ความสุขใน'ไร่กีรติกาญจน'
"อาติณค้าบไปกันหรือยังครับ" พายที่มานั่งรอติณที่ห้องนั่งเล่นร้องถามขึ้นทันทีที่เห็นติณเดินมา
"มารออานานหรือยังครับเนี่ย..อาขอโทษนะพอดีอาคุยงานทางเมลกับลูกค้าพึ่งเสร็จน่ะครับ"
"พายรอได้ครับอาติณ พายไม่รีบ" ติณหัวเราะออกมาเบาๆกับคำว่าไม่รีบของเด็กน้อยตรงหน้า ขนาดไม่รีบนะเนี่ยพอเห็นเขาปุ๊บเอ่ยชวนปั๊บเลย
"ถ้าไม่รีบงั้นอาขอไปนะ.."
"ง่ะ..อาติณจะแกล้งพายงั้นพายรีบก็ได้ครับ"
"ฮ่าๆตัวแสบเหมือนพ่อของเราว่าจริงๆด้วย..ไปก็ไปครับเด็กน้อยของอา"
เขาตื่นเต้นมากๆเลยวันนี้อาติณจะพาเขาไปเที่ยวไร่กาแฟเพื่อชดเชยที่อาทิตย์ที่แล้วเกิดเื่เสียก่อนเลยทำให้ไม่ได้ไป เมื่อคืนเขากับอาติณไปส่งพ่อกับพี่นายที่สนามบินเพื่อขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพฯ กว่าพี่นายจะยอมกลับได้ก็เสียกันไปหลายต่อหลายน้ำเลยทั้งหลอกล่อทั้งเกลี้ยกล่อมทั้งโอ๋กันอยู่เป็นานกว่าจะยอมได้ พี่นายบอกว่าจะรีบกลับไปเคลียร์งานแล้วจะรีบบินกลับมาหาเขาทันที
พ่อบอกว่าให้เขาอยู่ต่อที่นี่จนกว่าจะฝึกงานเสร็จตามที่ได้ตกลงกันไว้ั้แ่แรกเขาต้องเริ่มฝึกงานอาทิตย์หน้าแล้ว และบริษัทที่เขาลงฝึกงานก็เป็บริษัทของเพื่อนพ่อที่ตั้งอยู่ในตัวจังหวัดแถมเพื่อนคนนี้ยังเป็คู่ค้ากันกับพ่ออีกด้วย ผิดแผนไปหมดเดิมทีเขาไม่อยากใช้เส้นสายไม่อยากเป็เด็กฝากแต่ดันมีเื่ให้ต้องมาลงเอยแบบนี้ เฮ้อ! ก็คงต้องตามนั้น
กว่าเขากับอาติณจะกลับมาถึงไร่ก็เกือบตีหนึ่งแน่ะกว่าจะได้นอนก็ตีสอง แต่ความง่วงไม่ใช่อุปสรรคในการจะไปเที่ยวไร่กาแฟสำหรับเขาแม้แต่นิด..
"อาติณครับวันนี้พายขออเมริกาโน่แก้วใหญ่เหมือนของอาติณเลยนะครับ"
เขาที่ต้องอ้อนอาติณมาร้านกาแฟก่อนเข้าไร่เหมือนทุกครั้ง จนอาติณรับรู้ไปโดยปริยายว่าก่อนที่จะเข้าไร่ต้องพาเขามาร้านกาแฟก่อนทุกครั้ง คิกๆ
"ทานได้แน่นะครับ..เราจะใจสั่นหรือเปล่า"
"พายทานได้ใจไม่สั่นแน่นอนครับ" ยืนยันกับเขาเสร็จเด็กน้อยตรงหน้าก็ส่งยิ้มจนตาหยีโชว์รอยบุ๋มข้างแก้มมาให้เขา
"อาา..ทานได้ก็ทานได้ครับ"
พอได้กาแฟกันมาคนละแก้วแล้วก็พากันเดินไปขึ้นรถจี๊ปคันเท่ห์ของอาติณเพื่อเข้าไปตะลุยไร่กาแฟของอาติณทันที ไร่อาติณปลูกกาแฟเองและส่งผลผลิตกาแฟออกไปขายทั่วทั้งไทยและประเทศต่างๆหลายประเทศ ทำให้ไร่กาแฟของอาติณกลายเป็พืชเศรฐกิจที่นำรายได้เข้ามาสู่ไร่มากมายมหาศาล
ไร่อาติณปลูกกาแฟสายพันธุ์ Arabica อาติณบอกเขาว่าต้นกาแฟจะใช้เวลาประมาณ 3 ปีนับั้แ่ปลูกจนให้ผลผลิต Arabica นั้นจะออกดอกปีละครั้ง หลังจากที่ออกดอกแล้วก็จะใช้เวลาโดยประมาณ 9-12 เดือน ต้นกาแฟก็จะให้ผลกาแฟเชอร์รี่ที่สุกงอมพร้อมที่จะเก็บเกี่ยว
การเก็บเกี่ยวผลกาแฟเชอร์รี่จะเก็บเกี่ยว่ฤดูหนาวปีละหนึ่งครั้ง และการเก็บผลกาแฟเชอร์รี่ต้องเก็บทีละผลหรือเป็พวงด้วยมือเท่านั้นเพื่อป้องกันการช้ำของต้นกาแฟและป้องกันการเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับผลกาแฟเชอร์รี่ แล้วก็ต้องพิจารณาการสุกของผลในแต่ละกิ่งในแต่ละต้นว่ามีผลสุกมากเกินครึ่งหรือไม่ในการเก็บผลผลิตครั้งแรก เพื่อให้ได้ผลกาแฟเชอร์รี่ที่มีคุณภาพที่สุด ผมที่ฟังอาติณเล่าให้ฟังอย่างคร่าวๆถึงกับก็อ้าปากหวอ..ไม่เคยคิดเลยว่าการปลูกกาแฟมันจะมีขั้นตอนเยอะแยะและยุ่งยากมากมายขนาดนี้
Cr. Hillkoff Academy
"วันนี้อาจะพาเราไปดูการเพาะต้นกล้าและเตรียมต้นกล้านะครับ..พร้อมหรือยัง"
"โถ่ พร้อมสิครับ เพราะว่าพายอยากไปดูไร่กาแฟของอาติณมานานแล้ว" ผมพูดแล้วส่งยิ้มไปให้กับอาติณก่อนจะก้มลงไปดูดกาแฟในมืออึกใหญ่แล้วก็เบ้หน้าแล้วแลบลิ้นออกมาออกมาทันที 'ขมมาก'อาติณที่เห็นท่าทางของผมก็หัวเราะออกมาเบาๆ
"ไหวไหม..ถ้าไม่ไหวแก้วนี้ให้อาก็ได้เดี๋ยวอาวนรถพากลับไปซื้อแก้วใหม่ให้ได้นะ" โห อาติณใจดีสุดๆแต่พายยังไหวนะครับ
"สบายครับแค่พายยังไม่ชินกับกาแฟรสชาติแบบนี้ก็เท่านั้น..แต่ต่อไปอาจจะเป็รสชาติที่พายโปรดปรานก็ได้นะครับ"
"ฮ่าๆขนาดนั้นเลยนะ.."
อาติณพาเขาไปดูั้แ่การเตรียมดิน
การเตรียมเมล็ดกาแฟ
การเตรียมเมล็ดก่อนการลงแปลงปลูก
การนำเมล็ดกาแฟลงแปลงปลูก
วิธีการตรวจสอบต้นกล้า
การเตรียมดินสำหรับแยกต้นกล้ากาแฟ
ขั้นตอนในการถอนต้นกล้า และ การจัดเตรียมสถานที่ในการเก็บต้นกล้ากาแฟ
อาติณที่อธิบายให้เขาฟังในทุกขั้นตอนอย่างคร่าวๆพร้อมกับเดินนำพาไปดูในทุกขั้นตอนอย่างไม่มีท่าทีว่าจะรำคาญเขาเลยแม้แต่น้อย คนงานต่างทักทายอาติณด้วยรอยยิ้มบางคนยกมือไหว้อาติณอย่างเคารพและรักไคร่ และรอยยิ้มใจดีเ่าั้ก็ส่งเลยมาเผื่อแผ่ยังเขาที่เดินตามหลังอาติณต้อยๆ มีแต่คำว่าอบอุ่นและััถึงความจริงใจของคนที่'ไร่กีรติกาญจน'
....
แก๊งสามหนุ่มหล่อเท่ห์
Piepie >> กระผม พาย ขอสวัสดีครับ;) @เปรม ปรม @painT
painT >> หายหัวไปไหนมาติดต่อไม่เคยได้
เปรม ปรม >> เออ..มึงหายไปไหนมาไอ้พาย
painT >> ั้แ่คืนนั้นที่พี่ชายมึงแบกมึงกลับ แล้วต่อจากนั้นเกิดอะไรขึ้นวะ
เปรม ปรม >> เออใช่นับจากคืนนั้นมึงก็หายไปเลย กูไปหามึงที่บ้านพ่อแม่มึงท่านก็บอกว่าไว้รอให้มึงอธิบายเอง
Piepie >> กูแกล้งตายหรือแกล้งหายไปอีกรอบได้ป่ะว่ะ!
painT >> ไอ้พาย!อย่ากวนทีน
เปรม ปรม >> มึงอย่ามาชิ่งรีบเล่ามาเลย!
เลี่ยงไม่ได้สุดท้ายเขาเลยต้องยอมเล่าให้พวกมันฟัง อีกอย่างตอนนี้เขากับพี่นายก็ไม่จำเป็ที่จะต้องปิดบังอีกแล้ว พอพวกมันฟังผมเล่าจบก็เงียบกันไปแบบไม่ได้นัดหมาย..แต่ถ้าเป็เขาเขาก็อึ้งอ่ะ เอาจริง
Piepie >> ตายห่าไปกันหมดแล้วมังพวกมึง?!
painT >> จริงจังใช่ไหมไอ้พาย..ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม
Pie pie >> จริงที่สุดแล้ว
เปรม ปรม >> กูเคยเอ๊ะ!นะแต่ไม่คิดว่ามันจะเป็จริง
Pie pie >> รังเกียจกูไหมที่กูกับพี่นายคบกัน
เปรม ปรม >> กูจะไปรังเกียจมึงทำไม..มึงเป็เพื่อนกูทุกความสุขของมึงก็คือความสุขของกูเว้ย!
painT >> เออถูกของไอ้เปรม..อย่าแคร์ความรู้สึกของคนอื่นจนลืมแคร์ความรู้สึกของตัวเอง
> ชีวิตกับหัวใจเป็ของมึงมึงมีสิทธิ์ที่จะเลือก อย่าคิดมาก
Piepie >> ขอบคุณพวกมึงนะเว้ย..กูรักพวกมึงนะ @painT @เปรม ปรม
เปรม ปรม >> หลอนหูชิบ
painT >> ต้องหลอนลูกกะตาดิเพราะมันพิมพ์มันไม่ได้พูด @เปรม ปรม
Piepie >> พวกมึงนี่แม่ง.. กูเกลียดพวกมึง จบนะ @painT @เปรม ปรม
'กว่าจะคุยจะทะเลาะกันเสร็จก็พาเหนื่อยไปตามๆกัน ดีใจจังที่เพื่อนๆเข้าใจเขา'
...
P.H.O.b Bar
"ไง..หน้าระรื่นเชียวนะมึง..สัด" เวย์ที่เห็นหน้านายก็ให้เกิดความหมั่นไส้ขึ้นมา
"อิจฉากูอ่ะดิ หึ" นายกระดกน้ำสีอำพันในแก้วที่ถืออยู่พลางชี้หน้าเวย์พลางยิ้มเยาะ
"โถ โถ ใครจะไปอิจฉาหมาบ้าแบบมึงวันๆหนึ่งหลายอารมณ์ฉิบ..เพิ่งจะมาปกติก็ตอนตามหาเมียเจอนี่แหละ"
"ปกติอะไรของมึงไอ้เวย์ถ้าปกติของมันต้องหน้านิ่งออกขรึมโว๊ย! หน้าบานเป็จานดาวเทียมแบบนี้ถือว่าผิดปกติสุดๆ" วาท้วงขึ้น
"พวกมึงนี่ก็แซวเก่ง..แซวกูจัง!อย่าให้ถึงตากูบ้างนะกูจะแซวให้ยับเลยคอยดู" นายชี้หน้าคาดโทษเรียงตัวอย่างไม่จริงจังนัก
"พอเลยพวกมึงเนี่ยทะเลาะกันเก่งฉิบหาย..เสียบรรยากาศของผับกูหมด"
"จริงของไอ้ภพมึงเอาเวลาที่มานั่งทะเลาะกันไปจีบสาวๆดีกว่าตั้งเยอะเลย..แม่งโต๊ะนั้นอย่างแจ่มอ่ะมึง" ไอ้ปรีที่นั่งจ้องสาวๆโต๊ะที่ว่ามาพักนึงแล้วเอ่ยขึ้น
"สัด..ลูกค้ากู!"
"ลูกค้ามึงแล้วไงอ่ะ..ไม่ใช่เมียมึงสักหน่อย" ปรีสวนภพทันควัน
"ก็จริงของไอ้ปรีมัน แต่กูว่าน้องเกาะอกสีดำเขาสนใจไอ้นายว่ะ!กูสังเกตุมาพักนึงแล้วน้องเขาจ้องไอ้นายตาเยิ้มเลย ไงไอ้นายสนไหมมึงอย่างแจ่มอ่ะ" วาเอาศอกกระทุ้งนายเบาๆอย่างหยั่งเชิง
"กูรักเมียคนเดียวโว๊ย! ไม่เอา"
"ก็ไม่ได้ใช้หัวใจใช้แค่ร่างกายป่ะวะ" ไอ้เวย์เอ่ยสมทบ
"มึงอย่าทะลึ่งไปยุมันมันพึ่งจะคืนดีกับเมีย อย่าหาเื่ให้เมียมันโกรธอีกเลยกูี้เีเห็นหมาหงอย" ภพเอ่ยขึ้นเพื่อตัดบท
"กูไม่บอกพวกมึงไม่บอกเมียมันจะรู้ได้ไงวะ มึงว่าจริงป่ะนาย" ปรีที่นั่งฟังอยู่ก็พูดขึ้นบ้าง
"ไม่มีทาง กูไม่เย็xใครทั้งนั้นนอกจากเมียของกู จบนะ!แล้วช่วยหุบปากไปซะด้วย กูกลับละพรุ่งนี้ต้องรีบเข้าบริษัทแต่เช้า"
"แปะ!แปะ! แม่งคนจริงว่ะ..สุดยอดเลยมึงเนี่ยกูนึกว่ามึงจะเล่นด้วยซะอีก" เวย์ตบมือแปะๆพลางเอ่ยปากอย่างชื่นชม
"เออ คนแบบกูถ้าลองได้รักแล้วไม่มีวันนอกกายนอกใจโว๊ย!พวกมึงไม่ต้องเสือกมาลองใจหรือทดสอบอะไรกูทั้งนั้น..เสียเวลาเปล่า กูไปละขอบคุณที่เลี้ยงเหล้า เฮ้ย!ไอ้ภพมึงเก็บเงินที่ไอ้แฝดนรกคู่นี้ได้เลยนะ ส่วนลดหรือโปรโมชั่นใดๆไม่เอาทั้งสิ้นคิดในราคาเต็มทุกเมนู อ้อแล้วอย่าลืมคิดค่าทิปให้เด็กในร้านมึงให้ครบทุกคนด้วยนะ เต็มที่!" พูดเสร็จก็เดินออกไปโดยไม่สนใจเสียงด่าและเสียงหัวเราะของเพื่อนๆที่ดังไล่หลังมา
'เขาคิดถึงเมียใจจะขาดแล้ว ต้องรีบกลับไปนอนพรุ่งนี้จะได้รีบตื่นเข้าไปเคลียร์งานในบริษัทจะได้รีบไปหาเมียสักที..อยากฟัดแล้ว'
...
อิพี่นายนี่ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ ^^ว่าไม่ได้.
....
TBC.