เส้นทางเทพยุทธ์​ (Trail of God)

 นักเรียนเสื้อคลุมสีแดงเพลิงกระโดษเข้าหาจางเฉินพร้อมกับปลดปล่อยกระบวนยุทธ

    “งูเพลิงสลายโลกา”

    บูม

   คลื่นกำปั้นสีแสดงพุ่งออกมาแล้วแปรเปลี่ยนเป็นรูปแบบงูแดงลูกเป็นไฟอ้าปากหวังเข้ากัดจางเฉิน มู่หยงฟู่มองดูอย่างสบายอารมณ์มันแทบไม่ต้องออกแรงเลยก็ได้ชัยชนะง่ายๆ แค่จ่ายเงินเล็กน้อย

   “อัดพลังไปเต็มที่ขนาดนาดมันจะมีสักกี่ชีวิตก็ต้องตายแหละ”

   จางเฉินเดินกระบวนท่าหมัดลมปราณของเขาแล้วกระโดษขึ้นทุบหัวงูเพลิงทันที หมัดที่น่ากลัวแตกกระจายแล้วจางเฉินก็ใช้ท่าเท้าท่องเมฆาเข้าประชิดตัวเสื้อคลุมแดงทันทีกระแทกอีกหมัดเข้าที่หน้าอก

  ตูมมมม

  เสียงกระดูกแตกดังลั่นและนักเรียนเสื้อคลุมไฟก็ประทุเลือดจากปากกระเด็นออกจากเวทีทั้งตกใจและตะลึงงันไปทั้งสนามประลอง

    “กำปั้นที่ดี จางเฉินกระบวนท่าเล็กๆน้อยๆ ของแกเป็นเพียงแค่การแสดงเล็กๆ ทางทีดีคุกเข่าและยอมเจ็บตัวซะดีๆ ดีกว่าไม่งั้นเจ้าจะรู้ว่าอะไรดีกว่าตาย” มู่หยงฟู่ไม่สนใจนักเรียนที่กระเด็นออกไปพูดพร้อมเดินเข้าหาจางเฉินพร้อมกับนักเรียนอีก2 คน

   จางเฉินมองอย่างเฉยเมยเข้าสู่รัฐสมาธิกำหนดลมหายใจเพื่อคำนวณการใช้พละกำลัง หาจุดอ่อน และการจัดการลมปราณเพื่อให้เหลือสำหรับต่อสู้กับคนอื่นๆด้วย

    “เจ้าเด็กนี่มองหาความตาย”มู่หยงฟู่โกรธมาก เขาจ้องมองจางเฉินเหมือนอยากจะฆ่าให้ตายถ้าดวงตาฆ่าคนได้จางเฉินคนตายไปแล้วหลายร้อยครั้ง

    “สุนัขที่ชอบเห่ามักไม่กัด”

    มู่หยงฟู่ได้ยินคำเดิมๆยิ่งโกรธมากกว่าเดิมจนตัวสั่น รวบรวมลมปราณจนสุดตัวหมายชีวิตของจางเฉินพลังสวรรค์และโลกโดยรอบต่างหมุนวนอยู่กับตัวมู่หยงฟู่ทั้งดูดกลืนพลังและพร้อมปลดปล่อยอย่างเต็มที่

   “อินทรีทยานฟ้า”

   บุมมมม

    “งูเพลิงสลายโลกา

บูมมม

     ทั้งสามคนต่างปล่อยกระบวนยุทธพร้อมๆกันเสียงดังกระหึ่ง อินทรีทยานฟ้าเป็นกระบวนยุทธธาตุลมซึ่งส่งพลังลมอย่างรุนแรงไปทั่วทั้งสนามแข่งแต่เป้าหมายก็คือจางเฉินเท่านั้น กระบวนท่างูเพลิงของนักเรียนอีกสองคนรวมเข้าอีกลมและไฟย่อมเกื้อหนุนกัน ทำให้จางเฉินเป็นจุดสนใจของทั้งอัศจรรทันที

   จางเฉินยังคงใช้เพียงกระบวนท่ามวยพื้นฐาน ประกอบเป็นหมัดพลังปราณของเขาตามปกติ

    ตูมมมม

   สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้คนทั้งอัศจรรต่างตกตะลึงและเบิกตาค้าง

    การชกมวยพื้นฐาน สู่กับศิลปะการต่อสู้ระดับก่อเกิด 1 คนกับระดับหลอมรวมลมปราณ 3 คนมันขัดสามัญสำนึกทั่วไปเรียกได้ว่าเกิดการพังทลายทางแนวคิดระดับชั้นศิลปะการต่อสู้และระดับฝึกฝนอย่างสมบูรณ์

    จางเฉินถอยหลังไปเพียง 2-3 ก้าวมู่หยงฟู่กับอีกสามคนต่างมีสีหน้าไม่สู้ดีเห็นมือและแขนของพวกเขาแตกและรู้สึกได้ถึงกระดูกแขนแหละเป็นชิ้นๆไม่นานทั้งสามคนก็เปิดปากพ่นเลือดออกมา พวกเขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น

    “บินออกเวทีได้”จางเฉินกระโดดถีบทั้ง 3 คนไปคนละที

   “แก”มู่หยงฟู่พ่นเลือดกระเด็นออกจากเวทีอย่างอนาถพร้อมด้วยเสียงกระดูกหน้าอกร้าวอย่างชัดเจนบินออกจากเวทีไกลกว่าสิบเมตรจึงอยุดลงและสลบไป ไม่รู้เป็นหรือตาย

   เงียบ!

   ความเงียบสงบของทั้งอัศจรร

  ผู้ชมเงียบทุกคนมองจางเฉินด้วยความตกใจปากตาเบิกกว้าง

 จางเฉินเพียงตบฝุ่นที่มือและไหล่เบาๆ ราวกับว่าทำสิ่งเล็กๆ น้อยๆเสร็จแล้วก็มองไปที่มู่หยงเลี่ยนซึ่งอยู่ไม่ไกล

  “คราวต่อไปตาเจ้า”

   อาจารย์มหาลัยรีบเข้าไปดูแลมู่หยงฟู่ทันทีแล้วทำมือเป็นสัญลักษณ์ว่ายังไม่ตาย ให้ยาแล้วจึงแบกมู่หยงฟู่ออกจากพื้นที่

   “เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครทำน้องข้าขนาดนี้ เจ้าคิดว่าจะมามองหน้าทำท่ายินดีที่จะสู้กับข้า มองหาความตาย”

  สนามของมู่หยงเลี่ยนนั่นจบไปเรียบร้อยแล้วโดยเหลือเพียงมู่หยงเลี่ยนคนเดียว ยืนประจันหน้ากับจางเฉิน คนอื่นๆ ในวงกลมหมายเลข5 ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้จางเฉิน ต่างต่อสู้กันเองเพื่อได้รับสถานที่ที่เหลืออีก 3ที่ ยกที่หนึ่งให้จางเฉินไปโดยอัตโนมัติ

  “ฮ่าฮ่าไม่ถูกต้องเหรอ เจ้าเคยมองหาข้า ข้าก็มองหาเจ้าดังนั้นคราวต่อไปคือตาเจ้าแน่นอน”จางเฉินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ถ้าเขาย้อนกลับไปเขาคงจะต้องแปลกใจกับตัวเองมากที่ดูเหมือนจะเป็นคนบ้าการต่อสู้ยิ่งเห็นคนเก่งกว่ายิ่งอยากเอาชนะ