Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

ได้ยินไม่เว้นแม้กระทั่งพวกหลัวเฟิงจะสับสน เพราะฉินเสว่ที่ตามมาก็อึ้งไปเหมือนกัน เธอไม่คิดเลยว่าคุณครูของเธอคนนี้จะกล้าท้าทายทั้งๆที่รู้แล้วว่าพวกเขาเก่งฟุตบอล

ว่าแต่ครูของเธอเล่นฟุตบอลเป็นด้วยเหรอ?

“แก…’’กลับกัน ด้านม่านเกาที่ถูกเมินก็รู้สึกอับอายเป็นอย่างมากใบหน้าของเขาร้อนผ่านด้วยความโกรธ

“แกเป็นใคร?’’เห็นอย่างนั้น ม่านฝางก็เดินเข้าไปแล้วมองอย่างเอาเรื่องการแข่งในวันนี้เป็นการแข่งของพวกเขาแล้วอยู่ดีๆมีใครหน้าไหนก็ไม่รู้เดินเข้ามาแทรก ถ้าไม่ให้เขาโกรธแล้วจะให้ทําอะไร?

ไม่มีทาง!

“นั่นไม่สําคัญว่าผมจะเป็นใครแต่ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ทีมของคุณจะต้องออกจากสนามไป!’’ ถูกถาม มู่หลินก็ส่ายหัวเขาไม่มีเวลามาไร้สาระกับคนบ้าๆอย่างนี้หรอก

“บัดซบ!แกคิดว่าแกเป็นใครกันวะ?’’ ม่านเกาที่ได้ยินก็ไม่ทนอีกต่อไป เขาก้าวเข้าไปแล้วเตรียมจะมีเรื่องอย่างไรก็ตามในวินาทีนั้นเมื่อเขาเห็นแววตาของอีกฝ่ายแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาทั่วทั้งร่างของเขาก็สั่นสะท้านแล้วหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมา

ด้วยความหวาดกลัว

อะไรกัน!

หมอนี่…

ม่านเกาที่กําลังจะมีเรื่องพลันนัยน์ตาหดวูบและหยุดชะงักลงทันทีเขาไม่เข้าใจเลยว่าทําไมตัวเองถึงได้รู้สึกกลัวเพียงแค่สบตากับอีกฝ่าย

ด้านม่านฝางและพวกหลัวเฟิงที่เห็นก็ชะงักไปเห็นๆกันอยู่ว่าเมื่อครู่นี้ม่านเกาโกรธมากแล้วตอนนี้ทําไมอีกฝ่ายถึงหยุดง่ายๆล่ะ?

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!

แต่ในวินาทีนั้นเมื่อแววตาของชายหนุ่มเพ่งมาที่ร่างของม่านฝาง ตัวของม่านฝางก็ตะหนักได้ถึงความรู้สึกแบบเดียวกันทันทีเขาจึงสั่นกลัวแล้วหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมา

เป็นไปได้อย่างไร!

ทําไมฉันถึงได้รู้สึกกลัวต่อหมอนี่?

ม่านฝางและม่านเกาในเวลานี้ไม่เข้าใจเลย พวกเขาไม่เข้าใจซักนิดว่าทําไมแค่สบตาถึงได้หวาดกลัวจนผวาไม่กล้าทําอะไรเช่นนี้สุดท้ายพวกเขาก็รวบรวมความกล้าวิ่งออกจากสนามไปโดยไม่หันกลับไปสบตากับอีกฝ่ายอีก

ด้านมู่หลินที่เห็นว่าสองตัวปัญหาหมดปัญญาที่จะทําอะไรไปแล้วเขาก็มองไปยังลูกทีมของทีมฉงเหว่ยทั้งหมดก่อนเอ่ย “แล้วพวกคุณล่ะ?ทําไมยังไม่รีบออกจากสนามไปอีก!’’

ฉับพลันทีมฉงเหว่ยที่เห็นแววตาเย็นชาและสัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวแบบเดียวกันกับพวกม่านฝางพวกเขาพลันสั่นกลัวแล้วพยายามรวบรวมความกล้าวิ่งออกจากสนามไปในทันที

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ทําเอาหลายคนตะลึงงันไป

หลัวเฟิงและเจ๊งเฟยจึงต่างอดมองชายหนุ่มผู้อ้างตนว่าเป็นคุณครูของพวกเขาอีกครั้งไม่ได้

ชายคนนี้ทําได้อย่างไร!

แล้วทําไมคนพวกนั้นถึงได้เชื่อฟังง่ายดายขนาดนี้?

แท้จริงแล้วนี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่?!

ในตอนนี้ไม่ว่าใครก็ไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นพวกเขาได้แต่มองไปยังชายหนุ่มที่เริ่มเดินเข้ามาในสนามด้วยความสงสัย

“คุณครู…’’มองไปยังคุณครูของเธอที่ไม่รู้ว่าจะทําอะไรต่อไปฉินเสว่ก็ไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดีเธอคาดไม่ถึงจริงๆว่าในครั้งที่สองนี้เขาจะนําตัวเองเข้าไปร่วมกับมันอีกครั้ง

“เริ่มกันเลยไหม?’’หลังจากที่เดินเข้ามาในสนามแล้ว มู่หลินก็ยิ้มๆถามออกไป

ตรงกันข้ามหลัวเฟิงและเจ๊งเฟยหน้าตาเหยเกพวกเขายังไม่รู้ด้วยซํ้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น แล้วนี่จะให้เริ่มอะไร?

เริ่มกับผีคุณเถอะ!

แต่แล้วขณะที่พวกเขาเตรียมจะพูดพวกเขาก็บังเอิญสังเกตเห็นว่าชายหนุ่มเริ่มเคลื่อนไหวเสียแล้ว!

มู่หลินได้เคลื่อนไหวด้วยความเร็วธรรมดาทั่วไปถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถแย่งลูกมาจากทีมซัวหลัวแล้วผ่านพวกหลัวเฟิงที่ยืนอึ้งไปได้

“อะไรกัน!’’

“นี่มัน…’’

“เขาทําได้ไง?’’

“...’’

พอตอบสนองได้ทุกคนในทีมซัวหลัวไม่เว้นแม้แต่พวกม่านเกาที่เดินออกสนามไปก็ตกตะลึงมันเป็นไปได้อย่างไรกันที่ชายหนุ่มคนนั้นสามารถผ่านทุกคนไปได้ง่ายเช่นนี้?

ซวบ!

พริบตาลูกบอลก็ถูกยิงเข้าประตูไป

สกอร์ทีมฉงเหว่ยจึงกลายเป็น4-2 อย่างรวดเร็ว

อึ้ง!

วินาทีนี้ทุกคนต่างอึ้งไม่มีใครไม่อึ้งที่รู้สึกตัวกระทั่งหลัวเฟิงและเจ๊งเฟยที่เพิ่งตอบสนองไปก็เหวอไปเหมือนกัน พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่าชายหนุ่มคนนี้จะมีความสามารถขนาดนี้

อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายจะมีฝีมือเก่งไปกว่าพวกเขาเพราะเมื่อกี้พวกเขามัวแต่เหม่ออยู่ดังนั้นคราวนี้แหละพวกเขาจะสอนให้รู้เองว่าทีมซัวหลัวไม่ใช่อะไรง่ายๆที่คนๆเดียวจะต่อกร!

ไม่ช้าการแข่งขันที่มีหนึ่งคนกับอีกหนึ่งทีมก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทีมซัวหลัวไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นชายหนุ่มได้แย่งลูกบอลไปจากพวกเขาอย่างง่ายดายอีกครั้งส่งผลให้คนอื่นๆต่างประหลาดใจ พริบตา ร่างกายของเขาก็เคลื่อนผ่านคนทั้งหมดไปและไปปรากฏที่อยู่เบื้องหน้าของพวกหลัวเฟิง

“คุณ!’’หลัวเฟิงอึ้ง เขาไม่เคยเจอใครที่เร็วขนาดนี้มาก่อนไม่ต้องสงสัยเลยว่าถ้าเขาไปอยู่แนวหน้าในรอบนี้ทีมเขาจะต้องถูกยิงประตูอีกครั้งอย่างแน่นอน

“ฮ่า!’’ระหว่างนั้นเจ๊งเฟยก็ไม่ยอมแพ้ เขาคํารามลั่นแล้วพยายามสกัดกั้นชายหนุ่มเอาไว้

“เอาให้อยู่!’’หลัวเฟิงที่ตอบสนองทันก็ช่วยอีกแรงเขาเข้าประกบคู่ชายหนุ่มทันที

ทว่าในวินาตีต่อมาสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!

เพียงชายหนุ่มตรงหน้าของพวกเขายกยิ้มขึ้นลูกบอลที่อยู่ในสายตาของพวกเขาก็หายไปจนพวกเขาต้องอุทานอย่างตกใจ “อะไรกัน!’’

มันหายไปได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตามในครู่ต่อมาเมื่อชายหนุ่มเคลื่อนตัวผ่านพวกเขาไปได้ ลูกบอลก็ปรากฏอีกครั้ง ใช่มันปรากฏจากที่หลังเท้าของชายหนุ่ม

ด้วยเหตุนี้หลัวเฟิงและเจ๊งเฟยที่เห็นพลันปรากฏหน้าตาไม่อยากเชื่อทันที

ซ่อนลูกบอลใต้จุดอับของสายตา!

จะน่าเหลื่อเชื่อเกินไปหน่อยไหม?

คนอื่นๆก็อึ้งไปเหมือนกันไม่เว้นแม้แต่ม่านเกาที่เป็นตัวแทนทีมชาติ ในตอนนี้เขาอึ้งเป็นอย่างมากอาจบอกได้ว่าเขาไม่เคยเจอผู้เล่นที่เก่งกาจเท่าชายหนุ่มมาก่อนเลย ยิ่งเทคนิคที่ซ่อนลูกบอลในจังหวะสําคัญนั่นไม่ต้องสงสัยเลยว่าอีกฝ่ายเป็นนักเตะผู้เชี่ยวชาญ

เชี่ยวชาญเป็นอย่างมาก!

ดังนั้นในตอนนี้นอกจากทีมซัวหลัวและทีมฉงเหว่ยแล้วผู้ที่ได้เห็นเหตุการณ์อย่างฉินเสว่ก็อึ้งไม่แพ้กันเธออึ้งจริงๆที่คุณครูของเธอมีฝีมือเช่นนี้ เพราะไม่ว่าจะเป็นการดวลเกมกับฟ่านเซา หรือในตอนนี้ มันล้วนแสดงให้เห็นแล้วว่าเขาเป็นคนเก่งกาจ ดั้งนั้นเธอจึงอดคิดไม่แล้วจริงๆว่ามีอะไรบ้างที่คุณครูของเธอไม่สามารถทําได้

ขณะที่ความคิดมากมายถาโถมเข้าใส่ผู้คนอย่างไม่หยุดยั้งร่างของชายหนุ่มก็ตรงดิ่งไปเผชิญหน้ากับผู้รักษาประตู

“ลูกบอลหายไปอีกแล้ว!’’ทันทีที่สังเกตเห็นว่าชายหนุ่มเตรียมยิงลูกบอลแล้วมันพลันหายไปจากสายตาทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งผู้รักษาประตูก็หน้าตาเหยเกและตื่นตกใจเป็นอย่างมาก

เป็นไปได้อย่างไร!

เป็นไปได้ยังไงที่ลูกบอลสามารถหายไปจากสายตาของพวกเขาทุกคนได้?

แต่แล้วในวินาทีต่อมาเมื่อมีบางคนสังเกตเห็นถึงลูกบอลที่กลิ้งไปมาหลังผู้รักษาประตูเขาก็พูดขึ้นเสียงดังด้วยใบหน้าที่มีดวงตาจะถลนออกมา “ไม่!มันไม่ได้หายไป...แต่มันอยู่ในประตูเรียบร้อยแล้ว!’’

“นี่มัน…’’ทันทีที่มองตาม หลัวเฟิงและทุกคนก็ตกตะลึงสุดขีดเป็นไปได้ยังไงที่ลูกบอลสามารถหายไปแล้วไปปรากฏอยู่ที่ด้านหลังของผู้รักษาประตูโดยที่ไม่มีใครรู้ตัวได้...

แท้จริงแล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง?

ชายหนุ่มคนนี้ทําได้อย่างไร!

แม้หลัวเฟิงและทุกคนในตอนนี้จะสงสัยและตกตะลึงว่าชายหนุ่มทําทั้งหมดนี้ได้ยังไงแต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขากระจ่างแล้วก็คือ..ชายคนนี้ไม่ธรรมดา!

เพราะถ้าธรรมดาแล้วจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร?

คนๆเดียวเอาอยู่ทั้งทีม!

บ้ากว่านี้ไม่มีอีกแล้ว!