เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

    บทที่ 47: ตามสอดแนม (The Spy)

    ทางด้านพวกสารวัตรเท็นจูโร่ต่างก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากที่ดาบเจ็ดเขี้ยวที่ถูกขโมยไปจากพิพิธภัณฑ์นั้นได้มาอยู่ที่สึบากิ ทั้งๆ ที่ในวันนั้นเธอไม่ได้ไปที่พิพิธภัณฑ์แห่งนั้นเลย ทันใดนั้น ก็ได้มีหญิงสาวคนหนึ่งมาขอพบกับพวกเขา“สารวัตรครับ มีผู้หญิงคนหนึ่งมาขอพบครับ เห็นหล่อนบอกว่าจะมาให้การเกี่ยวกับดาบเจ็ดเขี้ยวครับ”“งั้นรีบพาไปที่ห้องสอบสวนด่วน เดี๋ยวพวกเราจะรีบไปหา”เมื่อได้ยินเช่นนั้น สารวัตรเท็นจูโร่ก็รีบสั่งให้พาหญิงสาวผู้นั้นไปที่ห้องสอบสวนโดยทันที“ทราบแล้วครับ” ตำรวจนายนี้รีบวิ่งออกมาจากห้องทำงานของทีมสารวัตรเท็นจูโร่ และพาตัวหญิงสาวผู้นั้นไปที่ห้องสอบสวนโดยเร็ว ส่วนทางด้านพวกสารวัตรเท็นจูโร่ก็รีบมุ่งหน้าไปยังห้องสอบสวนอย่างเร่งด่วน หญิงสาวคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นมิโกะสาวที่มีนามว่าสึรุฮิเมะเมื่อ 2 วันก่อน หลังจากที่ถูกนางเทวีอสูรฯ สิงเข้าไปร่าง(ที่สวมรอยเป็นสึบากิ) ภูติพิทักษ์ทานุกิก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของดาบเจ็ดเขี้ยวแห่งกาลเทพที่กำลังตามหามาเนิ่นนาน ทานุกิจึงตัดสินใจที่จะออกตามหาเบาะแสของดาบเจ็ดเขี้ยวไปตามกลิ่นอายนั้นในอีก 2 วันต่อมา จนกระทั่งได้มารู้ทีหลังว่าดาบเล่มนั้นได้ตกมาอยู่ในมือของนางเทวีอสูรฯ ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทานุกิจึงรีบนำเรื่องนี้ไปรายงานให้สึรุฮิเมะได้ทราบทันทีสึรุฮิเมะรีบขึ้นไปบนรถม้าที่ทานุกิแปลงกายขึ้นก่อนที่จะบินขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อตามสืบหานางเทวีอสูรฯ ที่แฝงตัวอยู่ภายในสังคมมนุษย์ ทานุกิรีบตามกลิ่นอายของดาบเจ็ดเขี้ยวไป จนได้มาพบหญิงไฮโซคนหนึ่งที่อยู่ในชุดเดรสยาวสีเหลืองอ่อนพาสเทลสุดหรูที่มีราคาแพง แม้จะปกปิดใบหน้าด้วยหมวกปีกกว้างสีดำที่มีความหรูหราและมีราคาแพงนางผู้นี้กำลังเดินอยู่กับผู้ชายไฮโซปริศนาวัยกลางคนๆ หนึ่งอยู่ที่ย่านหรูแห่งหนึ่งในใจกลางกรุงฯ ซึ่งชายปริศนาผู้นี้มีลุคคล้ายคลึงกับศิลปิน MJ ที่มีสไตล์แบบชาวร็อคนิดๆ เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำ กางเกงสแล็คขายาวสีขาว และรองเท้าคัทชูสีน้ำตาลมันวาว ผูกด้วยเน็คไทสีฟ้า สวมทับอีกชั้นด้วยเสื้อสูทหนังสีดำ ตามด้วยหมวกฟีโดร่าสีขาวแถบดำ ด้วยความที่ทานุกิสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของดาบเจ็ดเขี้ยวแห่งกาลเทพที่มาจากหญิงไฮโซหรูนางนั้น ทั้งสองจึงไม่รอช้า รีบร่อนลงมายังพื้นที่ในละแวกตรงนั้นและแอบสะกดรอยตามชายหญิงคู่นั้นไป จนได้มาถึงที่หน้าโรงแรมหรูแห่งหนึ่งในใจกลางกรุงฯมีบุรุษในชุดสูทประมาณ 2-3 คน เดินออกมาต้อนรับสองไฮโซชายหญิงคู่ดังกล่าวที่หน้าอาคารโรงแรมหรูก่อนที่พวกเขาจะพาเข้าไปยังด้านในโรงแรมทานุกิได้แปลงกายเป็นแว่นตาให้สึรุฮิเมะสวมใส่เพื่อเปลี่ยนลุกให้กลมกลืนไปกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความหรูหรา ทันทีที่สวมใส่แว่นนั้น ลุคของสึรุฮิเมะก็ได้แปรเปลี่ยนไปเป็นลุคสาวไฮโซสุดฮ็อตที่อยู่ในชุดเดรสกางเกงขายาวโทนสีกรมท่ากับหมวกใบกว้างสีขาว บนมือเรียวงามข้างซ้ายนั้นกำลังถือกระเป๋าแบรนด์เนมยี้ห้อหรูที่มีขนาดกลางสึรุฮิเมะรีบแอบตามพวกนั้นเข้าไปในโรงแรมหรูจนได้มาถึงที่หน้าห้อง VIP ของภัตตาคารหรูในชั้นดาดฟ้า ด้วยความที่แว่นตาที่มาจากการแปลงกายของทานุกินั้นมีความพิเศษตรงที่มันสามารถมองเห็นทะลุเข้าไปถึงด้านในห้องนั้นๆ ได้ และยังสามารถได้ยินเสียงต่างๆ ที่อยู่ภายในห้องนั้นๆ ได้อีกด้วย เธอจึงเลือกที่จะนั่งโต๊ะที่อยู่ด้านนอก และมองผ่านแว่นตาทะลุเข้าไปยังด้านในของห้อง VIP ที่มีลูกน้อง 2 คนคอยยืนเฝ้าที่หน้าประตูเมื่อได้มองทะลุเข้าไปในห้อง VIP ก็พบคู่ไฮโซชายหญิงคู่นั้นได้เข้ามาพบกับนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลรายหนึ่งที่กำลังนั่งรออยู่ในนั้นพร้อมกับลูกน้องทั้ง 6 คนที่ยืนเฝ้าอยู่ภายในนั้น นักการเมืองรายนี้จะเป็นใครที่ไหนไปไม่ได้นอกจาก...เกนอิจิโร่ อิชชินเมื่อได้เห็นคู่ไฮโซชายหญิงคู่นั้นถอดหมวกออกมา สึรุฮิเมะก็รู้ได้ทันทีเลยว่า ชายที่มีลุคคล้ายคลึงกับศิลปิน MJ นั้นก็คือฟูจิวาระ เก็นเซย์ มือขวาของอิชชิน และหญิงไฮโซที่นั่งอยู่ข้างๆ นั้นก็คือนางเทวีอสูรฯ ในร่างมนุษย์ทางด้านสึรุฮิเมะ เมื่อได้ลองสังเกตที่ใบหน้าของเขาดีๆ ก็จะพบว่าใบหน้าของเขานั้นมีความคล้ายคลึงกับใบหน้าของชายคนเดียวกับที่เคยขโมยดาบเจ็ดเขี้ยวแห่งกาลเทพที่ศาลเจ้าโอยามะซุมิเมื่อยุคสมัยเซ็นโกคุ ในช่วงก่อนที่เธอจะข้ามเวลามา ยังยุคสมัยปัจจุบันนี้เขาได้ฆ่าคนในเกาะโอมิชิมะตั้งมากมาย ทั้งยาสุโมชิผู้เป็นพ่อ ทั้งพี่ชายของเธอทั้งสอง ทั้งโอจิผู้เป็นชายคนรัก และเหล่านักบวช-มิโกะในศาลเจ้า ล้วนถูกเขาคนนั้นฆ่าตายอย่างเลือดเย็น และนางเทวีอสูรฯ ก็เป็นผู้อยู่เบื้องหลังของเหตุการณ์ในตอนนั้นทั้งหมดอีกด้วยแต่อย่างไรก็ตาม สึรุฮิเมะก็ยังไม่รู้เลยว่า อีกตัวตนหนึ่งของชายใต้หมวกปีกที่ชื่อว่าฟูจิวาระ เก็นเซย์นั้นก็คืออาชิยะ โดมัน องเมียวจิแห่งศาสตร์มืดแม้ว่าจะมีไฟแค้นสุมอยู่ในอกมากแค่ไหนก็ตาม แต่ในยุคสมัยนี้เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว เพราะพวกนั้นได้กลายมาเป็นคนของผู้มีอิทธิพลไปซะแล้ว สิ่งที่เธอทำได้ในตอนนี้...ก็คือรอเวลาที่จะชิงดาบเจ็ดเขี้ยวแห่งกาลเทพกลับคืนมา จากนั้นก็ค่อยตามคิดบัญชีแค้นกับพวกนั้นอย่างสาสม สึรุฮิเมะรู้ได้ทันทีเลยว่า...ดาบเจ็ดเขี้ยวแห่งกาลเทพนั้นได้มาอยู่ที่นางเทวีอสูรฯ เป็นที่เรียบร้อยแล้วณ ปัจจุบัน ทางด้านสึรุฮิเมะที่กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะภายในห้องสอบสวนกำลังให้การกับพวกสารวัตรเท็นจูโร่ที่นั่งอยู่ฝ่ายตรงข้าม...ในเรื่องเกี่ยวกับดาบเจ็ดเขี้ยวที่ถูกขโมยหายไปจากพิพิธภัณฑ์“ถ้าดิฉันจะบอกว่า...นางเทวีอสูรฯ อิซานามิมีตัวตนอยู่จริง พวกคุณตำรวจจะเชื่อไหมคะ”“ขอโทษนะครับคุณ พวกผมคงไม่เชื่อเรื่องพวกนั้นหรอก”แน่นอนว่าพวกสารวัตรเท็นจูโร่ก็คงไม่เชื่อในเรื่องเกี่ยวกับนางเทวีอสูรฯ นั่นอยู่แล้ว“มันก็ไม่แน่หรอกนะคะสารวัตร เผินๆ ว่านางเทวีอสูรฯ...อาจจะคิดการอะไรบางอย่างที่จะส่งผลเสียอันใหญ่หลวงต่อทั้งประเทศนี้เลยก็ได้ใครจะไปรู้หล่ะคะ”“ชักจะเหลวไหลไปกันใหญ่แล้วนะคะ พวกดิฉันคงไม่มีเวลาจะมาฟังเรื่องไร้สาระพวกนั้นหรอกค่ะ”“ผมว่าเชิญคุณกลับไปก่อนดีกว่านะครับ พวกผมมีงานที่จะต้องทำ คงไม่มีเวลามาสนใจความเชื่อส่วนบุคคลของคนอื่นหรอกนะครับ”ผู้หมวดซากุนะกับผู้หมวดนากาโนะพยายามผลักไสสึรุฮิเมะ“แล้วถ้าดิฉันจะบอกว่า...การที่ดาบเจ็ดเขี้ยวได้หายไปจากพิพิธภัณฑ์นั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับการแตกกระจายของก้อนหินเซสโซเซกิบนที่ราบสูงในเมืองนาสุหล่ะคะ?”เมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกสารวัตรเท็นจูโร่ต่างก็ถึงกับรู้สึกอึ้งในทันที“เดี๋ยวก่อนนะคุณ นี่คุณรู้เรื่องเกี่ยวกับ...ดาบเจ็ดเขี้ยวที่ถูกขโมยไปจากพิพิธภัณฑ์นั่นด้วยเหรอ”ผู้กองทัตสึยะถามสึรุฮิเมะด้วยความสนใจ เพราะในตอนนี้พวกเขากำลังทำคดีเกี่ยวกับดาบเจ็ดเขี้ยวที่ถูกขโมยไปจากพิพิธภัณฑ์ แต่จนตอนนี้แล้วพวกเขาก็ยังไม่สามารถไขคดีนี้ได้ และยังไม่สามารถแกะรอยของคนร้ายเพื่อตามจับกุมมาดำเนินคดีได้ จนเป็นเหตุที่ทำให้พวกเขายังไม่สามารถปิดคดีนี้ลงได้“แต่ดิฉันต้องขอบอกไว้ก่อนล่วงหน้านะคะ...ว่าสิ่งที่ดิฉันกำลังจะให้การกับทางตำรวจนั้น อาจจะมีในเรื่องของความเชื่อและตำนานพื้นบ้านของชนเผ่าวาในเมืองเกียวโตเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยนะคะ”จากนั้น สึรุฮิเมะก็เริ่มให้การกับทีมสารวัตรเท็นจูโร่ในเรื่องเกี่ยวกับดาบเจ็ดเขี้ยวที่ได้ถูกขโมยไปจากพิพิธภัณฑ์ทันที

    คล้ายกับเรื่องเจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain) ที่คุณอ่าน