ฉันเป็คนดีค่ะ
และฉันก็เป็คนดีที่ร่ำรวยผู้หนึ่งด้วย
สงสัยกันใช่ไหมว่าทำไมคำพูดแบบนี้ถึงหลุดมาจากความคิดของฉันได้อันที่จริงก็ไม่มีอะไรมากหรอกหลังจากที่ฉันติดตั้งรัศมีเชื่อฟังไปแล้วฉันก็รับอานิสงค์จากการเป็พี่เลี้ยงที่ดีทำให้ตอนนี้คะแนนที่หายไปฟื้นฟูได้ในเวลาอันรวดเร็วไม่คิดมาก่อนเลยว่ารัศมีนี้จะดีมากขนาดนี้ ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมานั้นฉันกอบโกยคะแนนความประพฤติได้มากล้นจนทำให้ฉันตอนนี้ได้มองมันด้วยความสุข
“โฮสต์จะเลือกรัศมีไหนอีกครับ”
“เอารัศมีอัจฉริยะแล้วกัน”ฉันตอบ
ตอนนี้คะแนนความประพฤติฉันคือ129/500 คะแนนทำให้ฉันสามารถติดตั้งรัศมีเพิ่มได้อีกหนึ่งรัศมี ล้วนแล้วต้องมีความสุข ไม่เสียแรงที่ได้อยู่ในเนอสเซอรี่ตั้งหนึ่งสัปดาห์
“ผมมีเื่จะแนะนำโฮสต์ครับ”
“ว่ามาๆ”
ฉันพูดด้วยอารมณ์ที่ดีมากนับแต่ตื่นนอน ยิ่งคำพูดเมื่อคราวก่อนติดตั้งรัศมีพ่อระบบนางเอกก็แนะนำคำพูดได้ดีและมีประโยชน์มากเธอย่อมคิดว่าเชื่อฟังอีกสักครั้งคงจะดีไม่น้อย บางทีอาจจะทำให้เธอร่ำรวยมากขึ้นก็เป็ได้
“ผมแนะนำให้โฮสต์เก็บคะแนนความประพฤติเหล่านี้ไว้ก่อนขอรับหากเมื่อสะสมจบครบ 500 คะแนนแล้วมันจะทำให้ระดับของโฮสต์เพิ่มเป็ระดับนางเอกเมื่อถึงตอนนั้นฟังก์ชั่นต่างๆจะปลดล็อคได้มากยิ่งขึ้นครับ”
“งั้นเหรอ?”
ฉันค่อนข้างลังเลเล็กน้อยแต่เวลาไม่นานฉันก็เก็บสะสมคะแนนไปเกือบสองร้อยคะแนนในหนึ่งสัปดาห์รออีกสักนิดหน่อยคงไม่เป็ไรมั้ง
เมื่อตัดสินใจได้ฉันก็พักการใช้คะแนนความประพฤติแลกรัศมีมาติดตั้งเพิ่ม
เช้าวันนี้ฉันอยู่ที่บ้านกับป้าเซเรียเพราะวันนี้เป็วันหยุดเพราะป้าเซเรียจะพาฉันไปดูโรงเรียนที่ฉันจะไปอยู่นั่นเองฟังคร่าวๆแล้วเป็โรงเรียนเตรียมความพร้อมก่อนการทดสอบพลังเวทย์ตอนอายุ 7 ขวบ
เด็กที่อยู่ในโรงเรียนแห่งนี้เป็เหล่าทายาทคนมีอันจะกินซะส่วนใหญ่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีทายาทขุนนางสักคนเนื่องจากพวกเขาจะถูกดูแลอย่างดีภายในบ้านหรือคฤหาสน์ตัวเองหนำซ้ำยังมีอาจารย์คอยเข้าไปสั่งสอนอยู่บ่อยๆเป็ธรรมดาที่จะไม่เจอกลุ่มคนเหล่านี้ในโรงเรียนเวลานี้
เื่นี้ฉันเห็นเหล่าบรรดาพี่เลี้ยงเด็กในเนอสเซอรี่พูดคุยให้ฟังเพราะได้ยินว่าฉันจะได้ไปเรียนที่นั่นพวกเธอบอกว่าเด็กที่สามารถเข้าเรียนในโรงเรียนเตรียมความพร้อมได้เมื่อถึงวันตรวจสอบพลังเวทย์คนที่ได้ผลลัพธ์ต่ำสุดคือชั้นนักรบเห็นแบบนี้ย่อมเป็เื่ธรรมดาที่การส่งเข้าเรียนนั่นต้องใช้เงินมหาศาล คนสามัญธรรมดาไม่มีใครทำได้หรอก
ฉันที่เพิ่งได้ลิ้มรสชาติการกลับไปมีสถานะใกล้เคียงคุณหนูเช่นเดิมย่อมยิ้มแก้มปริไม่นำพาหรอกว่าป้าเซเรียจะหาเงินมาจากไหนและที่สำคัญกว่านั้นคือเมื่อก่อนท่านแม่พาฉันอัตคัดขัดสนเกินไปได้มีโอกาสเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยนี่ย่อมมีความสุขเป็ธรรมดา
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จฉันก็จับจูงมือป้าเซเรียโบกมือให้กับบรรดาแฟนคลับของป้าเซเรียตลอดทางด้วยรอยยิ้มสดใสป้าเซเรียเองก็เพียงแค่ยิ้มน้อยๆที่มุมปากรักษามารยาทตลอดทาง
เมื่อมาถึงโรงเรียนฉันก็ถูกแนะนำตัวกับอาจารย์แล้วลงทะเบียนการเข้าศึกษาป้าเซเรียจ่ายเงินหลายร้อยเหรียญทองในทันที ทำเอาฉันอ้าปากตาค้าง กระพริบตาปริบๆว่าจะไม่สนใจก็ต้องสนใจอยู่ดี อาชีพแม่บ้านมีเงินทองเยอะถึงเพียงนี้เลยงั้นเหรอ?
“้าเรียนที่นี่สองปีนะคะ”อาจารย์คนนั้นรับเงินเหรียญทองมาเปิดนับแล้วพยักหน้า
เธอจัดการวุ่นวายกับกองเอกสารไม่นานก็ได้ยื่นตราบางอย่างมาให้กับป้าเซเรียพร้อมกันนั้นก็พาฉันไปแนะนำตัวในห้องเรียนทันที
เด็กวัยเดียวกับฉันจำนวนมากปรากฏตัวเบื้องหน้าพร้อมกับหน้าตาที่ดูสนใจบ้างไม่สนใจบ้าง
“นี่เพื่อนใหม่ของห้องเรานะแนะนำตัวสิจ้ะริต้า”อาจารย์ผู้หญิงที่พาฉันมาบอกด้วยน้ำเสียงเอื้ออาทรเป็เชิงหลอกล่อเด็กนั่นเอง
เหอะ!
เจอบ่อย่นี้
“สวัสดีทุกคนนะคะหนูชื่อริต้า แอนน์มารีค่ะ”ฉันพูดด้วยรอยยิ้มประดับบนใบหน้าอย่างใสซื่อไร้เดียงสาแต่พอฉันแนะนำเสร็จเสียงก็ดังอื้ออึ้งขึ้นมาในทันที
“เอ๊ะชื่อเหมือนริต้าเลยริต้าหนึ่ง ริต้าสองเหรอ?”
“นั่นสิๆ ริต้าๆ”
“ริต้ามีคนชื่อเหมือนเธอด้วยแหละเธอไม่ได้ชื่อริต้าคนเดียวแล้วนะ”
โอ้!มีเด็กชื่อเหมือนฉันด้วยงั้นเหรอ?
ฉันคิดขณะขมวดคิ้วเป็ปม
“ไม่นะ ฉันชื่อริต้าส่วนเธอไม่ใช่ ใครใช้ให้เธอมาชื่อซ้ำกับฉันกัน!”เด็กมัดผมหางม้าคนหนึ่งโวยวายดวงตาสีดำรับกับผมสีน้ำตาลนั้นบึ้งตึงสุดๆ
ดูเหมือนอาจารย์จะไม่สนใจความไม่พอใจนี้ของเด็กผมดำริต้าตรงหน้าฉันเท่าไรก็นะ เด็กเล็กแค่นี้มีคนชื่อเหมือนกันอาจจะไม่พอใจมากๆเลยก็ได้ใครจะไปรู้
หลังห้ามปรามและกำราบเด็กๆที่ก่อความวุ่นวายเพราะชื่อเหมือนกันอาจารย์ก็ได้ข้อสรุปสั้นๆว่าต่อไปให้เรียกนามสกุลของเด็กทั้งสองเอาปกติเื่แบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยๆอยู่แล้ว เพราะไม่มีใครจะไม่มีชื่อซ้ำกันแต่สำหรับนามสกุลนั้นมันก็มีบ้างแต่ไม่มาก คนส่วนใหญ่บางคนเรียกนามสกุลเท่านั้นหากไม่สนิทก็ไม่นิยมเรียกชื่อกัน แต่ธรรมเนียมปฏิบัตินั้นป้าเซเรียบอกว่ามีเกิดขึ้นเฉพาะกับขุนนางเท่านั้น
การเชิดหน้าชูตาด้วยนามสกุลเป็สิ่งหนึ่งที่เหล่าขุนนางมักชอบอวดอ้างกัน
แต่ที่ทำให้ฉันหนักใจกว่านั้นก็คือภารกิจสำหรับนางเอกที่เด้งขึ้นตอนที่ฉันพบเจอนักเรียนในชั้นเรียนนี้นั่นเอง
...............
หน้าต่างระบบ
ริต้า แอนน์มารี
คะแนนความประพฤติ: 129/500(ระดับต่ำกว่าเกณฑ์นางเอก)
ภารกิจสำหรับนางเอก :เป็หัวหน้าชั้นเรียน (รางวัลคะแนนความประพฤติ 50 คะแนน)
ช่องเก็บของ: ว่างเปล่า
ระบบแลกรับรางวัล:เปิดใช้งาน
ข้อเสนอแนะ:ระบบแลกรับรางวัลสามารถแลกเปลี่ยนได้วันละครั้งเท่านั้น
...............
เป็หัวหน้าชั้นเรียนเนี่ยนะ
ฉันคิดแล้วก็ได้แต่กรอกตามองบนไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจเมื่อพบว่าภารกิจสำหรับนางเอกที่เงียบหายไปนานกลับมาแล้วพร้อมคะแนนถึง50 คะแนน
ฉันเพิ่งจะมาถึงชั้นเรียนก็จะให้ฉันเป็หัวหน้าชั้นเรียนแล้วท่านเอาความมั่นใจว่าฉันจะทำสำเร็จมาจากไหนจ้ะพ่อนางเอก
กำลังกลั่นแกล้งกันหรือไง
“โฮสต์ครับระบบประมวลแล้วถึงสร้างภารกิจให้กับโฮสต์นะครับ และอีกอย่างโฮสต์อย่าลืมสิว่าโฮสต์ยังมีระบบเชื่อฟังอยู่บางทีนี่อาจจะเป็เื่ดีกับโฮสต์ก็ได้นะครับ”
นั่นสิ เป็หัวหน้าชั้นเรียนบางทีอาจจะไม่ยากอย่างที่คิดก็ได้มั้ง
85K
