หลังจากที่ทั้งสามคนผ่านศึกหนักมาทั้งคืน รุ่งเช้าก็ได้รู้สึกตัวเมื่อแสงแดดอ่อนลอดผ่านช่องหน้าต่างตกกระทบดวงตาที่ยังปิดสนิท จัดการธุระส่วนตัวเสร็จแล้วหนิงหลงและหนิงเซียนก็เดินทางกลับบ้านไป วันเวลาเวียนผ่านเลยไปอย่างรวดเร็ว วันงานประมูลก็มาถึง ชายหนุ่มรีบตื่นแต่เช้าแต่งตัวด้วยชุดสูทสีดำ มาถึงที่จัดงานก็เห็นว่ามีคนมาร่วมงานประมูลจำนวนมาก ดูจากการแต่งตัวแล้วคงจะมีแต่ผู้มีอันจะกินทั้งนั้นที่มา ขณะที่คิงกำลังจะเดินเข้าไปด้านในก็ต้องหยุดเท้าลงเมื่อเห็นใครบางคน
“สวัสดีครับคุณคิง”
“สวัสดีครับคุณหลิน”
ทั้งสองทักทายกันเล็กน้อยก่อนที่จะเข้าไปด้านในพร้อมกัน หลินตงเดินพาคิงเข้ามาในห้อง VIP5 ของตนบนชั้น2 ด้านในห้องประกอบไปด้วยโซฟาหนังแท้เตรียมไปรองรับแขกที่มางาน ข้างๆยังมีตู้เครื่องดื่มเตรียมเอาไว้ด้วย ด้านหลังตกแต่งด้วยภาพวาดหายากสมัยโบราณ ในห้องมีเพียงคิงกับหลินตงและพนักงานสาวอีก 1 คน รอไม่นานนักงานประมูลก็ได้เริ่มต้นขึ้น ดำเนินงานโดยพิธีกรสาวสวยสุดเซ็กซี่
“สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมงานประมูลของเราในครั้งนี้ ดิฉัน จางลี่จะเป็นผู้ดำเนินงานในวันนี้ เรามีสินค้าหายากหลายรายการที่เข้าร่วมประมูลที่รอทุกท่านเป็นเจ้าของ หวังว่าทุกๆท่านจะได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เรามาเริ่มงานกันเลยค่ะ”
สิ้นเสียงของพิธีกรสาวพนักงานชายก็ยกสินค้าขึ้นมาวางตรงกลางเวที สินค้าชิ้นนี้เป็นหยกสีดำที่มีรูปร่างแปลกประหลาด ขนาดของมันประมาณเท่าใข่ไก่ จางลี่อธิบายว่าหยกชิ้นนี้พบเจอบริเวณปล่องภูเขาไฟ ตัวหยกได้ดูดซับพลังงานโลกไว้อย่างหนาแน่น หากนำไปวางในบ้านจะเป็นการเสริมฮวงจุ้ยให้ดีมากยิ่งขึ้น
“ราคาของหยกดำเริ่มต้นที่ 1 ล้านหยวน เพิ่มราคาครั้งละ 1 แสน ทุกท่านเริ่มประมูลได้เลยค่ะ”
“1ล้าน5แสนหยวน”
“2ล้าน”
“2ล้าน3แสน”
“2ล้าน5แสน”
“สามล้าน!!”
“3ล้าน5แสนหยวน”
การประมูลดำเนินไปด้วยความดุเดือด ต่างคนต่างใส่ราคาเพิ่มขึ้นจนราคาประมูลหยกดำจบที่ 6ล้าน8แสนหยวน ผู้ชนะการประมูลสินค้าชิ้นแรกเป็นแขกที่อยู่ในห้อง VIP1 จบการประมูลสินค้าชิ้นต่อไปก็ถูกยกมาวางแทนที่ จากนั้นจางลี่จึงเริ่มอธิบาย
“แผนที่ปริศนา ถูกค้นพบโดยอาจารย์เหมาส่วนสถานที่ค้นพบนั้นอาจารย์เหมาขอไม่เปิดเผย อย่างที่หลายท่านทราบชื่อเสียงของอาจารย์เหมากันอยู่แล้ว ก็ถือได้ว่าแผนที่ชิ้นนี้ต้องมีอะไรพิเศษแน่นอน ราคาเริ่มต้น 1ล้านหยวน เพิ่มครั้งละ 1 แสน เริ่มประมูลได้เลยค่ะ”
“2ล้าน”
“2ล้าน5แสน”
“3ล้าน”
“4ล้าน”
ได้ยินนามของอาจารย์เหมาทุกคนต่างกระตือรื้อร้นใส่ราคากัน ในประจีนชื่อของอาจารย์เหมานั้นเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นปรมาจารย์ด้านโบราณคดี มีความรู้ความสามารถที่ยากจะหยั่งถึง คิงที่ไม่รู้จักก็หันไปถามหลินตง
“อาจารย์เหมาคือใครเหรอครับ”
“อ่อ เขาเป็นปรมาจารย์ด้านโบราณคดีนะครับ มีโบราณวัตถุมากมายถูกค้นพบโดยเขา แต่ละอย่างก็ล้วนมีความพิเศษในตัว ที่เป็นที่รู้จักกันทั่วก็น่าจะเป็น พลอยสีม่วง ที่ถูกค้นพบในทะเลลึก เป็นอัญมณีที่มีความงามสุดแสนจะบรรยาย”
“อ่อๆ ขอบคุณครับ”
“คุณคิงไม่สนใจบ้างเหรอครับ ผมคิดว่าแผนที่ใบนั้นต้องไม่ธรรมดาแน่”
“ไม่ดีกว่าครับ ผมอยากได้แค่โสมหมื่นปี”
“โอเคครับ รู้สึกสนใจนิดหน่อย งั้นผมขอตัวไปร่วมวงประมูลสักหน่อยดีกว่า”
“15ล้านหยวน!”
สิ้นเสียงหลินตงก็ใส่ราคาร่วมประมูลไปที่ 15ล้านหยวน มีแขกจากห้อง VIP ร่วมสู้กับหลินตงอีก 2 คน ทำให้ราคาของแผนที่ปริศนานี้จบลงด้วยมูลค่ากว่า 60ล้านหยวน ซึ่งผู้ชนะก็คือหลินตง งานประมูลดำเนินผ่านไปเรื่อยๆจนมาถึงสิ่งที่คิงรอคอย โสมหมื่นปีถูกนำมาวางไว้ตรงกลางเวทีให้ทุกคนได้เห็น จางลี่อธิบายข้อมูลของสินค้าจบการประมูลก็เริ่มขึ้น
“เนื่องจากเป็นสินค้าพิเศษที่ยากจะพบเจอ ราคาจะเริ่มต้นที่ 100ล้านหยวน เพิ่มครั้งละ 5ล้าน จางลี่ขอให้ทุกท่านโชคดี เริ่มการประมูลโสมหมื่นปีได้ค่ะ”
คิงรู้สึกตกใจเล็กน้อยกับราคาของโสมหมื่นปี ตอนแรกเขาหมดกังวลเรื่องราคาเพราะรางวัลที่ชนะการแข่งโป๊กเกอร์ทำให้เขามีเงินกว่า 6พันล้านบาท แต่ ณ เวลานี้เขาเองก็เริ่มไม่แน่ใจว่าเงินของตนนั้นจะเพียงพอหรือเปล่า การประมูลเต็มไปด้วยความดุเดือด ผู้เสนอราคาล้วนมาจากแขกห้อง VIP ทั้งนั้น
“110 ล้านหยวน จากห้องVIP1ค่ะ”
“125 ล้านหยวน จากห้องVIP3ค่ะ มีใครจะให้มากกว่านี้ไหมคะ”
“250 ล้าน”
“250 ล้านหยวนจากห้องVIP4ค่ะ”
“300 ล้าน!!”
“300 ล้านจากห้องVIP1ค่ะ มีใครจะให้มากกว่านี้อีกไหมคะ”
.
.
.
“300 ล้านหยวน ครั้งที่ 1”
“300 ล้านหยวน ครั้งที่ 2”
“400 ล้าน!!”
คิงที่นั่งเงียบอยู่นานก็เข้าร่วมสนามต่อสู้ แรกๆราคาประมูลเพิ่มทีละสิบล้านแต่พอตอนนี้ราคาสู้แต่ละครั้งก็สูงมากขึ้นเป็นหลักร้อยล้านหยวน ตอนนี้เหลือผู้ประมูลเพียงห้อง VIP1 / VIP2 / VIP4 และคิงที่อยู่ห้องVIP5 ห้อง3ยอมแพ้ไปเมื่อราคาถึง 500ล้านหยวน
“600 ล้าน”
“600 ล้านจากห้องVIP1ค่ะ”
“700 ล้าน”
“800 ล้าน”
“1,000 ล้านหยวน!!”
เป็นคิงที่กัดฟันเสนอราคาที่หนึ่งพันล้านหยวน เขาภาวนาในใจให้ไม่มีใครเสนอราคามาอีก ถึงตอนนี้เหลือผู้เสนอราคาแค่ 2 ห้อง เป็นแขกจากห้องVIP1และคิงเท่านั้น
“1,000 ล้านหยวนครั้งที่ 1”
“1,000 ล้านหยวนครั้งที่ 2”
“1,100 ล้าน!!”
ในขณะที่การประมูลกำลังจะจบลงแขกห้องVIP1ก็เสนอราคาออกมาอีกครั้ง ตอนนี้คิงเองก็นั่งแทบไม่ติด เพราะเขาเหลือเงินไม่มากแล้ว หลินตงที่เห็นคิงอาการไม่ค่อยดีก็เอ่ยปากขึ้น
“ถ้าเงินไม่พอ ผมจะออกให้เอง ลุยเลยครับ”
“ขอบคุณมากครับคุณหลิน”
“1,200 ล้าน”
คิงกัดฟันเสนอราคาออกไปอีกครั้ง เขาหวังว่าครั้งนี้อีกฝ่ายจะยอมแพ้ไป แต่ความจริงมักไม่เป็นอย่างที่ต้องการ อีกฝ่ายเสนอราคาเพิ่มมาอีก 50 ล้านหยวน คิงรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายก็คงจะถึงที่สุดแล้ว
“1,300 ล้าน!!”
“1,300 ล้านหยวนจากห้องVIP5ค่ะ”
.
.
“1,300 ครั้งที่ 1”
“1,300 ครั้งที่ 2”
“1,300 ครั้งที่ 3 ขาย ยินดีกับแขกจากห้องVIP5ด้วยนะคะ”
เสียงปรบมือแสดงความดีใจดังขึ้นทั่ว คิงที่อยู่ในความกดดันก็ผ่อนคลายออกมา เขาใช้เงินประมูลโสมไปจนเกือบหมด หากจะบอกไม่รู้สึกเสียดายก็คงจะโกหก แต่ถ้าแลกกับสิ่งที่เขาต้องการเขาก็พร้อมที่จะแลก งานประมูลดำเนินต่ออีกประมาณครึ่งชั่วโมงก็จบลง เมื่อได้รับโสมหมื่นปีแล้วคิงก็กล่าวลากับหลินตงก่อนที่จะขอตัวกลับไป
คิงรีบเดินทางกลับมาที่ห้องพักโดยเร็ว เมื่อเข้ามายังภายในเขาก็รีบดูดซับโสมหมื่นปีเหมือนครั้งก่อนทันที เมื่อไม่มีอาจารย์คอยช่วยเหลือการดูดซับจึงเป็นไปได้ยาก ความทรมานถ้าโถมเข้ามาสู่ร่างกาย ชายหนุ่มกัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวด
“อ๊าก!”
เวลาผ่านไปกว่า 2 ชั่วโมงคิงจึงดูดซับพลังงานของโสมหมื่นปีได้สำเร็จ พลังงานจากโสมถูกดึงเข้าสู่ด้านในของร่างกาย ควันสีขาวจางๆค่อยๆลอยออกมาปรากฎอยู่ต่อหน้าของชายหนุ่ม ใบหน้าที่คุ้นเคยค่อยๆเป็นรูปเป็นร่าง ของเหลวไร้สีไหลออกจากดวงตาแสดงออกถึงความดีใจ
“อาจารย์!”
“ศิษย์โง่!”
ชายหนุ่มปล่อยโฮร้องไห้ออกมาราวกับเด็ก เฟยเทียนหลงก็รีบเข้าปลอบประโลม ผ่านไปสักพักเสียงร้องจึงเงียบลง ใบหน้าของคิงเต็มไปด้วยคราบน้ำมูกน้ำตา เขารู้สึกว่าเป็นเวลานานเหลือเกินที่อาจารย์จากเขาไป
“หยุดร้องได้แล้ว เจ้าศิษย์โง่”
“ผมขอโทษ ผมขอโทษ”
“จะขอโทษทำไม เจ้าไม่ได้เป็นคนผิดเสียหน่อย อีกอย่างข้าก็เป็นคนเลือกกระทำเอง หยุดโทษตัวเองเสียเถิด”
คำของอาจารย์ทำให้คิงกลับมาอยู่ในความสงบ เขายิ้มออกด้วยความดีใจ แต่ทว่าเฟยเทียนหลงกลับมีสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก
“อาจารย์เป็นอะไรครับ”
เฟยเทียนหลงทำท่ากระอักกระอ่วนที่จะตอบคำถาม เขาใช้เวลาสักพักก่อนที่จะให้คำตอบออกมา
“ข้าดีใจมากที่ได้พบกับเจ้า แต่อีกไม่นานข้าก็ต้องจากไปอีกครั้ง วิญญาณของข้าได้แตกสลายลงไปแล้ว ที่อยู่ตรงนี้ก็เป็นแค่เศษเสี้ยวของวิญญาณ”
“เปรี้ยง!!” ราวกับโดนฟ้าฝ่าลงกลางใจ ความดีใจกลับกลายเป็นความผิดหวังมาแทน อาจารย์จากไปตั้งนาน สวรรค์เห็นใจทำให้ทั้งสองได้มาเจอกันอีกครั้งแต่กลับมาเจอแค่เพียงชั่วครู่ สวรรค์ช่างใจร้ายเหลือเกิน ชายหนุ่มทรุดตัวลงน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง
“หยุดร้องได้แล้ว พบเจอ จากลา มันเป็นเรื่องปกติ ข้าก็แค่จากไปก่อน เจ้าลองมองอีกมุมสิ ที่เราได้มาเจอกันมันก็เป็นโชคดีแค่ไหนแล้ว ตอนนี้มันก็แค่ถึงเวลาของข้าก่อนเจ้าแค่นั้น”
“อาจารย์”
“ก่อนที่ข้าจะจากไป ข้าอยากจะดื่มกับเจ้าสักจอก”
“ได้ครับ ผมจะดื่มแน่นอน”
“ฮ่าๆ ดี ดี งั้นเจ้ารีบไปหาสุรามาดื่มกัน ข้าจะรอเจ้าอยู่ในห้องนี้”
“ครับอาจารย์ ผมจะรีบกลับมา”
“ฮ่าๆๆ ดี ดี”
ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นผลักประตูรีบวิ่งออกไปด้านนอกเพื่อซื้อสุรา เวลาผ่านไปไม่ถึง 10 นาทีก็กลับมาถึง เขาหยุดหายใจหอบอยู่ด้านหน้าประตู ใจเต้นรัวจนแทบจะออกมาด้านนอก มือข้างหนึ่งถือขวดเหล้า มืออีกข้างเอื้อมไปจับกลอนประตูก่อนที่จะเปิดออก เมื่อเข้ามาภายในห้องก็ไม่เห็นร่างของอาจารย์เสียแล้ว มีแต่ความว่างเปล่า เขาเข้าใจทุกอย่างในภายหลัง
“อาจารย์ช่างใจร้าย ทำไมถึงไปโดยไม่ร่ำลา ไหนบอกว่าจะดื่มกับผม ทำไม ทำไม ทำไม ฮือ ฮือ”
“กรี๊ง กรี๊ง”
เฟยเทียนหลงได้จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ คิงที่กำลังอยู่ในความเสียใจ เขาไม่สนใจสิ่งรอบข้างที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นสายเรียกเข้าจากแม่และน้องสาว ตลอดเวลา 3 วันเขานั่งนิ่งอยู่ที่เดิมจ้องมองไปยังที่ว่างที่ที่เฟยเทียนหลงเคยอยู่ก่อนที่จะจากไป
“แก้วนี้เป็นแก้วสุดท้ายแล้วนะครับอาจารย์”
คิงยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มทีเดียวจนหมด ด้านหน้ายังมีอีกแก้วที่ยังมีเหล้าอยู่ นั่นคงจะเป็นแก้วของเฟยเทียนหลง หลังจากที่ใช้เวลาทำใจอยู่นานคิงก็สามารถทำใจได้ เขาจะต้องไม่ทำให้อาจารย์เป็นห่วง ตอนนี้ถึงเวลาที่จะต้องก้าวไปข้างหน้าเท่านั้น
“ฮัลโหลครับแม่ พรุ่งนี้ผมจะกลับบ้านแล้วนะครับ ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง”
*การพบเจอและจากลาย่อมเป็นเรื่องที่ปกติ โชคดีแค่ไหนที่เราได้มีโอกาสได้มาเจอกัน อย่าได้เสียใจกับการจากลา แต่จงดีใจที่เราได้เจอกัน*
312K
