องไปกับพวกเราที่นั้นรวบรวมทุกนิกายและทุกอาณาจักรที่นั้นอาจะมีข่าวหรือข้อมูลที่นั้นก็ได้”ทีเรียร์กล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อเทียนถางได้ยินมันก็พยักหน้าตอบเพราะมันเองก็ต้องการที่จะไปด้วยเช่นกัน

     

    “ดีเช่นนั้นข้าจะไปด้วย”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มและพยายามที่จะเดินกลับเข้าไปในห้องแต่มันก็นึกบางอย่างได้และเดินเข้าไปภายในนิกายพร้อมกับที่เหล่าผู้อาวุโสจำนวนมากเดินตามไปด้วย

     

    “ข้าต้องของไปเตรียมตัวก่อนนะ”ทีเรียร์กล่าวออกมาระหว่างเดินและแยกย้ายออกไปเทียนถางพยักหน้าตอบบ้านพักที่มันเดินมาคือบ้านพักของหญิงวัยกลางคนที่มันมารักษาเมื่อหลายวันก่อนตอนนี้เทียนถางอยู่ที่หน้าบ้านของนางแต่ยังมิได้เข้าไป

     

    “คุณชายถาง”เสียงดังขึ้นพร้อมกับหลิงไรน์หลิงจงเดินจูงมือของหญิงวัยกลางคนมาเมื่อเทียนถางได้ยินเช่นนั้นมันก็ยิ้มออกมาและเริ่มตรวจสอบร่างกายของหญิงวัยกลางคนอย่างรวดเร็วมันเพียงต้องการตรวจสอบสภาพนางเท่านั้น

     

    “เจ้าสบายดีแล้วถึงระดับพลังของเจ้าจะยังกลับมามิสมบูรณ์ก็ตามตอนนี้เพียงแค่เพิ่มการฝึกเล็กๆน้อยๆเท่านั้นมิเช่นนั้นร่างกายของเจ้าจะสูญเสียพลังและจะทรมานจนตาย”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเมื่อทุกคนที่ได้ยินเต็มไปด้วยความตกตะลึงเพราะว่าคำกล่าวกับรอบยิ้มบนใบหน้ามิเข้ากันเลยแม้แต่น้อย

     

    “ข้าหลิวฮวี่ต้องขอบคุณท่านมากที่ช่วยเหลือข้าอีกทั้งยังมอบโอสถที่ทรงพลังให้ข้าด้วย”หญิงสาววัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อเทียนถางได้ยินมันก็พยักหน้าตอบก่อนที่จะสะบัดมือและโยนโอสถให้นางอีกขวด

     

    “มันจะช่วยเจ้าบำรุงร่างกายให้ฟื้นฟูรวดเร็วขึ้นนะตอนนี้ข้าต้องไปแล้ว”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอีกครั้งและเดินออกไปอย่างช้าๆพร้อมเหล่าผู้อาวุโสเดินตามมันไปด้วยเช่นกันเทียนถางจ้องมองเหล่าผู้อาวุโสทั้งหมดด้วยสีหน้าจริงจังก่อนที่จะหยุดลง

     

    “ข้าจะช่วยให้พวกเจ้าเลื่อนเข้าสู่ระดับพระเจ้าเอาไหม”เทียนถางหยุดและหันไปหาเหล่าผู้อาวุโสหญิงพร้อมกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังทุกคนที่ได้ยินเต็มไปด้วยความประหลาดใจแต่เมื่อนึกถึงทักษะที่สุดยอดเมื่อครู่ทุกคนจึงได้ยิ้มออกมาและพยักหน้าตอบ

     

    เทียนถางสะบัดมือเรียกดินสอกับกระดาษออกมาและเขียนตำราทักษะให้กับคนที่อยู่ในระดับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงทั้งหมดตอนนี้เทียนถางเต็มไปด้วยรอยยิ้มจนคนที่ได้รับตำราทักษะเริ่มสับสนแต่เมื่อพวกนางเริ่มตรวจสอบก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงเพราะทักษะที่เทียนถางให้ไปมันทรงพลังมาก

     

    “พวกเจ้ากลับไปฝึกละอีกสองเดือนพวกเจ้าคงเข้าสู่ระดับพระเจ้าแน่นอนส่วนคนอื่นข้าคงช่วยสิ่งใดมิได้มากนัก”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจิรงจังและหันไปหาอีกหลายคนที่เทียนถางมิได้ช่วยพร้อมกล่าวออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มและเดินจากไป

     

    ตอนนี้เทียนถางได้จากไปอย่างรวดเร็วตอนนี้มันไดเข้ามาอยู่ยังต้นไม้ใหญ่ณจุดสูงสุดของต้นไม้ขนาดใหญ่มันจ้องมองปลดปล่อยพลังจากดวงตาราชันย์ปีศาจจ้องมองออกไปทั่วทุกทิศเพื่อส่องหาสิ่งต่างๆ

     

    “บางคนกำลังมา”เทียนถางจ้องมองไปทั่วพื้นที่ด้านนอกกำแพงอาณาจักรของนิกายป่าราชินีมันพบสัตว์อสูรจำนวนมหาศาลและปรากฏกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาพวกมันทั้งหมดเป็นครึ่งอสูรร่างกายใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้ามทั้งบุรุษและสตรี

     

    “ครึ่งอสูรโบราณหรือ”เทียนถางครุ่นคิดและเริ่มตรวจสอบร่างกายของพวกมันพวกมันทั้งหมดมิมีแก่นพลังปราณหรือตันเถียนในร่างกายแต่กับเต็มไปด้วยพลังกายอันมหาศาลและระเบิดของพวกมันสามารถที่จะวัดได้ด้วยกล้ามเนื้อทุกคนที่กำลังมาทางนิกายป่าราชินีอยู่ในระดับพระเจ้าทั้งหมด

     

    เทียนถางปลดปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงออกไปทั่วทั้งป่าและสะบัดมือเรียกดาบเทพอสูรออกมาเมื่อปรากฏดาบเทพอสูรในมือพลังศักดิ์สิทธิ์ก็ระเบิดออกปลดปล่อยออกไปทั่วทุกทิศตอนนี้เทียนถางจ้องมองไปพวกมันอีกครั้ง พวกมันทั้งหมดรู้ตัวแล้วทีเรียร์มุ่งหน้ามาหาเทียนถางอย่างรวดเร็วนางแตกตื่นมากในตอนนี้

     

    “กลุ่มครึ่งอสูรโบราณมุ่งหน้ามาทางนิกายของเจ้า”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อทุกคนได้ยินทั้งทีเรียร์และเหล่าผู้อาวูโสที่มิได้เข้าไปฝึกต่างก็ประหลาดใจเพราะสิ่งที่เทียนถางได้เห็นนั้นอยู่ในระยะหลายกิโลเมตรจากที่นี้เลย

     

    “ข้าเชิญพวกเขามาเองเพราะหนึ่งในสามผู้อาณาจักรอสูรโบราณคือพี่ชายข้าเอง”ทีเรียร์กล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเทียนถางประหลาดใจมากและพยักหน้าตอบก่อนที่จะเก็บดาบเทพอสูรเข้าไปและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

     

    “พวกเจ้าคือคนที่ทีเรียร์เชิญมาหรือไม่”เทียนถางพุ่งเข้ามาด้านหน้าของกลุ่มครึ่งอสูรโบราณและกล่าวถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเมื่อพวกมันได้ยินก็เต็มไปด้วยความดุร้ายถึงจะประหลาดใจมากก็ถึงแต่ที่เทียนถางได้เอ่ยนามของผู้นำนิกายป่าราชินีออกมาอย่างสนิทสนมเช่นนี้

     

    “เจ้ารู้จักน้องสาวข้าหรือ”เมื่อชายวัยกลางคนได้ยินนามของทีเรียร์ออกมาจากปากของเทียนถางมันก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชาและกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางยิ้มออกมาเพราะเมื่อมันได้ยินเช่นนี้มันก็รู้ว่าเจ้าคนที่อยู่ตรงหน้ามันมิได้คิดกับทีเรียร์เพียงน้องสาวแน่นอนเทียนถางจึงได้คิดจะเติบน้ำมันลงไปอีก

     

    “ข้าเทียนถางเป็นคนที่ได้รับจุมพิตแรกจากนาง”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะหันหลังเดินออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อพวกมันได้ยินก็พุ่งเข้าใส่เทียนถางอย่างรวดเร็วแต่ด้วยพลังของพวกมันก็มิสามารถที่จะตามเทียนถางได้ทันเลยแม้แต่น้อย

     

    “เจ้าจะต้องตกตายด้วยน้ำมือข้าราชันย์อสูรโคนอส”ผู้นำกลุ่มเหล่าครึ่งอสูรโบราณคำรามออกมาอย่างดุร้ายมัยเต็มไปด้วยความโกรธแต่มิสามารถที่จะตามเทียนถางได้ทันและมันก็หันไปจ้องมองที่ทั้งกลุ่มด้วยสีหน้าสนุกสนาน

     

    “ถ้าพวกเจ้าจับข้าได้นะ”เทียนถางกล่าวล้อเลียนก่อนที่จะพุ่งออกไปเร็วกว่าเดิมกลุ่มครึ่งอสูรโบราณที่ตามเทียนถางมาเต็มไปด้วยความตกตะลึงแต่มินานก็มาถึงยังประตูทางเข้านิกายซึ่งเทียนถางนั่งรออยูุ่ด้านบน

     

    “ท่านพี่”เมื่อกลุ่มของโคนอสมาถึงพวกมันพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่ก็ปรากฏเสียงดังขึ้นเสียงนั้นคือเสียงของทีเรียร์นั้นเองเมื่อโคนอสได้ยินมันเต็มไปด้วยความยินดีแต่เทียนถางก็ลุกขึ้นและดึงทีเรียร์เข้าโอบไว้ทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง

     

    “มิต้องถามมากข้าต้องการที่จะแกล้งพี่ชายเจ้า”ทีเรียร์และเหล่าผู้อาวุโสพยายามที่จะกล่าวห้ามแต่เทียนถางหันมายิ้มและกล่าวออกมาอย่างสนุกสนานเมื่อทุกคนได้ยินก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจร่างกายอันใหญ่โตของโคนอสพุ่งเข้ามาหาเทียนถางอย่างรวดเร็วมัยปลดปล่อยพลังหมัดที่เต็มไปด้วยพลังทำลายสุดยอดเข้าใส่เทียนถาง

     

    “ปัก ตูม”เทียนถางสะบัดมือมือเบาๆปลดปล่อยคลื่นพลังที่รุนแรงกระแทกร่างกายของโคนอสปลิวออกไปหลายกิโลเมตรทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงครั้งใหญ่แม้แต่กลุ่มครึ่งอสูรโบราณของโคนอสเองก็ตาม

     

    “ข้าต้องขอโทษด้วยที่มาโอบคนที่เจ้าเรียกว่าน้องสาวมิใช้สิคนที่เจ้าหลงรักจนเจ้าต้องโมโหปลดปล่อยโทสะออกมาเช่นนี้แต่ข้าก็แค่ต้องการแกล้งเจ้ามิคิดว่าเจ้าจะคิดสังหารข้าเช่นนี้”เทียนถางปล่อยมือออกจากเอวของทีเรียร์และกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเมื่อทุกคนได้ยินก็ประหลาดใจมากเข้าไปอีกเพราะนอกจากเทียนถางแล้วทุกคนพึ่งรู้ว่าโคนอสหลงรักทีเรียร์ที่เป็นน้องสาวร่วมสาบานเช่นนี้

     

    “เจ้าเองห็ยังมิทราบหรือ”เทียนถางประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้เห็นทุกคนประหลาดใจแต่ที่ทำให้มันตกตะลึงคือทีเรียร์เองก็ประหลาดใจเช่นนี้นั้นแสดงว่านางยังมิทราบเลยนี้เทียนถางจึงกล่าวถามออกมาอย่างจริงจังนางเพียงพยักหน้าตอบเท่านั้น

     

    “ฮ่า ฮ่า ข้าประหลาดใจที่ได้รู้นะเพราะครั้งแรกที่ข้ากล่าวนามของเจ้าเขาเป็นเดือดเป็นร้อนจนข้าจับสังเกตได้ว่าเขาหลงรักเจ้าแต่เจ้ากับมิรู้เลย”เทียนถางหัวเราะและกล่าวออกมาพร้อมหัวเราะมันเต็มไปด้วยความสนุกสนานและหัวเราะจนปวดท้องเลย

     

    “เจ้า”โครอสลุกขึ้นมาจากพื้นมันเต็มไปด้วยความโกรธและระเบิดจิตสังหารออกมาแต่เทียนถางยังมิได้หยุดมันหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งจนทีเรียร์หน้าแดงเพราะนางอายที่ตนเองมิรู้ตัวเลยโครอสพยายามที่จะพุ่งเข้ามาแต่มันก็ล้มลงเพราะตอนนี้กระดูกทั่วร่างกายได้รับบาดเจ็บเทียนถางมิได้เพียงโจมตีแต่มันสะท้อนพลังของโครอสกลับไปด้วย

     

    “แต่ช่างเถอะตอนนี้เจ้าหมดโอกาสแล้วเพราะข้าจะนำนางมาเป็นของข้า”เทียนถางหยุดและถอนหายใจออกมาก่อนที่จะหันไปมองโครอสและกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเพราะตอนนี้มันเริ่มสนใจตัวของทีเรียร์มากแล้ว

     

    “เจ้าจะนำใครเป็นของเจ้ากัน”โครอสพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่ทีเรียร์กับกล่าวออกมาก่อนเพราะตอนนี้นางเต็มไปด้วยความเขินอายตอนนี้นางได้หลงเสน่ห์ของเทียนถางเข้าแล้วเมื่อได้ยินคำกล่าวของเทียนถางยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ลง ตอนนี้นางมิสามารถที่จะถอนใจออกจากตัวของเทียนถางได้อีกต่อไปแล้ว

     

    “เจ้าหลงรักข้าแล้ว ฮ่า ฮ่า”เมื่อเทียนถางได้เห็นเช่นนั้นมันก็กล่าวออกมาพร้อมหัวเราะอีกครั้งเมื่อทุกคนได้เห็นเช่นนั้นก็จ้องมองมันด้วยสีหน้าตกตะลึงเพราะตอนนี้ทีเรียร์หน้าแดงจนสามารถที่จะสังเกตได้อย่างแน่นอน โครอสที่สามารถได้ยินทุกอย่างจ้องมองไปที่ทีเรียร์ที่กำลังหน้าแดงด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง

     

    “ต่อจากนี้เจ้าคือหญิงของข้าแล้วนะถ้าเจ้าไปมีชายอื่นข้าจะทำลายพวกมันทั้งหมดซะเข้าใจไว้”เทียนถางพุ่งเข้ามาที่ทีเรียร์และโอบนางด้วยสองมือก่อนที่จะกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่เปลี่ยนไปเป็นดุร้ายทุกคนเมื่อได้ยินก็ต้องตกตะลึงมากเข้าไปอีก

     

    “เอาเถอะจะว่าไปตอนนี้ก็เท่ากับว่าข้าได้องศ์หญิงแห่งอาณาจักรเอลฟ์และผู้นำนิกายป่าราชินีมาเป็นผู้หญิงของข้าแล้วสินะ”เทียนถางหันมาจ้องมองไปที่ทิศของอาณาจักรเอลฟ์และกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยยิ้มเมื่อทุกคนได้ยินก็ตกตะลึงเข้าอีกตอนนี้พวกมันได้รู้แล้วว่าตัวตนของมิใช้สิที่อ่อนแอเลย

     

    “เจ้าจะกล่าวว่าตอนนี้เจ้าคือว่าทีองศ์ชายแห่งอาณาจักรเอลฟ์หรือ”ทีเรียร์เข้ามาด้านข้างของเทียนถางและกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มเมื่อทุกคนยืนยันเช่นนี้ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

     

    “มูน ซันและราชาเอลฟ์ค่อนข้างชอบข้านะแต่ข้าคิดว่าพวกเขายังมีอำนาจมิพอที่จะจัดการเหล่าดาร์คเอลฟ์และข้ายังมีเรื่องที่จะต้องทำอีกมาก”เทียนถางกล่าวออกมาอีกครั้งด้วยสีหน้าจริงจังและจ้องมองไปที่โครอสอีกครั้ง

     

    “เจ้ามีนามว่าโครอสสินะตอนนี้ข้ามีทางเลือกให้เจ้าสองทางหนึ่งคือการที่เจ้าจะต้องเข้าร่วมกับข้าและนิกายป่าราชินีสองรอให้ถึงเวลาที่ข้าจะจัดการทุกอย่างและอาณาจักรอสูรโบราณของเจ้าจะถูกทำลายไปพร้อมกับทุกอย่างที่ข้าจะกวาดล้างไป”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างจริงจังอีกครั้งเมื่อโครอสได้ยินมันเต็มไปด้วยความดูถูกแต่เมื่อสัมผัสกับพลังที่รุนแรงของเทียนถางเท่านี้มันเต็มไปด้วยความตกตะลึง

     

    “พวกเจ้าต้องการที่จะรอดทั้งหมดหรือตายทั้งหมดจงเลือก”เทียนถางกล่าวออกมาอีกครั้งปละได้ปลดปล่อยพลังที่รุนแรงกดทับจนร่างกายคนโครอสและกลุ่มกระแทกลงไปที่พื้นและเทียนถางก็พุ่งเข้ามาที่ด้านหน้าของโครอสอย่างรวดเร็วทุกคนจ้องมองที่เทียนถางราวกับสัตว์ประหลาดกระหายโลหิตอันบ้าคลั่ง

     

    “เลือก”เทียนถางตวาดออกมาสุดเสียงมันปลดปล่อยพลังอันบ้าคลั่งออกมาจากร่างกายจนท้องฟ้าเปลี่ยนไปเป็นสีดำสนิทและอสนีบาตสีทองพุ่งไปทั่วท้องฟ้าและฟาดลงมาที่ด้านหน้าของโครอสอย่างรุนแรงจนพื้นเป็นรู

     

    “ข้าตกลงข้าจะพยายามทำให้อาณาจักรอสูรโบราณเข้าร่วม”โครอสกล่าวออกมาอย่างจริงจังเทียนถางตรวจสอบดูและพบว่ามันมิได้โกหกจึงได้สะบัดมือสลายพลังทั้งหมดออกและฟื้นฟูร่างกายของทุกคนอย่างรวดเร็ว

     

    “ตอนนี้พวกเจ้ากลับมาเป็นปกติและเชิญด้านใน”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าสนุกสนานและเดินเข้าไปด้านในคนของโครอสพยายามที่จะกล่าวบางอย่างแต่โครอสโบกมือห้ามเพราะตอนนี้มันได้รู้แล้วว่าเทียนถางคือใครเทียนถางรู้เช่นกันเพราะว่ามันสัมผัสได้ถึงว่าบางคนในกลุ่มผู้อาวุโสใช้สมบัติวิเศษส่งข้อความบอกโครอส

     

    “พวกเจ้าก็เป็นห่วงเกินไปข้ามิได้ต้องการที่จะสังหารมันเสียหน่อยอาจจะหักแขนขาเท่านั้น”เทียนถางเดินเข้ามาด้านในประตูนิกายและหันไปกล่าวกับกลุ่มผู้อาวุโสด้วยรอยยิ้มแต่คำกล่าวกับหน้าตาของเทียนถางในตอนนี้มิเข้ากันเลยมันทั้งเย็นชาและเย็นยะเยือกจนขนลุกทั่วร่างเทียนถางเดินจากไปปลอ่ยให้ทุกคนได้กล่าวคุยกันเอง