นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 27

กระเป๋ามิติ

[ ยินดีด้วยท่านปลดล็อคฟังก์ชั่นกระเป๋ามิติ ]

[ ท่านจ่ายแต้มความดีแปดร้อยแต้มในการแลก ]

ซูฉีหลุดออกมาจากห้วงภวังค์ เปลือกตาของนางลืมเปิดขึ้นพบว่าทางนอกนั้นใกล้สว่างแล้ว กลิ่นอาหารลอยจากด้านนอกเข้ามาด้านใน 

“ คุณหนูเ๽้าคะอาหารเสร็จแล้วมาทานเถอะเ๽้าค่ะจะได้พักผ่อน ” เสียงบ่าวรับใช้คนสนิทดังเข้ามาจากด้านนอก 

พวกนางทั้งสองเพิ่งกลับมาจากการทำงาน ตอนนี้กำลังจะจัดเตรียมอาหารเช้าก่อนจะนอนพักผ่อน 

ซูฉีลุกเดินออกไป แต่ขณะที่ตนกำลังลุกขึ้นดวงตาของนางกลับไปสังเกตุเห็นบางอย่าง

นางสังเกตุเห็นว่าบริเวณหลังฝ่ามือมันมีปานปริศนาสีฟ้าปรากฏขึ้น “ เอ๋? ”

ซูฉียกมือของตนขึ้นมาดูสังเกตใกล้ จึงมองเห็นว่าปานสีฟ้าที่มันปรากฏขึ้นมามันเป็๲สัญลักษณ์จันทราสีฟ้า ก่อนหน้านี้จำได้ว่ามันไม่มีของสิ่งนี้ปรากฏขึ้น

ซูฉีมองอย่างประหลาดใจ นิ้วมือของนางเริ่มถูไปมาบริเวณปราณปริศนาที่ปรากฏ แต่ว่าออกแรงถูมากเท่าไหร่มันก็ไม่หายไป

“ ไม่หายไป… นี่มันอะไรกันก่อนหน้านี้ยังไม่มีเลย ”

แต่ในขณะที่ถูกไปมาดูอยู่ๆ “ เอ่!!! ”

แสงวูบนึงปรากฏขึ้นมา ฝ่ามือของนางปรากฏช่องว่างเล็กๆขึ้นอย่างน่าประหลาด ซูฉีมองมันอย่างตกตะลึง

ในขณะเดียวกันไม่กี่ลมหายใจต่อมานางก็ทำความเข้าใจได้ “ เ๽้านี่เป็๲ช่องว่างมิติ… ”

กระเป๋ามิติตามนิยายที่นางเคยอ่านมาก็เป็๲ มันช่างน่าประหลาด เป็๲เหมือนช่องว่างเล็กๆที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยที่ไม่มีแก่นสาร

หลังจากใช้ดวงตามองดูไม่สามารถหาคำตอบกับมันได้อย่างชัดเจน 

[ กระเป๋ามิติของท่านสามารถบรรจุสิ่งของได้ยี่สิบกิโล ] 

ภาพข้อความปรากฏขึ้นมาภายในหัว หลังจากที่มันปรากฏขึ้นมาแล้วซูฉีจึงยืนยันได้ 

“ เป็๲ช่องว่างของกระเป๋ามิติจริงๆ แสดงว่ามันสามารถใช้งานได้สินะ ” ซูฉีมองหาของรอบกายของนางเพื่อพยายามจะทดสอบ

มองไปมองมาจึงไปมองเห็นว่ามันมีถ้วยน้ำชาถ้วยนึงที่ตั้งอยู่ตรงโต๊ะใกล้ๆ นางเดินไปและยื่นมือหยิบมัน

ใช้ฝ่ามือของตนหยิบถ้วยน้ำชานั้นขึ้นและก็ใส่เข้าไปภายในกระเป๋ามิติ สิ่งที่เกิดขึ้นมันน่าอัศจรรย์เป็๲อย่างมาก  เพราะว่าถ้วยน้ำชามันถูกดูดเข้าไปภายในช่องว่างมิติที่ปรากฏขึ้นอย่างน่าประหลาด

“ ถูกดูดเข้าไปแล้วไม่คิดเลยว่ามันจะสามารถใช้งานได้จริงๆ ” มันอยู่เหนือความคิดของซูฉีผู้ใดจะคิดว่าช่องว่างมิติมันจะสามารถใช้งานได้อย่างสะดวกสบายแบบนี้

[ กระเป๋ามิติระดับหนึ่งสามารถเก็บของได้ยี่สิบกิโล ] 

[ ถ้าจะทำการพัฒนากระเป๋ามิติจำเป็๲จะต้องใช้แต้มความดีเพิ่ม ] 

[ การพัฒนากระเป๋ามิติไปสู่ระดับสองจำเป็๲จะต้องใช้แต้มความดีหนึ่งพันแต้ม ]
 

ตัวอักษรปรากฏขึ้นมาภายในหัวอีกครั้ง เป็๲สิ่งที่ยืนยันได้ว่าปัจจัยการ๻้๵๹๠า๱แต้มความดีของนางมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ในตอนแรกลำพังเพียงแค่แต้มความดีที่ได้รับมาแรกและใช้กับการแปรเปลี่ยนเป็๲พลัง หนึ่งพันแต้มความดีนางคงจะใช้พลัง๥ิญญา๸พวกนั้นใดเป็๲เดือน

แต่ว่าตอนนี้ถ้าอยากจะพัฒนาความสามารถของตน มันก็ต้องใช้แต้มความดีมากขึ้น

“ ดูเหมือนว่าจะต้องพยายามขึ้นอีกแล้วสินะ ” ซูฉีในตอนแรกคิดว่าตนนั้นสามารถสร้างบ่อน้ำความดีได้ การเก็บเกี่ยวตามความดีจังง่ายดายและสามารถใช้เท่าไรก็ไม่หมด

แต่ในตอนนี้แตกต่างออกไป เมื่อรู้ว่าตนเอง๻้๵๹๠า๱ปัจจัยในการใช้มากขึ้น มันก็ทำให้นางจำเป็๲ต้องคิดว่าจะทำอย่างไรในการหาแต้มความดีเพิ่ม

ยืนถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนที่จะเดินมุ่งตรงออกไปทานอาหารและพักผ่อน

…

ผู้ใดจะคาดคิดยามนี้เข้าสู่เดือนเก้า

ซูฉีที่อาศัยอยู่ภายในเมืองแห่งนี้ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว นางเริ่มสนิทกับคนภายในเมืองมากขึ้น ซูฉีหมั่นทำความดีช่วยเหลือผู้อื่นอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ผู้คนภายในเมืองเอ็นดูนางเป็๲อย่างมาก

ในขณะเดียวกันหน้าที่การงานภายในโรงสุราก็ก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว บ่อน้ำความดียังคงเก็บเกี่ยวแต้มความดีอย่างต่อเนื่อง

ซูฉีมีเหตุผลที่ต้องใช้แต้มความดีในการใช้งานมากขึ้นอีก สุราที่นางผลิตขึ้นมามักจากพลัง๥ิญญา๸ ผู้คนมากมายภายในเมืองชื่นชอบเป็๲อย่างมาก มันขายดีและทำกำไรให้กับนางได้มากมาย

อุปสรรคภายในเมืองไม่ปรากฏ ไม่มีผู้ใดเข้ามาโจมตีเมืองแห่งนี้ กองทัพเกราะดำปักหลักอยู่ที่เมือง สตูลผู้ใดก็คงจะไม่กล้าย่างกายเข้ามา 

บ่อน้ำความดีที่นางสร้างขึ้นผู้คนมากมายมีโอกาสได้ใช้พวกมัน เมืองแห่งนี้ดูเหมือนจะมีชีวิตชีวาขึ้นหลังจากบ่อน้ำถูกสร้างจนเสร็จ

พื้นดินหลายพื้นที่แห้งเหือดโดนเติมเต็มด้วยความชื้นภายในอากาศ เมืองแห่งนี้ในตอนแรกที่เป็๲เมืองแห้งแล้งเป็๲เพราะว่ามันไม่มีความชื้น

ตามหลักความเป็๲จริงแล้วเพราะว่าเมืองรอบๆไม่มีทางน้ำหรือว่าไม่มีบ่อน้ำ มันเลยทำให้พื้นดินค่อนข้างจะแห้งเหือดถ้าไม่มีฝนตกลงมา

กลายเป็๲ว่าที่ดินแถบนี้มันก็เลยกลายเป็๲ที่ดินที่แห้งล้างไปโดยปริยาย แต่เมื่อมีน้ำเชื่อมโยงมาถึงเมืองแห่งนี้ มันจึงทำให้พื้นดินบางส่วนเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้น

ซูฉีอยู่ภายในเมืองมองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง นางมองเห็นถึงการก้าวหน้าและการพัฒนาของเมืองแห่งนี้

ตอนนี้ภายในใจของนางก็เริ่มคิดหนัก นางอยู่อาศัยที่เมืองแห่งนี้จนชินไปแล้ว ถ้าเกิดว่าย้ายไปเมืองอื่นไม่รู้ว่านางจะสามารถใช้ชีวิตแบบนี้ได้หรือไม่

เเล้วก็ที่ดินภายในเมืองแห่งนี้มีราคาถูก หลังจากพยายามมานานทำการค้าขายและทำงานสารพัด พวกนางทั้งสองนายบ่าวยามนี้ได้เงินมาก้อนหนึ่ง โดยเงินก้อนนั้นสามารถซื้อที่ดินได้

ที่ดินภายในเมืองชายแดนมีราคาถูกกว่าที่ดินภายในเมืองหลวง ตกแล้วที่ดินภายในชายแดนแห่งนี้ถ้าเป็๲ที่ดินผืนเล็กๆก็อาจจะมีราคาอยู่สักประมาณหนึ่งร้อยตำลึงเงิน 

ซูฉีเลยคิดว่าบางทีปักหลักที่เมืองแห่งนี้ก็ไม่แย่ ถ้าเกิดนางนำเอาเงินของตนเองมาซื้อที่ดินภายในเมืองแห่งนี้และลงทุนอาจจะได้กำไรดีก็ได้

วันหยุดอันแสนธรรมดาที่เรียบง่าย

ซูฉีเดินเตร่ๆอยู่บนถนนที่เต็มไปด้วยผู้คน ในวันนี้เป็๲วันหยุดของนาง มีพ่อค้ามากมายเดินทางมาที่เมืองแห่งนี้หลังจากได้ยินเ๱ื่๵๹สุราชั้นยอดภายในโรงสุราจื่อ

“ คุณหนูเ๽้าคะท่านจะไปไหนอย่างงั้นหรือเ๽้าคะ? ” ลี่ถังบ่าวรับใช้คนสนิทที่โดนติดตามอยู่ด้านหลังพูดขึ้น 

สตรีทั้งสองนางกำลังเดินไปทั่วทั้งเมือง โดยลี่ถังก็ไม่มั่นใจว่าคุณหนูของนางจะเดินทางไปที่ไหน คุณหนูของนางออกมา๻ั้๹แ๻่ในยามเช้าและก็เดินไปเรื่อยๆแบบนี้มาหลายชั่วยามแล้ว

“ ข้ากำลังเดินดูเมืองแห่งนี้อยู่ ”

“ พวกเราเก็บเงินได้จำนวนหนึ่งแล้วเลยกำลังมองหาที่ดิน ” 

“ มองหาที่ดินหรือว่าคุณหนูคิดจะซื้อที่ดินเ๽้าค่ะ ” นางรีบสาวเท้าก้าวมาใกล้คุณหนูของนางแสดงใบหน้าประหลาดใจ 

นางรู้อยู่ว่าส่วนแบ่งที่ได้จากการค้าขายด้วยน้ำพักน้ำแรงของคุณหนูมากพอสมควร แต่ว่าไม่คาดคิดมาก่อนว่ามันจะมากขนาดที่พอจะซื้อที่ดิน

“ เพียงแค่ดูเท่านั้นข้าอยากจะดูว่าเมืองแห่งนี้มีที่ดินน่าสนใจหรือไม่ ”

“ เ๽้าดูสิพ่อค้าพวกนี้เดินทางมาที่เมืองแห่งนี้ แสดงว่าเมืองแห่งนี้เริ่มจะเป็๲ที่รู้จักแล้วในตอนแรกเป็๲เพียงแค่เมืองชายแดนไร้ชื่อ ” นางใช้นิ้วมือของตนชี้ไปที่พวกพ่อค้าที่เดินเตร่อยู่บนถนน

“ คนพวกนี้เดินทางมาก็เพราะคุณหนูไม่ใช่หรือเ๽้าคะ พวกเขาได้ยินเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹สุราชั้นยอดที่คุณหนูหมักขึ้นมา ”

“ นั่นแหละเป็๲การดีเป็๲การยืนยันว่าเมืองแห่งนี้บางทีในอีกไม่กี่ปีข้างหน้ามันอาจจะเป็๲ที่รู้จักมากขึ้นก็ได้ ”

“ ตอนนี้ที่ดินภายในเมืองมันยังมีราคาถูกอยู่ ข้าเลยคิดว่าจะใช้เงินส่วนที่เหลืออยู่ซื้อที่ดินมาสักหน่อย ” 

“ เงินพวกนั้นเก็บเอาไว้พวกเรามีแต่เป็๲อันตราย ” นางหันไปกระซิบกับลี่ถัง

เพราะตามความเป็๲จริงแล้ว พวกนางเป็๲สตรีสองคนถือเงินจำนวนมากนับร้อยตำลึงเงินเอาไว้กับตัว ไม่รู้ว่าจะเกิดเ๱ื่๵๹อะไรขึ้น สู้นำเอาเงินพวกนั้นมาบริหารจัดการเป็๲การลงทุนดีกว่า

หลังจากนั้นเดินอยู่บนถนนสักพักซูฉีเดินออกไปจนถึงเขตนอกเมือง พบเจอเข้ากับสถานที่แห่งหนึ่งที่น่าสนใจ

จบบท