ฉัน เซียวหนิงเอ๋อ กำลังทบทวนเื่ราวเสมือนความฝันใน2วันที่ผ่านมา.. ขณะนี้ฉันเป็ “เซียวหนิงเอ๋อ” สาวสวยสุดเซ๊กซี่ วัย16ปีมาดๆ มาได้3วัน .. แต่ฉันก็เป็ “พลอย” นส.จินดารัตน์ เจิ้งพานิช สาวอ้วนที่ขี้เหร่ วัย20ปีด้วย ..
ไม่ซิ! พลอย น่ะ.. ตายไปแล้วซินะ! ครอบครัวของฉันได้ฉลองที่ไม่ได้มาเยี่ยมญาติฝั่งคุณพ่อที่เมืองจีนเป็เวลา2ปีแล้ว เนื่องจากภาวะเฝ้าระวังโควิค19 ซึ่งนานาชาติทั้งโลก ก็เพิ่งกลับมาเป็ปกติ และเลิกกล่าวโทษประเทศจีน เมื่อปลายปี63นี้เอง
แล้วในวันที่15เมษายน2564 ฉันก็คงตายไป เพราะว่าช่วยคุณแม่และน้องสาวขึ้นจากแม่น้ำหย่งติ้ง! ในทริปเที่ยวกับครอบครัวรอบนครปักกิ่ง (กวางตุ้ง: 北京, ปักกิ่ง, ยิ้ตเพ็ง: Bākgìng) หรือ เป่ย์จิง (สำเนียงจีนกลาง, พินอิน: Běijīng)
ภาพถ่ายแม่น้ำหย่งติ้ง ใกล้กรุงปักกิ่ง .. หากเปรียบเทียบกับไทย ก็คล้ายแม่น้ำเ้าพระยา
ฉันค่อยรู้ตัวจากความทรงจำของสติที่เลือนลางว่า ฉัน(พลอย)ได้ตายไปแล้ว! ในปีพศ.2564! .. แต่ ฉัน(เซียวหนิงเอ๋อ)ก็กำลังเป็ไข้นอนอยู่บนเตียงมาเป็วันที่3แล้ว! ในปีคังซีที่40 แห่งต้าชิง! .. ใน2วันแรกที่ฉันป่วย ฉันก็รู้สึกเหมือนกำลังจะตายอีกครั้งให้ได้เช่นกัน! ก็อาการไข้หนักมากนั่นแหละ ทั้งปวดหัว ปวดตัว อาเจียน .. สารพัดฯ แต่ว่า .. อีฉันไม่ยอมตายเ้าค่า!! ต่อให้ต้องตาย! ก็จะไม่ยอมตายหรอกนะโว้ย!!
อุตส่าห์ได้มาเกิดใหม่เป็คนสวยทั้งที! .. จะ์ล่ม หรือนรกถล่ม อิฉันก็ไม่ยอมตายเด็ดขาด! .. ขอให้ได้ใช้ชีวิตลััลล้า! ในฐานะสาวสวยซักหลายๆ วันก่อน .. 555 เป็ไข้เหรอ!? .. ถูกพิษเรอะ!? .. แม่ทนได้! .. หนักกว่านี้แม่ก็จะต้องทนให้ได้ ยมบาลอยากมาเอาตัวแม่ไปเรอะ? .. เหอะ! ฝันไปเถอะ รอไปก่อนนะคะพี่ๆ ยมบาล! ขอน้องพลอยได้ใช้ชีวิตเริ่ดให้สาสมใจซักระยะนึงก่อนนะ!
^_^
ถึงจะทรมานกับการที่ิญญามาอยู่ในร่างใหม่พร้อมกับไข้พิษมากว่า2วันเต็ม แต่ในวันที่3 สติของฉันก็เริ่มแจ่มใสขึ้น.. อาการไข้ อาการปวดไปทั้งตัวก็ลดลงมาก นอกจากจะต้องขอบคุณฟ้าดินที่ให้ชีวิต! ขอบคุณคุณหมอที่ช่วยชีวิต! ..
ก็ต้องขอบคุณเ้าซาลาเปาน้อย “เปาเอ้อ” สาวใช้ประจำตัวของฉันนี่เอง ที่คอยดูแลเอาใจใส่ ใน่2วันที่ฉันอาการหนักนี้ จะรู้สึกว่ามีเธออยู่ใกล้ๆ ทุกครั้งที่รู้สึกตัว
เธอแทบจะไม่ห่างจากกายฉันเลย ค่อยนวด เช็ดดู เก็บของเสียที่ฉันขับถ่าย และอาเจียน ทำทุกอย่างอย่างเอาใจใส่ แม้ฉันจะยังมึนงงอยู่ ฉันก็รับรู้ได้.. ตอนนี้เธอก็นอนบนพื้นห้อง ห่างตัวฉันไปแค่3เมตร เธออายุมากกว่าฉัน2ปี ใบหน้าเรียบๆ ดูดี ตามสไตล์สาวใช้ในตระกูลขุนนางยุคราชวงศ์ชิง
เธอดูแลฉันมา8ปีแล้ว และเธอยังคงจงรักภักดีต่อฉันอย่างจริงใจ แม้ว่าฉันจะถูกเรียกว่าเป็ “ตัวกาลกิณี” ของตระกูลเซียว ตระกูลใหญ่ของเมืองสวี่ชาง (จีนตัวเต็ม: 許昌; พินอิน: Xǔchāng) มณฑลเหอหนาน (河南) โดยคุณพ่อของเซียวหนิงเอ๋อ คือ เซียวซ่งซาน เ้าเมืองสวี่ชาง
ตัวฉัน พลอย มีความทรงจำ2ชีวิตอย่างชัดเจน และความรู้สึกนึกคิดของพลอยเต็มตัว! ขณะที่ฉันรู้สึกคล้ายกับอยู่ในร่างเซียวหนิงเอ๋อ ฉันมีความทรงจำของเธอ รู้ความคิดความรู้สึก .. แต่ก็เหมือนกับว่า ในร่างกายนี้ มีเพียงิญญาของพลอยเท่านั้น ส่วนิญญาของหนิงเอ๋อ นั้น เธอได้จากไปแล้ว..
ใน่2วันนี้ ฉันรู้สึกสับสนหลายอย่าง ทั้งจากพิษไข้ และห้วงความฝันที่คล้ายกับว่าต้องใช้เวลา2วัน หลอมรวมิญญาของฉันเข้ากับร่างกายของหนิงเอ๋อ! เช่นว่าฉันตอนนี้อยู่ในราชสมัยคังซี ซึ่งจากความรู้ในชีวิตของพลอย มันเป็ศตวรรษที่16-17 แต่กลับเป็ว่า ปีคังซีที่40นี้ เป็ปี ค.ศ.1802! ทำไมเวลาถึงได้เลื่อมล้ำกันล่ะ!?
**************************
ขอฝากนิยายอีก 3เื่ ซึ่งไม่เป็ที่นิยมของผู้อ่านนัก(คนอ่านน้อย) ของไรท์(ด้วย คือ
1. "เชิญท่านมา สปิริตเวิลด์ออนไลน์"
https://www.kawebook.com/story/11030
2. "Reborn go oh เป็ชาวไร่และราชันที่ต่างโลก" จบภาค1ตอนที่64
https://www.kawebook.com/story/8219
ขณะนี้หยุดในภาค2 ไว้ที่ ตอนที่67.3 เนื่องจากมีปัญหาเล็กน้อยกับผู้ร่วมเขียน
3. "แมนทีเด็ด! ัตะลุย!!" (18+ NC ฮาเร็ม) จบภาค1ตอนที่36
https://www.readawrite.com/a/11275f1ce09aaf59b8bcdd6a22eb03ea
ั้แ่ภาค2ไป ไรท์จะเขียนต่อแต่ผู้เดียว แต่ยังเขียนไม่ถึงไหน เพราะไรท์เป็คนไม่ค่อยหื่น (เมียดุ) 555
เื่ที่1-2 ได้ลงใน readawrite.com และ kawebook.com //ยกเว้นเื่ที่3 "แมนทีเด็ด" ที่ลงเพียงเฉพาะใน readawrite .. เพราะ kawebook ห้ามลงเื่ลามก18+แล้ว!
นิยายเื่นี้ ลงใน tunwalai.com และ my.dek-d.com เพื่อการโปรโมทประชาสัมพันธ์นะ จะลงถึงตอนที่6.3(ตอนฟรี)เท่านั้น .. เื่จริงจะลงใน
https://www.kawebook.com/story/8521
หรือ https://www.readawrite.com/a/50332e3c2cc1c1d1a0527a48b1848910