ตอนที่เก้าสิบแปดถวายคืนตราหยก 5
มีแนวคิดว่า
มีแต่คนที่สวรรค์เลือกแล้วเท่านั้นที่จะได้ปกครองแผ่นดิน
ในแดนจงหยวนของเรามีแนวคิด
Son of Heaven
โอรสสวรรค์
ผู้ปกครองทุกสิ่งใต้สวรรค์
ในดินแดนไซฮกมีแนวคิด
God’s chosenpeople
ผู้ที่ถูกพระเจ้าเลือก
ชาวหุยหมวกน้ำเงินคิดว่าพระเจ้ารักตนเองและตนเองจะได้ปกครองโลกนี้ตลอดกาลหากเวลามาถึงตามคำทำนาย
หรือดินแดนองิกั๋วที่มีคำกล่าวว่า
ราชันย์อาร์เธอจะกลับมาเมื่ออิงกั๋วต้องการมากที่สุด
ว่าอะไรที่เกี่ยวกับราชันย์ฮ่องเต้ การปกครองแผ่นดินล้วนแล้วแต่มีสวรรค์และโชคมาเกี่ยวข้อง
เราพึ่งจะพยายามแยกเรื่องของ
Separate church state
แยกศาสนาออกจากการเมือง
เมื่อช่วงยุครัฐสมัยใหม่นี้เองเพราะในเรื่องเกี่ยวกับศาสนาและการเลือกตั้ง
ผู้ถือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ก็จะอ้างว่าได้แม้ในยุคปัจจุบันว่า
ใครว่าศาสนาแยกออกจากการเมือง?พระเจ้าท่านเลือกผู้นำมาหลายครั้งตลอดประวัติศาสตร์ จำเรื่องราชาเดวิดในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้แล้วหรือ?
ว่าหากเรามองว่ามันคือเรื่องไร้สาระในรัฐสมัยใหม่ที่พระเจ้าไม่ค่อยจะออกมาให้พรหรือให้วิวรณ์ใครเท่าไรก็พอจะเข้าใจได้
แต่ในยุคที่ฮั่นโกโจเล่าปังสังหารงูขาว
มังกรมอบตราหยกให้แก่ชาวนา
เราก็ต้องมาพิจารณาเรื่องราวเกี่ยวกับสวรรค์มากกว่าที่คิด
ผมได้รับการอบรมสั่งสอนจากสมุดปกแดงของท่านเหมาไท่จู่
ไม่ใช่คนงมงาย
ศักดินาล้าหลังจะล่มสลายในที่สุดเมื่อเผชิญกับแนวคิดสมุดปกแดงของท่านเหมาไท่จู่ที่ก้าวหน้ากว่าผมมั่นใจในข้อนี้เสมอ
ว่าโจโฉอาจจะเป็นยอดคนเก่งกาจแห่งยุคและดวงดีแต่ที่เขายังยืนอยู่ได้เพราะตอนนี้เขามีกระบี่วิเศษ
กระบี่อิงฟ้า
กระบี่ของฮั่นโกโจเล่าปังที่สังหารงูขาว
อ้างว่ากระบี่นี้มีความศักดิ์สิทธิ์ในการปกป้องให้เจ้าของผู้ครอบครองแคล้วคลาดจากโชคร้าย
คนที่ศึกษาตำราจักรวาลนาสุจะเข้าใจดีว่า
อวาลอนโล่ที่ป้องกันได้ทุกอย่าง
นั้นสำคัญกว่า
เอ็กคาลิเบอร์ดาบแห่งคำสัญญาแห่งชัยชนะ
ว่าในสภาวะที่คนรอบข้างล้มลง
กระบี่อิงฟ้าก็ยังปกป้องผู้ครอบครองอย่างโจโฉจากรัศมีราชันย์(ความซวย)ที่ผมแปลงให้เป็นพลังสายฟ้าอยู่