สาวน้อย ดึงดูดทรัพย์

     ระหว่างพากันเดินกลับบ้านก็ผ่านผู้คนบ้างเล็กน้อย แต่พอถึงหน้าร้านของตัวเองกันแล้ว ทั้งแม่ ตา ยาย ป้า ลุงใหญ่ และคนจากศาลเจ้าร้างต่างก็มองกันอย่างงุนงง และตกใจกันว่าเด็กๆตัวเปียกปอนกันมาจากไหน ก่อนออกจากร้านไปแน่นอนว่าเด็กๆทุกคนไม่ได้มีสภาพเป็นแบบนี้ แต่ไหงตอนกลับมาถึงได้….!!

     “นี่มันอะไรกันเนี่ยเด็กๆ”ป้าซูเจียว

     “ทำไมพวกหนูถึงตัวเปียกปอนกลับมากันแบบนี้ฮะ”แม่ เริ่มจะเสียงเข้มขึ้นมานิดหน่อยกันแล้วเพราะไม่รู้ว่าเด็กๆแอบไปเล่นน้ำกันที่ไหนและนานหรือไม่แต่ที่แน่ๆออกไปจากร้านก็ร่วมชั่วโมงแล้วด้วย

     “เดี๋ยวค่อยพูดกันนะ ให้หลานๆไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนใส่ชุดเปียกแบบนี้นานๆไม่ได้”ยาย

     “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ ได้ยินคำพูดของยายแล้วรีบวิ่งหายไปอย่างรวดเร็วไม่ถึงพูดซ้ำเป็นครั้งที่สองเลย รับฟังคำสั่งเป็นอย่างดี ช่างเป็นเด็กดีกันเสียจริงๆ??!

     “เฮ้อ…..รีบไปอย่างไวเลยนะเจ้าตัวแสบทั้งหลาย”แม่ บ่นตามไล่หลังลูกๆหลานๆ

     ระหว่างที่เด็กๆพากันอาบน้ำอุ่นและเปลี่ยนเสื้อผ้ากันนั้นแม่ ก็กำลังแจกจ่ายเงินเดือนหรือก็คือเงินรายวันให้กับคนในศาลเจ้าร้างไปด้วยเลย จริงๆแล้วพวกท่านเคยปรึกษากันมาก่อนแล้วว่าอยากจะให้พวกเขาเป็นเดือนแต่ว่ามันคงจะไม่ได้

     ให้เป็นรายวันน่าจะดีกับพวกเขาในช่วงนี้เสียมากกว่าเพราะอย่างน้อยๆพวกเขาจะได้มีเงินหยวนติดตัวนิดๆหน่อย เพื่อความสบายใจจะดีกว่า และสถานการณ์ของพวกเขาตอนนี้ให้เดือนละครั้งคงจะเป็นไปไม่ได้ถึงแม้นทางครอบครัวของ3ซิงจะคอยช่วยเหลือของกินของใช้มากมาย แต่ว่าการที่ได้รับค่าจ้างวันต่อวันสำหรับพวกเขาตอนนี้มันเหมือนกำลังใจของพวกเขา

     “เดี๋ยวเย็นนี้ลี่อิน กับคนอีกส่วนหนึ่งจะอยู่ค้างเองค่ะและจะดูและอาคารและร้านค้าเป็นอย่างดีไม่ต้องกังวลเลยค่ะ”น้าซูลี่อิน คนจากศาลเจ้าร้างคนแรกที่3ซิงได้พบเจอ 

     “ขอบใจมากจ้ะน้องลี่อิน ยังไงซะต้องรบกวนทุกๆคนด้วยนะ”แม่

      “อย่าพูดแบบนี้เลย พวกเราเสียอีกที่ต้องขอบคุณที่ช่วยพวกเรามาตั้งหลายอย่างแถมตอนนี้ยังว่าจ้างงานให้พวกเราได้มีรายได้กันด้วย พวกท่านมีบุญคุณกับพวกเราเหลือล้น”น้าซูลี่อิน

     พวกคนจากศาลเจ้าร้างยังโค้งคำนับขอบคุณ แม่ของ3ซิงไม่หยุดพวกเขาดีใจที่มีงานทำกันแล้ว แถมยังเมตตาให้ค่าจ้างพวกเขาอีกจริงๆแล้วพวกเขาไม่อยากรับเลย พวกเขาเต็มใจมาช่วยจริงๆ จะหาคนมีน้ำใจเหมือนกับคนบ้านตระกูลซิงเห็นทีคงจะไม่มี

     “เอาน่า ทุกคนพอได้แล้วนะการช่วยเหลือกันในยามที่ทุกข์ยากมันก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไร และที่สำคัญย่อมจะมีคนคิดอ่านแบบเราเหมือนกันถ้าคนผู้นั้นพอมีกำลังช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเอง แล้วอีกอย่างหนึ่งพวกเจ้าทุกคนต่างก็ใช้แรงงานมาแลกค่าแรงย่อมสมควรจะได้นะ”แม่

     “ขอบคุณมากค่ะ” “ขอบคุณมากครับ” คนจากศาลเจ้าร้าง

     แม่คุยกับคนงานในร้านพอสมควรกับการตกแต่งจัดร้านให้ดูเรียบร้อยกว่านี้ และบอกให้คนที่จะมานอนเฝ้าอาคารนี้ให้ขึ้นไปที่ชั้น3 ได้เลยฝั่งทางด้านซ้ายมื้อยังมีห้องว่างเหลืออยู่แบ่งๆกันไปนอน เพราะทางด้านขวามือเป็นห้อนสำหรับครอบครัวของเรา

     และที่ต้องกล่าวย้ำและสำคัญมากที่สุดก็คือการทำอาหารแจกฟรีสำหรับกลุ่มพิเศษ ที่จะต้องทำทุกวันห้ามหยุดนี่คือสิ่งที่3ซิงต้องการทำมาก การทำทานให้คนได้กินอิ่มท้องย่อมช่วยพวกเขาได้เยอะเลย อย่างน้อยๆก็มีเรี่ยวแรงออกไปหารายได้จุนเจือครอบครัวของพวกเขาได้ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องปากเรื่องท้อง

     ถึงแม้นจะดูช่วยเหลือแบบไม่มีที่สิ้นสุด แล้วพวกเขาจะช่วยเหลือตัวเองได้ยังไงกัน??ความคิดนี้เคยอยู่ในห้วงคิดของ3ซิง แต่ถึงอย่างไรแล้วการทำโรงทานนั้นไม่ว่าคนจะมีกินหรือไม่มีกินทุกคนสามารถมีสิทธิ์ที่จะได้รับอย่างเท่าเทียมกัน แค่การช่วยเหลือคนที่มีโอกาสน้อยกว่าคนอื่นเขามันไม่ถือว่าจะทำให้เขาสุขสบายถึงขนาดไม่ต้องทำมาหากินอะไรแค่รอมากินฟรีที่นี่อย่างเดียว 

     เพราะถ้าคิดในแง่นี้คนที่เดือดร้อนจริงๆใครเล่าจะช่วยเหลือพวกเขากัน??

     “โอ้โห…พวกเราได้เหรียญมาเยอะแยะเหมือนกันนะครับเนี่ย”พี่หนิงเฉิง

     “ตอนเก็บมาพวกเราคิดว่าไม่น่าจะได้เยอะเนอะ แต่ว่าดูเหรียญแถวนี้สิเป็นร้อยๆหยวนแล้วนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “ใช่ นี่ยังเหลืออีกตั้งเยอะที่เรายังไม่ได้นับเรียงอีกนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “เอาเหรียญพวกนี้ไปฝากส่วนหนึ่งและก็เก็บเอาไว้เป็นเงินถอนที่ร้านด้วยนะพี่ชาย”3ซิง

     “อือ….จริงด้วยสิอย่างน้อง3ซิงพูดเลยเอาไว้ถอนลูกค้าด้วย”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     พวกเด็กๆกำลังสนุกกับการเรียงเหรียญ 1,5,10 เหมากันอยู่อย่างเป็นแถวๆเพื่อง่ายต่อการนับ แม่ ตา ยาย ป้า และลุงใหญ่ก็ขึ้นมาหาก็เห็นพอดีและงุนงงว่าเด็กๆเอาเหรียญพวกนี้มาจากไหนกันเยอะแยะมากมายขนาดนี้

     “เหรียญ 1,5,10 เหมาทั้งนั้นเลยนะเด็กๆ”ป้าซูเจียว

     “ใช่ฮะ เป็นเหรียญสำหรับการได้รับพรจากน้อง3ซิงทั้งหมดเลย”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “น้อง3ซิงได้รับพรดัง โป๊ก…..โป๊ก…..โป๊ก….เลยฮะแม่”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “...............!!!!”3ซิง

     “เป็นการรับพรที่เสียงดังไพเราะมากจริงๆนะฮะแม่ ตอนได้ยินเสียงเหรียญพวกนี้ตกใส่เหม่งน้อง3ซิงแบบนี้น่ะฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “โป๊ก……โป๊ก……โป๊ก………”พี่รองเยว่เลี่ยง สาธิตวิธีการโดนรับพรจากเหรียญ 1,5,10 เหมาพวกนี้ให้พวกผู้ใหญ่ได้ดูอีกครั้ง พวกท่านจะได้เข้าใจว่าน้อง3ซิงของเขาโดนรับพรแบบไหนกัน

     “................!!!!”3ซิง

     “แต่เสียดายตรงที่ว่าเสียงดังอันไพเราะของเหรียญนั้นดังเพียง 3 ครั้งฮะแม่เพราะน้อง3ซิงทนไม่ไหว นึกแล้วก็ยังอยากได้ยินเสียงรับพรจากเหรียญพวกนี้อีกสักครั้งนะครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “ใช่ๆ”พวกพี่ชาย

     “................!!!!”3ซิง บ้าไปแล้ว!!เธอคิดอยู่ในใจมันจะไพเราะเพราะพริ้งอะไรเสียขนาดนั้นพวกพี่ชายนี่เลอะเทอะจริงๆ ใครอยากจะได้รับพรแบบนี้กัน!!

     “ไหนๆคนโดนเหรียญรับพรมาดูหัวน้อยๆสิเป็นอะไรมากไหม”แม่

     “ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ ค่ะแม่”3ซิง ชี้ตรงบริเวณหัวน้อยๆของเธอแทบทุกจุด 

     พวกพี่ชายมองอย่างงงๆ น้องโดนเพียง 3 โป๊กเพียงเท่านั้นมิใช่หรือไงหรือว่าพวกเขานับผิดพลาดกัน

     “น้อง3ซิง ต้องเจ็บเพียงแค่ 3ที่สิน้องอย่าอ้อนแม่เกิน 3 จุดบริเวณหัวเหม่งไม่ได้นะ นั่นคือการเจ็บที่โกหกไม่น่ารักเลยนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “...................!!!!”3ซิง ชะงักค้างไปเลยที่จะออดอ้อนแม่ต่อนี่เธอโดนพี่รองเยว่เลี่ยงว่ากระทบกระทั่งใช่ไหมเนี่ย???ฝีปากช่างร้ายเสียจริงๆ!!

     “ใช่ๆพวกพี่ก็ได้ยินเพียงแค่ 3 ครั้งนะน้อง3ซิง”พี่หนิงหวง

     “..................!!!!”3ซิง

     “ก็ใครว่า3ซิง โดนมากกว่า 3 ครั้งเล่ายังไม่ได้บอกแบบนั้นเสียหน่อยนะพี่ชาย”3ซิง

     “ก็น้องชี้ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้เยอะแยะไปหมดเลยนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “ใช่ๆ”พวกพี่ชาย

     “เฮ้อ……………พวกพี่ชายที่ไม่รู้เรื่องเลยจริงๆนะ เนอะน้องสาวเนอะ”พี่สาวเยว่ชิง

     “ไม่รู้เรื่องอะไรเหรอ???”พวกพี่ชายถามพร้อมเพรียงกันอย่างสงสัยและสุดงุนงงมากๆกับความหมายที่พวกน้องสาวทั้งสองพูดต่อกันว่ามันสื่อถึงอะไรกัน

     “พี่สาวเยว่ชิงหมายถึงว่า ซิงซิงจำไม่แน่ใจและจำไม่ค่อยได้แล้วว่าตรงไหนโดน โป๊ก…..โป๊ก….โป๊ก…..บ้างยังไงล่ะเลยจะต้องชี้ตรงส่วนที่สันนิษฐานว่าจะใช่อย่างไรล่ะพี่ชาย เพราะนี่มันก็นานแล้วนะ หลักฐานบางส่วนย่อมจางหายไป ความทรงจำบางส่วนก็เลือนลางไป ซิงซิงเลยต้องบอกแบบเหมารวมพื้นที่บริเวณหัวน้อยๆของซิงซิงให้แม่รับรู้อย่างไรล่ะ เฮ้อ…..พวกพี่ชายเนี่ยสงสัยโดนน้ำพุตกใส่หัวมากเลยเลอะเลือน”3ซิง

     “ใช่ๆ เนอะน้อง3ซิงเนอะ พวกพี่ชายทำแบบนี้เลยนะตอนอยู่ที่บ่อน้ำพุน่ะ”พี่สาวเยว่ชิง ทำท่าเล่นน้ำพุของพวกพี่ชายให้พวกผู้ใหญ่ได้ดู 3ซิงเองก็ช่วยแสดงด้วยเช่นกัน

     “........................!!!!”พวกพี่ชาย ได้แต่อึ้งแล้วก็อึ้งน้อง3ซิงพูดถึงเรื่องเดียวกันกับพวกเขาใช่ไหม และบางประโยคมันหมายถึงอะไรกัน พวกพี่ชายกำลังงุนงงเป็นอย่างมากมายเลย

     “อุ๊บ…….ฮะ…….ฮ่า….ฮ่า……ฮ่า…..”แม่ ตา ยาย ป้าและลุงใหญ่สุดจะกลั้นกันแล้ว ต่างหัวเราะให้กับลูกๆหลานๆของตัวเองที่ไม่มีใครยอมใครกันเลยแต่พอจบบทสุดท้ายทีไรเป็นแม่สองสาวน้อยทุกครั้งไปที่จะต้องชนะ 

     “เอ่อ……….”พวกพี่ชาย ไปต่อกันไม่ได้เลยและน้ำพุน่ะมันจะทำให้พวกเขาจดจำอะไรไม่ได้เชียวเหรอไงกันนะ

     “เอาล่ะ….แม่เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงได้ตัวเปียกกันมาแบบนี้”แม่

     “ลำบากพวกเราแย่เลยสินะ ที่จะต้องเก็บเหรียญเงินมากมายแบบนี้จากลานน้ำพุน่ะ”ป้าซูเจียว

      “ไม่ลำบากเลยค่ะป้า ถ้าลำบากจริงพวกพี่ชายจะทำเสียงแบบนี้เหรอ โอ้….โอ้….เย็นจัง…..หลบซ้ายเร็วเข้าน้ำพุตกลงมาแล้วนะฮ่า..ฮ่า…นู้นๆทางนู้นด้วยพวกเรา”3ซิง ส่งเสียงพากย์เลียนแบบพวกพี่ชายอย่างเมามันและย่อมมีลูกคู่ช่วย ซึ่งก็แน่นอนไม่ใช่ใครที่ไหนนอกเสียจากพี่สาวคนเดียวอย่างพี่สาวเยว่ชิงนั่นเอง

     “..................!!!!”พวกพี่ชาย ได้แต่มองหน้ากันและคิดไปเลยว่าพวกเขานั้น พลาดแล้ว พลาดจริงๆ ที่ไปต่อว่าน้องสาวทั้งสองคนน่ะ!!

    “ฮ่า….ฮ่า…..ฮ่า…”พวกท่านหัวเราะให้กับเด็กๆ อย่างอารมณ์ดีหลายต่อหลายรอบกันแแล้ว

     “เดี๋ยวพวกเราช่วยกันนับเหรียญนะจะได้เสร็จเร็วๆ และวันนี้เราจะกลับบ้านกัน”แม่

     “กลับบ้าน!!”พวกเด็กๆ

     “จ้ะ วันนี้เราจะได้กลับบ้านกันและวันพรุ่งนี้พวกเราจะเดินทางไประบุพื้นที่ที่จะปลูกสร้างบ้านหลังใหม่กันด้วย”ป้าซูเจียว

     “เดี๋ยวลุงจะดูเอกสารที่ดินอีกสักรอบในคืนนี้ และพวกเราจะไปตามที่3ซิงเคยบอกว่าจะให้พวกเราปลูกบริเวณที่ดินใกล้ๆกันไง”ลุงใหญ่

     “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆตื่นเต้นกันมากเลย

     “ว้าว….พรุ่งนี้เราจะได้สำรวจที่ดินผื่นใหม่กันแบบนี้จะต้องเตรียมอาหารไปด้วยนะคะ เผื่อว่าเราจะไปกันนานน่ะ”3ซิง

      “จ้าๆ แม่กับป้าจะเตรียมทั้งอาหารและขนมไปด้วย นึกว่าจะห่วงอะไรเสียอีกที่แท้ก็นะ……”แม่

      “ซิงซิง เป็นห่วงทุกคนจะหิวระหว่างทางได้นะคะแม่ยังไงเราก็เตรียมพร้อมไว้ก่อน”3ซิง

     “โอ้…..หลานสาวคนเล็กของยายช่างมีน้ำใจห่วงหาผู้อื่นจริงๆนะ”ยาย อดแซวเจ้าตัวเล็กของบ้านไม่ได้

     “ขอบใจมากนะน้อง3ซิง ของพี่รองซาบซึ้งใจเป็นอย่างมากที่ห่วงพุงของพี่นะ เพราะปรกติแล้วเวลาของกินเข้าปากน้อง3ซิงทีไรน้องห่วงแต่พุงตัวเองน่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง ที่กำลังจับมือน้องสาวคนเล็กด้วยความปลื้มใจ

    “ใช่ๆ”พวกพี่ชาย

     “แหะ….แหะ........!!!!”3ซิง ส่วนแม่น้องสาวคนดีที่โดนพาดผิงก็แทบจะหงายหลังเลยทีเดียวฟังแรกๆ เหมือนจะดีพอจะจบเนี่ยแหละแหวกแนวทุกครั้งไปสำหรับพี่รองเยว่เลี่ยงของเธอเนี่ย

     “ฮ่า….ฮ่า……ฮ่า…..”แม่ ตา ยาย ป้าและลุงใหญ่

     “พี่รองถ้าพูดชมซิงซิงแบบนี้ไม่ต้องก็ได้นะ น้องสาวของพี่คนนี้รู้สึกเกรงใจจริงๆ”3ซิง 

     “ไม่เป็นไรหรอกนะ พี่ชายคนนี้เต็มใจพูดให้น้องฟังจริงๆจะได้รู้ว่าพี่รักน้องมากแค่ไหนนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “ใช่ รักมากจริงๆ…”3ซิง พูดเบาๆให้กับตนเอง

     เด็กๆมากันพูดถึงความพร้อมที่จะต้องไปที่ดินผืนใหม่กันด้วยในวันพรุ่งนี้ แต่มือก็ยังคงช่วยเรียงเหรียญ 1, 5, 10 เหมาให้เป็นทิวแถวกันอย่างไม่หยุดด้วยเช่นกัน

     “ในที่สุดก็เรียงเหรียญเสร็จแล้วครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “ว้าว ได้ตั้งหลายแถวแน่ะ”3ซิง มองดูเหรียญที่เต็มไปหมดตรงหน้า

     “ดูแล้วน่าจะได้หลักพันหยวนนะ”พี่สาวเยว่ชิง

     “เอาล่ะถึงเวลานับแล้วนะ เริ่มได้”พี่หนิงหวง พวกพี่ๆต่างช่วยกันนับทีละแถว ทีละแถวอย่างใจเย็นด้วยรอยยิ้มเบิกบานใจกับเหรียญตรงหน้าพวกเขา

     “ไม่คิดว่าเด็กๆจะเก็บเหรียญได้เยอะขนาดนี้นะ”ป้าซูเจียว

     “ใช่ค่ะ ตอนแรกก็มัวแต่โมโหเด็กๆที่ตัวเปียกกันเลยไม่ได้สังเกตกันว่าพวกเด็กๆหอบหิ้วอะไรกลับมา”แม่

     “แค่จะไปเที่ยวเล่นที่สนามเหมือนเด็กๆทั่วไป แต่ดูสิดันได้แต่เงินกลับมาบ้านเสียอย่างนั้นแหละ”ยาย

     “แล้วแบบนี้มันเป็นเพราะอะไรกันแน่นะเงินเหรียญพวกนี่ถึงได้ล่วงหล่นมาหาหลานเล็กของเราแบบนี้”ตา

     “เฮ้อ……พวกเราก็ไม่รู้จริงๆค่ะพ่อ แม่ รู้แต่ว่าพอได้จังหวะอะไรบางอย่าง 3ซิงจองลูกมักจะดวงดีได้รับเงินพวกนี้แบบเต็มๆ”แม่

     “ดีนะที่แต่ละครั้งการได้รับโชคและดวงดี ไม่มีคนนอกผ่านเข้ามาเห็นน่ะ ไม่งั้นคงยุ่งยาก และวุ่นวายมากๆแน่”ลุงใหญ่

     “ก็จริงค่ะ แต่ละครั้งที่ได้รับอะไรแบบนี้3ซิงจะอยู่แต่กับพวกเราค่ะ นี่ถือว่าดีมาก”แม่

     “อือ……”พวกผู้ใหญ่ ต่างพูดคุยเรื่องราวและเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับ3ซิง

     “นับเสร็จแล้วครับ”พี่หนิงเฉิง

     “ทั้งหมดเป็นจำนวน 9,888 หยวนครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “แม่คะซิงซิง เปลี่ยนแผนที่จะใช้เงินพวกนี้แล้วค่ะ”3ซิง

     “เปลี่ยนแผน??? แสดงว่าหนูคิดไว้แต่แรกแล้วว่าจะเอาไปทำอะไรใช่ไหม งั้นบอกแม่มาได้เลยลูก”แม่

     “ซิงซิง ว่าจะเอาเงินเหรียญพวกนี้ใส่ซองไปแจกพวกเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆที่ศาลเจ้าร้าง และคนที่มารับของแจกจากเราค่ะแม่ ถือเสียว่าเป็นการแจกให้สำหรับการเปิดร้านใหม่ของเราไง”3ซิง 

     “อือ……ก็ดีเหมือนกันนะลูก พวกเราว่ายังไงคะ”แม่ หันมาถามทุกๆ คนในครอบครัวเพื่อให้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจด้วยกันอีกครั้ง

     “ตกลง” ทุกๆ คนต่างตอบรับและเห็นด้วยกับความคิดนี้ของ3ซิงกัน เพราะไหนๆ ก็ได้รับมาเป็นเหรียญแล้วให้เด็กๆเก็บเอาไว้เพื่อเป็นเงินก้นถุงก็ดีไม่น้อยเลย เพราะเหรียญพวกนี้ได้มาแบบเปล่าๆ 

     “แต่ว่าน้อง3ซิงไม่ต้องให้เหรียญแบบตอนที่น้องได้รับพรจากเหรียญพวกนี้นะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “เพราะแบบที่น้อง3ซิงได้รับ มันเป็นอะไรที่พิเศษสำหรับน้องคนเดียวเลย พี่ภูมิใจมากและอยากได้ยินเสียงแบบนั้นอีกล่ะ….”พี่รองเยว่เลี่ยง    

     “ใช่ๆ”พวกพี่ชาย

     “โป๊ก…….โป๊ก…..โป๊ก……”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “.................!!!!!”3ซิง

     “ฮ่า………ฮ่า………ฮ่า………..” แม่ ตา ยาย ป้า ลุงใหญ่

************
 

 ได้เหรียญมาอีกเกือบหมื่นหยวน เตี้ยน้อย3ซิงช่างโชคดีจริงๆเลยจ้า รี้ดคนไหนอยากได้รับพรแบบน้องเตี้ยน้อยก็ต้องเตรียมถังกะละมังคลุมหัวไว้หน่อยก็จะดีนะคะ!!!