Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่สามสิบแปด  ออเดิร์ฟ

สิ่งที่เป็นผลมาจากการที่ใช้ปราณรวมที่ตาและสมองได้ทำให้ผมสามารถสำรวจร่างกายได้ว่ามีจุดชีพจรซ่อนเร้นอยู่ตรงไหนบ้างในร่างกายและสามารถเจาะทะลวงชีพจรพิสดารและชีพจรลึกลับได้อย่างง่ายดาย

หลังจากที่ทำสิ่งเหล่านี้ได้ง่ายมากยิ่งขึ้นหลังจากที่ฝึกวิชาของสายบ่มเพาะร่างกายแล้ว

ได้รู้สึกถึงกล้ามเนื้อต่างๆในร่างกายขึ้นอย่างชัดเจนรวมไปทั้ง”ขาที่ห้า”นี้

กร้วม กร้วม กร้วม

ผมเลี้ยงอาหารออเดิร์ฟเล็กน้อยก่อนไปทำงานทานร่วมกับพวกนักษัตรนักวิทยาศาสตร์

“มา ไม่ต้องเกรงใจ บนโต๊ะ อาหารไม่มีเจ้านายไม่มีลูกน้อง มีแต่ผู้กล้าหาญที่กินได้มากที่สุด ฮา”

“คร่อก ข้าไม่เกรงใจละนะนายท่าน”

คิงคองเงิน ระกาเหล็กวานรทองแดงก็ทานอาหารดีดีและสุราชั้นดีบนโต๊ะด้วยความรวดเร็ว

ดื่มสุราได้เป็นขวดๆ

ส่วนนักวิทยาศาสตร์นั้น จะทานสเต็กเนื้ออย่างช้าๆมากกว่า

“อาหู่ ดูแลอาหารดีดี อย่าให้พวกเราต้องกินจานเปล่าได้ฮา”

“รับทราบขอรับนายน้อย”

อาหู่ได้ไปสั่งเตรียมอาหารด้วยความรวดเร็วมากขึ้นแม้ต้องจ้างคนครัวเพิ่มขึ้นก็ตาม

และอีกอย่างที่ผมรู้สึกได้คือแม้การกินอาหารของผมจะดูเรียบร้อยกว่าแต่ปริมาณการกินของผมไม่แพ้คิงคองเงินเลยแม้แต่น้อย

เมื่อทานอาหารไป ตกอยู่ในกระเพาะอาหารจุดลมปราณที่กระเพาะอาหารก็ราวกับย่อยสลายอาหารเป็นพลังงานด้วยความรวดเร็ว

ร่างกายราวกับโรงงานขนาดใหญ่ที่ต้องใช้พลังงานมหาศาล

ซึ่งผมก็มองว่าเป็นเรื่องธรรมดา

ที่หุ่นของคิงคองเงินนั้นราวกับเดอะร็อคนักเล่นเกล้าม

คนเล่นกล้ามจะรู้ว่าต้องทานอาหารปริมาณมากถึงจะรักษากล้ามเนื้อขนาดนี้เอาไว้ได้นั่นเอง

หมูหัน ไก่ย่าง เนื้อลูกวัว น้ำซุปต่างๆยกมาไม่ได้ขาด

นักวิทยาศาสตร์ถึงกับส่ายหน้าเมื่อเห็นท่าทางการกินของพวกนี้ที่ราวกับโต๊ะจีนลิง

แต่แค่ผมสั่นกระดิ่งทีเดียว

บริเวณที่พวกเขากินไว้เลอะเทอะก็มีพนักงานรับใช้เอาผ้ามาปูใหม่ เอาอาหารจานใหม่มาให้และรินเหล้าไหใหม่ไว้ให้พวกเขาด้วยความรวดเร็วอย่างมืออาชีพ

“ไม่เป็นไร ทานให้มากไว้เถอะ อยู่กับข้าพวกเจ้ายังสามารถกินได้อีกหลายมื้อ”

พวกนักษัตรมีสีหน้าอับอายลงและกินอย่างสงบมากขึ้น

ผมโบกมือขึ้น

“ไม่ต้องทานสงบขนาดนั้น พวกเจ้ามีโอกาสจึงได้ทานอาหารไว้เยอะๆก่อนนั้นถูกต้องแล้วเพราะอาจจะไม่ได้กินของดีดีอีก แต่ข้าแค่อยากให้พวกเจ้ารู้สึกว่าข้าสามารถให้พวกเจ้าทานเท่าไรก็ได้เท่านั้นเอง..อันที่จริงข้าก็มีความสุขไม่น้อยที่ได้เห็นพวกเจ้ากินอาหารอย่างมีความสุขเช่นนี้ ทานไปเถอะหากพวกเจ้าใช้พลังงานมากก็ต้องทานให้มากไปด้วย”

ด้วยเหตุผลบางประการ

คนเรามองว่าการทานอาหารมากๆคือลูกผู้ชายแบบเดียวกับ โกคู ลูฟี่ นารุโตะและไจแอนท์ พวกทานอาหารน้อยๆถูกมองว่าคือพวกตุ๊ดตู๋ไม่แมนไม่ใช่ลูกผู้ชาย

ก็อาจจะมีความจริงบางส่วนจากการที่แนวนักเพาะกลาง ต้องทานอาหารเพื่อรักษากล้ามของตนเองไว้ แต่นั่นก็ต้องมีวินัยในการทานอาหารและควบคุมอาหารไม่ใช่จะทานอะไรก็ได้ จึงจะสามารถรักษากล้ามที่เพาะสร้างมาไว้ได้

ส่วนร่างกายของผมไม่ค่อยใกล้เคียงกับนักเพาะกายเท่าไรในแง่หนึ่ง

ที่อาหารเข้าในร่างกายถูกย่อยสลายอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนเป็นพลังปราณ

จากการเร่งพลังที่จุดตรงช่องท้องทำให้สามารถย่อยสลายอาหารได้เร็วกว่าเดิมและเกิดความหิวที่สามารถกินอาหารได้มากขึ้นแทบจะไม่จำกัด

ผมจิบไวน์อีกครั้ง

แบบเดียวกับพวกนักวิทยาศาสตร์

แต่พวกนักษัตรทำหน้ามุ่ยเมื่อได้ทานไวน์และทำหน้าเหมือนไม่อร่อย

ผมเลยกระซิบให้คนรับใช้หยิบเหล้าแบบที่พวกนักษัตรน่าจะถูกใจมากกว่าไวน์

มันก็แล้วแต่คนชอบล่ะนะ

“โอเค หลังจากทานอาหารก็พักผ่อนกันสักพักเตรียมแต่งตัว คอยตัดสูทใหม่ให้เข้ากับร่างกายที่เปลี่ยนไปของผมผมจะไปลาออกจากโรงเรียนที่เรียนกับไป่มู่หลิงอยู่ อาหู่เตรียมข้าวของให้พร้อมด้วย”

อาหู่ ผงกศีรษะรับคำและไปจัดการตามแผนการที่ผมให้เตรียมไว้คราวนี้เตรียมมากกว่ากุหลาบ 99999 ดอกและคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะทำให้ไป่มู่หลิงแล้ว

เสียเวลาทำมาหากินมากๆในการเป็น simp ให้กับผู้หญิงที่ไม่รักเรา

Cost-benefit การวิเคราะห์ค่าใช้จ่ายและผลประโยชน์บอกว่านั่นคือสิ่งที่ไม่ควรทำ