เทพแห่งความตาย

ทั้งฝนตก ทั้งพายุ ไม่วี่แววที่จะหยุดลงเลยนี่ก็ผ่านไปตั้งครึ่งวันแล้วโดยที่เอลิออสก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมโดยที่ไม่ได้มีการเคลื่อนไหวใดๆ

"พวกคุณสนใจมาร่วมเดินทางกับพวกเรากันไหม?"

จู่ๆลุงเลเบรทก็ถามขึ้นจากความเงียบผู้คนที่กำลังนั่งเบื่อๆอยู่ต่างก็หันไปหาลุงเลเบรทและรีบหันไปหาเอลิออสเพื่อรอฟังคำตอบจากเขากลุ่มพ่อค้ากลุ่มนี้มีกันเพียงสิบคนเท่านั้นคงจะเป็นกลุ่มพ่อค้าหน้าใหม่นั้นแหละซึ่งประกอบไปด้วยรถม้าสามคัน สองคันใหญ่นั้นมีไว้เพื่อบรรจุสินค้าเพื่อที่จะนำไปขายที่เมืองต่างๆส่วนอีกหนึ่งคืนนั้นก็สำหรับลุงเลเบรทและลูกสาวของเขาแน่นอนอยู่แล้ว

ถึงแม้ว่าพวกกลุ่มพ่อค้ากลุ่มนี้จะเดินทางไปที่เดียวกันกับเอลิออสก็ตามแต่ความรวดเร็วในการเดินทางของพวกเขาคงจะต่ำมากๆแน่เพราะถ้าพวกเขาเดินทางไปด้วยความเร็วสินค้าที่บรรจุอยู่บนรถม้าอาจจะพังและเสียหายได้นั้นเองมันคงไม่เหมาะกับเขาที่กำลังรีบเร่งไปถึงโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้นั้นเอง

"ช่างเรื่องนั้นกันก่อนเถอะ~"

"ท่าทางคืนนี้เราก็คงต้องค้างที่นี่อีกแล้วสินะ?"

ลุงเลเบรทที่เห็นว่าเอลิออสนิ่งเงียบไปไม่ตอบคำถามลุงเลเบรทจึงคิดว่าเขาคงจะลำบากใจนั้นเองจะปฏิเสธตรงๆก็เสียมารยาทตกลงก็ไม่ได้

"ท่านไม่เป็นอะไรนะเพคะ?"

เลวีนที่เดินไปหาเอลิออสที่นั่งอยู่ไกลจากกลุ่มพ่อค้าอยู่คนเดียวนางจึงถามขึ้นมา

"ถ้าเจ้าตั้งใจจะหนีไปจริงๆงั้นก็จงออกเดินทางไปกับพวกเขาเถอะ"

เอลิออสพูดขึ้นมาดวงตาจับจ้องไปยังข้างนอกที่กำลังฝนตกอยู่อย่างไม่หยุดไม่หย่อน

'เขารู้?!'

เลวีนพลันขนลุกขึ้นมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ
แต่นางก็รีบปฏิเสธออกไปทันทีอย่างเสียงดัง
ก่อนที่จะลดเสียงตัวเองลงอีกครั้ง

"ไม่ใช่!"

"เอ่อ.. ไม่ใช่เช่นนั้นหรอกเพคะ"

"ว่าแต่พวกคุณกำลังจะไปขายสินค้าที่เมืองแลคซัสอย่างนั้นรึ? ไม่รู้ข่าวร้ายของที่นั้นหรือยังไง?"

เลวีนหันไปถามอย่างเสียงดังเพื่อกลบความเงียบ

"ข่าวที่ว่าองครัชทายาทและองค์หญิงถูกลอบทำร้ายอย่างนั้นรึ? ฮึ่ม...พวกข้าก็รู้อยู่ก่อนแล้วล่ะ"

"แต่จะคิดว่าพวกข้าชั่วช้าก็ได้ที่คิดจะหาเงินด้วยการสูญเสียของเมืองแลคซัสเพราะว่าตอนนี้เมืองแห่งนั้นคงเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่กำลังเศร้าโศกเป็นจำนวนมหาศาลเป็นแน่"

"พวกข้าก็เสียใจกับการสูญเสียในครั้งนี้อย่างสุดซึ้งแต่ยังไงซะพวกข้าก็ยังเป็นกลุ่มพ่อค้าอยู่ดี"

ลุงเลเบรทที่ตอบคำถามด้วยความจริงจังก่อนที่จะถามกลับด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

"หรือว่าพวกเจ้าจะเป็นคนของเมืองนั้น?"

"เอ่อ.. ไม่ใช่ข้าแต่เป็นนายท่านของข้าต่างหาก"

เลวีนหันไปมองเอลิออสทีนึงก่อนที่จะตอบความจริงอย่างลำบากใจ

"เอ๊ะ! จริงงั้นรึ?!"

"หรือว่าพวกเจ้ากำลังเดินทางเพื่อไปแสดงความเสียใจแก่พวกเขากัน? พวกเจ้าเป็นคนดียิ่งนักที่เคารพและนับถือผู้ปกครองของตนเองถึงเพียงนี้"

"องค์รัชทายาทและองค์หญิงคงจะรับรู้ถึงความรักจากพวกเจ้าเป็นแน่แท้..."

ลุงเลเบรทที่กำลังพูดชมอย่างนับถือทันทีที่เอลิออสได้ฟังเรื่องเกี่ยวกับท่านพี่และเซลีนเขาก็พลันเจ็บปวดขึ้นมาอย่างไม่สามารถหยุดยั้งได้แต่เขาก็พยายามหลับตาลงและอดทนเพียงเท่านั้น

หลายวันต่อมา...

ณ เมืองแลคซัส เหล่าประชาชนทั้งหลายต่างก็ร่วมใส่ชุดสีดำเพื่อเป็นการไว้ลัยแก่องค์รัชทายาท องค์หญิงเซลีนที่จากไปก่อนวัยอันควรในเมืองตอนนี้ไม่ได้คึกคักเหมือนที่ผ่านๆมาอีกด้วยณ หน้าประตูเข้าวัง

เคร้งง--

ชายร่างกำยำสองคนที่กำลังยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูเอาหอกมาขวางทางชายหนุ่มที่กำลังจะควบม้าเข้าไปในวังอย่างไม่ได้รับอนุญาตมาก่อน

"เจ้าหนุ่ม อย่ามาสร้างความวุ่นวายแถวนี้!"

"รีบกลับไปซะก่อนที่เจ้าจะโดนลงโทษ"

เอลิออสที่กำลังโดยขวางทางอยูู่นั้นก่อนที่เขาจะเริ่มพูดหรือทำอะไรแต่ก็ดันมีเสียงนึงดังขึ้นมาก่อน

"อ.องค์ชายเอลิออส?"

"ฝ่าบาททรงกลับมาเพียงคนเดียวหรือเพคะ?!"

หัวหน้าอัศวินที่เห็นร่างของเอลิออสกำลังนั่งอยู่บนม้าและไม่ได้มีผู้ติดตามมาเลยสักคนเดียว?เอลิออสพยักหน้าเล็กน้อยก่อนมองไปหาทหารทั้งสองที่กำลังเฝ้าอยู่หน้าประตูอยู่ตอนนี้พวกเขาทั้งสองต่างก็มีเหงื่อกันแทบจะท่วมตัวกันแล้วในใจพลันด่าทอตัวเองที่ก่อนหน้านี้พูดอะไรโง่ๆแบบนั้นพวกเขาลดหอกลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะยืนตรงก้มหัวทำความเคารพเอลิออสและผายมือออกไปเพื่อเป็น

การเชิญให้เอลิออสเดินไปนั้นเองเอลิออสก็ไม่รอช้าเขารีบควบม้าเข้าไปทันทีทหารสองคนนั้นเมื่อได้เห็นแผ่นหลังของเอลิออสที่กำลังเคลื่อนตัวออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆทำให้พวกเขา

รีบถอนหายใจด้วยความโล่งใจออกมา

"ราชอาณาจักรปล่อยให้องค์ชายเดินทางมาด้วยตัวคนเดียวแบบนี้ได้อย่างไรกัน?!"

หัวหน้าอัศวินที่กำลังยืนบ่นอยู่คนเดียว

"หาตัวคนร้ายไม่พบอย่างนั้นรึ?!"

เอลิออสขมวดคิ้วถามขึ้น

"พบหลักฐานเพียงมีดเล่มนี้เพียงเท่านั้น"

"ข้ายอมรีบเลยว่าคนผู้นี้ต้องเป็นยอดฝีมือไม่ผิดแน่ถึงขนาดลอบเข้ามาในวังอย่างไม่มีใครพบเห็นและลอบสังหารโดยที่ไม่มีเบาะแสให้ตามอะไรเลยสักอย่างข้าเดาว่นมีดเล่มนี้มันน่าจะจงใจทิ้งเอาไว้ให้พวกเรานั้นแหละ"

องค์ราชาถอนหายใจเฮือกใหญ่

'ดูถูกกันอย่างนั้นรึ?'

เอลิออสพลันขบคิดอยู่ในใจอย่างโกรธเกรี้ยว

"ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงได้เดินทางมาถึงเร็วแบบนี้ล่ะ?แล้วเดินทางมาคนเดียวจริงๆอย่างนั้นรึ?!"

องค์ราชาถามขึ้นด้วยความแปลกใจ
เอลิออสเพียงพยักหน้าให้เล็กน้อยเพียงเท่านั้น

"เฮ้อ... เจ้าเนี่ยนะ~"

"เส้นทางในการเดินทางก็อันตรายมากๆอยู่แล้วให้ข้าเดาเจ้าก็คงจะรีบเร่งเดินทางมาอย่างเร็วที่สุดโดยที่ไม่ได้พักมาเลยใช่หรือไม่?!"

องค์ราชาถอนหายใจอีกครั้งก่อนที่จะถามออกมาด้วยสีหน้าที่จริงจัง

"ก็ไม่ผิด"

"เจ้ารีบเดินทางมาขนาดนี้ไปเยี่ยมหลุมศพของทั้ังสองคนนั้นเถอะพวกเขาคงจะรอเจ้าอยู่เช่นกัน"

สถานที่แห่งนี้ถือว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ก็ว่าได้เพราะที่แห่งนี้เป็นที่ที่ฝังเหล่าบรรพบุรุษและบรรดาราชวงศ์ของเมืองแลคซัสอยู่ทั้งหมดทุกคนเลยเอลิออสที่เดินมาถึงหน้าหลุมฝังศพของทั้งสองเขาเข้าไปทำความเคารพแก่พี่ชายของเขาก่อนที่จะเดินมาหาหลุมฝังศพขององค์หญิงเซลีนเอลิออสที่กำลังมองหินที่สลักชื่อและรูปของนางและมือของเขาไปแตะหินนั้นอยู่สักพักตอนนี้เขาก็แทบจะไม่อยากจะเชื่ออยูาเลยว่าหญิงสาวที่อยู่กับ

เขามาตั้งแต่เด็กๆคนนั้นจะมาจากเขาไปแบบนี้ได้ในขณะนั้นก็ได้มีไอและหมอกสีดำปกคลุมอยู่รอบตัวของเขาก่อนที่จะสลายหายไปในที่สุด

"เอลิออส! ข้าได้ยินว่าเจ้ากลับมาแล้ว"

องค์หญิงเชอร์เบทที่กำลังตะโกนอยู่หน้าประตูห้องของเอลิออสด้วยความตื่นเต้นและดีใจแต่ก็ไม่ได้มีการตอบรับออกมาเลยทำให้นางหงุนงงอยู่บ้าง

"หรือว่าจะเป็นแค่ข่าวลืองั้นรึ?"

องค์หญิงเชอร์เบทกำลังเดินออกไปพร้อมกับกำลังขบคิดด้วยความเคืองแต่ก็ดันเจอกับเอลิออสซะงั้น

"โอ๊ะ! เอลิออสเจ้ากลับมาจริงๆด้วย!"

องค์หญิงเชอร์เบทรีบวิ่งไปกอดเอลิออสทันที

"เอลิออสเจ้าต้องช่วยข้านะ~"

สถานการณ์ตอนนี้ในเมื่อองค์รัชทายาทได้จากไปแล้วคนที่จะได้มารับตำแหน่งนี้ก็คงจะต้องเป็นบุตรคนต่อมาขององค์ราชาแต่ว่าบุตรผู้นี้กลับมาเป็นบุตรสาวจึงไม่สามารถมอบฐานะองค์รัชทายาทได้จึงมีแค่ทางเดียวก็คือให้นางได้สมรสกับคนดีๆและให้ชายคนนั้นได้มาเป็นผู้สืบทอดต่อไป...

ถึงแม้ว่าการจะแต่งตั้งให้องค์ชายเอลิออสได้เป็นองค์รัชทายาทนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายแต่มันก็จะเป็นการข้ามหน้าข้ามตาองค์หญิงเชอร์เบทที่เป็นถึงบุตรคนรองขององค์ราชานั้นเอง

"เป็นทางเลือกที่ดีสำหรับท่านแล้ว"

เอลิออสที่กำลังยืนฟังองค์หญิงเชอร์เบทที่กำลังอธิบายด้วยความไม่พอใจและขอให้เขาช่วย

"ข้ายังไม่ต้องการแต่งงานสักหน่อย!

ถ้าเกิดว่าคนที่ท่านพ่อเลือกมากลับ

กลายมาเป็นคนไม่ดีล่ะเมืองของเรา
ก็คงต้องล่มสลายไปแน่นอน"

"เจ้าต้องช่วยข้า!"

องค์หญิงเชอร์เบทพยายามหาเหตุผลเพื่อให้เขานั้นได้ไปช่วยพูดกับองค์ราชาให้ยกเลิกคำสั่งนี้ส่วนเอลิออสก็ไม่ได้ต้องการสืบทอดบัลลังก์อยู่แล้วถ้าให้เขาช่วยนางในตอนนี้คนที่จะต้องไปรับตำแหน่งนั้นก็คงจะเป็นตัวเขาเองนั้นแหละ

"เอลิออส! เจ้าจะไปไหนน่ะ?!"

"เจ้าต้องกลับมาช่วยข้าก่อน!"

องค์หญิงเชอร์เบทรีบตะโกนเรียกเอลิออสเพราะเขานั้นไม่ได้ตอบอะไรนางแถมเดินหนีนางอีกต่างหาก

หลายวันต่อมา...

"ท่านพ่อ ข้าว่าท่านมอบตำแหน่งนี้ให้กับเอลิออสเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเมืองของเราเพคะ~"

องค์หญิงเชอร์เบทพูดขึ้น

"ข้าเคยได้ยินแต่ศึกชิงบัลลังก์แต่พวกเจ้ากลับกลายเป็นศึกเกี่ยงบัลลังก์อย่างนั้นรึ? ฮ่าๆ"

องค์ราชาหัวเราะขึ้นเล็กน้อย

"ท่านจะยอมให้คนอื่นมาขึ้นปกครองเมืองที่ท่านเคยปกป้องดูแลมาโดยตลอดอย่างนั้นรึเพคะ?"

องค์หญิงเชอร์เบทถามขึ้น

นับว่าเป็นคำพูดที่แทงใจที่สุดสำหรับองค์ราชาแล้วก็เป็นได้เพราะว่าคำพูดที่องค์หญิงเชอร์เบทพูดออกมาไม่มีการพูดที่เกินจริงเลยองค์ราชาอุตส่าห์ปกครองมาด้วยความยากลำบากกว่าที่จะมีวันนี้ได้หลังจากที่องค์ราชาลงจากบัลลังก์นั้นเขาก็หวังว่าบุตรหรือเชื้อสายของเขาจะเป็นผู้ปกครองต่อๆไปอย่างแน่แท้แต่กลับต้องฝืนใจยอมมอบตำแหน่ง
อันมีค่านี้ให้กับคนอื่นที่ไม่ได้มีเชื้อสายอะไรที่เกี่ยวข้องกับตัวของเขาเลยสักนิดมันก็นับเป็นการเจ็บปวดใจเป็นอย่างมากเช่นเดียวกัน

"เจ้ายืนยันว่าเจ้าไม่ต้องการอย่างนั้นรึ?"

องค์ราชาหันไปถามองค์หญิงเชอร์เบท
องค์หญิงเชอร์เบทพยักหัวเล็กน้อย

"เพคะ!"

"เฮ้อ...งั้นข้าจะแต่งตั้งให้เจ้าล่ะกัน"

องค์ราชาหันไปพูดกับเอลิออสที่องค์ราชาถอนหายใจไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่ต้องการยกตำแหน่งนี้ให้กับเขากลับกันเขาดีใจมากด้วยซ้ำไปแต่เขาแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมบุตรของเขาถึงได้เกี่ยงตำแหน่งสำคัญๆแบบนี้กัน

(คิดแล้วหนักใจแทนจริงๆ ฮ่าๆ)

เอลิออสที่กำลังยืนมองพวกเขาคุยกันอย่างนิ่งๆนั้นเมื่อเขาได้ยินองค์ราชาหันมาพูดกับเขาแบบนั้นเอลิออสพลันขมวดคิ้วทันทีพร้อมพยายามปฏิเสธ

"ท่านพ่อ ข้าขอปฏิเสธ"

"ท่านก็รู้ว่าข้าสมรสกับองค์หญิงแอลลิสันแห่งราชอาณาจักรไปแล้ว ข้าก็คงต้องอาศัยอยู่ที่เมืองฟรานซิสแล้วท่านจะให้ข้ารับตำแหน่งผู้สืบทอดบัลลังก์ของเมืองแลคซัสแบบนี้ได้อย่างไรกัน?"

เอลิออสพยายามหาเหตุผลแน่นๆเลย

"มันก็ถูกของเจ้า~"

"แต่ไม่ใช่ว่าตอนนี้ข้าจะลงจากบัลลังก์แล้วสักหน่อย~ จริงไหมล่ะ?

คำพูดขององค์ราชาทำให้เอลิออสเถียงแทบไม่ออกเพราะมันก็เป็นจริงตามที่องค์ราชาพูดว่าไม่ใช่ว่าเขาจะมอบตำแหน่งราชาให้เอลิออสตอนนี้สักหน่อย

"ถึงเจ้าจะต้องอาศัยอยู่ที่เมืองฟรานซิสแต่แค่เจ้าได้เดินทางมาทำธุระนิดๆหน่อยๆที่เมืองแลคซัสภรรยาของเจ้าก็คงจะไม่ว่าอะไรหรอกหน่า~"

เมื่อองค์ราชาพูดขึ้นอีกครั้งทำให้เอลิออสเงียบลงทันทีและไม่คิดจะเถียงกับเขาอีกแล้ว

ส่วนองค์หญิงเชอร์เบทที่กำลังยืนยิ้มอย่างเบิกบานที่ตัวเองพ้นไปกับตำแหน่งนั้นสักที