สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 44

“อืม...ที่นี่ที่ไหนกัน” โฟว์รู้สึกตัวขึ้นมาพลางยกมือขึ้นกุมหัวเพราะเธอปวดหัวมาก

“ตื่นแล้วเหรอคะคุณชีน่า !!!” เสียงผู้หญิงเสียงหนึ่งดังเข้ามาในโสตปราสาทของโฟว์เธอพยายามใช้ตาที่พร่ามัวอยู่มอง ก่อนจะเห็นเป็นเงาลางๆของสาวอายุราวๆยี่สิบกลางๆผมของเธอนั้นสีดำโฟว์พยายามกระพริบตาหลายครั้งเพื่อปรับโฟกัสสายตาก่อนภาพทุกอย่างจะค่อยๆชัด ก่อนจะเห็นหน้าตาของสาววัยทำงานคนหนึ่งเธอรีบตรวจสอบทันที

หน้าต่างชื่อ : อากาเนะ โกลด์รูน Level : 32อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 24ฉายา : แม่พระRank : C

“อากาเนะ โกลด์รูน อย่างนั้นเหรอลูกครึ่ง ??? ว่าแต่เธอเป็นใครกันความทรงจำสุดท้ายจำได้ว่าโดนเจ้าแพะบ้านั่นตบจนกระเด็นและหมดสติไป” โฟว์พูดออกมา

"คุณชีน่า ที่นี่คือ........” เธอยังพูดไม่ทันจบโฟว์ก็พูดออกมาเสียก่อน

“เรียกโฟว์เถอะชื่อนั้นฉันไม่ค่อยชินเท่าไหร่ พอดีไม่ค่อยมีคนเรียกมัน” โฟว์บอก

“ได้ค่ะคุณโฟว์ ชื่อฉันคุณคงรู้แล้วจากการตรวจสอบ” อากาเนะพูด

“อืมว่าแต่ที่นี่ที่ไหน” โฟว์ถาม

“ที่นี่คือที่อยู่ของโกทแมนค่ะ” อากาเนะพูด

“โกทแมน ??? นี่ไอ้แพะบ้านั่นมันจับฉันมาเหรอเนี่ย !!!!” โฟว์อุทานออกมาอย่างตกใจ

“ใช่ค่ะ โกทแมนมันจะจับผู้หญิงที่พบและถูกใจมาไว้ที่บ้านของมัน” อากาเนะพยักหน้า

“เธออยู่นี่มากี่ปีแล้ว เลเวลเธอเท่านี้ไม่น่าจะมาอยู่แถวนี้ได้นี่” โฟว์พูดอย่างแปลกใจ

“ปีนี้ก็ปีที่หกแล้วค่ะ ฉันโดนจับมาจากแถวๆเคฟแลนด์ค่ะ” อากาเนะพูด

“เคฟแลนด์บ้าน่านั่นมันอยู่ไกลจากที่นี่มากเลยนะ โกทแมนมันไม่ออกนอกพื้นที่นี่” โฟว์อุทานออกมาอย่างตกใจ

“คุณโฟว์คิดว่าโกทแมนมันมีตัวเดียวเหรอคะ ที่คุมป่านี้อยู่น่ะคือตัวหัวหน้ามันหรอกค่ะมันยังมีลูกน้องที่เลเวลน้อยกว่าอีกหลายตัวที่คอยตระเวนออกเดินทางเหยื่อกลับมา พวกนี้สองสามเดือนจะกลับมาครั้งหนึ่ง จากที่ฉันอยู่มาหกปี ที่นับๆได้ก็ราวๆเจ็ดแปดตัวค่ะ” อากาเนะพูด

“นี่มัน !! เรื่องจริงงั้นเหรอ !!!!!” โฟว์ตกใจกับจำนวนที่อากาเนะบอกมา

“ใช่ค่ะ ดูเหมือนมันจะใช้ที่นี่เป็นถื่นฐานของพวกมัน” อากาเนะพูด

“แล้วบ้านหลังนี้” อาเนะสงสัยว่าบ้านหลังนี้มาได้ยังไง

“พวกเราผู้ที่ถูกจับมาเป็นคนช่วยกันสร้างค่ะ” อากาเนะรู้ว่าโฟว์สงสัยอะไรเพราะพวกที่มาใหม่ๆมักจะถามแบบนี้ประจำ

“แล้วที่นี่มีโกทแมนอยู่กี่ตัว” โฟว์ถาม

“สองตัวค่ะ ตัวหนึ่งจะคอยอาศัยอยู่ที่นี่เพื่อไม่ให้พวกเราใช้สกิลได้ ส่วนอีกตัวจะคอยออกหาอาหารซึ่งมันเลเวลเยอะที่สุดเท่าที่ฉันจำได้ มันคือตัวที่พาตัวคุณโฟว์มานั่นแหละค่ะ” อากาเนะพูด

“ว่าแต่คุณโฟว์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งจริงๆใช่มั้ยคะ คุณพอจะพาพวกเราออกไปจากที่นี่ได้มั้ย” อากาเนะถามเธอนั้นเห็นข้อมูลของโฟว์ไปแล้วจึงถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“อืม...ถึงฉันจะเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งและมีสกิลที่เหมาะสำหรับใช้หนีแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าโกทแมน สกิลฉันก็ทำอะไรไม่ได้หรอกนะ แถมแถวนี้ก็เป็นเขตอับสัญญาณด้วยฉันคงไม่มีโอกาสติดต่อพรรคพวกให้มาช่วยได้ แถมการจะกำจัดเจ้าโกทแมนที่เลเวลสูงขนาดนั้นคงเป็นไปไม่ได้ เพราะขนาดสัตว์กลายพันธ์เลเวลแค่สองร้อยในตอนนี้ยังไม่มีมนุษย์คนไหนโค่นล้มมันได้เลยนอกเสียจากว่า.............” จู่ๆโฟว์ก็นึกถึงสตีฟขึ้นมา

“นอกเสียจากอะไรคะ” อากาเนะถาม

“ไม่มีอะไรหรอก” โฟว์เลือกที่จะตอบปัดๆไปตอนแรกเธอคิดว่าคุณพ่อบ้านหรือสตีฟอาจจะมีโอกาสจัดการมันได้ แต่เธอก็นึกขึ้นได้ว่าตอนถูกโจมตี สตีฟยังไม่มีโอกาสตอบโต้มันเลย ถ้ามีเวลาอีกสักเดือนไม่แน่สตีฟอาจจะชนะมันได้ก็ได้ เธอหวังว่าสตีฟจะรอดไปได้และกลับมาช่วยเธอในภายหลัง

“ว่าแต่โกทแมนมันจับพวกผู้หญิงมาทำไมเธอรู้บ้างมั้ย” โฟว์ถาม

“ไม่รู้เลยค่ะ มันจับเหยื่อทุกคนที่เป็นผู้หญิงมาหมด ขังให้พวกเราใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ พวกเรานั้นพยายามหนีหลายครั้งแล้ว แต่จุดจบของผู้ที่หนีคือความตาย พวกเราจึงเลิกคิดที่จะหนีกันนานแล้วค่ะ แถมอยู่ที่นี่เองก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ถึงจะไม่สะดวกสบายแต่โกทแมนมันก็หาอาหารมาให้พวกเราตลอด” อากาเนะพูด

“นี่เธอ !!! ยอมรับสภาพชีวิตที่นี่งั้นเหรอ !!!!” โฟว์อุทานออกมา

“ถ้าไม่ยอมรับจะให้ทำยังไงล่ะคะ หาทางหนี้งั้นเหรอคะ เป็นไปไม่ได้เลยโกทแมนน่ะเลเวลเกือบสามร้อยเลยนะคะ” อากาเนะพูด

“คุณโฟว์พอจะลุกไหวหรือยังคะฉันจะพาเดินดูรอบๆหมู่บ้าน” อากาเนะพูดออกมาทำให้โฟว์ตกใจมากขึ้นไปอีกนี่เธอบอกว่ารอบๆหมู่บ้านงั้นเหรอแสดงว่าต้องมีผู้หญิงอยู่ที่นี่เป็นจำนวนมากแน่ๆ

“อืมช่วยพาฉันไปดูรอบๆหมู่บ้านหน่อย” โฟว์พยักหน้าอากาเนะได้ยินดังนั้นก็พาโฟว์เดินไปดูรอบๆหมู่บ้านทันที

ยิ่งอากาเนะมาเห็นสภาพของหมู่บ้านเจ้าโกทแมนนี่เธอยิ่งตกตะลึงเข้าไปใหญ่เพราะมันมีบ้านเรือนตั้งเรียงรายอยู่เกือบห้าสิบหลังคาเรือนจากที่เธอถามอากาเนะดู บ้านหลังหนึ่งจะมีผู้อยู่อาศัยหลังละประมาณห้าคน นี่แสดงว่ามีคนถูกจับมานี่เกือบจะสามร้อยคน

ตอนนั้นเองอากาเนะก็เห็นโกทแมนตัวหนึ่งเดินอยู่รอบๆตัวมันรายล้อมไปด้วยผู้หญิงหลายคนคอยเดินตามป้อนอาหารเหมือนกับคนรับใช้

ครืด !!!!!!! มันส่งเสียงออกมาเบาๆก่อนจะหันหน้ามามองอากาเนะและโฟว์ก่อนจะเลิกสนใจและเดินผ่านไปโฟว์ไม่รอช้าตรวจสอบมันทันที

หน้าต่างโกทแมน Level 193สิ่งมีชีวิตลึกลับร่างกายท่อนล่างมีขาเป็นกีบเท้าแพะร่างกายคล้ายคนศรีษะมีเขาแพะ ผิวหนังปกคลุมไปด้วยผิวและขนแบบแพะ สกิลของมันนั้นทำให้ผู้ที่อยู่ในระยะหนึ่งกิโลไม่สามารถใช้สกิลพิเศษได้
“หือตัวนี้เลเวลไม่เท่าไหร่แฮะ” โฟว์พูดออกมาเธอคิดว่าถ้าเป็นก่อนหน้านี้เจอเจ้าตัวนี้ล่ะก็เธอกับคุณพ่อบ้านน่าจะเอามันอยู่ถึงแม้จะฆ่าไม่ได้แต่ก็ไม่น่าจะเสียท่าง่ายๆ

“นี่เป็นตัวที่เฝ้าหมู่บ้านอยู่ค่ะ ลำพังแค่ตัวนี้พวกเราก็เอาชนะมันไม่ได้แล้ว ส่วนตัวที่จับตัวคุณโฟว์มานั้นดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าฝูงโกทแมนค่ะ มันจะคอยออกลาดตระเวนและคอยออกหาอาหาร แถมยังคอยจับคนที่หลงมาแถวๆนี้ด้วย ส่วนตัวอื่นๆที่ออกเดินทางไปจับคนกลับมาพวกมันเลเวลประมาณสองร้อยต้นๆทั้งนั้นค่ะ” อากาเนะพูด

“อืม...อย่างนั้นเหรอสังคมพวกมันแปลกจริงๆตัวเลเวลเยอะสุดดันต้องลำบากทำทุกอย่าง ส่วนตัวเลเวลน้อยสุดดันสบายสุดซะงั้น ว่าแต่นี่มันคิดจะสร้างหมู่บ้านที่มีแต่ผู้หญิงหรือไง” โฟว์อดสงสัยไม่ได้

“อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้นะคะ ดีที่โกทแมนมันไม่ค่อยแตะต้องหรือทำร้ายพวกที่จับมา นอกเสียจากคนที่คิดหนีมันจะฆ่าทิ้งทันทีฉันว่ามันคงคิดจะเลียนแบบสังคมมนุษย์ล่ะมั้งคะ” อากาเนะพูดจากประสบการณ์หกปีของเธอ

หลังจากเดินสำรวจหมู่บ้านจนทั่วอากาเนะก็พาโฟว์กลับไปพักที่บ้านปล่อยให้โฟว์อยู่คนเดียวไปก่อนเพราะอากาเนะมีเรื่องต้องทำ

“ผู้หญิงในหมู่บ้านนี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงยอมรับที่จะใช้ชีวิตแบบนี้ ไม่สิพวกนั้นน่าจะหมดหวังที่จะหนีแล้วมากกว่า” โฟว์พูดออกมาหลังจากเห็นสภาพสังคมในหมู่บ้านโกทแมนแห่งนี้ ผู้หญิงที่ถูกจับมาที่นี่ใช้ชีวิตเหมือนกับสัตว์เลี้ยงวันๆไม่ทำอะไรนั่งๆนอนๆ รอเจ้านายหรือเจ้าโกทแมนเอาอาหารมาให้ ผู้หญิงทุกคนที่นี่แต่ละคนมีเลเวลแตกต่างกันไปที่เธอเห็นเยอะสุดนอกจากเธอก็เจอเลเวลเก้าสิบหก ทุกคนดูเหมือนจะถูกจับมาจากระแวกใกล้เคียงชายแดน

โฟว์คิดพยายามหาทางช่วยทุกคนไปจากที่นี่แต่เธอนึกหาวิธีไม่ออกเลยการที่จะพาคนจำนวนมากหนีหลุดจากอาณาเขตหนึ่งกิโลเมตรห้ามใช้สกิลโดยเจ้าโกทแมนไม่รู้ตัวเป็นไปไม่ได้เลย แค่เจ้าตัวที่เฝ้าหมู่บ้านอยู่ก็เลเวลเกือบสองร้อยเกือบจะเท่าเจ้าตัวที่ถล่มเม็กซิโกแล้ว ขนาดวันคนที่เก่งที่สุดในบรรดาพวกเธอยังจัดการกับมันไม่ได้ แล้วเจ้าโกทแมนที่มีสกิลโกงๆอย่างทำให้ใช้สกิลพิเศษไม่ได้ในระยะ จะมีใครสู้ได้เล่าแต่เมื่อเธอคิดถึงตรงนี้ภาพของสตีฟก็แว่บเข้ามาในหัว

“ความหวังของมนุษย์ชาติอย่างนั้นเหรอ” โฟว์พูดออกมาเบาๆ เธอได้หวังว่าสตีฟจะรอดและรีบแข็งแกร่งขึ้นโดยไวและไม่ลืมกลับมาช่วยเธอ จากที่เธอคำนวณดูสตีฟน่าจะใช้เวลาราวๆครึ่งปีในการขึ้นไปถึงเลเวลสองร้อย

“จะทนสักครึ่งปีแล้วกัน ถ้าไม่กลับมาช่วยจะตายให้ดู” โฟว์พูดออกมาเธอนั้นไม่ยอมเป็นเหมือนผู้หญิงพวกนี้หรอก

ทางด้านสตีฟ

“โอ๊ย เจ็บซี่โครงชิบหายเลยฟ้าก็ใกล้จะมืดแล้ว แถมนี่ก็เข้าวันที่ห้าแล้วด้วยถ้าพรุ่งนี้ตรูกลับไม่ถึงคอนโดก่อนจะเช้าแล้วถ้าซาร่ากลับมามีหวังหาคำอธิบายไม่ถูกแน่ๆ ต้องรีบไปพาตัวคุณโฟว์กลับมาเพื่อให้เธอพาเรากลับบ้าน” สตีฟพูดออกมาตอนนี้เขายังคิดหาวิธีช่วยโฟว์ไม่ออกสตีฟเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาเพื่อดูว่าตนเองตอนนี้เลเวลเท่าไหร่แล้วหลังจากจัดการสัตว์กลายพันธ์เลเวลร้อยห้าสิบกว่าๆมาร้อยตัว

หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 165อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้าน (ฮีโร่)อายุ : 29 ฉายา : คุณพ่อบ้านRank : SSSสถานะความแข็งแกร่ง 272ความเร็ว 248พลังกาย 292ความฉลาด 50โชค 18

“เฮ้ย นี่ตรูเลเวลพุ่งมาขนาดนี้เลยงั้นเหรอ โกงชะมัดยาดแล้วพลังกายนั่นอะไรทำไมมันแซงความแข็งแกร่งแล้วล่ะ หรือจะเป็นเพราะที่โดนเจ้าโกทแมนนั่นอัดไป แต่จะว่าไปตอนเราเลเวลหนึ่งเราก็โดนเมียอัดบ่อยๆทำให้เราค่าสถานะพลังกายมากกว่าปกตินี่นา หรือว่าพลังกายจะขึ้นได้โดยการโดนอัดเยอะๆ” สตีฟพูดออกมาอย่างตกใจเพราะตลอดมาพลังกายของเขาจะห่างจากค่าความแข็งแกร่งประมาณ สี่สิบหรือห้าสิบแต้มตลอด

สตีฟยังเดินตามรอยเท้าไปเรื่อยๆโดยไม่รู้ตัวเลยว่าซี่โครงที่หักและเจ็บมากในตอนแรกตอนนี้มันค่อยๆเจ็บน้อยลงทุกทีๆนั่นเป็นเพราะร่างกายสตีฟสามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วซึ่งสตีฟมารู้ตัวทีหลังก็เช้าวันพรุ่งนี้เพราะตอนนั้นสตีฟดันหายเจ็บซี่โครงแล้วนั่นเอง

สตีฟเดินทางมาจนพระอาทิตย์เกือบจะตกดินเขาใช้เวลาเดินตามรอยเท้าเกือบชั่วโมงในที่สุดสตีฟก็เจออะไรบางอย่าง

“นั่นมันบ้านคนงั้นเหรอ ทำไมมาอยู่แถวนี้ล่ะ !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจ

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 44 หมู่บ้านโกทแมน !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 44 หมู่บ้านโกทแมน !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้