ล่าผ่าแดนทมิฬ

เชนทำการเก็บหญ้าแสงจันทร์เป็นที่เรียบร้อย จากภารกิจที่ไรม์มอบให้ไม่ได้บอกว่าต้องเก็บกี่ต้นเพราะฉะนั้นต้นเดียวก็คงได้ล่ะมั้ง?ขณะที่ลุกขึ้นสายตาของเชนก็ได้ไปกระทบกับบางสิ่งจนเขาต้องเงยหน้ามองไปยังกิ่งก้านและใบไม้มากมายของต้นไม้ยักษ์แล้วเพ่งมองมันเขม็งท่ามกลางกิ่งก้านใบไม้มากมายจนนับไม่ถ้วน สูงขึ้นไปจนแทบจะเป็นยอดของต้นไม้ต้นนี้เชนที่หรี่ตาเพ่งได้เห็นสิ่งที่น่าจะเป็นผลไม้ผลหนึ่ง ผลไม้ผลนี้ให้เชนเห็นเพียงครู่เดียวก็ถูกใบไม้เลื่อนมาปกคลุมจนมองไม่เห็นอีกครั้ง แต่เพียงครู่เดียวที่เห็นก็ทำให้เขาเห็นชัดเจนว่าบนยอดไม้ต้นนี้มีอะไรบางอย่างอยู่อย่างแน่นอนเพราะสีมันนี้เตะตาเชนอย่างจัง เพราะมันเป็นสีแดงสดที่ตัดกับใบไม้สีเขียวมากมายเหล่านี้แม้เห็นเพียงครู่เดียวก็สังเกตได้อย่างชัดเจน"ผลไม้? " เชนพูดขณะหรี่ตามองยอดไม้ "จะว่าไปก็เริ่มหิวแล้วแฮะ"สิ้นเสียงนั้นเชนก็ไม่พูดอะไรอีกทำการปืนต้นไม้ยักษ์นี้ขึ้นไปในทันที ต้นไม้ต้นนี้แม้มีขนาดใหญ่แต่มีความสูงประมาณตึกสามชั้นเท่านั้น ถือว่าไม่สูงเมื่อเทียบกับลำต้นที่มีขนาดเกือบยี่สิบคนโอบในตอนเด็กๆ มิ้นท์ชอบให้เชนปีนต้นไม้ไปเก็บผลไม้ให้เธอบ่อยๆ ทำให้เขามีทักษะในการปีนต้นไม้อย่างหาตัวจับยาก เชนไต่อย่างคล่องแคล่วเพียงครู่เดียวเขาก็แหวกใบไม้มากมายจนไปถึงจุดที่เขาเห็นผลไม้สีแดงสดลูกนั้น"ผลอะไรเนี่ย..ไม่เคยเห็นเลยแฮะ" เชนที่ยืนอยู่บนกิ่งไม้สูงอย่างหวาดเสียวพูดขึ้นเมื่อเขาเห็นผลไม้ลูกนั้นผลไม้ลูกนี้เป็นผลไม้ที่มีขนาดประมาณลูกแอปเปิลแต่กลับมีลักษณะกลมดิกมีสีแดงสด เชนไม่เคยเห็นผลไม้รูปร่างแบบนี้มาก่อนจึงมองอย่างสงสัย"ช่างเถอะ" เชนส่ายหัวแล้วเอื้อมมือไปเด็ดผลไม้ลูกนั้นออกมาและแทบจะในวินาทีเดียวกับที่เชนเด็ดผลไม้ลูกนั้นติดมือออกมา..กร๊าซ!!!อยู่ๆ ก็มีเสียงคำรามดังสะท้านมาจากบึงเบื้องล่างจนน้ำในบึงที่แต่เดิมสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่นกลายเป็นเกิดคลื่นพัดโหมกระหน่ำไปทั่วทั้งบึง!"เฮ้ย! " เสียงที่อยู่ๆ ก็ดังขึ้นนี้ทำเอาเชนที่กำลังจะเอาผลไม้เข้าปากสะดุ้งตกใจจนแทบจะตกต้นไม้ดีที่เขาคว้ากิ่งไม้ใกล้ๆ ไว้ได้ทัน"อึก! " เชนยกมือขึ้นปิดหู เสียงคำรามนี้เป็นเสียงที่ดังที่สุดในชีวิตที่เชนเคยได้ยินเป็นเสียงคำรามที่ดังสะท้านสะเทือน แถมในน้ำเสียงนี้ก็ราวกับมีพลังบางอย่างแฝงมาทำให้ตัวเขาราวกับถูกโยกโคลนไปมาด้วยมือที่มองไม่เห็นจนแทบกระอักเลือดเสียงคำรามปริศนานี้ลากยาวอยู่หลายสิบวินาทีจึงหยุดลง"แฮ่กๆๆ " เชนจับกิ่งไม้พร้อมหอบหายใจ ตาของเขาพร่ามัวไปหมดจากเสียงคำรามปริศนาเมื่อครู่เชนมองลงไปยังบึงเบื้องล่างซึ่งเป็นจุดที่เขาได้ยินเสียง แต่ในตอนนี้ราวกับเรื่องเมื่อครู่เป็นเพียงฝันตื่นหนึ่งเพราะทุกอย่างได้กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง"เมื่อกี้มันอะไรเนี่ย" เชนเก็บผลไม้สีแดงแล้วไต่ลงมาจากต้นไม้ใหญ่แล้วมองไปในบึงอย่างหวาดระแวงเชนยืนใกล้ๆ ต้นไม้มองไปยังบึงน้ำอยู่เกือบสิบนาทีแต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"รีบไปจากที่นี่ดีกว่า" เชนที่เริ่มรู้สึกไม่ดีตัดสินใจ แล้วก็กระโดดออกจากเกาะเล็กๆ ไปยังก้อนหินที่จะพาเขาไปยังฝั่งแต่ในวินาทีที่ขาของเขาหลุดออกจากเกาะนั้น ก็เกิดเสียงน้ำแตกกระจายจนดังตูมสะท้านขึ้นไม่ห่างจากเขามากนัก"อะไรวะน่ะ! " เชนหันขวับไปมองในทันทีแล้วก็ต้องเบิกตากว้าง ในน้ำตอนนี้มีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเข้ามาหาเขา แม้ไม่เห็นรูปร่างแต่ดูจากรอยน้ำที่แหวกออกแล้วมันต้องมีขนาดตัวที่ใหญ่มากและเพียงครู่เดียวมันก็จะถึงจุดที่เชนอยู่แล้วเชนที่ตอนนี้กระโดดข้ามหินมาแล้วสี่ก้อนไม่อาจหมุนตัวกลับไปยังเกาะเล็กได้แล้ว เชนกัดฟันแล้วใช้ท่าก้าวพริบตาพุ่งตัวไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วราวกับหายตัวหลบการพุ่งจู่โจมจากสิ่งปริศนาใต้น้ำตูม!เสียงตูมดังสะท้านพร้อมกับมวลน้ำมากมายที่พุ่งกระจายไปทั่วทิศทางเชนที่พุ่งไปร่วมสิบเมตรไปโผล่อยู่บนหินก้อนหนึ่งยังได้รับแรงสะเทือนจากแรงปะทะนั้น แต่ในสถานการณ์นี้เชนไม่อาจหันไปมองสนใจได้เขากัดฟันแล้วใช้ก้าวพริบตาอีกครั้งหายไปจากจุดเดิมอย่างไม่ประมาท เมื่อปรากฏตัวก็พุ่งตัวไปตามก้อนหินอย่างรวดเร็วขึ้นไปถึงฝั่งได้สำเร็จ แล้วจึงได้เห็นไปมองยับเบื้องหลังว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่เบื้องหลังตอนนี้เกิดคลื่นน้ำรุนแรงซัดไปทั่ว ก้อนหินที่เป็นที่หยั่งเท้าในบริเวณจุดที่เชนใช้ก้าวพริบตาครั้งแรกหายไปหมดแล้ว เสียงตูมที่ดังขึ้นนั้นต้องเป็นสิ่งปริศนาใต้น้ำพุ่งเข้าชนก้อนหินพวกนั้นเป็นแน่แต่สิ่งที่ทำให้เชนหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นนั่นคือรอยแหวกของน้ำขนาดใหญ่ที่กำลังพุ่งมาทางเขาแม้ตอนนี้เชนจะยืนอยู่บนฝั่งแล้วแต่เมื่อเห็นเช่นนั้นเชนก็ทำการหันหลังวิ่งเข้าไปยังป่ารกทึบในทันที โดยไม่สนใจอาการปวดร้าวที่ขาจากการฝืนใช้ก้าวพริบตาสองครั้งติดเลยแม้แต่น้อย เขาต้องถอยห่างจากบึงนี้ให้ได้มากที่สุดจะได้ปลอดภัยตอนนี้เขาไม่เหลือวิญญาณในลูกแก้วยมทูตเลยแม้แต่น้อย ถ้าจะให้สู้กับอสูรที่เพียงคำรามก็ทำเอาเขาแทบกระอักเลือดและสามารถโจมตีอย่างรุนแรงจนหินหลายสิบก้อนแตกกระจายได้ภายในครั้งเดียวแบบนี้ ก็เหมือนกับเอาชีวิตไปทิ้งร่างปริศนาใต้น้ำที่เคลื่อนที่ในน้ำจนเกิดเสียงดังสะท้านและมวลคลื่นน้ำซัดไปทั่วบึง เมื่อมาถึงยังฝั่งจุดที่เชนอยู่ก่อนหน้านี้ก็พุ่งร่างขึ้นจากน้ำจนน้ำแตกกระจายไปทั่วเชนเหลียวคอมามองแล้วก็ต้องตกตะลึงร่างปริศนาใต้น้ำในตอนนี้ได้มายืนอยู่บนฝั่งเป็นที่เรียบร้อย ตัวของมันยืนด้วยสองขาเหมือนมนุษย์ทั้งตัวถูกปกคลุมไปด้วยขนสีเขียวอมดำที่เปียกไปด้วยน้ำดูน่าขยะแขยง รูปร่างของมันแปลกประหลาดแขนขามันนั้นมีข้อต่ออยู่ถึงห้าข้อ! ทำให้แขนขาของมันเวลาขยับดูน่าขนลุกอย่างที่สุด เมื่อบวกกับขนอันน่าขยะแขยงของมันก็เกินจะบรรยายเป็นคำพูดได้แต่ที่ทำให้เชนต้องตกตะลึงไม่ใช่เรื่องนี้ที่ทำให้เชนตกตะลึงคือเมื่อเขาทำการตรวจสอบอสูรตนนี้สิ่งที่เขาได้เห็นคือ..???? ????เชนหันคอกลับมาจากการเหลียวมอง บนใบหน้าของเขาตอนนี้ซีดขาวจนแทบไร้สีเลือด ค่อยๆยกปากพูดพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ "ขั้น...พื้นฐาน"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 54 จากบึงเบื้องล่าง!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 54 จากบึงเบื้องล่าง!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้