Top Up Now !! เติมเงินซะสิ แล้วเจ้าจะเก่งขึ้น (ภาค 1)(จบ)

ปัญหาที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการหาเนื้อสัตว์อสูรระดับ E ขึ้นไปมาเพิ่มพลังให้ตำราจอมปราชญ์ กลิ่นจันทน์ไม่สามารถฆ่าพวกมันได้ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติธรรมดาของผู้ไร้พรสวรรค์ แต่มันก็น่าเจ็บใจที่ภายใต้ถ้ำใต้ดินนี้ไม่มีสัตว์อสูรระดับต่ำเลย มีเพียงแต่สัตว์อสูรระดับ E เสียเป็นส่วนใหญ่ ทำให้ไม่สามารถเก็บเกี่ยวชีวิตของพวกมันมาเพิ่มให้ตำราจอมปราชญ์ได้“กลุ่มภารดาสามารถฆ่าสัตว์อสูรได้ ทั้งที่พวกเขาเป็นคนไร้พรสวรรค์”เหนือภพเปรยขึ้นมาอย่างแผ่วเบา“บางทีน่าจะมีเคล็ดลับหรือใช้อะไรบางอย่างช่วยในการสังหาร”เหนือภพทำหน้าครุ่นคิดอยู่นาน แต่สุดท้ายเขาก็หลับตาลงอย่างอ่อนแรง แต่กลิ่นจันทน์กลับไม่ใช่เช่นนั้น“พี่ภพข้าเข้าใจแล้ว บางทีสิ่งที่พวกเขาใช้เป็นอาวุธอาจจะเป็นเหล็กไหลบริสุทธิ์แบบอันนี้ไง มีเพียงแค่เหล็กไหลที่มีผลหักล้างพลังและทำลายสัตว์อสูรได้โดยไม่ต้องใช้อาคม”กลิ่นจันทน์เสนอความคิดขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น“อาจจะใช่ เจ้าก็ต้องลองดู บางทีสิ่งที่เจ้าคิดอาจจะถูกต้อง”เหนือภพเอ่ยเป็นเชิงว่าให้กลิ่นจันทน์มาลองดึงเหล็กไหลออกจากตัวเขา ไปใช้ทดสอบกับพวกสัตว์อสูรดูว่าจะฆ่าพวกมันได้จริงหรือไม่“ไม่ได้ หากข้าดึง เลือดพี่จะออกมามากเกินไป พี่จะเป็นอันตรายและตายได้”“ไม่เป็นไร ร่างกายพี่พิเศษมาตั้งแต่เกิด การฟื้นฟูจะเร็วกว่าคนทั่วไปหลายเท่า โอกาสที่พี่จะตายด้วยสาเหตุกิ๊กก๊อกแบบนี้มันไม่มีมากนักหรอก”เหนือภพบอกด้วยความสัตย์จริง เขาไม่ได้พูดเอาใจเพื่อทำให้กลิ่นจันทน์เลิกกังวลแต่อย่างใด
กลิ่นจันทน์ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรับปากตกลง แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เหล็กไหลที่ว่ากลับไม่สามารถดึงออกมาได้ ยิ่งออกแรงดึงเหล็กไหล เหนือภพก็ยิ่งเจ็บปวด ราวกับว่ากลิ่นจันทน์กำลังจะดึงแขนหรือขาของเหนือภพให้ขาดออกจากกันเสียมากกว่า คล้ายกับว่ามันแผ่กระจายไปตามร่างกายของเหนือภพดุจรากไม้ที่ยึดเกาะอวัยวะภายในของเขาไว้ทุกส่วนจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของเหนือภพไปเสียแล้ว หากต้องการเอาออกจากตัวเขาก็คงมีแค่ฆ่าเขาตายให้ตายแล้วผ่ามันออกมาเท่านั้นกลิ่นจันทน์รู้ว่าเหนือภพเจ็บมาก เมื่อเธอได้ยินเสียงร้องโหยหวนของเหนือภพเพียงไม่กี่ครั้งเธอก็หยุดมือทันที“พี่ ข้าคิดว่าวิธีนี้มันทำไม่ได้ แต่หากที่ตรงนี้มีเหล็กไหล มันก็มีความเป็นไปได้ว่ารอบ ๆ บริเวณนี้ อาจจะมีเหล็กไหลอีกก็ได้ รอให้ข้าได้ใช้เวลาค้นหาก่อนนะ บางทีอาจจะพบมัน พี่รอข้านะ”กลิ่นจันทน์พูดจบก็รีบมุดโพรงถ้ำออกไป เธอไม่ได้มุดกลับไปทางที่มีแม่น้ำสายใหญ่ที่ไหลรุนแรง แต่เธอมุดออกไปยังโพรงช่องทางอื่น ๆ ที่แตกออกไปอีกหลายคูหา อันเนื่องมาจากตลอดเวลาเกือบหกเดือนมานี้ เธอก็ได้ลงมือขุดไปเจอโถงถ้ำใหม่ ๆ ไม่น้อยเลย
ไม่รู้ว่ากลิ่นจันทน์จากไปนานเท่าไหร่แล้ว แต่ที่รู้ ๆ คือเหนือภพหลับแล้วตื่นแล้วก็หลับต่อแบบนี้ 6-7 รอบแล้ว พอเขาตื่นขึ้นครั้งล่าสุด เขาก็เห็นกลิ่นจันทน์อยู่ข้างกายเรียบร้อยแล้ว ร่างกายของเธอไม่มีรอยบาดแผลสาหัสก็จริง แต่เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่นั้นมันขาดรุ่งริ่ง จนแทบจะโป๊เปลือยเลยทีเดียวกระโปรงฉีกขึ้นมาถึงโคนขาและกระโปรงด้านหน้าก็ขาดวิ่นสูงขึ้นมาเหนือเข่า คงเป็นเพราะเธอฉีกมันออกมาทำผ้าพันแผล ตัวเสื้อก็ฉีกขาดเป็นทางยาวจนแทบจะใส่ไม่ได้ ดีที่กลิ่นจันทน์ยังไม่มีหน้าอกใหญ่โตแบบหญิงสาวโตเต็มวัย เธอจึงสามารถใช้เศษเสื้อมาพันรัดเป็นเกาะอกชั่วคราวได้ ส่วนผมยาวสวยที่เธอมักจะม้วนเอาไว้เป็นก้อนกลมกลางกระหม่อมเพื่อให้ง่ายต่อการใช้ชีวิตในถ้ำ ตอนนี้มันก็ตกระลงมาอย่างกระเซอะกระเซิง“เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า”เหนือภพตกใจกับสภาพของเธอมาก เธอไปทำอะไรมางั้นหรือ แต่กลิ่นจันทน์เงียบไม่พูดถึงเรื่องนั้น เธอเพียงแค่ยื่นสิ่งที่เธอได้มาให้เหนือภพดู“แต่น แต๊น เห็นไหมข้าได้มันมาแล้ว”เหนือภพงงงวยกับท่าทางร่าเริงที่ขัดกับสภาพของกลิ่นจันทน์อย่างสิ้นเชิง และสิ่งที่อยู่ในมือเธอก็ดึงความสนใจของเขาไปได้ในทันที สิ่งนั้นคือเหล็กไหลสีดำด้านขนาดเล็ก มันเรียวยาวเท่าเข็มอยู่บนมือน้อย ๆ ของเธอลักษณะของมันดูแตกต่างกับเหล็กไหลที่ฝังอยู่ในร่างกายของเขา แต่มองดูอย่างไรเขาก็มองไม่เห็นความพิเศษของมันแล้วเขาก็เลิกใส่ใจกับเหล็กไหลจิ๋วนั่น เขากลับมาใส่ใจกับเรื่องที่กลิ่นจันทน์หายไปนาน แถมยังกลับมาในสภาพที่ดูก็รู้ว่าเธอได้เผชิญกับเรื่องอันตรายจนถึงชีวิต แต่ในเมื่อกลิ่นจันทน์ไม่อยากบอก เขาก็ไม่อยากซักไซ้
กลิ่นจันทน์ก็ดูออกว่าที่เหนือภพเงียบไปพร้อม ๆ กับคิ้วที่ขมวดมุ่นบนใบหน้าของเขานั้นเกิดจากอะไร แต่ก่อนที่เธอจะอธิบายอะไร เธอก็ถามคำถามหนึ่งขึ้นมาก่อน“ก่อนหน้านี้ที่ข้ากำลังจะตายจากกลุ่มโจรป่า พี่ให้ข้ากินเนื้อสัตว์อสูรที่พิเศษมาก่อนใช่ไหม”กลิ่นจันทน์พอจะเดาเรื่องราวออกแล้ว เพราะการออกไปเอาเหล็กไหลครั้งนี้ เธอได้ประสบกับสิ่งที่เรียกว่าความตายจริง ๆ แต่ว่าเธอกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างปาฏิหาริย์เหนือภพพยักหน้ารับ“ใช่”“เพราะอะไร มันคงไม่ใช่ของที่ราคาถูก ๆ ใช่ไหม”“ตอนนั้นแม้ข้าจะเสียดายเงินและเสียดายของล้ำค่านั้นมาก แต่ข้าก็ไม่อยากให้เจ้าตาย แม้ข้าจะไม่รู้ว่าของสิ่งนั้นจะวนกลับมาให้ข้าซื้ออีกเมื่อไหร่ ข้าก็ยอมเพื่อแลกกับชีวิตของเจ้า”เหนือภพพูดออกมาอย่างจริงใจ เขาไม่ได้ปิดบังความรู้สึกกับเธอเลย เพราะไม่มีประโยชน์ที่จะเสแสร้งแกล้งทำตัวเป็นพระเอกให้สาวมาชอบ เขาอยากอยู่กับคนที่ยอมรับในตัวเขาจริง ๆ มากกว่ากลิ่นจันทน์น้ำตาคลอโผเข้ากอดเหนือภพในทันที“โอ๊ย”เหนือภพกลั้นร้องไม่ไหวจริง ๆ ความเจ็บนี้มันมากเกินไป ตอนนี้ร่างกายเขาอ่อนแอมากและกลิ่นจันทน์ก็มีเรี่ยวแรงมากเกินไป เพราะตลอดหลายเดือนมานี้เธอได้รับอาหารบำรุงมากมายกลิ่นจันทน์ตกใจรีบถอยออกมาเช็ดน้ำตา“ข้าขอโทษ พี่เจ็บมากไหม?”เหนือภพส่ายหน้า ถึงกลิ่นจันทน์จะทำให้เขาเจ็บมากก็ตาม แต่ก็ไม่ได้เสี้ยวของความเจ็บจากเหล็กไหลที่ทิ่มคาหลังเขาอยู่“พี่ดีกับข้าแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”“ใครจะไปรู้เล่า”เหนือภพบอกปัด เมื่อรู้สึกว่าสถานการณ์กำลังจะเข้าสู่อารมณ์ปั่นป่วน มันทำให้ท้องของเขาบิดมวนอย่างน่าประหลาด เขาเบือนหน้าหนีทันที“ข้าหิวแล้ว”เหนือภพไม่ได้โกหก เขาหิวจริง ๆ กลิ่นจันทน์หายไปนานแบบนั้นท้องไส้เขาจึงแทบจะถูกน้ำย่อยเจาะทะลุไปแล้ว“หึหึ หิวแค่นี้ชายแกร่งทนไม่ได้หรอ ไหนโม้ว่าร่างกายถึกนักถึกหนา”กลิ่นจันทน์ยังคงอารมณ์ดี เธอพูดเย้าหยอกก่อนจะเดินไปทำอาหาร“เฮอะ ชายแกร่งก็หิวเป็นนะ ถ้าเจ้าปล่อยให้ข้าหิวอีก ข้าจะจับเจ้ากินแทน”เหนือภพโต้ตอบอย่างไม่ยอมแพ้ แต่กลิ่นจันทน์กลับเงียบไป เธอรู้สึกประหลาดกับคำพูดนั้น เมื่อไม่รู้จะตอบโต้กลับยังไง กลิ่นจันทน์ก็ก้มหน้าทำอาหารต่อไปด้วยใบหน้าแดงซ่าน
-----------------------------------------ขออภัยนะครับตอนก่อนหน้านี้ใส่เลขที่ตอนผิด ตอนนี้กำลังรอระบบแก้ไข ไม่มีใครทักท้วงมาเลย ดีนะที่ยังเห็น 5555

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 98 เธอกลายเป็นหญิงแกร่ง

คล้ายกับเรื่องTop Up Now !! เติมเงินซะสิ แล้วเจ้าจะเก่งขึ้น (ภาค 1)(จบ) ที่คุณอ่าน

Top Up Now !! เติมเงินซะสิ แล้วเจ้าจะเก่งขึ้น (ภาค 1)(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 98 เธอกลายเป็นหญิงแกร่ง

คล้ายกับเรื่องTop Up Now !! เติมเงินซะสิ แล้วเจ้าจะเก่งขึ้น (ภาค 1)(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้