บทที่ 14 เผยจุดอ่อน
คำพูดที่โหดร้ายเช่นนี้ กลับหลุดออกมาจากปากของเด็กอายุเพียงไม่กี่ขวบ ช่างเป็คำพูดที่ทำให้คนฟังรู้สึกโกรธเสียจริง!
ทุกคนมีเหตุผลเพียงพอที่จะเชื่อว่า จ้าวซู่อวิ๋นกำลังตามใจเด็กจนเสียคน ใครกันจะสอนเด็กแบบนี้? ซูหลีสูดหายใจลึก จ้องไปที่จ้าวซู่อวิ๋น แล้วพูดทีละคำอย่างชัดเจนว่า “ตอนแรกเย่เชาเป็คนแต่งงานพาฉันเข้ามาในตระกูลเย่ ตราบใดที่พวกเราทั้งสองยังไม่ได้หย่าร้างกัน ฉันก็ยังคงเป็ลูกสะใภ้ของตระกูลเย่ ไม่มีใครสามารถไล่ฉันออกไปได้!”
“ถูกต้อง! ซูหลีพูดถูก จ้าวซู่อวิ๋น เธอมีสิทธิ์อะไรมาไล่ซูหลีออกไป? ซูหลีทำผิดอะไร?”
ทุกคนล้วนสายตาเฉียบคม พวกเขากำลังคิดว่าจ้าวซู่อวิ๋นรังแกคนอื่นมากเกินไป!
จ้าวซู่อวิ๋นไม่เคยคิดเลยว่า ซูหลีจะกล้าต่อต้านตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ นี่มันเท่ากับว่าหล่อนไม่เห็นเธอเป็แม่สามีเลย
หลายปีมานี้ เธอเป็คนที่พูดอะไรในบ้านแล้วต้องเป็ไปตามนั้น ซูหลีกำลังท้าทายอำนาจของเธออย่างแน่นอน
แต่เดิมเธอไม่เคยคิดจะไล่ซูหลีออกไป เพียงแค่อยากระบายอารมณ์ชั่วขณะเท่านั้น แต่ตอนนี้มีคนมากมายพูดถึงเธอ เธอจึงอยากไล่ลูกสะใภ้คนนี้ออกไปจริง ๆ ถ้าไม่สั่งสอนให้รู้สำนึกเสียบ้าง คนพวกนี้คงไม่รู้ว่าเทพเ้าแห่งม้ามีตาสามดวง!
“อย่ามาพูดจาวุ่นวายในบ้านของฉันนะ ซูหลีเป็ลูกสะใภ้ของตระกูลเย่ ถ้าฉันบอกให้เธอไปเธอก็ต้องไป ฉันบอกให้เธออยู่เธอก็ต้องอยู่”
“จริงเหรอ? งั้นวันนี้ฉันจะให้คุณได้เห็นกันบ้าง ว่าคำพูดของคุณมันใช้ไม่ได้แล้ว แต่ก่อนฉันอดทนและยอมให้กับคุณ เพราะเห็นว่าคุณเป้นแม่ของเย่เชา เป็ย่าของเสี่ยวเยปิง แต่ถ้าฉันอดทนต่อไป ไม่รู้ว่าคุณจะทำให้เสี่ยวเย่ปิงเสียคนขนาดไหน! จากนี้ไป ฉันจะไม่เรียกคุณว่าแม่สามีอีกแล้ว และฉันจะไม่ยอมให้คุณมาทำร้ายเสี่ยวเย่ปิงอีก ลูกชายของฉัน ฉันจะเลี้ยงเอง คุณไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่ง!”
ซูหลีแต่งงานเข้าตระกูลเย่มาหลายปี นี่เป้นครั้งแรกที่ทุกคนได้เห็นเธอพูดจาแข็งกร้าวเช่นนี้ นี่ก็เพราะคนใจเย็นถูกบีบคั้นจนสุดจะทน ไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยของเธอแล้ง คงจะต้องอดทนและยอมต่อไป
จ้าวซู่อวิ๋นถูกสวนจนตั้งรับไม่ทัน ไม่อยากเชื่อว่านี่เป็คำพูดที่ออกมาจากปากของซูหลี
ซูหลีพูดประโยคนี้ทิ้งท้าย แล้วหันไปคว้าตัวเสี่ยวเย่ปิง
“มากับฉัน!”
เสี่ยวเย่ปิงก็ตกตะลึงเช่นกัน เขาถูกซูหลีลากเข้าไปในบ้าน เมื่อเดินไปถึงประตูถึงได้รู้สึกตัวและร้องใออกมา
“ผมไม่ไปกับคุณหรอก ผู้หญิงใจร้าย ปล่อยเดี๋ยวนี้! จะทำอะไร!”
ในที่สุดเสี่ยวเย่ปิงก็เริ่มสั่นกลัว ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะโกรธจริง ๆ เหมือนเป็บ้าไปแล้ว!
ซูหลีไม่ได้เกรงใจเขา เธอลากเขาเข้าไปในห้องโดยตรง ล็อคประตู แล้วหันไปยิ้มเ็าใส่เขา
“วันนี้ถึงลูกจะะโจนเสียงแหบเแห้ง แม่ก็จะไม่ปล่อยไปไหนทั้งนั้น!”
จ้าวซู่อวิ๋นได้ยินเสียงร้องโหยหวนของหลานชาย ทั้งโกรธทั้งร้อนใจ เธอไม่สนใจที่จะโกรธเพื่อนบ้านอีกต่อไป รีบวิ่งเข้ามาเคาะประตูอย่างร้อนรน “ซูหลี เปิดประตูซะ ฉันขอบอกไว้เลยนะ ถ้าเธอกล้าตีหลานฉัน ฉันจะไม่ยอมให้เื่จบแค่นี้แน่!”
เสี่ยวเย่ปิงได้ยินเสียงย่า ก็ร้องไห้โวยวายทันที
“ย่าช่วยผมด้วย แม่จะทุบตีผมจนตายแล้ว!”
“ซูหลี ถ้าเธอกล้าตีหลานฉัน ฉันจะสู้กับเธอให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลย!”
436
