ตอนที่เจ็ดสิบห้า จุดอ่อนของสาวน้อยแรกแย้มอายุห้าร้อยกว่าปี
อย่างที่บอกหากคนอย่างปู่ยามะเอาจริงหรือเหล่าผู้เฒ่าในแนวโชวเน็นเอาจริงตัวร้ายก็คงโดนฟันหัวแบะตั้งแต่แรกพระเอกนางเอกจะไม่ได้เกิด
แต่ตัวละครประเภทนี้ทำได้แค่ดูฉากต่อสู้อยู่ด้านข้างหรือเวลาที่ศัตรูที่ร้ายกาจจริงๆโผล่มาจะโชว์ฉากโดนกระทืบเพื่อแสดงความเก่งกาจของตัวร้ายเท่านั้น
ไม่ค่อยออกมาแก้ไขปัญหาในเนื้อเรื่อง
โคโคะโระที่เป็นจิ้งจอกห้าหางก็เช่นกัน
ว่าหากกล่าวกันถึงที่สุดการกระทำต่างๆของเธอก็คือการเล่นจริงๆนั่นล่ะ
เพราะหากเธอเอาจริงต่อให้ไม่เท่าจิ้งจอกเก้าหาง พลังของเธอก็มากในระดับต้องเอาพวกผู้เฒ่ามาจัดการทีเดียวหากเทียบตามค่าพลังแล้วล่ะก็
เธอคือคนที่พระเอกโชวเน็นต้องผ่านการฝึกมาสักสองครั้งก่อนถึงจะสู้ได้นั่นเอง
และที่สำคัญผมไม่ได้ต้องการจะสู้กับเธอ
ผมแค่ต้องการผ่านการทดสอบมินิเกมส์ของเธอที่สามารถช่วยให้ผมสามารถฝึกทักษะต่างๆได้อย่างรวดเร็ว
ให้เธอสามารถสนุกได้แต่ยังไม่โมโหจนต้องฆ่าผมนั่นล่ะคือเป้าหมายของผมล่ะครับ
“ขออภัยครับคุณโคโระแต่พวกเรากำลังจะมีเซ็กส์กันครับ ขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับและผมจะไปเล่นด้วย”
ผมกล่าวอย่างจริงจังจนคานาเอะหยิกแขนของผม
“ชิสึกะจัง!!!”
“ซะ เซ็กส์ “
โคโคโระที่ขี้เล่นร้องขึ้นมาและเขินอายหน้าแดง
เฮ้ยต่อให้นี่เป็นแนวโชวเน็นก็เถอะพอเข้าใจว่าสาวเจ้าแต่ละนางต้องแสดงตนบริสุทธิ์ผุดผ่องไม่เคยผ่านมือชาย เพื่อที่จะได้แสดงว่าความรักระหว่างสตรีคือเรื่องสวยงามบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใย ไม่ใช่ต้องพึ่งอุปกรณ์สารพัดและสารหล่อลื่นแบบชีวิตจริงๆ
มันคือการรักษาความฝันที่งดงามเหนือจริงเอาไว้
แต่ว่าคุณเธออายุไม่น่าต่ำกว่าห้าร้อยปีเพราะมีห้าหางอายุมากกว่าประเทศอเมริกาอีก จะเขินอะไรขนาดนั้น?
โคโคโระหน้าแดงและตาหมุนเป็นลายยากันยุง
ไม่รู้ว่าตนเองควรจะทำอะไรต่อไป
คานาเอะเนื่องจากไม่ใช่สายซึนเดะเระจึงทำหน้าแดงเช่นกันและจับแขนผมไว้แน่นพร้อมกับหลบอยู่ด้านหลัง
“งั้นยาบำรุงกำลัง ธูปหอมหมอนและถุงยาง”
โคโคโระสามารถควักข้าวของต่างๆออกมาจากหางของตนเองได้
“ไม่เอาถุงยางครับเพราะผมต้องการให้คานาเอะท้อง”
“ท้อง อ๊าย”
คราวนี้โคโคะโระสลบไปแล้ว
ท่านทำให้โคโคโระสลบได้รางวัลเพชร50 ea
ระบบนี่ขี้เหนียวจริงๆแต่อย่างว่ามันคงไม่นับว่าผมชนะได้ด้วยฝีมืออย่างการต่อสู้จริงๆล่ะก็นะ
เพื่อกันเธอเปลี่ยนใจผมเก็บของที่เธอเอาออกมาเข้าช่องเก็บของของผมและวางโคโคะโระที่หน้าแดงลงบนหมอนในห้องพร้อมกับห่มผ้าห่มให้เธอและผมก็หัวเราะมาพร้อมกันกับคานาเอะ
“เห โรงเตีณยมนี่สนุกดีใช่ไหมล่ะ?”
ผมลูบหัวคานาเอะ