ตอนที่ 26
เกิดไปแล้ว
“มัวยืนบื้ออะไรอยู่ รีบไปเข้าเกมแล้วถ่วงเวลาจนกว่าหนึ่งจะไปถึง”หลังจากรองหัวหน้ากิลด์อย่างหนึ่งเข้าไปในเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงแล้วหัวหน้ากิลด์ก็หันมาทางเปาก่อนจะสั่งให้เปารีบกลับไปที่ชั้นของตัวเองเพื่อเข้าเกมไปจัดการปัญหาทันที
“ครับ!”พอโดนหัวหน้ากิลด์สั่งเข้าแบบนั้น เปาก็รีบวิ่งไปที่ลิฟต์ที่อยู่อีกฝั่งจากห้องของหัวหน้ากิลด์เหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีคนของเขาก็จะกลับมาออนไลน์ได้ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้สร้างกิลด์สาขาย่อยอย่างเป็ทางการทำให้คนในกิลด์ไม่ได้เข้าร่วมบอร์ดของกิลด์หลักเลยแจ้งข่าวสารได้ไม่สะดวกนักหากมีคนออนไลน์ทันทีหลังจากหมดเวลาลงโทษแล้วมีหวังโดนฆ่าก่อนแน่ ๆ
“เข้าเกมเร็วเข้า”ทันทีที่ลงมาถึงห้องของตนเองเปาก็แทบจะะโลงเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงก่อนจะเข้าไปในเกมก่อนเป็คนแรกโชคดีที่เปารีบมาทันเวลาทำให้การเข้าเกมของเปายังมีตัวเลข 1: 24 ขึ้นก่อนจะได้เข้าเกม หรือก็คือเวลาลงโทษของเขายังเหลืออยู่อีกนาทีกว่าๆนั่นเอง
“อากกก”ทันทีที่เปาหมดเวลาลงโทษและเข้ามาในเกมภาพตรงหน้าของเปาก็คือภาพของลูกกิลด์บางคนที่โดนดาบของชายคนหนึ่งฆ่าตายต่อหน้าต่อตาพวกลูกกิลด์ที่หมดโทษก่อนเปาเข้ามาตายซะแล้ว
“เดี๋ยวก่อน”เปาตรงเข้าไปขวางระหว่างคนกลุ่มนั้นกับคนของตนทันทีตอนที่เกิดใหม่ผู้เล่นจะมีสถานะะ 1 นาทีเพื่อไม่ให้มีการฆ่ากันตอนเกิด แต่ 1นาทีก็คงช่วยอะไรเปามากไม่ได้
“ออกไปตอนนี้รองหัวหน้ากิลด์กรีนโลตัสสาขาหลักกำลังมาที่นี่ถ้าพวกแกไม่ถอยรับรองได้มีเื่กันแน่ ๆ”เปาว่าพลางชี้ดาบใส่หน้ากลุ่มชายชุดดำที่เข้ามารอฆ่าพวกตนเอง
“ฮะ ๆรองหัวหน้าคนไหนล่ะ”ชายชุดดำคนหนึ่งถามพลางหัวเราะออกมาด้วยท่าทีสบาย ๆ
“คนเดียวกับนักดาบอันดับสิบห้าไงล่ะ”เปาตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีมั่นใจหนึ่ง รองหัวหน้ากิลด์อันดับ 3 ของกิลด์กรีนโลตัสเป็นักดาบอยู่ในตารางอันดับ 15ของเกมเอคโค่ ถือเป็คนมีอันดับสูงที่สุดของกิลด์กรีนโลตัสเลยก็ว่าได้
“อ๋อ หนึ่งนี่เองทำไมเ้านั่นมาแล้วจะมีอะไรเปลี่ยนหรือไง”ชายชุดดำถามด้วยท่าทีสงสัย
“เดี๋ยวพวกแกก็รู้ต่อให้พวกแกมีกันแปดคนก็ไม่คณนามือท่านหนึ่งหรอก”เปาพูดด้วยท่าทีมั่นใจอย่างมากนอกจากกิลด์ใหญ่ ๆที่มีคนมากมายแล้ว กิลด์กรีนโลตัสก็ไม่ต้องเกรงกลัวใครยิ่งหนึ่งนักดาบที่เก่งที่สุดในกิลด์กรีนโลตัสมาด้วยตัวเองยิ่งไม่ต้องพูดถึง
“ได้ งั้นพวกเราจะรอแต่คนของกิลด์กรีนโลตัสที่เกิดมาใหม่ห้ามไปไหนทั้งนั้น”ชายสวมชุดดำตอบก่อนจะเก็บดาบเข้าฝักพวกเขาไม่มีท่าทีใหรือกลัวเลยสักนิดทั้ง ๆที่ฝ่ายตัวเองกำลังติดตัวแดงต่อให้หนึ่งตรงเข้ามาโจมตีแล้วฆ่าทิ้งยกกลุ่มหนึ่งก็จะไม่โดนโทษอะไรทั้งสิ้น
วูบ...
ไม่ปล่อยให้รอนานหนึ่งที่ใช้วาร์ประยะไกลมาที่เมืองทันดร้าปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางแสงสีขาวของวาร์ปที่ด้านหลังของเปาพอดี
“รอดแล้ว มีคนมาช่วยจริง ๆด้วย”ทันทีที่เห็นร่างของหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมเครื่องแต่งกายและอาวุธเลเวลสูงเหล่าคนของกิลด์ย่อยก็มีท่าทีดีใจอย่างเห็นได้ชัด อีกฝ่ายยังใช้อาวุธธรรมดาอยู่เลยเทียบกับอาวุธธรรมดา ๆของอีกฝ่ายแล้วช่างต่างกันเหลือเกิน
“พี่หนึ่งเ้าพวกนี้นี่แหละที่มาดักฆ่าเรา”เปาตอบพลางชี้ไปทางพวกชายชุดดำตรงหน้า
“...........”หนึ่งไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่กวาดสายตาพยายามมองเหล่าคนตรงหน้าอย่างตั้งใจภายใต้เสื้อคลุมเ่าั้ปิดบังอุปกรณ์สวมใส่ที่แท้จริงเอาไว้อย่างมิดชิดแน่ล่ะเสื้อคลุมพวกนั้นถูกสร้างมาเพื่อปกปิดตัวตนอยู่แล้วเป็ไอเทมที่พวกกิลด์สนธยาชอบใช้กัน แถมอาวุธยังเป็อาวุธธรรมดาแทบจะไม่สามารถแยกได้ว่าพวกเขาเป็ใครกันแน่ ยกเว้น....
จิ๊บ....
เสียงร้องเบา ๆเหมือนเสียงนกดังแว่วเข้ามาในหูของหนึ่งพริบตานั้นหนึ่งก็กวาดสายตามองอีกครั้งจนกระทั่งไปเห็นนกสีน้ำเงินตัวหนึ่งที่เกาะอยู่บนไหล่ของคนชุดดำด้านหลังไม่ผิดแน่นกตัวนั้นเป็สัตว์เวทของจอมเวทอันดับ 5 นาตาลีหนึ่งในปาร์ตี้ชั้นแนวหน้าที่ไม่ยอมเข้ากิลด์ไหนเลย
“ขอโทษครับพี่คือ..พี่เอกหรือเปล่า”หนึ่งกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะเอ่ยปากถามชายชุดดำคนหน้าสุดหัวหน้าปาร์ตี้ของนาตาลีคือเอกผู้เล่นสายแทงค์อันดับ 9 ของเกมในปาร์ตี้นี้มีแต่คนอันดับเลขตัวเดียวทั้งนั้น
“หูไวดีนี่”เอกยิ้มออกมาด้วยท่าทีพอใจช่วยไม่ได้เ้านกนั่นเป็สัตว์เวทธาตุน้ำแข็งของนาตาลีมันเป็สกิลหายากที่นาตาลีมีเพียงคนเดียวเท่านั้นแถมมันยังเป็สกิลติดตัวเอาออกไม่ได้งานลอบสังหารเลยไม่ค่อยเหมาะกับเธอเท่าไร
“พี่เอก....เื่นี้ไปกันใหญ่แล้วน้อง ๆในกิลด์ของผมคงเข้าใจผิด”หนึ่งพอรู้ว่าเป็เอกจริง ๆก็ชะงักไปทันทีปาร์ตี้ของเอกน่ากลัวมาก ไม่ใช่แค่ความเก่งกาจ แต่เอกยังมีเส้นสายกับปาร์ตี้เก่ง ๆอีกหลายปาร์ตี้รวมถึงกิลด์ต่างๆด้วยถ้ามีเื่เข้าต่อให้ยกคนของกิลด์กรีนโลตัสมาฆ่ากลุ่มของเอกได้ภายหลังกิลด์กรีนโลตัสคงโดนเอาคืนหนักแน่ๆ
“เข้าใจผิดแบบไหนถึงได้ประกาศจะเล่นงานหัวหน้าของเรากัน”เอกถามพลางชักดาบออกมาแม้ในมือจะไม่มีโล่เหมือนทุกทีแถมดาบยังเป็ดาบธรรมดา แต่รู้ ๆกันอยู่ว่าอีกฝ่ายเป็ปาร์ตี้เลเวลสูงแถมยังเก่งกันทุกคนทำไมหนึ่งจะไม่กลัว
“หัวหน้า.....หมายถึงท่านเมฆนะเหรอไม่มีทางคนของผมไม่มีทางไปหาเื่ท่านเมฆได้หรอก”คนที่เอกเรียกว่าหัวหน้านั้นมีเพียงคนเดียวและคนผู้นั้นก็คือนักดาบอันดับ 1 ของโลกเสมือนจริง เมฆ นั่นเอง
“เปล่าไม่ได้หมายถึงหัวหน้าคนนั้น”เอกตอบพลางส่ายหน้าช้า ๆหากเป็พวกที่เข้ามาเล่นเกมเสมือนจริงเท่านั้นอาจจะไม่รู้จักว่าหัวหน้าอีกคนของเอกหมายถึงใครแต่สำหรับหนึ่งที่เป็นักเล่นเกมมือเก่านั้นแทบจะทราบดีว่าคนผู้นั้นเป็ใครกลุ่มของเก่งแต่เดิมเป็กองทัพที่ขึ้นตรงกับเมฆคนเดียวทำให้คนที่เอกจะเรียกว่าหัวหน้านั้นก็ต้องมีเพียงเมฆกับหัวหน้ากิลด์ของเมฆเท่านั้น
“ท่านกวี.....”ใบหน้าของหนึ่งซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัดเพราะหัวหน้ากิลด์ที่ล่มสลายไปเมื่อ 5 ปีก่อนจะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากกวีตำนานของกิลด์สุริยันจันทรานั้นเลื่องลือมากในสังคมเกมยุคนั้นหากไม่ใช่เพราะกวีหายตัวไปตอนนี้กิลด์สุริยันจันทรายังต้องผงาดอยู่เหนือธงกิลด์อื่นๆอย่างแน่นอน
“แล้วในบอร์ดของเกมก็มีอะไรแบบนี้ด้วย”เอกเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาก่อนจะเปิดเว็บไซต์เพจของเกมเอคโค่ขึ้นมาตอนนี้ในบอร์ดสนทนาของเพจดังกล่าวมีเื่ด่าทอกวีถูกเขียนเอาไว้ แถมคนที่เขียนยังประกาศตัวชัดเจนว่าเป็เปาหัวหน้ากิลด์ย่อยของกิลด์กรีนโลตัสอีกต่างหาก
“ไอ้เปา....ไปลบโพสต์เดี๋ยวนี้เลยนะ”ทันทีที่เห็นภาพตรงหน้าหนึ่งก็ะโสั่งเปาที่อยู่ด้านหลังทันทีเมื่อรู้ว่าลูกน้องตัวเองกำลังด่าใครอยู่แถมเื่ทั้งหมดที่ฟังมาแม้จะมีการเสริมจากเปาบ้างแต่สิ่งที่กวีทำก็ยังก้ำกึ่งอยู่ดีว่าจะผิดหรือไม่
“ทำไมละพี่หนึ่ง”เปาพอโดนสั่งด้วยท่าทีโมโหแบบนั้นก็ทำหน้างงออกมาแต่ก็ยอมเปิดเพจเพื่อลบโพสต์ของตนออกแต่โดยดี
“น่าเสียดายนะ เื่มันเกิดไปแล้วถ้าพวกมันยังไม่กลับเป็เลเวลหนึ่งงานของพวกเราก็ยังไม่เสร็จ”เอกว่าพลางส่ายหน้าช้าๆ ท่าทางหนึ่งจะไม่เข้ามาขวางพวกตนซะแล้ว
“เดี๋ยวก่อน..ขอผมคุยกับท่านผู้นั้นก่อน”หนึ่งยกมือขึ้นขวางก่อนที่เอกจะทำอะไรแต่...
ผลัก!!
ร่างของหนึ่งถอยกรูดไปด้านหลังทันทีที่โดนโล่ที่เอกพึ่งเอาออกมากระแทกเข้าใส่ลำตัวความรุนแรงที่ผลักผู้เล่นเลเวลเกือบ 140 ถอยได้ช่างเป็พลังที่น่าใจริง ๆ
“แกเป็ใครคิดจะคุยกับท่านผู้นั้นก็คุยได้เลยงั้นเหรอท่านผู้นั้นยังใจดีอยู่บ้างที่ไม่สั่งให้จัดการกิลด์พวกแกด้วย”เอกเปลี่ยนดาบในมือเป็ดาบประจำตัวของตนเองทันทีพร้อมๆกับคนในปาร์ตี้คนอื่น ๆที่เปลี่ยนจากอาวุธธรรมดาเป็อาวุธเลเวลสูงกันทั้งนั้นภาพแบบนี้ทำเอาคนของกิลด์ย่อยขนลุกวาบทันที
ติ๊ง....
“เอกได้ข่าวว่ามีคนมาขวางงั้นเหรอ”ก่อนที่เอกจะเข้าไปฆ่าคนของกิลด์ย่อย อยู่ ๆเสียงของระบบก็ดังขึ้นพร้อมเสียงของกวีที่ดังมาจากระบบสื่อสาร
“ครับท่านเป็หนึ่งนักดาบอันดับสิบห้าครับ”เอกตอบพลางชะงักมือของตนเอาไว้ท่าทางจะมีคนอื่นแจ้งเื่วุ่นวายให้กวีเมฆหรือกวีทราบแน่ ๆ
“ท่านกวีเื่นี้ลูกกิลด์ของผมรู้เท่าไม่ถึงการณ์จริง ๆ ท่านอย่าถือสาเลยนะครับ”หนึ่งว่าพลางพยายามส่งเสียงของตัวเองเข้าไปในระบบสื่อสาร
“เอาไงดีครับหัวหน้า”เอกถามพลางมองไปทางหนึ่งครู่หนึ่งถึงจะเป็นักดาบอันดับ 15 แต่ก็เพราะเกมพึ่งเปิดเท่านั้น อีกไม่นานพวกยอดฝีมือจริงๆก็จะเริ่มไล่เลเวลขึ้นมาเรื่อย ๆ กิลด์กรีนโลตัสแม้จะเป็กิลด์ใหญ่แต่ก็เด่นเพียงด้านกำลังคนเท่านั้นไม่มียอดฝีมือจริง ๆในกิลด์เลย
“คำสั่งไม่เปลี่ยนแปลงแล้วก็ลดเลเวลเ้าคนเข้ามาสอดด้วยถ้ามีปัญหาอีกก็ให้หัวหน้ากิลด์มันมาคุย”กวีตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเป็อย่างมากงูที่กัดตนเองกวีไม่คิดจะปล่อยมันไปง่าย ๆหรอก
“ครับ..”ทันทีที่ได้รับคำสั่งหนึ่งก็ชักดาบออกมาเตรียมสู้ทันที
เปรี้ยง!! ธนูของชายที่อยู่ด้านหลังพุ่งเข้ามาเป็เส้นสีแดงอัดเข้ากลางหัวของหนึ่งอย่างแม่นยำแม้จะไม่ตายเพราะพลังชีวิตเยอะแต่ก็ทำเอามึนไปหมด
ตูม!!
ค้อนของชายอีกคนทุบเข้าใส่ร่างของหนึ่งอย่างจังทำเอาแขนที่ยกขึ้นมาป้องกันร่างเอาไว้ชาไปหมดลำพังสู้ตัวต่อตัวกับคนพวกนี้ก็ไม่รอดอยู่แล้วยิ่งเจอรุมแบบนี้แทบจะไม่มีทางตอบโต้เลย
.
.
“อากกก พี่กวีทำอะไรอยู่ละครับรีบมาช่วยกันหน่อย”อีกด้านหนึ่งหลังจากเจโดนกวีกับเมฆทิ้งให้แทงค์มอนสเตอร์อยู่กับสองสาวก็พลันได้ยินเสียงโวยวายจากเจเข้ามาทันทีตอนนี้เจโดนปูเสฉวน 2 ตัวไล่ตามเพราะมายด์ดันไปโจมตีโดนปูเสฉวนอีกตัวเข้าให้พอดีหากเจไม่ใช้สกิลยั่วยุใส่มันเพื่อดึงความสนใจเข้าหาตัวเองมีหวังมายด์คงตายไปก่อนหน้านี้แล้วแน่ๆ
“รู้แล้ว ๆ”กวียิ้มออกมาด้วยท่าทีอ่อนโยนแทบจะมองไม่ออกเลยว่าตนเองพึ่งสั่งอะไรไปเมื่อครู่ไม้เท้าของกวีชี้ไปทางปูเสฉวนที่อยู่ตรงพื้นก่อนที่ะุไฟเวทมนตร์ขั้นที่ 1ของเวทไฟจะถูกยิงออกไปพร้อม ๆกับะุลมเวทมนตร์ขั้น 1 ของสายลมทำให้แรงะเิที่ออกมาดูแรงกว่าเวทไฟอย่างเดียวหรือเวทลมอย่างเดียวหลายเท่าเลย