เวลาอาทิตย์กว่าที่จินาเ็มีธงคอยดูแลไม่ห่างส่วนน้องดาธงได้ฝากเอาไว้กับเอกและผู้ช่วยส่วนตัวให้ดูแลไปก่อนจนกว่าจินจะหายดี สภาพจิตใจเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆเมื่อธงเล่าความจริงให้ฟังว่ายังไม่ถึงขั้นสอดใส่เข้าไปเต็มที่ครั้งแรกทีไ่ด้ฟังจินถึงกับรับไม่ได้แต่ธงเองก็ยืนยันว่าไม่ต้องคิดมากอเพราะเขาเองก็ไม่ได้บริสุทธิ์มาแต่แรกเหมือนกันเล่นเอาจินขำไม่ออก
"อาการดีขึ้นแล้วเหรอครับ"ธงเดินเข้ามานั่งที่ขอบเตียงโอบไหล่จินรั้งมาหอมแก้มที่รอยช้ำเริ่มปรกติ
"ครับนี่ธงคุยโทรศัพท์กับบใครเหรอ"จินถามเพราะเมื่อกี้ธงขอตัวไปรับโทรศัพท์
"อยากรู้จริงๆเหรอว่าระแวงเพราะหึง"
"ธง!!บ้าจริงมันใช่ที่ไหนล่ะถ้าธงคิดจะมีคนอื่นก็บอกผมจะเลิกให้"จินหน้าแดง
"มีงอนด้วยแฮะพอได้เป็เมียเต็มตัวแล้วนี่"ธงแซวยิ้มๆ
"เลิกกวนประสาทได้แล้วว่าไงครับใครโทรมา"
"พ่อคุณ"ธงตอบสั้นๆ
"หืมป๊าผมเหรอเป็ไปได้ยังไง"
"ผมคุยกับพ่อคุณเื่เราสองคนแล้วั้แ่คุณาเ็รอจัดการเื่พวกนี้ให้เรียบร้อยผมจะพาคุณไปเยี่ยมท่านดีมั๊ย"ธงบอกยิ้มๆจินถึงกับน้ำตาซึม
"ขอบคุณครับ"
"โง่น่าเมียทั้งคนไม่สนใจแล้วใครจะมาสนกันล่ะ"ธงหอมแก้มนุ่มแรงๆ
"น้องดาล่ะ"
"ถ้าวันนี้คุณโอเคผมจะให้ไอ้เอกมันพามาหาดีมั๊ย"
"ดีสิผมอยากเลี้ยงน้องดาเองธงคิดว่ายังไงครับ"
"ผมยกแกให้เป็ลูกของคุณแล้ว"ธงเอนหลังพิงหัวเตียงรั้งให้จินเอนลงมาซบอกมือข้างหนึ่งยังโอบจินเอาไว้อีกมือก็โทรออกหาเอก
"มึงพาน้องดามาหาหน่อยเตรียมทุกอย่างของน้องดามาที่นี่เลยแม่เขาอยากเลี้ยงเอง"
//โอโหคุณแม่คนใหม่ไฟแรงนะเนี่ย//เอกแซวผ่านโทรศัพท์
"ปากมากนะมึงรีบๆมา"ธงด่าไปทีนึงแล้ววางสาย
"ธงว่าน้องดาจะรังเกียจผมหรือเปล่า"จินถามแบบไม่มั่นใจ
"ไม่หรอกน้องดาเป็เด็กน่ารักหัวอ่อน"
"ถ้าอย่างนั้นจะให้เค้าเรียกผมว่าอะไรดี"
"แม่ไงคุณเป็แม่นี่"
"บ้ามันได้ที่ไหนเล่าน้องดาเรียกคุณว่าพ่องั้นเรียกผมว่าป๊าก็แล้วกัน"จินทุบอกธงเบาๆธงหัวเราะหึหึ
"ยังไงก็ได้แต่น้องดาจะไม่งงหรือไงมีพ่อสองคน"
"ผมเป็ผู้ชายนะจะเป็แม่ได้ยังไงเล่า"จินเริ่มโมโหกับความโยกโย้ของธง
"มันขึ้นอยู่ว่าใครอยู่ล่างอยู่บนนะครับของแบบนี้"
"ธง!!ลามกอีกแล้วนะ"จินเสียงเขียว
"โอเคๆผมไม่แหย่แล้วก็ได้แต่ว่านะเื่แบบนี้เด็กๆมันฉลาดโตไวไม่จำเป็ต้องพูดมากเค้ารู้เองแหละว่าใครเป็พ่อเป็แม่กันแน่"ธงเลื่อนมือเข้าไปในเสื้อยืดลูบเบาๆผ่านหน้าท้องจินถึงกับเกร็ง
"จะทำอะไรอย่านะเอามือออกไป"
"คิดถึงนี่ป่านมาเป็อาทิตย์แล้วนะแผลผมก็หายแล้วแผลคุณก็หายแล้ว"ธงบอกชิดริมหูที่เริ่มขึ้นสีจินหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ
"อย่าน่าเดี๋ยวเอกพาน้องดามาแล้ว"
"ไม่นานหรอกไม่ได้ใส่เข้าไปซักหน่อยข้างนอกก็ได้ไม่สงสารผัวหรือไงกัน"ธงสอดมือเข้าไปในกางเกงตัวหลวมของจินไม่ว่าจินจะดึงมือข้างไหนออกมืออีกข้างก็เข้ามาแทนทีราวกับมือสิบมือร้อยมือ
"อื้ออธงเดี๋ยวก่อนๆ อ๊ะ"จินครางเสียงหลงเมื่อมือร้อนๆกอบกุมแท่งเนื้อของเขาเอาไว้ธงพลิกตัวจินให้ขึ้นมาควบตักตัวเองเอาไว้ดึงแท่งลำของจินออกมาปากประกบกับปากกระจับได้รูปส่งลิ้นไปไล่กวาดน้ำหวานในโพลงปากจนเกิดเสียงดังจินครางแ่
"ดึงมันออกมาสิ"ธงบอกชิดปากใช้สายตาบังคับให้จินดึงตัวตนของเขาออกมาด้านนอกจินทำตามมือสั่นค่อยๆปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของธงดึงเอาแท่งขนาดใหญ่ที่แข็งชูประชันกับมือนุ่มธงจูบดื่มด่ำมือหนาข้างหนึ่งรั้งหัวทุยให้ประกบกับปากตัวเองมากขึ้นอีกมือก็รั้งเอาตัวตนของคนทั้งคู่มากำรอบเข้าด้วยกันรูดรั้งจนเกิดเสียงหาบโลนจินบิดตัวไปมาด้วยความเสียวไม่ต่างกับธงที่ครางเสียงต่ำเสียงหอบกระเส่าปะปนกับเสียงครางของคนทั้งคู่ดังขึ้นมาเป็ระรอกกระทั่งถึงวินาทีสุดท้ายน้ำขาวขุ่นก็พุ่งออกมาพร้อมกัน จินซบลงกับอกธงที่กระเพื่อมเพราะความเหนื่อย ธงจูบดื่มด่ำอีกครั้ง
"มีวามสุขหรือเปล่าเดี๋ยวคืนนี้จัดเต็มให้นะ"ธงบอกยิ้มๆคว้าทิชชูมาเช็ดคราบขาวที่เปื้อนมือและกางเกงออกให้จินหน้าแดงจัดรีบเอาทิชชู่มาจัดการตัวเองแทนธงที่ดูเหมือนจะหาทางเริ่มกิจกรรมนี่อีกครั้ง
"พอก่อนๆเดี๋ยวเอกกับน้องดามาแล้ว"จินร้องเสียงหลงคราบน้ำขาวๆเปรอะกางเกงจนจินย่นจมูกธงอดหัวเราะไมไ่ด้
"ไปเปลี่ยนกันดีกว่าไอ้เอกมันยิ่งตาไวปากเสียอยู่ ผมน่ะไม่อายแต่คุณจะหน้าด้านเท่าผมหรือเปล่า"
"ธง!!พอลูกมาอยู่ที่นี่เราจะทำแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ"จินเอ็ดให้
"ถ้าผมต้องงดนอนกับเมียเพียงเพราะลูกงั้นให้ไอ้เอกเอากลับไปเลี้ยงแบบเดิมดีมั๊ย"ธงขู่
"คุณนี่มันจริงๆเลยนะ"จินเข่นเขี้ยวธงยกไหล่ทั้งคู่เดินเข้าไปผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมานั่งรอเอกกับน้องดาตรงโซฟาธงไม่ปล่อยให้จินนั่งห่างตัวเองได้แต่นัวเนียอยู่ไม่ห่างเสียงเคาะประตูเพียงให้รู้ว่าจะมีคนเข้ามาประตูด้านหน้าก็เปิดออกร่างเล็กๆของน้องดาในชุดกระโปรงฟูๆสีฟ้าสดใสในมือถือตุ๊กตาผ่านุ่มๆหัวใหญ่กว่าตัวยืนเก้กังอยู่ด้านหลังมีเอกที่หอบของพะรุงพะรังเอาไว้ จินรีบลุกนั่งตัวตรง
"ลูกสาวของพ่อมานี่มา"ธงกวักมือเรียกแขนข้างหนึ่งยังทอดยาววางอยู่บนพนักโซฟาด้านหลังของจิน น้องดามองหน้าจินแล้วเลยไปมองหน้าพ่อตัวเองเม้มปากแน่นเหมือนคนไม่แน่ใจว่าควรเข้าไปดีหรือเปล่า จินตัดสินใจลุกแล้วเดินมาคุกเข่าลงตรงหน้าน้องดา
"สวัสดีครับจำน้าจินได้หรือเปล่า"จินยิ้มให้น้องดา เ้าตัวพยักหน้าหงึกๆไม่พูดธงเลยเดินเข้ามาหา
"มาหใ้พ่ออุ้มหน่อยสิไม่คิดถึงกันเลยหรือไงหืมเรา"ธงแหย่น้องดายิ้มกว้างชูสองแขนขึ้นเพื่อให้ธงอุ้ม ธงคว้าตัวขึ้นมาอุ้มพาเดินเข้าไปด้านในเอกวางของลงบนโต๊ะ
"ลูกพี่ น้องดาต้องย้ายโรงเรียนนะอยู่โน่นกับนี่ไกลชิบน้องดาตื่นเช้าแน่ๆ"เอกพูดตามความเคยชินจินถลึงตา
"พูดดีๆหน่อยเด็กกำลังเรียนรู้"จินกระซิบเสียงแข็ง
"คร้าบๆคุณหนูจินกำลังจะเป็แม่คนนี่เน๊อะ"
"เอ๊ะเอกเดี๋ยวเถอะ"จินอดไม่ได้ฟาดไปที่แขนเอกเสียงดัง
"อู๊ยยยเดี๋ญวฟ้องลูกพี่นะว่าคุณหนูทำร้ายผม"
"เล่นพอหรือยังคุณมานี่ได้แล้วจิน"ธงเขม้นมองด้วยความหวง
"ลูกพี่ผมเอกอย่ามาหึงอะไรไม่เข้าเื่น่า"
"ไอ้เอกมึงจะไปไหนก็ไปไปจัดแจงเื่โรงเรียนน้องดาให้เรียบร้อยมีอะไรก็ให้ผู้ช่วยกูัจัดการ แล้ววันนี้กูหยุดงานบอกนายด้วยกูไม่ว่างับโทรศัพท์เพราะเป็วันแห่งครอบครัว"
"นายรู้แล้วลูกพี่บอกว่าให้ลางานได้อีกสองวันตอนนี้นายกำลังทะเลาะกับคุณคิงส์อยู่ไม่ว่างมารบกับพี่หว่ะ"เอกะโตอบแล้วหายหัวออกไปไปตามคำสั่ง จินมองหน้าธงกับน้องดานิ่งๆ
"มีอะไรเหรอคุณ"ธงสงสัย
"ไม่มีครับคุณรู้หรือเปล่าว่าน้องดาหน้าคล้ายคุณ"จินส่ายหน้าแล้วตอบคำถาม
"จริงเหรอ"
"ใช่มาผมถ่ายรูปให้ดู"จินคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายสองพ่อลูก
"อย่าถ่ายแค่นี้สิคุณก็มาถ่ายด้วย"ธงลากจินมานั่งข้างๆแล้วเซลฟี่กันสามคน
"น้องดา"ธงเรียกน้องดาที่นั่งอยู่ข้างๆก้มลงมองลูกสาวนอกสายเืตัวเอง
"คนนี้คือคุณจินน้องดาจะเรียกว่าอะไรก็ได้น้าจิน ป๊าจิน พ่อจิน หรือว่าแม่ดี"ธงแนะนำ
"ธงอย่าพูดแบบนั้นสิลูกสับสน"จินทำหน้าไม่สบายใจ
"ผมว่าคุณคิดมากเกินไปแล้วเด็กไม่คิดซับซ้อนหรอก"
"น้องดา..เรียกแม่ได้เหรอคะ"น้องดาทำท่าลังเลจินอดน้ำตาซึมไม่ได้เคยรู้มาบ้างว่าหนิงไม่ได้รักใครเด็กคนนี้เลยไม่ยอมให้เรียกแม่
"น้องดาอยากเรียกก็เรียกเลยครับ แต่ไม่แปลกเหรอที่แม่เป็ผู้ชาย"น้องดาส่ายหน้าอีกครั้ง
"เพื่อนที่โรงเรียนก็มีค่ะแม่เป็ผู้ชายพ่อเค้าหอมแก้มกันให้ดูด้วยล่ะ"น้องดาเป็เด็กที่เข้ากับคนง่ายเพราะถูกลูกน้องธงเอามาช่วยกันเลี้ยงบ่อยๆเลยไม่ค่อยกลัวคนแปลกหน้า จินทำหน้าพิลึก
"เห็นมั๊ยผมบอกคุณแล้ว"ธงหัวเราะ
"น้องดาไม่อายเพื่อนก็เรียกได้ครับ ว่าแต่น้องดาอยากอยู่ที่นี่มั๊ยครับ"จินตะล่อมถามน้องดาทำหน้าลังเลมองสบตาธง เขาจึงยิ้มให้
"น้องดาอยากอยู่หรือเปล่าล่ะลูก"ธงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"น้องดาอยู่ได้จริงๆนะ"ธงยกมือขึ้นลูบหัวด้วยควาเมอ็นดู
"ได้สิน้องดาจะมีครอบครัวที่อบอุ่นแล้วนะ"ธงตอบ
"แล้วแม่หนิงล่ะคะแม่อยู่ไหน"ธงชะงักมือไม่ตอบจินเห็นแบบนั้นเลยตอบแทน
"แม่หนิงต้องไปทำงานต่างประเทศครับเค้าเลยบอกให้หน้องดามาอยู่กับพ่อแทน อีกอย่างแม่หนิงเค้ามีพ่อใหม่ให้น้องดาแล้วต่อไปเค้าต้องมีลูกใหม่อีกไม่มีเวลามาดูแลน้องดาเสียใจหรือเปล่าครับ"จินจำเป็ต้องพูดโกหกให้น้องดาฟัง
"แม่ไม่รักน้องดาแล้วเหรอคะ"น้องดาตาแดงจะร้องไห้
"ไม่ใช่ครับแม่รักน้องดาอยู่เพียงแค่ไม่มีเวลาดูแลน้องดาเพราะต้องดูแลน้องเล็กๆอยู่"จินดึงน้องดามานั่งตักกอดออกเอาไว้โยกตัวเบาๆนึกสะท้อนใจ เด็กออกจะน่ารักทำไมหนิงถึงได้ทำได้ลงคออย่างน้อยรักลูกบ้างก็ยังดี
"น้องดาเข้าใจค่ะแม่จิน...แม่จินจะให้น้องดาอยู่ด้วยเหรอคะ"
"แน่นอนสิป่ะแม่จัดห้องไว้ให้แล้วน้องดาไปดูก่อนว่าชอบหรือเปล่า"จินยิ้มกว้างธงถอนหายใจเบาเมื่อเห็นว่าทุกอย่างจบลงได้ด้วยดี เขามองคนที่เขารักสองคนเดินเข้าไปในห้องที่เขากับจินจัดไว้ให้น้องดาแล้วลุกตามไป
"โอ้โหสวยจังเลยค่ะน้องดาชอบ"ธงโอบไหล่จินยืนมองน้องดาที่หมุนตัวไปรอบๆห้องโทรสีชมพูไล่สีอ่อนแก่ เตียงประดับลูกไม้สีชมพูอ่อน ชั้นวางมีตุ๊กตาสารพัดเรียงอยู่เต็ม โต๊ะหนังสือและโต๊ะเครื่องแป้งเป็โทรสีชมพูดอ่อนเกือบขาว
"งั้นห้องนี้ก็เป็ของน้องดานะครับ"จินอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นคนที่กลายมาเป็ลูกสาวที่เขาไม่เคยคิดว่าจะมีกับเขา
"เอาล่ะลูกได้รางวัลแล้วคราวนี้พ่อขอรางวัลบ้าง"ธงบอกเสียงดังน้องดาเลิกมองไปรอบห้องหันมาเอียงหัวมองด้วยความสงสัย
"รางวัลอะไรคะ"
"นี่ไง"ธงคว้าคอจินเข้ามาหาแล้วบดปากลงกับปากได้รูปอย่างดูดดื่มจินพยายามผลักออกแต่ธงรั้งไว้จนขยับตัวไม่ได้ น้องดาถึงกับยกมือขึ้นปิดตา
"พ่อจูบแม่ด้วย"น้องดาร้องเสียงดังจินทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยอมตามใจจนตัวอ่อนระทวยธงจูบจนแทบจะหมดอากาศหายใจถึงได้ปล่อยให้จินได้หายใจสูดเอาอากาศเข้าปอด
"หึหึทำบ่อยๆน้องดาจะได้ชิน"
"บ้าที่สุดเลยธง!"จินผลักอกธง