เวลาผ่านไป 2 วัน งานศพนภาก็ได้สิ้นสุดลง เดชากับสุนีย์กลับมาถึงบ้าน พวกเขาเรียกทุกคนในบ้านมาประชุมเพื่อให้รับรู้เป็แนวทางเดียวกันว่าต่อจากนี้ สุนีย์จะมาทำหน้าที่ต่อจากนภา ทุกคนในบ้านไม่มีใครขัดเพราะเห็นว่าสุนีย์น่ารักและใจดีไม่ต่างอะไรกับนภาหรือจะเรียกได้ว่าเป็ร่างแยกของนภาเลยก็ว่าได้ มีเเค่คนเดียวเท่านั้นที่ไม่เคยเห็นด้วยเลย ขณะที่ทุกคนกำลังประชุมกันอยู่ ไทเกอร์ก็ลากกระเป๋าลงมาจากชั้นสอง เดชาเห็นเข้าจึงได้ร้องทักไว้
"นั่นแกจะไปไหนตาเกอร์"
"ไปอยู่ที่อื่น!" ไทเกอร์ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆก่อนจะลากกระเป๋าเดินออกประตูไป สุนีย์เห็นท่าไม่ดีจึงได้วิ่งออกมาขวางหน้าไทเกอร์ไว้
"หลบไป..อย่ามายุ่งกับฉัน!"
"คุณหนูจะไปไหนคะ…จะไปกี่วัน ป้าจะได้เตรียมของอร่อยไว้ให้ทานหลังจากคุณหนูกลับ……."
"ไม่ต้องหรอก…เพราะฉันจะกลับมาก็ต่อเมื่อเธอตายแล้วเท่านั้น ถ้าเธออยากให้ฉันกลับมาอยู่บ้านหลังนี้ เธอก็ไปตายซะสิ!!"
"ตาเกอร์!! นี่แกได้ถึงขนาดนี้เลยหรอ งานศพแม่ก็ไม่ไป แถมตอนนี้แกจะออกจากบ้านอีก"
"ก็สมใจพ่อแล้วนี่ พ่อเป็คนออกปากไล่ผมไปให้พ้นๆเองนี่นา ผมก็จะไปแล้วนี่ไง!"
"คุณหนูคะ คุณท่านไม่ได้หมายความแบบนั้นนะคะ เอ่อคือว่า..มัน….''
"ชั่งมัน!!ถ้ามันอยากไปก็ให้มันไป ฉันจะคอยดูว่าแกจะไปได้ซักกี่น้ำ!! ทุกคนเข้าบ้าน!! ตาหมาย..ไม่ต้องขับรถออกไปนะ ปล่อยให้มันเดินไปเอง!!" เดชาพูดตัดความสำคัญเพราะคิดว่าลูกชายเเค่ประชด เขาทำเป็ไม่สนใจและปล่อยให้ไทเกอร์ยืนน้ำตาไหลมิงพ่อด้วยความสิ้นหวัง ในตอนนั้นไฟแค้นในตัวของไทเกอร์มันก็ได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
"ไม่นานหรอก เธอได้เจอกับฉันแน่!!" ไทเกอร์หันมาสบตากับสุนีย์แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ สุนีย์ดูออกว่าไทเกอร์โกรธมากเพราะเขาคิดว่าเธอคือคนที่ฆ่าแม่เขา เธออยากอธิบายให้ไทเกอร์ฟังเเต่เขาไม่ยอมฟังเธอเลย ไทเกอร์ลากกระเป๋าออกจากบ้านไป ณ วินาทีนี้ไทเกอร์ไม่รู้จะไปไหนเขาจึงตรงไปที่ศาลาสวดศพของแม่เขา ไทเกอร์นอนอยู่ตรงนั้นเป็เวลาหนึ่งคืนเพื่อรำลึกและส่งดวงิญญาของแม่ไปสู่ภพภูมิที่ดี ก่อนที่เขาจะเริ่มต้นเดินหน้าต่อไป ก่อนไปเขาได้หันไปมองเตาเผาศพประหนึ่งว่าเขากำลังมองหน้าแม่ของเขาอยู่
"รอก่อนนะแม่…แล้วผมจะกลับมาทวงสิทธิคืนให้แม่เอง ทุกอย่างมันเป็ของเรา..ใครก็ไม่อาจเอามันไปได้!!" ก่อนออกจากบ้านมาไทเกอร์แอบเปิดตู้เซฟของแม่และเอาเงินสดออกมาได้ถึงสิบล้านบาท นั่นจึงสบายมากกับการใช้ชีวิตอยู่นอกบ้านโดยไม่ต้องอดอยากหรือจอใครกิน ไทเกอร์ตัดสินใจติดต่อนับฟ้า น้องสาวของนภาเพื่อขอไปอยู่ด้วย เเน่นอนว่านับฟ้าตกลงและทำข้อสัญญาว่าจะไม่บอกเื่นี้กับเดชา ไทเกอร์ตัดสินใจเดินทางไปอยู่กับนับฟ้าที่อเมริกาโดยไม่รีรอ
วันเวลาผ่านไปจากวันกลายเป็อาทิตย์ ซึ่งวันนี้เป็วันที่ปลาทูกลับจากค่ายจริยธรรม ปลาทูได้รับข่าวร้ายว่าไทเกอร์หายไป วินาทีนั้นเขาได้เเต่กดเบอร์โทรหาไทเกอร์ย้ำๆเพราะไม่คิดเลยว่าการจากกันครั้งนี้จะทำให้พวกเขาไม่ได้เจอกันอีก วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆจากเดือนเลื่อนไปสามเดือน ตอนนี้เดชาเริ่มเป็ห่วงลูกมากๆเพราะเขาไม่คิดว่าไทเกอร์จะทำแบบนั้นจริงๆ ทางด้านสุนีย์เองก็สั่งให้คนออกตามสืบจนกลายเป็ข่าวดังใหญ่โต ส่วนปลาทูเองก็เอาเเต่ส่งข้อความหาไทเกอร์เป็ร้อยๆข้อความ…ทุกข้อความได้รับการอ่านเเต่ไม่มีการตอบกลับใดๆ จากสามเดือนเลื่อนไปเป็ปี ถึงตอนนี้เดชากับสุนีย์ก็ได้เเต่ง-งานกันแล้ว เเต่ทว่าเขาก็เอาเเต่ขลุกตัวอยู่ในห้องของนภา ภายนอกอาจจะมองว่าเดชาเเต่งงานสายฟ้าเเลบมูฟออนได้เร็วเเต่สำหรับเดชาแล้ว เขายังคงขลุกตัวอยู่ในห้องของนภาทุกวัน แม่ว่าเขากับสุนีย์จะเเต่งงานกันแล้ว เเต่พวกเขาทั้งคู่ก็ไม่เคยนอนห้องเดียวกันหรือมีปฏิสัมพันอะไรเกินเลยมากกว่าเ้านายกับลูกน้องตามเดิม สุนีย์ให้เกียรตินภาโดยการไม่เข้าไปล้ำเส้นเดชา เธอยังคงทำหน้าที่ดูเเลดาชาเหมือนเดิม เดชาเองก็ทำตามคำสั่งนภาเเค่ในนาม เพราะในใจลึกๆแล้วเขาก็ยังรักและโกยกาเพียงเเค่นภาคนเดียวเท่านั้น เื่นี้สุนีย์ก็รู้ดีมาตั้งเเต่เเรก ว่าเดชาเขากำลังรักษาสัญญาที่เคยให้ไว้กับนภาในวันเเต่งงานของพวกเขานั่นเอง เวลาผ่านไปนานเกือบ 5 ปี เดชาหมดหนทางที่จะตามหาลูกชาย จนกระทั่งล้มป่วยลงและเป็ข่าวดังไปทั่ว..เเน่นอนว่านับฟ้าเองก็รู้ข่าวด้วยเธอทำใจไม่ได้ที่ต้องทนเห็นพี่เขยเป็เเบบนี้ เพราะเธอยังไม่ปักใจเชื่อว่าเดชาจะนอกใจพี่สาวของเธอไปมีคนอื่นและเธอรู้ดีว่าเดชานั้นรักลูกมาก การที่ลูกหายไปแบบนี้ไม่มีพ่อแม่คนไหนสบายใจนักหรอก นับฟ้าจึงแอบโทรไปบอกเดชาว่าตอนนี้ไทเกอร์อยู่กับเธอที่อเมริกา เธอบอกกับเดชาว่าไม่ต้องเป็ห่วงเธอจะดูแลไทเกอร์ให้ดีที่สุด วินาทีแรกที่เดชาได้ยินว่าลูกชายของเขาสบายดีเขาก็รู้สึกสบายใจและหันกลับมาทำงานได้อย่างมีความสุข เดชาฟื้นตัวจากอาการป่วยได้เร็วเพราะนางฟ้าคอยรายงานความเป็อยู่ของไทเกอร์ให้ฟังอยู่ตลอด…มีบางครั้งที่เดชาแอบโอนเงินให้นับฟ้าเป็ค่าใช้จ่ายของไทเกอร์ เดชาหันมามุ่งมั่นกับการทำงานเพื่อก่อร่างสร้างตัวไว้ให้ลูกชายเพียงผู้เดียวของเขา เขาคิดในใจแต่ว่า ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้ดูแลภรรยาบ่อยนะแต่สำหรับลูกแล้วเขาจะต้องดูแลให้ดีที่สุด แน่นอนว่าเดชาเอาเื่นี้ไปบอกสุนีย์กับปลาทู เพราะเดชารู้ว่าปลาทูเป็ห่วงไทเกอร์มากแค่ไหน ปลาทูกลับมาใจชื้นอีกครั้ง..เขาได้แต่เฝ้ารอว่าวันหนึ่งไทเกอร์จะกลับมาทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับเขา….เช่นเดียวกับเดชาที่รอปรับความเข้าใจกับลูกชาย
7K
